Alle inzendingen over landschap

2435 resultaten.

Sorteren op:

Gradaties van helderheid

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
(Een innerlijk landschap) De verkaveling strekt zich waterpas tussen zon en aarde Warme stralen doorklieven de atmosfeer tussen Heer en gade boven de breuklijn in een zee van gras Hier ligt het land begraven achtergelaten in een geeuw voorbij eeltige handen Hier hongert de dageraad De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…

De dichteres

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
Land van melk en honing Basis, weiland in het groen Waar veldbloemen sieren Met vlinders in hun goede doen Een bij zoemt even in op het veld wat heerlijk geurt De pink zoals altijd nieuwsgierig kijkt naar wat er zoal gebeurt Het tafereel onder de zon is er in al haar jaargetijden Dit veld van waarnemen Schenkt mij nu een zomers…
Henk14 juni 2012Lees meer >

Het Nieuwe Land

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Wat hier aan het oog is blootgesteld, is ordentelijk geschikt, veld na veld. Metrisch rechtlijnig, gelijk plaatsbepaling, kruisen eindeloze rijen zonder dwaling smetteloze lijnen, om ginder in ijle ielheid naadloos te verfijnen. De open horizon ademt een blauwe bries. De wijde omtrek zegt los te laten zonder verlies. Hier geen gepijnigde…
Iniduo16 juni 2012Lees meer >

Grasland

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
De mist glijdt zonbetast door ’t dal. Schaduwen groeien op het veld van bomen die staan opgesteld uit het gelid langs d’ akkerwal. Geploegd, gezaaid, ’t ontluikend groen strekt hoopvol naar het zonnelicht de sprieten uit als tegenwicht voor wortels die dat anders doen. Het voorjaar draalt, de boer verschijnt en alles boven ’t maaiveld uit…

KONINGIN OPENT 2e MAASVLAKTE!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 695
God schiep de wereld en Nederland vulde aan dat is nog eens een heuse publiek-private samenwerking En zij, bij de gratie Gods, zag dat het goed was! -------------------------------- Deze hartenkreet draag ik op aan Hare Majesteit Koningin Beatrix der Nederlanden.…

Heuvelachtig terrein

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Stemmig gebogen onder wind en weer, mild vertroebeld door het kreupele hout, was het in het jeugdig land van weleer qua heldere herinnering warm noch koud. De zon scheen in kleuren geel, goud en groen langs het schelmendecor van stad en land. De willoze rede met ongeschonden blazoen ging met ongebreideld geloof hand in hand. Waar de vlakke…
Iniduo18 juli 2012Lees meer >

laagland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
over wondere wateren waait een vergezicht een oude kerk met breekbare zerken achter wuivend riet waar eenden tateren een lintlandschap onder heilspellend licht…
Fred27 juli 2012Lees meer >

Vermetel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Op een kei een meeuw een glimmend reusachtig ei vlakbij is de zee al meteen take off een overmoedig zwenken een borend gekrijs een schuimende zee een scheren op vier winden vermetele duik…
delius6 augustus 2012Lees meer >

van Kostroma naar Kirov

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
diep in het Oblast nog honderd en twee werst in de trojka doorheen geschilferde berken snerpende wind zweept ons voort door het kale bos Chlynov nog ver maar dat bestaat niet meer ook de Vjatka zal ophouden met stromen alles verdwenen zelfs vadertje vorst weet dat de lente komt en de berken weer de Vorovskogo Ulitsa zullen…
enrico6 augustus 2012Lees meer >

Drie lijntjes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Jonge eiken maken een bos ratelpopulieren een allee drie op de fiets kletsen…
vancoillie9 augustus 2012Lees meer >

Kootwijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Nevels tussen de grove dennen weglopend in het glooiend zand ik hoef nooit aan jou te wennen jij staat altijd aan mijn kant.…

Een geniet-moment

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat. Een genietmoment zo maar door de tijd aangeboden.…
katty17 november 2012Lees meer >

gras

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
het gras kent geen geheimen dan waarmee de wind het toerust een lichte stroom brengt het tot sussen en zwijgen verstrooid in rust aan niets hoeven te wennen het gras glijdt mee met gedachten het ademt diep wat te binnen schiet dicht bij de aarde reiken halmen naar de hemel zonder te bewegen liggen tussen de stand van het gras zo…

Sphagnum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Te midden van ontginningen der woeste gronden liggen kanalen van vloeibaar zwart als primaire aderen aan geboortegrond gebonden. Nauwelijks hoorbaar zijn fluisterende verhalen over een week gedempt hart gelegen op de waterscheiding langs de palen. Ginds ademen verre dwaallichten schrille klanken op de grens van nevel en land zonder te verzaken…
Iniduo23 september 2012Lees meer >

De laatste strohalmen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Een weldaad aan rust draag ik mee op deze dag.. een dag waar uren loom van mijn schouders glijden, wolken zorgeloos voorbijgaan, oude bomen langzaam groeien langs velden waar halmen van goud hun ruige stoppels laten staan.…

Ansichtkaart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Half in het donker, half in het licht Twee gaten in een vergezicht Eén gat waarin het licht verdween Eén gat daar gluurde ik doorheen Ik zag het zand dat stoof in de wind Ik zag hoe de zon in het water scheen Half in het donker maar ongedoofd Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd Flitst en stuitert van hier naar daar Gedachten…
Ciel Fermin13 oktober 2012Lees meer >

Droomerf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
Op het droomerf Van mijn jeugd Zie 'k mijzelf Dartel huppend Over goudsbloemen Springen die zwierig Hangen over het Het tuinpad Van mijn vader - Een niet in woorden Te vangen geluk Maakt zich van Mij meester - Want wat zich nu Aan mij voltrekt Is kortstondige extase Over wat hopelijk Mijn levenspad zal zijn…

De Spiegeling van de stad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Het land ter zielen aan de oevers van de kade, uiterwaarden Het tegenlicht van glinstering weerkaatst het zwevend gruis Lichtend pad kabbelt het spreken in de wuivende kraag Het land ter zielen houdt de voeten staande rond de spiegeling van het stadsgezicht…

Kerstmis 2012

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Dat schijnbaar misgaan met dat killig onbetrokken zijn geen herberg zoeken vinden voor elkander laat staan er ook een zijn…
vancoillie25 december 2012Lees meer >

Tuin

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 979
Achter ons huis ligt een tuin hij is niet eens zo klein een stuk of dertig aren moet hij zo wel zijn éénmaal in de week dan maai ik het gras en loop daarbij te wensen dat het gazon kleiner was ik maakte ook wat perken een bloemetje staat fris ik weet nu ondertussen wat onkruid wieden is over het hele karwei loop ik te klagen en te…

Van nature

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Ja nu is ze daar de sneeuw die viel vannacht smelt om de middag kijk hoe ze van de bomen ik zie het graag van nature ritselt er is geen houden aan ook al is het hartje winter…
vancoillie13 januari 2013Lees meer >

Vannacht ontwaken de kersenbomen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.120
In de vervaagde, municipale binnentuinen ontwaken 's nachts de kersenbomen. Een roezende conciërge beent rond. Nachtvlinders pruttelen er zacht tegen een peertje, balkon driehoog. Geluid, hij kijkt op. Naakt als een asperge puilt ze uit het groen velours. Ze lacht. Even licht zijn waakvlam en de klimop van zinloze brieven die de wind vroeger…

Tweeluik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
Bomen schuilen in een verre rooilijn Kleuren zijn van scherpte bevrijd Lucht en land vloeien in samenzijn Als het oog zich op de vlakte neervlijt…
Iniduo25 februari 2013Lees meer >

Stervensgloed

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het groene bootje glijdt traag door het meer tussen bergen purper Op de oever in 't gele huis schijnsel van vlammen rook geur van turf Het klotsen van water gerust smelt de tijd bergen bootje en huis in de stervende gloed van de Ierse schemer vergleden…

Een grond van waarheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Ik voel mij bevaren door het landschap, bezwangerd van getemde zinnen. Het land is bedekt door een luchtige deken. Opsnuifbaar van aard, voelbaar als kloppend levensteken. Een stem lijkt te rijzen uit diepe gronden. Ik nam je mee als mijn voeten lopen konden.…
Iniduo8 maart 2013Lees meer >

Hun land, hun hemel en hun sterren

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Als reizigers reden ze op dampende paarden door de maan verlichte nacht. Ze trokken voorbij, alles achterlatend behalve de herinnering. Het geluid van de paarden loste op in de stilte. Schaduwen, stille getuigen van een andere dimensie. Ze reden de onbekende wereld tegemoet. Niemand wisselde een woord, niemand die wie wist wat er op hen te wachten…

Over landweg met boeren.

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Op een landweg met boeren Staan ze een gesprek te voeren. Deze keer Gaat het over weer, Zoals elke keer weer. Maar het is ook zeer gecompliceerd Zoals het weer zich manifesteert.…

de aderlating van verlangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
vandaag mijmert de lente over liefde gestage woorden verpakt in een sober collectief, het is de late schemer die zich uitstrekt alsof het ontwaken een herrijzenis is geraapte stenen doen geen kwaad de mantel kraagt aan de warmte van het lichaam het gebiedt het leven de tijd te herzien en de illusie om dromen waar te nemen is het bont van…
elze9 april 2013Lees meer >

De Witte Sneeuw

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Als het dwarrelt als het komt en alles tot het wit vervormt kunnen we spreken van witte sneeuw. De rust, die wordt opgewekt, kijkend op de paden, onbevlekt, kijkend naar de neerslagbui, vormt een deken op de pui, is de oorzaak van witte sneeuw. Zowaar ik zit verandert de wereld langzaam in wit…

Een dag op het land 3

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.394
klaarwakker, zo dacht ik te lopen, op iets wat soms aandeed als het prettige van mos, om fluisterend te zoeken, te voelen het minste geringste: alle erkende bestaande variëteiten van schaduw dit uur van de dag, opdat men mij voegde, met nodige discretie, bij de lijst van gewone prestaties in het boek der vergelding, het grote jaarverslag…