2328 resultaten.
in de dagen van mei
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
688 de ochtend komt binnen
met het grote blauw in zijn handen
dwaalt verder, werpt bloemen in het water
en jonge schaduwen
die nooit genoeg van elkaar krijgen
leggen zich licht, klein en onkreukbaar
ik keer terug naar het begin
doe mijn ogen open, rond mij in armen
als knoppen zonder tegentijd
half verscholen
in het kortverhaal van stollende…
De jonge morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Haar mildheid werpt goud als kleur over mijn ochtend.
En ik drijf de dag in.
Licht…
Onbezwaard…
De ademtocht bewaard,
maar stokkend van ontroering…
Want, neen,
niets is zeker.
Deze jonge morgen kent mijn oude gisteren nog niet……
dag
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
885 pijn zoals zwart
zwart zoals een nacht
vergeten
verloren
als de pracht van
het gloren
van de ochtend
na een nacht
zo warm
zo wil ik zijn
voelen
tot in jouw hart
streel
omhels jouw smart
tot in het donkerblauw
van mijn hemel
ons bestaan
kom
laat mij verdergaan
verder
dan de nacht
dan de hemel
ik ontwaak
in de morgen
in…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Zo kon het zijn:
iets smerigs verlangt iets vuils voor de ochtend,
de geschilderde roos
wil in het meesterwerk.
Het kleine wil nog
iets kleiners voor onderweg,
het grote koopt in
bij de reusachtige dingen.
Je kunt je moeilijk verweren.…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
Aangeschoten door het licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 de ochtend
wil niet klaren
in het grauw en grijs
van mist en regenbui
nieuwjaar
geeft zich nog niet prijs
tussen verschraalde drank
en peukenstank
de kamer lijkt een kroeg
waar gasten van de nacht
hun biezen net hebben gepakt
aangeschoten door het licht
toch straalt er al
een sprankje zon
uit heldere ogen
in je wakkere gezicht…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
Lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 het vroege morgenlicht
de ochtend breekt aan
wachtend op de zon
de tijd spreidt zijn mantel uit
met blauwe heldere kleuren
het gras zacht en vochtig
fauna en flora komen tot leven
en verfraaien het mooie bos
stadsparkjes geven hun kleur en geur af
aan de waterkant de waterlelie
wit als de maan een hart geel als de ochtendzon
de…
Zelfinkeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De ochtend, nog maar
net begonnen, geeft al
snel een bijzondere
kleurenpracht.
Het is prachtig, het geeft
weergaloze beelden op
het pad waarop je je
begeeft.…
Verdwijntruc
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
437 Stil is het nog wel, want
de ochtend is nog vrij
jong.
De mist en de zon
tegelijk met de dieren is
een wonderlijk scenario.
De natuur in al haar
facetten, het blijft
fascinerend hoe het
allemaal kan.
Foto Dick Voogd…
Nieuwe kansen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 In de stilte van de
ochtend glinstert
de zon in de lichtblauwe
lucht.
De morgen in alle
vroegte,
het is nog fris.
Een nieuwe dag is
begonnen.
Een dag waarin we
kansen krijgen.
Ontvang en geef in het
leven,
dat is het mooiste wat er
is.
In liefde er voor elkaar
zijn,
dat is heel belangrijk.…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
Stompzinnigen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Mocht ik ooit nog het geluk van mijn beste
jaren, van '88 tot-en-met de vroege ochtend
van 27 september 1990 gaan mogen ervaren
graag, wees dan mijn getuige
deze tijd
leerde mij vrouw en wereld
liefde ten opzichte van haar en haat
jegens mijn levenslange ziekte
kennen in een bedrijf
van een machtsbeluste dictator*
die puur voor eigen…
Voor Veerle, een jeugdvriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
663 Daarmee is zij begraven, deze ochtend.
Pakken jeugdherinneringen bedolven
Onder een ijzige en podiumvaste zon.
Achter aangestaarde glasramen,
Als foto’s van toen, vloeiden tranen,
Jaren van levenstoneel achter de rug,
Herenigd in dezelfde kerk van toen.…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en neem de dagen
zoals ik ze regelmatig toen met je had
en koester de ochtend…
Geluk als web?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
586 online een schaduw van verwachting
als in het ochtend grauw gekweekte spot?…
Bij het krieken van de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Wanneer de ochtend aanbreekt
bij het krieken van dag
Staat de gouden ochtendzon
hoog aan de hemel met een lach.
Elke dag begroet zij
de mensen op de wereld hier.
En wenst zij hen een fijne dag.
Een fijne dag met veel plezier.
De zonnestralen vallen
op de aarde neer.
Geven de wereld warmte.
Elke dag maar weer.…
kater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 dichtbij
dat het jaar verjagen moet
dat ik liefst vergeten wil
de uitgelatenheid vervaagt
in de nevelmist van alcohol
als ik langzaam mij verdrink
in de euforie van het delier
dat mij daarna dartelen laat
als de lammetjes in de wei
met brallende misselijkheid
wakkert mij het nieuwe jaar
het tij van onverschilligheid
in het diep van de ochtend…
Voorjaarsdauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Het wordt nooit meer zo als toen
jouw ziel nog puur en onbedorven
onaangetast door maatschappelijke
belangen, niet meer gevangen was
al lang geen prille puber meer
geniet je van jouw lichaamsgeur
ouder dan je gisteren was
jongeling voor de toekomst
de ochtend is uit mist ontstegen
jouw onderbewustzijn voelt kaal
dit is de tijd voor een…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 vragen in ‘t zog van verwarring, halsoverkop
in ademnood gevangen, belichaamd
door ruwe rauwheid van ontelbare woorden
die elke winter weer overleven
dan volgt diepgevroren spijt, gevolg van
wederkerigheid ergens halverwege
een onbeslapen ochtend, een avond
zonder bomen, het einde dat geen kant op kan…
Landelijke ochtensonate
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 aarzelend vaag
lichten horizontale
luchten op in
tere aquarel kleuren
spiegelend in het
koude ochtend vocht
nog is de dag
niet wakker want
de vroegste haan
heeft zich nog niet
laten horen als echo
van de dorpstoren
stram en al
aardig krom na zijn
eerste melkronde
rekt de boer om
de klompen met
voetjes aan te trekken
het gebroken…
Ook resterende dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Toch wil ik genieten van dagen die mij resten
de wereld zien in 't licht der zon
zoals die rijst in 't oosten en daalt in 't westen
en elke ochtend weer het duister overwon.…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere dag adem ik weer
de frisse ochtend geuren
van weide en bloemen.
Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 De stad ademt traag onder lantaarnlicht,
iemand vergeet zijn naam in het blauw van de ochtend.
Er is een hand die zwaait, een mond die zwijgt,
het raam staat op een kier voor wat niet gezegd wordt.
In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.…
Wachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
266 Dan komt de ochtend toch,
je weet wat komt er nog,
weer uren aaneengeregen
tot een eindeloos lange dag,
steeds jezelf komt in tegen.
Die ene op wie je wacht,
die je wenst, niet verwacht.
Die ene komt nooit weer,
dat doet zo immens zeer.
Nooit went, nimmermeer.…
Stationair
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
283 de motor moe
in vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal
te lang het draaien
zonder vuur de
ochtend wachtend
langs de straat
huizen zwijgend
achter glas
lichten bleek
in natte ruiten
een motorkap
halfopen stilte
kou verzameld
in het ijzer
geen zichtbare
breuk
geen rook van
binnenuit
alleen dat telkens
weer proberen…