Alle inzendingen over rots in de branding

26246 resultaten.

Sorteren op:

NACHTELIJK DUIN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Loom verzadigd rusten de konijnen tussen hun hechte, vertrouwde holwanden, die steeds adem van de branding smaken.…

Tegenlicht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
Laat het sluieren in lange gangen waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet Laat het fluisteren op jouw gezicht dat onze onschuld droomt na een liefdevolle nacht Laat het vieren in het luchtledig of verwaaien waar de horizon de branding kust Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig rust op een verregende Aarde Het schetst…

euridice

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Als ik langs het water dool bij valavond hoor ik fluisterflarden door de branding ruisend als een korenveld van grauwe troost en zwarte marmervlekken. De golven deinen om me heen. Hun schuimkoppen staan hoog als duizend kruisen, open-armig. Er drijven kransen op het water. Nu is ze terug.…

Stranding

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
De kiel loopt na de lange reis vast op verzande ree, branding slaat het roer onklaar, de stuurhut ziet verlaten. Vanaf de wal zie ik gelaten de natuur haar werk doen. Is dit het lot na moeizaam zwoegen met aardse waar door hoge zee?…
luctor11 oktober 2014Lees meer >

De laatste mens?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
in slijtende verlangens op het lang verwachte dier, Het is om het even hoe dat heten mag, maar ik zal je blijvend strelen, met in magie gedeelde dromen, beide uit de ongeneselijke kracht van kwetsbaarheid, De tijd zal tot ons spreken gezamenlijk zullen onze betraande ogen breken in een oceaan van symptomen, die de branding…
Pama2 december 2014Lees meer >

Raven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Zie de meerpalen in de branding, Langzaam de erosie weggaan? Wat er ook verdwijnt, de raven leven voort. Ze blijven aanhoudend tikken, totdat door de ramen de ochtend gloort. Ze brengen je niet naar de doden. Ze boodschappen slechts de nacht. Ze tikken tegen de ramen Om te waarschuwen wat ons wacht.…

Via anima

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Nog met kringloopwasem in de leden Trotseert het voortvluchtige neerslag tussen zon En zwerfvuil om aan flanken hooggebergte Kruiend als branding zich te stapelen, Het rotsmassief met nevelen op te trekken Tot een uitzichtrijk, maar o zo ijl balkon.…

Het valt 8

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Ook mijn neigingen komen voort Uit blind verlangen, de neiging Tot de beweging tot de aanzet, Van het geëtste en het gestikte, Oppervlakte, richting, ritme, Tijding, uit eb en vloed, branding Uit water voor water, kom en Proef ons, hij, het, jullie.…
Pim Eliam12 november 2016Lees meer >

Zeeroep

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Ik woon zo ver van zee, zo dicht bij haar; 't Storten der branding kan mij hier niet treffen. Hoe kan ik zo wanhopig klaar beseffen Dat ik weer scheep zal gaan, voor 't eind van 't jaar.…

HONKVAST WAAIEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
De bruisende branding murmelt bewust, blaast haar stem langs haven en vissersbuurt, landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd. Tenslotte vindt zij in de Ardennen rust. De luchtstroom versnippert zich, zakt traag neer in koele grotten, wil daar altijd blijven, duister leven sterken in zaal en meer.…

Zoeken en twijfel

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 303
Zoek ik naar de bruisende branding, of naar de ruisende en wuivende palmbomen? Misschien alleen de rust van ademende wind het ruisende briesje dat de rimpeling over watervlakte trekt.…

een laagland zonder dijk

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 916
ik schep werelden van pool tot evenaar kies landen aan de stranden met een goddelijk gebaar soms laat ik woestijnen verdwijnen in de regen van een ogenblik, in even lente ben ik al in mijn schik ik breek de berg tot rots storm stof door de ravijnen zorg dat ze verdwijnen in een laagland zonder dijk dan heeft de zee het rijk alleen…

Veerkracht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Verdwaasd zie ik haar streven Voorbij traan en schaamrood Hoe zij doorgaat Terwijl ik met armen en benen Verknoopt raakt In een verdoving Omdat ik de mens in mij verloor Houw ik haar uit de rots Haar bekende gestalte Door kwikzilver weerkaatst Vervuld van deining Keert zich af Van mijn dagelijkse plek En voorbij de drempel Valt…
Wim Veen24 april 2005Lees meer >

Fotoalbum

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
Dat was zo rot in het begin, Dit heeft geen kind verdiend. Nu heeft mijn vader een vriendin, En moeder heeft een vriend. Het fotoalbum van toen ze trouwden, Ze kijken elkaar zo vriendelijk aan. Nog niets van de ruzies die komen zouden, Nog niets van de dag dat hij weg zou gaan...…
Tess (12)15 augustus 2005Lees meer >

Geen Half Ei...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 907
Ik voel me rot en ook weemoedig. Wat nog niet eens begonnen was, is nu al aan zijn einde gekomen... 't Was ook nog zo pril en fragiel, als was het een lampenglas... Maar ook opgelucht door de genomen beslissing, want niets geeft zo'n goed gevoel, als een genomen besluit...…

De ratten

gedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 22.457
De Rotte gistte van bederf. - Uw fierheid heeft geen kamp gegeven: ge hebt het vaal gespuis verdreven, nog: de boerin op eigen erf.…
Ida Gerhardt10 september 2019Lees meer >

Kwetsen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.492
Door somber doodse dalen dwalen zielloos, verdwaasd en zonder zonden een losse rots zal mij verwonden dus die verschop ik zonder dralen Gekwetst rolt hij woedend van me heen ketst mijn onmacht stuk op een kassei blijft gebroken liggen, dankzij mij tot klein verpulverde stukken steen Geslagen staar ik naar de brokken kijk de leegte…

Heinz (1929-1945)

gedicht
3.9 met 122 stemmen aantal keer bekeken 19.074
t gelid als soldaten op gemillimeterd gras exercitie komt nog altijd goed van pas ook als het lijf de ziel niet meer bezit hier rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen zij werden bij hun moeder weggerukt of haastig uit het klaslokaal geplukt de kronkels van de dood in rechte lijnen hun noodlot was het om gehaat te worden te sneuvelen als rot…

spookbehuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 916
zonder bewoning verwordt elk huis tot nutteloos krot lucht opgeslagen tussen hout en steen met blinde ogen die vol schaamte bijdragen aan het hol geraamte van dode kamers die zich gelaten schikken in het niet te keren lot het huis valt ten prooi aan de schimmel en rot; spinnen en zelfs kakkerlakken moeten bij gebrek aan voedsel wel…
john grave7 september 2002Lees meer >

Verslagen

netgedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.604
Ik doe een poging om weer grip te krijgen, de rots die wij samen beklommen is verraderlijk glad voel dat ik eraf ga glijden. Verslagen en totaal ontredderd sta ik weer helemaal beneden, is het nu allemaal niet écht wat wij samen deden?…

Je middelvingert nu

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
speel maar het enfant terrible gooi de glazen in van ruiten die nog niet bestonden ik heb je geest gevonden opgespoord in steen uit eindeloze dagen jij had geen vragen ging met de tijden mee wist de wegen uit een vroege zee handen op de rots die in emoties opende haar trots vertelde van het land dat generaties baarde ondanks…

Ik mis je

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Allemaal onzin: rot op en houd je kop! Uiteindelijk is hij wat ik mis.…
Robin23 februari 2008Lees meer >

kom op..

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Je pijn, angst en onzekerheid het rot gevoel waar jij onder lijdt, Weer van de depressie verloren. Dit alles door mensen uit het verleden, jezelf snijden, pijn doen.. kapot maken.. Die dingen, blijven mij elke keer weer hard raken. Jongen, jij hebt te veel geleden. Maar toch, geef je leven niet op.…
Thialda11 april 2008Lees meer >

Maar altijd weer.

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Want als ik je zie schrik ik me rot, blijven de mooiste woorden steken in mijn strot.…

Van trots en deemoed

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.569
hier komt uw kracht te schande als aardewerk aan rots. Uw allerhoogste moed van deemoeds hoogte duizelt en in haar macht vergruizelt als bergen in de vloed.…

OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED

poëzie
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.947
Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide, totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving, in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide, aan gouden ketenen en paarle snoeren hing, en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande, in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid, hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit…

Regen loogt tot soberheid

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
heb je adem weer gevoeld je handen lieten me het uitzicht zien verdwaalde rotsen en een schrale boom zijn takken door de wind verwezen helling is de tegentijd regen loogt tot soberheid rondt de rots in windgetij dwingt de berg zich te kleinen leven jaagt in ijle lucht vrijt haar kale strijd onder de blote hemel sterren…
wil melker15 december 2007Lees meer >

parelt woorden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 874
ik raakte je een rots waarin de tijd gebroken was je gezicht weerbarstig in het licht dat steen al eeuwenlang gekoesterd had je lijf pas opgestaan nog rankend uit het paradijs ogen die maar net hun schepping zijn ontloken lippen die nog nooit een woord hebben gesproken je stem verlost ons uit stilzwijgen parelt woorden die ik niet…

19 Februai 2006, 13.49 uur

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Fel paars vecht met oud groen Zwaar grijs mengt ver blauw Flirtend getjilp Hofmakerij in een plas Voorzichtige warmte in zwaar nat Reikend hout onder molm en rot Gaat het weer gebeuren?…

ultraviolet lokt in letterbak.

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 595
woorden niet betekend ongehouwen nog te hakken rots uit steen voor beeld alles is ooit uitgesproken voorzegd tot oren steeds gesloten onvrij gemaakte hoofden ongezegd opgeslagen ordeloos in breinen zoekend naar verwoording in dichters gisting van Dale stort goed bergen woorden schuren wrijven in vermaledijde brij waar oh hoe waar…