26246 resultaten.
NACHTELIJK DUIN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Loom verzadigd rusten de konijnen
tussen hun hechte, vertrouwde holwanden,
die steeds adem van de branding smaken.…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Laat het sluieren in lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me heen.
Hun schuimkoppen staan hoog
als duizend kruisen,
open-armig.
Er drijven kransen
op het water.
Nu is ze terug.…
Stranding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.002 De kiel loopt na de lange reis
vast op verzande ree,
branding slaat het roer onklaar,
de stuurhut ziet verlaten.
Vanaf de wal zie ik gelaten
de natuur haar werk doen.
Is dit het lot na moeizaam zwoegen
met aardse waar door hoge zee?…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
magie gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid,
De tijd zal tot ons spreken
gezamenlijk zullen onze
betraande ogen breken
in een oceaan van symptomen,
die de branding…
Raven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Zie de meerpalen in de branding,
Langzaam de erosie weggaan?
Wat er ook verdwijnt,
de raven leven voort.
Ze blijven aanhoudend tikken,
totdat door de ramen de ochtend gloort.
Ze brengen je niet naar de doden.
Ze boodschappen slechts de nacht.
Ze tikken tegen de ramen
Om te waarschuwen wat ons wacht.…
Via anima
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Nog met kringloopwasem in de leden
Trotseert het voortvluchtige neerslag tussen zon
En zwerfvuil om aan flanken hooggebergte
Kruiend als branding zich te stapelen,
Het rotsmassief met nevelen op te trekken
Tot een uitzichtrijk, maar o zo ijl balkon.…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ook mijn neigingen komen voort
Uit blind verlangen, de neiging
Tot de beweging tot de aanzet,
Van het geëtste en het gestikte,
Oppervlakte, richting, ritme,
Tijding, uit eb en vloed, branding
Uit water voor water, kom en
Proef ons, hij, het, jullie.…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 Ik woon zo ver van zee, zo dicht bij haar;
't Storten der branding kan mij hier niet treffen.
Hoe kan ik zo wanhopig klaar beseffen
Dat ik weer scheep zal gaan, voor 't eind van 't jaar.…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 De bruisende branding murmelt bewust,
blaast haar stem langs haven en vissersbuurt,
landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.
Tenslotte vindt zij in de Ardennen rust.
De luchtstroom versnippert zich, zakt traag neer
in koele grotten, wil daar altijd blijven,
duister leven sterken in zaal en meer.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Zoek ik naar de bruisende branding,
of naar de ruisende en wuivende palmbomen?
Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
Veerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.557 Verdwaasd zie ik haar streven
Voorbij traan en schaamrood
Hoe zij doorgaat
Terwijl ik met armen en benen
Verknoopt raakt
In een verdoving
Omdat ik de mens in mij verloor
Houw ik haar uit de rots
Haar bekende gestalte
Door kwikzilver weerkaatst
Vervuld van deining
Keert zich af
Van mijn dagelijkse plek
En voorbij de drempel
Valt…
Fotoalbum
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
999 Dat was zo rot in het begin,
Dit heeft geen kind verdiend.
Nu heeft mijn vader een vriendin,
En moeder heeft een vriend.
Het fotoalbum van toen ze trouwden,
Ze kijken elkaar zo vriendelijk aan.
Nog niets van de ruzies die komen zouden,
Nog niets van de dag dat hij weg zou gaan...…
Geen Half Ei...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
907 Ik voel me rot
en ook weemoedig.
Wat nog niet eens
begonnen was, is nu
al aan zijn einde
gekomen...
't Was ook nog
zo pril en fragiel,
als was het
een lampenglas...
Maar ook opgelucht
door de genomen
beslissing,
want niets geeft
zo'n goed gevoel,
als een genomen
besluit...…
De ratten
gedicht
3.7 met 38 stemmen
22.457 De Rotte gistte van bederf. -
Uw fierheid heeft geen kamp gegeven:
ge hebt het vaal gespuis verdreven,
nog: de boerin op eigen erf.…
Kwetsen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.492 Door somber doodse dalen dwalen
zielloos, verdwaasd en zonder zonden
een losse rots zal mij verwonden
dus die verschop ik zonder dralen
Gekwetst rolt hij woedend van me heen
ketst mijn onmacht stuk op een kassei
blijft gebroken liggen, dankzij mij
tot klein verpulverde stukken steen
Geslagen staar ik naar de brokken
kijk de leegte…
Heinz (1929-1945)
gedicht
3.9 met 122 stemmen
19.074 t gelid
als soldaten op gemillimeterd gras
exercitie komt nog altijd goed van pas
ook als het lijf de ziel niet meer bezit
hier rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen
zij werden bij hun moeder weggerukt
of haastig uit het klaslokaal geplukt
de kronkels van de dood in rechte lijnen
hun noodlot was het om gehaat te worden
te sneuvelen als rot…
spookbehuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
916 zonder bewoning
verwordt elk huis
tot nutteloos krot
lucht opgeslagen
tussen hout en steen
met blinde ogen
die vol schaamte
bijdragen aan
het hol geraamte
van dode kamers
die zich gelaten
schikken in het
niet te keren lot
het huis valt ten
prooi aan de
schimmel en rot;
spinnen en zelfs
kakkerlakken
moeten bij gebrek
aan voedsel wel…
Verslagen
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
5.604 Ik doe een poging om
weer grip te krijgen,
de rots die wij samen beklommen
is verraderlijk glad
voel dat ik eraf ga glijden.
Verslagen en totaal ontredderd
sta ik weer helemaal beneden,
is het nu allemaal niet écht
wat wij samen deden?…
Je middelvingert nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
733 speel maar
het enfant terrible
gooi de glazen in
van ruiten die
nog niet bestonden
ik heb je geest gevonden
opgespoord in steen
uit eindeloze dagen
jij had geen vragen
ging met de tijden mee
wist de wegen uit
een vroege zee
handen op de rots
die in emoties opende
haar trots vertelde
van het land dat
generaties baarde ondanks…
Ik mis je
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.552 Allemaal onzin: rot op en houd je kop!
Uiteindelijk is hij wat ik mis.…
kom op..
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.401 Je pijn, angst en onzekerheid
het rot gevoel waar jij onder lijdt,
Weer van de depressie verloren.
Dit alles door mensen uit het verleden,
jezelf snijden, pijn doen.. kapot maken..
Die dingen, blijven mij elke keer weer hard raken.
Jongen, jij hebt te veel geleden.
Maar toch, geef je leven niet op.…
Maar altijd weer.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.387 Want als ik je zie
schrik ik me rot,
blijven de mooiste
woorden steken
in mijn strot.…
Van trots en deemoed
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.569 hier komt uw kracht te schande
als aardewerk aan rots.
Uw allerhoogste moed
van deemoeds hoogte duizelt
en in haar macht vergruizelt
als bergen in de vloed.…
OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED
poëzie
2.7 met 10 stemmen
2.947 Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarle snoeren hing,
en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande,
in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid,
hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
parelt woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
874 ik raakte je
een rots waarin de tijd
gebroken was
je gezicht weerbarstig
in het licht dat steen al
eeuwenlang gekoesterd had
je lijf pas opgestaan
nog rankend uit het paradijs
ogen die maar net
hun schepping zijn ontloken
lippen die nog nooit
een woord hebben gesproken
je stem verlost
ons uit stilzwijgen
parelt woorden die
ik niet…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Fel paars vecht met oud groen
Zwaar grijs mengt ver blauw
Flirtend getjilp
Hofmakerij in een plas
Voorzichtige warmte in zwaar nat
Reikend hout onder molm en rot
Gaat het weer gebeuren?…
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 woorden niet betekend
ongehouwen nog te hakken
rots uit steen voor beeld
alles is ooit
uitgesproken voorzegd
tot oren steeds gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar…