2616 resultaten.
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 Wat gelaten stond je voor me
en ik snikte met een brok
want ik kreeg nu in de gaten
dat ik jou hier moest verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
713 sluiting
die me ruimte laat
vrijuit te inhaleren
als in een vallei
ongerept en uitgestrekt
waar ik mag struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
accompagneren
zonder ooit te verwateren
daar, op nog nooit eerder
bewandelde wegen
wil ik de sporen…
Dwalende
netgedicht
4.3 met 72 stemmen
2.311 Geef jouw hand
laat je leiden
door de stilste, steriele
wildernis aller tijden
waar alles wit lijkt
flora is verdwenen
fauna als albino, maar
niet leeft
liefdeslijnen doorgesneden
juist zijn hand volgt
het goede spoor
geen oost of west, maar
het intuïtiespoor
zwevend in dit witte tussenland
zonder nacht, oost of west
geen anker…
als een alias
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.060 hij had het veld geruimd
met diefstal zijn sporen gewist
geen haar of pluim gelaten
dat nog aan hem kon herinneren
want hij wenste haar vrij van
gevoelens als schuld of anders
de twijfel die hem had belaagd
nog maanden na zijn vertrek
het onderhuids gevraag of wel
of niet of wat dan ook hij wist
waaraan hij was begonnen
hij moest er niets…
Vertrouw op jezelf
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.174 ze lieten je vallen
de schellen vielen me van de ogen
opeens is er het verdriet
die als donderslag bij heldere hemel kwam
het is pijnlijk, maar goed
je moet weer verder
zoekend naar antwoorden
het spoor wordt steeds smaller
vol verwarrende emoties
trek jij je terug
om het een plaats te geven
vol met vraagtekens
beklim je de berg,…
Ardeense lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 toegedekt met mossige tapijten
rijzig afgetopt door slanke dennen
immer ongerept tot in de hemel
ingebed in een stenige schoot
wringt een woedende slang
zich schuimbekkend in bochten
zonder aflaat
een penetrant voertuig remt
juist op tijd
een ever zwijnt welhaast onopgemerkt
onder de onervaren geur van jonge bosgoden
lees ik nieuwe sporen…
Het muggenkoor
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
800 Je denkt nog
ach, het laat geen sporen
maar toch doe je
geen oog meer dicht.
Zodra het licht
is aangedaan
lijkt het koor
verdwenen
maar jij bent
overstag gegaan
de halve nacht
nog in de benen.…
Brandt in mijn lijf
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 ik ben wakker
heb een vriend
hij brandt in mijn lijf
ik heb zijn sporen gekregen
hij mijn liefde verdiend
zacht zijn ontspanning
krachten gesust
rimpels rond ogen
zijn lippen geloken
heb ik zacht gekust
ik ben je lichaam
eet nu jouw smaak
val voor je handen
ze strelen mijn huid
liefkozen vaak
ze geven gevoel
dat je ogen beloven…
Eenzame nachten
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.228 De nachten zijn vaak zo eenzaam
zodat ik mijn eigen adem hoor
net of ik alleen op de wereld ben
met soms het treingeluid op het spoor
En dan opnieuw is het weer donker
lijkt het of de dag niet komen wil
dan kijk ik even naar alle foto's
en nog steeds is het stiller dan stil
De eenzaamheid, soms niet te harden
het maakt me moe en vaak…
Knekelman
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
757 dood vraagt
nog heel even te wachten
bijna ademloos spreekt zij zijn taal
vermoeid ritst hij de laatste dag
ruimschoots open en bijna gekuild
verschijnt helder een open gezicht
als was in handen van moeder aarde
sneeuw noch ijs deert deze vorst
al jaagt hij in zijn nadagen
menigeen de stuipen op het lijf
en laat zijn minnen diepe sporen…
MIJN PAARD BALTHASAR
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
846 het wassende licht tegemoet te gaan
het is alsof het verdriet en twijfels van het laatste jaar
achter me wegstromen, zoals de schaduw van Balthasar
voor de eerste keer in mijn leven ben ik vrij
vrij van de wereld voor mij
en van de verplichtingen achter mij
een groot deel van mijn opdracht is gedaan
ik ben nog jong, geef Balthasar de sporen…
Het appelmeisje
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
834 Ik geniet mateloos hoe je
in die ongeschilde appel bijt
Een onrijpe appel bovendien
Me daarna wat verzuurd aankijkt
met je verstrooide blik
gefixeerd op een onbestemde plek
En me laat geloven
dat niets je wat kan schelen
Je tandpastawitte tanden
in het vlees zet en
daar sporen achterlaat
als een carnivoor
in de nog warme prooi
Het sap…
Voie verte, boucle 4
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Hier liep een spoor. Dat is voormalig.
Ooit hoorde je een treintje zoemen
langs bermen vol van gele bloemen.
Nu fiets je op een groene weg
langs wijngaarden en wei en heg,
door rivierdal en lichte bossen,
langs muurtjes met bruinzwarte mossen.
Witte kalveren liggen loom
geschaard onder een schaduwboom.…
Zomerdromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
494 Het licht valt als druppels
uit de lucht en voert
geuren mee die sporen
naar een tijd waarin
ik op kleine voeten
naar de bronnen van
de dromen liep.
De lindebomen groeiden
toen tot in de hemel
en behoedden mijn dagen
die vol zon stonden
en er toch al heimwee
werd geboren.…
Gevleugelde stilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.109 Het zwijgen staart onthutst
naar koolzaad stilte
vlak voor de kraag
die genezijde afsluit
van een ondoordringbare mist
ik mis het doordringen
tot de einder
waar haar schaduw slaapt
in een gemis aan korenbloemen
en madeliefjes
pluizende paardenbloemen
en sporen van een trein
brengen mij bij haar
zonder lawaai en loopschoenen
die rust…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 je zal het met zijn woorden moeten doen
met de beelden door hem
achtergelaten
en ergens op een stille stek
waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen…
Albasten schemering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 in half vergaan schemerlicht
ze vertoeven hangend in mijn tijd
in opgeloste tijden en halve tijden
de dis duimendik onder vleugelslag
een albasten schemering
als enige dimensie
rafelig en wazig de kaders
waarbinnen alleen fantasieën wonen
hullen zich in zweverige sluiers
wikkelen mij in weemoed
ze vertrekken met een halve maan
en sporen…
VANGST?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.160 De jeugdige wolf
waagt zich eens ver
van 't vertrouwde hol
ziet platgetrapt gras
ruikt een smakelijk dier
al zijn haren springen
bezweet overeind
elke spier staat strak
heel de wereld verzinkt
voor dat ene spoor
de dichter
nog pril of reeds aftands
wanneer
het steeds jonge gemoed
woelt zwelt slinkt smelt stolt
bij een komend vers.…
Rijn-Gein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 Het spoor leidt mij naar ‘t oude
station van Abcoude.
De zon breekt door. Daar fonkelt
het Gein. Kijk hoe het kronkelt!…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
De incrowd
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.154 Het leven was wat sporen kwijtgeraakt.
Het meisje van de zanger vond een vroege dood
en hij, hij was blijven hangen in de blues en zoop.
Er werd gespeeld, gelachen en gejankt.…
Zusterland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
437 Kinderen van aarde en wolken,
geboren met een wil te gaan of te staan,
vrij de weg te kiezen, langs alle volken,
langs de stroming van de grenslaag te gaan,
op het spoor van brieven zonder woorden,
met foto’s kreukbaar vergeeld
in de zon van oneindige oorden,
als globale nalatenschap, ongedeeld,
op de tast, zwaaiend in ’t rond,
schuifelend…
Weeffouten?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Zaai de paddenstoelen in mijn
herfstig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen van de
golven van een bloemen oceaan
en zal ontwaken voor het naderende einde,
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik in de armen stijg
van een argeloze orkaan, die
mij aan de geparelde zwijnen voert
als aandenken wat voor…
gevallen engelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
978 rond de explosie van een wolk schuilden
eindeloze stranden
daarboven in het hemelsblauw dreef een vogel
op de stijgende thermiek, wiekend
met een loom gebaar
ik keek ernaar en vond
zijn sporen in het zand, toen licht
naar lager viel
zochten schelpjes mijn ogen
en ik vond ze met mijn hart; een zilte zoen
van onvermogen
liet zout met…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met de dood op mijn rug
wind waait nu herfst
op een drogend paneel
ik ben het spoor…
Tsunami van emoties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 het lijkt op vluchten
alsof de wereld achter hen vergaat
men wringt door alle bochten
een val kan de allerlaatste zijn
er is geschreeuw
de tijd stormt jagend aan
nog weinig kracht in ademnood
oranje kleurt de overhand
na de nekslag
volgen mooie kanten
barstensvol van ongeloof
golvend in emoties
Een Sotsji- shock
laat nog jaren sporen…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 is leegte te vullen
zoals het wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en…
Totale eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 vals draait
een kring
rond de maan
in het duister
is er een komen
en gaan van geluiden
onherkenbaar
in bestaan
reppen zij zich voort
met een spoor
van buitenissigheden
achter zich aan
aarde lijkt
te schokken door
brokken vreemde energie
mythen sagen
en legenden geven
nooit zoveel ellende
de stoet lost op
in het licht…
verzet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 verborgen in het stof van pijn
zijn altijd nog de sporen - ongewild vilein -
aanwezig
buiten hoor je nog de kreten
van een stoomfluit,
zwaar op weg
ik zeg je, dat ik het niet pik
ik mik mijn aller-stoutste blik op jou
en spuug
mijn woorden uit
nu jij je kruit verschiet op onschuld
en jouw oorlogsbuit verhult
in zwart vertier
elke…