Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Laatste trein

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Wat gelaten stond je voor me en ik snikte met een brok want ik kreeg nu in de gaten dat ik jou hier moest verlaten toen mijn laatste trein daar wachtte op de wijzers van de klok en het fluitsignaal viel samen met de eerste wintervlok Van het raam zag ik je zwaaien en de trein schoof met een schok over veel te natte sporen langs dat wat…
jan haak19 oktober 2008Lees meer >

Schrijf me niet over poëzie

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 713
sluiting die me ruimte laat vrijuit te inhaleren als in een vallei ongerept en uitgestrekt waar ik mag struikelen over stenen die uiteindelijk treden blijken te zijn naar de verheldering van zuivere vocalen die me als een bergstroom accompagneren zonder ooit te verwateren daar, op nog nooit eerder bewandelde wegen wil ik de sporen…

Dwalende

netgedicht
4.3 met 72 stemmen aantal keer bekeken 2.311
Geef jouw hand laat je leiden door de stilste, steriele wildernis aller tijden waar alles wit lijkt flora is verdwenen fauna als albino, maar niet leeft liefdeslijnen doorgesneden juist zijn hand volgt het goede spoor geen oost of west, maar het intuïtiespoor zwevend in dit witte tussenland zonder nacht, oost of west geen anker…

als een alias

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.060
hij had het veld geruimd met diefstal zijn sporen gewist geen haar of pluim gelaten dat nog aan hem kon herinneren want hij wenste haar vrij van gevoelens als schuld of anders de twijfel die hem had belaagd nog maanden na zijn vertrek het onderhuids gevraag of wel of niet of wat dan ook hij wist waaraan hij was begonnen hij moest er niets…

Vertrouw op jezelf

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.174
ze lieten je vallen de schellen vielen me van de ogen opeens is er het verdriet die als donderslag bij heldere hemel kwam het is pijnlijk, maar goed je moet weer verder zoekend naar antwoorden het spoor wordt steeds smaller vol verwarrende emoties trek jij je terug om het een plaats te geven vol met vraagtekens beklim je de berg,…
Quicksilver20 januari 2009Lees meer >

Ardeense lente

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
toegedekt met mossige tapijten rijzig afgetopt door slanke dennen immer ongerept tot in de hemel ingebed in een stenige schoot wringt een woedende slang zich schuimbekkend in bochten zonder aflaat een penetrant voertuig remt juist op tijd een ever zwijnt welhaast onopgemerkt onder de onervaren geur van jonge bosgoden lees ik nieuwe sporen…
maanjuweel27 februari 2009Lees meer >

Het muggenkoor

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 800
Je denkt nog ach, het laat geen sporen maar toch doe je geen oog meer dicht. Zodra het licht is aangedaan lijkt het koor verdwenen maar jij bent overstag gegaan de halve nacht nog in de benen.…

Brandt in mijn lijf

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 773
ik ben wakker heb een vriend hij brandt in mijn lijf ik heb zijn sporen gekregen hij mijn liefde verdiend zacht zijn ontspanning krachten gesust rimpels rond ogen zijn lippen geloken heb ik zacht gekust ik ben je lichaam eet nu jouw smaak val voor je handen ze strelen mijn huid liefkozen vaak ze geven gevoel dat je ogen beloven…

Eenzame nachten

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.228
De nachten zijn vaak zo eenzaam zodat ik mijn eigen adem hoor net of ik alleen op de wereld ben met soms het treingeluid op het spoor En dan opnieuw is het weer donker lijkt het of de dag niet komen wil dan kijk ik even naar alle foto's en nog steeds is het stiller dan stil De eenzaamheid, soms niet te harden het maakt me moe en vaak…
Moeke9 februari 2010Lees meer >

Knekelman

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 757
dood vraagt nog heel even te wachten bijna ademloos spreekt zij zijn taal vermoeid ritst hij de laatste dag ruimschoots open en bijna gekuild verschijnt helder een open gezicht als was in handen van moeder aarde sneeuw noch ijs deert deze vorst al jaagt hij in zijn nadagen menigeen de stuipen op het lijf en laat zijn minnen diepe sporen…
metha11 februari 2010Lees meer >

MIJN PAARD BALTHASAR

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 846
het wassende licht tegemoet te gaan het is alsof het verdriet en twijfels van het laatste jaar achter me wegstromen, zoals de schaduw van Balthasar voor de eerste keer in mijn leven ben ik vrij vrij van de wereld voor mij en van de verplichtingen achter mij een groot deel van mijn opdracht is gedaan ik ben nog jong, geef Balthasar de sporen…

Het appelmeisje

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 834
Ik geniet mateloos hoe je in die ongeschilde appel bijt Een onrijpe appel bovendien Me daarna wat verzuurd aankijkt met je verstrooide blik gefixeerd op een onbestemde plek En me laat geloven dat niets je wat kan schelen Je tandpastawitte tanden in het vlees zet en daar sporen achterlaat als een carnivoor in de nog warme prooi Het sap…

Voie verte, boucle 4

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Hier liep een spoor. Dat is voormalig. Ooit hoorde je een treintje zoemen langs bermen vol van gele bloemen. Nu fiets je op een groene weg langs wijngaarden en wei en heg, door rivierdal en lichte bossen, langs muurtjes met bruinzwarte mossen. Witte kalveren liggen loom geschaard onder een schaduwboom.…

Zomerdromen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 494
Het licht valt als druppels uit de lucht en voert geuren mee die sporen naar een tijd waarin ik op kleine voeten naar de bronnen van de dromen liep. De lindebomen groeiden toen tot in de hemel en behoedden mijn dagen die vol zon stonden en er toch al heimwee werd geboren.…

Gevleugelde stilte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Het zwijgen staart onthutst naar koolzaad stilte vlak voor de kraag die genezijde afsluit van een ondoordringbare mist ik mis het doordringen tot de einder waar haar schaduw slaapt in een gemis aan korenbloemen en madeliefjes pluizende paardenbloemen en sporen van een trein brengen mij bij haar zonder lawaai en loopschoenen die rust…
Erna Muermans3 september 2011Lees meer >

de dag verlaten

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.183
je zal het met zijn woorden moeten doen met de beelden door hem achtergelaten en ergens op een stille stek waar leven begint misschien nog in zichzelf gekeerd waar de dingen van de dag je naar de toekomst zullen wijzen daar zal hij zijn en steeds zal hij wederkeren blijven wie hij was in jou zelf, in de sporen van de aardse dagen…

Albasten schemering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
in half vergaan schemerlicht ze vertoeven hangend in mijn tijd in opgeloste tijden en halve tijden de dis duimendik onder vleugelslag een albasten schemering als enige dimensie rafelig en wazig de kaders waarbinnen alleen fantasieën wonen hullen zich in zweverige sluiers wikkelen mij in weemoed ze vertrekken met een halve maan en sporen…
Kees Keizer26 oktober 2011Lees meer >

VANGST?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.160
De jeugdige wolf waagt zich eens ver van 't vertrouwde hol ziet platgetrapt gras ruikt een smakelijk dier al zijn haren springen bezweet overeind elke spier staat strak heel de wereld verzinkt voor dat ene spoor de dichter nog pril of reeds aftands wanneer het steeds jonge gemoed woelt zwelt slinkt smelt stolt bij een komend vers.…
Han Messie29 oktober 2011Lees meer >

Rijn-Gein

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Het spoor leidt mij naar ‘t oude station van Abcoude. De zon breekt door. Daar fonkelt het Gein. Kijk hoe het kronkelt!…

Gift van de zon en de zee

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
wij hebben de duinen zien bloeien als gift van de zon en de zee eerst het lichtere paars dan het zomerse geel de wind speelde mee verlieten de drukte van zaken en stad kozen de stilte van het glooiende pad in het zand bij laagwater tekenden sporen de lijn een horizon verder zal het rustiger zijn elkaar bij de hand in een tocht…
wil melker6 december 2011Lees meer >

De incrowd

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.154
Het leven was wat sporen kwijtgeraakt. Het meisje van de zanger vond een vroege dood en hij, hij was blijven hangen in de blues en zoop. Er werd gespeeld, gelachen en gejankt.…

Zusterland

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
Kinderen van aarde en wolken, geboren met een wil te gaan of te staan, vrij de weg te kiezen, langs alle volken, langs de stroming van de grenslaag te gaan, op het spoor van brieven zonder woorden, met foto’s kreukbaar vergeeld in de zon van oneindige oorden, als globale nalatenschap, ongedeeld, op de tast, zwaaiend in ’t rond, schuifelend…

Weeffouten?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Zaai de paddenstoelen in mijn herfstig hart als ik naar onbekende oorden reis, verstrooi mij in de sporen van de golven van een bloemen oceaan en zal ontwaken voor het naderende einde, laat mij zwarte aarde eten indien ik in de armen stijg van een argeloze orkaan, die mij aan de geparelde zwijnen voert als aandenken wat voor…
Pama6 oktober 2012Lees meer >

gevallen engelen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 978
rond de explosie van een wolk schuilden eindeloze stranden daarboven in het hemelsblauw dreef een vogel op de stijgende thermiek, wiekend met een loom gebaar ik keek ernaar en vond zijn sporen in het zand, toen licht naar lager viel zochten schelpjes mijn ogen en ik vond ze met mijn hart; een zilte zoen van onvermogen liet zout met…
switi lobi13 oktober 2012Lees meer >

voor de gebrokenen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
de zon schijnt op ontbladerde bomen takken gehuld in donkere herinneringen stof in de zwervende wind de trein raast in sporen voorbij dierlijke klanken achter gelaten in nevels af en toe trekt een wolksluier op haar nauwelijks hoorbare snikken ze zeggen dat ze lacht een vrouw in foetushouding weerspiegelt in stilstaand water…

Pigmenten van de geest

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
juiste vorm aan geven penseelde lijnen in verlopende einden cirkelde speels met pigmenten van de geest het doek was te groot verdwaalde in miniaturen van creaturen die leefden van de goot schetste in blauw mijn ontsnappen moest terug door de kou met de dood op mijn rug wind waait nu herfst op een drogend paneel ik ben het spoor…
wil melker4 december 2013Lees meer >

Tsunami van emoties

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
het lijkt op vluchten alsof de wereld achter hen vergaat men wringt door alle bochten een val kan de allerlaatste zijn er is geschreeuw de tijd stormt jagend aan nog weinig kracht in ademnood oranje kleurt de overhand na de nekslag volgen mooie kanten barstensvol van ongeloof golvend in emoties Een Sotsji- shock laat nog jaren sporen…

Zindert de evolutie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
is leegte te vullen zoals het wad menselijke sporen kan verhullen met een krachtig hart in eb en vloed een meeuwenveer met sterke pen beschrijft de strijd zonder grenzen op het slagveld van het leven dat altijd winnaar is van eten en gegeten worden cirkels haken in en sluiten met op ieder niveau andere gebruiken tussen zand zee en…

Totale eenzaamheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
vals draait een kring rond de maan in het duister is er een komen en gaan van geluiden onherkenbaar in bestaan reppen zij zich voort met een spoor van buitenissigheden achter zich aan aarde lijkt te schokken door brokken vreemde energie mythen sagen en legenden geven nooit zoveel ellende de stoet lost op in het licht…

verzet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
verborgen in het stof van pijn zijn altijd nog de sporen - ongewild vilein - aanwezig buiten hoor je nog de kreten van een stoomfluit, zwaar op weg ik zeg je, dat ik het niet pik ik mik mijn aller-stoutste blik op jou en spuug mijn woorden uit nu jij je kruit verschiet op onschuld en jouw oorlogsbuit verhult in zwart vertier elke…