19025 resultaten.
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Wouden om door te dwalen,
verloren paadjes dagenlang,
niemand komt je tegemoet,
ik blijf nog even dralen.
Bizarre kronkels in je gedachten,
omringd door herfstige rivieren,
turend naar dorre, geelbruine bomen,
ik blijf nog even dromen.…
Verdwaald
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.059 Onze liefde is verdwaald
en is eenzaam in haar lot
Klop ik aan bij vele deuren
is mijn liefde zelden thuis
Zit mijn hoofd met vele vragen
is mijn hart vervuld met pijn
Kan mijn liefde niet bereiken
zelfs niet zwijgend in de nacht
Is hij alleen in zijn verleden
houdt zijn kennis jaren vast
Heeft zijn dromen ooit verloren
gebroken goden…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 wezen
dat om je schouders glijdt
Zoals ik je daar zie
met goud omfloersde lokken
in een raam van vermiljoen
kan ik het leven lezen
van verloren eeuwigheid…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 zonder scherven dromen
om liefde te verdragen.…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 in de wind
waar je een zucht
van woorden
en mijn glimlach
vindt
ik nader je
in mijn gedicht
waar je met me
danst door
schaduw en licht
in een bron
van nieuwe dromen
je schenkt me
witte bloemen
in mijn ogen…
Populierenbomen.
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.391 Ik weet heel zeker :
U houdt van elke meter
waaiende populierebomen
die zwaaiende, overstromen
van eerbied voor U,
ja, ze aanbidden U
en in een droom
was ik een boom.
Ik ruiste mee
in de populierenzee.
Ik verloor mezelf
in een gewelf
van bewegende blâren
die biddende waren
en ik zag dat
U er welbehagen in had.…
De lange weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 je nog tegemoet komen
Een mens kan niet alles alleen
Vergeten schuilend onder bomen
De warmte in je ziel maakt plaats voor steen
Al wat je hebt zijn onmogelijke dromen…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Het leek een droom van louter strijd,
maar zonder winnaar, zonder ziel.
Verloren in de eeuwigheid,
tot ik de duivel overviel.
Geen vuur of hoorns die ik daar zag,
zijn wezen bleek verbazend zacht.
Als watten, schuim en lichte lucht,
die teder in de leegte wacht.…
Jelena
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
5.068 bestaan
tussen de ontmoetingen en weggaan
op onzichtbare handen van een vriendschap
nimmer kan een ziel verloren zijn.
...mijn boek gaat dicht en het kussen open,
dit is de ochtend van de zorg om jou...…
Als morgen niet zeker is
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.840 - van tijd ontnomen -
de jeugdjaren heeft ingehaald
misschien
is niets meer haar vertrouwd
loopt ze angstig naar verloren
ik hoop dat ze mijn stem blijft horen
en voelt hoe ik haar hand vasthoud…
Dode stad
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.679 Dode dode stad
het licht waarin je bent geboren
helemaal zoek
zoals verloren
toch ben ik gekomen
naar hier door de sneeuw
door sporen en voren
niet om te zoeken
maar wel om te vinden
mijn liefde voor jou
ooit was het hier mooi
sterren stonden hoog
wolken knielden voor blauwe lucht
en jij was het zonnetje
het zonnetje in mijn droom…
ALLEEN
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.122 leven
in geaarde dualiteit
tussen heden en toekomst
eindigheid is verloren gegaan
toen bezinning deel van het leven werd!…
Enkel spoor?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste trein uit haar zonneboek
Wat duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind
Zag ik de rode lichten vervagen in mijn droom
Ze koos een enkel spoor wat ik in haar ogen las.…
Mijn stad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
659 De straten hebben namen
van mensen en betekenis
en anderen anoniem
zijn zonder stem geboren
de pleinen staan vol bomen
‘t volk heeft daar haar dromen
en vrienden zonder geluid
gaan onbemind verloren
de buurten zijn net dorpen
maar zonder sterke schouders
de schooiers die verliezen
die hebben vaak geen ouders
de parken zijn weemoedig…
Intieme handelingen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
577 fietsen
achter de zon een schaduw denken om in te dromen
voor de maan in haar slaapstoel naast een kind
wanneer ze ons bezoeken, die handelingen
machteloos in dat wat ze zijn
daadkrachtig in hetgeen ze beweren.…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 ik kijk niet terug
maar blader door een herfst
die blad voor blad verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet…
Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Vochtig nat van het dagwalsen
druppelen dromen verloren
in het nachtelijk dwalen.
De winterwind geurt nog
naar bloeiende klimrozen,
draagt gestorven leven
de herfst en winter voorbij.
De blonde maan flirt onbedacht
met verflenste zonnestralen.…
Verloren van je eigen geloof
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
975 Elke leugen die je voor waarheid nam
zonder je te verdiepen
zonder dat je wist wat er werkelijk was
je bent een verloren ziel
in een hel van feiten
die je niet meer kan doorzien,
je hebt verloren
verloren van jezelf
en van je eigen geloof.…
EEN VERLOREN HART
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 aan een ieder die z’n hart heeft verloren
ga niet treuren nee niet doen
want elk verloren hart zal ooit bekoren
ze wordt met liefde gedragen door menig bloem…
Verloren en Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
289 Dromen vervlakken tot as
terwijl ik het grove kaf
van het wilde koren scheid.
De ziel ligt bloot —
zonder schaamte, zonder verweer.
Als verwrongen staal, uit het lood,
sta ik bij jou,
vrijwillig verloren in wat ons raakt.
Elke kreet van ondoorzichtig leed,
in scharlaken kleuren gehuld,
versmelt met jou.…
Geen moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 ik verdrietig bang ben
wat hoogstens verdrinken kan
in verdriet om het verdriet
dat mij verdrinkt, verloren
in de stroom van de tijd…
verloren strijd
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
3.276 als kennen en vergeten
een eigen leven leiden
als niet kunnen en het weten
mijn geest en ziel bestrijden
als doen en telkens laten
mijn lichaam zal verzwakken
als zwijgen en willen praten
mijn herinnering uit gaat vlakken
ben jij dan ogen, mond, hand, benen
voor een verloren man?…
Verloren liefde
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.417 Heb wel hele mooie dromen gehad
Maar dat allemaal ben ik nu wel zat!…
verloren-gewonnen
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.355 De natie zit kapot
De achterhoede werd versterkt
De deur ging op het slot
De laatste man werd bijgestaan
Het aanvallen beperkt
En toch valt dan die onbegrijpelijke goal
Die nooit had mogen komen
Het einde van een baan
Kapot zijn alle dromen
De coach kan gaan
De spelers storten zich ter aarde
Na ’t horen van het laatste fluitsignaal
Wat…
Verloren weelde
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.731 enkel de zoute zeewind
proeft nog van de lagen
ooit nog witte verfdagen
en maakt haar onbemind
hij slaat haar nog af en toe
de blinden in het aangezicht
ze huivert dan de vensters open
tot alles in haar voegen kraakt
anders is er niets
dat haar nog raakt
haar jaren zijn al lang verlopen…
Verloren zicht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.032 Onbereikbaar en verloren,
bleef ik achter met een schaduw,
gegrift in mijn geheugen,
contouren slechts in herinnering.
Hoopvol beklim ik de regenboog,
verheven boven het natuurlijke,
in stil, maar vol verlangen,
een reflectie van je ziel te aanschouwen...…
Verloren thuis
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
850 muur van mist waar ik voor sta
Weerhoudt mij niet van grote zorgen
Ik zoek naar iets wat ons samen bond
naar wegen terug en naar het waarom
De niet geleden toekomst is een bom
maar de natte stilte dooft mijn lont
dus keer ik zwijgend terug naar huis
en volg de ritmische stappen van mijn zijn
doch, elke pas vormt een golf van pijn
want verloren…
Verloren vlinders
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.249 Ooit fladderden er duizenden
vlinders voor jou in mij,
maar door de stilte die jij achterliet
raakte zelfs de laatste vlinder zijn weg kwijt...…
Verloren en gevonden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.140 De woorden waren van het moment
zonder gedachten die een einde vrezen.
Zwijgen was een belofte
van geduld en geluk.
Ik was die wilde schrijven omdat
ik niet meer eenzaam was
en wilde wachten.
Dankbaar zal ik ze vinden.
Want ze zijn van mij
gebleven en de stilte
zal ze niet meer terug
vragen zolang ik
blijf schrijven
en…
verloren thuis
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
835 zij streelt met haar vinger
op de huid van je borst
dat je thuis bent, hier
speelt de muziek voor jou
vind jij waar je naar
op zoek bent en eenmaal
gevonden, opnieuw veilig
kan verliezen, wrijft ze
op haar harde buik…