1498 resultaten.
Fishy
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
602 Geen zorgen geen lusten geen lasten
of behoefte om te betasten
Vergif in kleur en naamrijk varia
het geestdodend gif anti-depressivia
Populair zijn Prozac en Remmeron
schooltje gepekelde haringen in beton
Gelijk snoekbaars glazen ogen verdoofd
word de maatschappij van geest beroofd
Iedereen in lijn op een lopende band
ongelijken…
Alzheimer
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.230 Hij kijkt me aan maar ziet me niet,
ik pak zijn oude hand
en streel hem maar hij kijkt verbaasd,
hij heeft met mij geen band.
De man, die ooit zo schrander was,
ik zal er nooit aan wennen,
dat, elke dag wanneer ik kom, hij mij niet zal herkennen...…
spitsuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
756 de jaguar kauwt kilometers
een koets van licht kreukvrij staal
op het derde rijvak
keurig binnen de stipellijnen
het profiel van zijn banden
de oliestand, het onderstel,
de dimlampjes van het boordpaneel
gisteren nog gekeurd
geen knip in mijn kaart
dan pink ik en wijk uit naar het klaverblad
hij kleeft aan het asfalt in de lange, egale…
Bezinning
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.413 De ogen geloken;
de banden verbroken…
aan ’t leven ontrukt
getild van de aarde,
als iets van geen waarde
de dood ingedrukt.
Doch voorwaarts gedreven
op ’t ritme van ’t leven
bezield door de stof.…
als onafhankelijke vrouw
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
713 ik zag je onbelast
verrekend je verleden
nog steeds een stil verdriet
om wat je achter liet
vliegen zou je
als een vogel vrij
gebonden voelde je
voor een deel aan mij
pijn legt vrijheid
zwaar aan banden
zonder spijt geef ik
je mijn twee handen
jij kan er
niets mee doen
niet eens een zoen
op beide wangen
je rust is magisch…
de weg naar Ome Leen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.178 een weg
met een haakse bocht
uiteraard de haakweg
ga rechtsaf
sla de eerste afslag links
- het bonnenpad - over
neem wel de tweede de bonnenweg
loop naar de hoeve met de bomen
er wacht u een zesjarige dame
die door twee glaasjes kijkt
zij vraagt komt u voor leen
zegt u ja dan zegt zij
neem niet het eerste paadje
van het zand naar de banden…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 De oude boom ..hij telt zijn vruchten
grijs zijn wijsheid, diepgroen het rijpe band.
Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden
voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren.
Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet
nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet.…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 van staal
dat herinneringen beschut tegen beroven
ze zijn als mijn opgebouwd geheugen
iedere ruimte gevuld met ontweesde dracht
ongeacht de kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde randen
laag op laag uitgedijd tot een hemels dak
bovenop ligt de verstilde tijd aan banden…
Woord en wereld
gedicht
2.0 met 25 stemmen
7.374 Het beeld daarvan in mij is verinwendiging,
grenzeloos band van beeld en denkwerk: dioraam.
De naam een ding ook, daarvan de onaanraakbaarheid,
tot van de naam het beeld met beeld en beeld verbindt,
en taal het al in strengen vangt van labyrinth.…
Onderweg
gedicht
2.6 met 23 stemmen
13.404 Nu zetten onder mij hardrubber banden
remmend in de steenweg hun tanden
en tolt een wijzer mij wat franken kwijt;
dan ik al weer verder en ik drijf
pijlsnel in een hobokoncert
langs witte meren fluitekruid
met eilanden van eeuwenoude stammen.…
Naar het strand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 Waar elke vluchtweg wordt ontnomen,
zet ik de stomende auto aan de kant;
naast ons zie ik nog een rookpluim komen,
zoveel ellende, …dat schept een band.
Eindelijk het bordje - strand -
van een parkeerplaats kunnen we alleen maar dromen,
wij vinden nog geen plekje voor een krant.…
moeder aan kind
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.082 Maar in mijn hart en in mijn armen
heb ik jou nooit kunnen verwarmen,
want mijn hart én mijn handen
waren geknecht door zovele banden.
En door al die jaren en tijden
heb ik jou, mijn kind zien lijden
en vechten,
en muren slechten.
De tijden vergleden
en nu in het heden
ben ik nog slechts een schim,
met een vage herinnering.…
Van harte beterschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.588 van jou te houden,
jou te willen behoeden van pijn
jouw hand fijn te knijpen
om je nooit te laten gaan
zolang onze aardse band blijft bestaan
Mocht ik dan
aan alleen jou vertellen
uitleggen
je was er voor mij...…
Mijn val breken ( J. O. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 houdt alles in me bij elkaar
met bruine band: kleine judoka als ik altijd
mag blijven en zijn
in mijn bescheiden wezen.
Alles van al die jaren
dat ik judopupil mocht zijn
blijven me bij: de gezelligheid
van sporters onder elkaar,
het opofferen voor één doel
neem ik nu mee
voor eigen goal!…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 Eens dooft het vuur
eens kan geen olie
meer hoge vlammen opwekken
omdat het brandhout
opgebrand en verpulverd is
Eens moet ik weer met beide benen
op de grond gaan staan
met open vizier mijn leven aangaan
de lekke banden van mijn fiets aanvaarden
Eens komen er betweters die mij uitgummen
die mij als oud vuil weg bezemen
die nooit mijn…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
606 zien waar hij overal was
dat hij dan blij is met jouw
drankje uit je termosfles
met jouw boterham met kaas
op de pont gaan naar zijn huis
en hij een zware rugzak
en boven op zijn hoofd als een Balinese vrouw
zijn duikersuitrusting
in regen en wind,
maar dat deert niet
zijn fiets voor zijn flat te zien
waar hij blij mee is
twee lekke banden…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Want dat vooral is de
reden van mijn bestaan;
de broze band van het
verleden met het heden.
Een droom die niet ziet
op het dagelijkse verdriet.
om het langzame menselijke
vergaan, dat slechts met
waanzin kan worden bestreden.
Een rietstengel die wacht
in de wind; meebuigend met
het ruisen een nieuw evenwicht
vindt.…
Onze nationale kijkdoos?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 Het sluipt en stoft in de verste
uithoeken van onze nationale
kijkdoos, het matte populisme
gloeit door het gekleurde ethisch dak,
is het de band van vrijheid die zo kwelt?…
gevierd zijn - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 voor liefde en leven
dat jij en jou zo graag bemint
het zout schreiend verdriet
van het schier onverslaanbare
laten zich langzaam verjagen
door de tranen van vreugde
nu jij het te overtroeven lijkt
meer dan ooit vieren wij nu
met jubelend hoofd en hart
de poëzie van het volle leven
die wij samen wild omarmen
in een onherroepelijke band…
IK HEB VAN JE GEHOUDEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
863 ‘k heb van je gehouden
‘k mocht je niet behouden
wie splitste onze wankele wegen
of kregen wij geen goede zegen
wie brak er onze broze band
of was die niet genoeg bestand
tegen de harde druk van buitenaf
schaafde die schamele glans er spoedig af
‘k wil jouw naam weer roepen
de hemel om jou verzoeken
‘k wil jouw raadsels achterhalen
jouw…
Solo
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
435 .
________________________________
SOLO
Als ex-judoka met de zwarte band
Speelt hij het liefst stratego,
maar dan solo
En doet in blote torso ook aan polo
Als babyboomer in z'n bak met zand
Daar trekt hij cirkels waar geen aan mag komen
Alleen híj weet welk stuk hij
af wil romen
...zie voor de meer ludieke variant
het Poetinvers…
Trots Katwijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Banden die dieper gaan,
dan zand onder hun voeten.
Op de wurft, verhalen,
oud als de branding.
“Hier, waar de vuurbaek waakt begon et.”
Generaties die hard werkten.
Hun blik vaak gericht op de zee,
waar familie soms bleef.
Verhalen over voorvaderen
die de zee trotseerden
voor het avondmaal.…
Naakt en alleen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
157 zachte vlagen
een middagzon die over ons blijft waken
terwijl de uren traag de tijd verteren
maar nooit is er een ooit in het heden
het oude missen knaagt aan nieuwe liederen
de weemoed blijft de harde rust ontwrichten
misschien mag jij weer vrolijk buiten dansen
met dichtersvolk in verre vreemde landen
bevrijd van knellende en zware banden…
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 Als kindren van een groot gezin,
Bindt u de band der broedermin:
Laat scheuren dam en dijken,
Die band zal niet bezwijken!
Ja, dam en dijk bezwijke en zwicht',
Die broedermin treedt meer aan 't licht;
Tot heling aller wonden
Wordt zij getrouw bevonden.
Dankt allen God en weest verblijd,
Omdat gij Nederlanders zijt!…
Alleen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 het gevoel van de branding
die in mijn hoofd aan stukken slaat
opgefokt en rusteloos
niet in staat om iets te doen
hang ik rond en doe ik niks
waardoor het alleen maar erger wordt
hoop wordt wanhoop in seconden
en wisselt net zo snel terug
een gevoel van machteloosheid
omringt me als een deken
verstikkend en verstrengend
niet in staat hem…
OP HET STUK.
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.111 Of anders wij verstikken.
Dzing-rusch... Het wordt zo laf!
Dzing-rusch... Die hoek moet af!
Dan dansen en draaien de tierende koppels,
Een hoepsaderiere op de stekende stoppels.
Dzing-rusch... Alhier, alhier!
Dzing-rusch... Een zeupe bier!
En 't avond elk twee droppels.…
Jupiter's Roos
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
503 noorderlicht vlammend rond tollende manen
Wodan werpt woedend de riem met de dieren
in nevels en ringen die vuren bedwingen
Dan rijst uit dit allegaar
van godenduistering
Uranus' kleinzoon en
zoon van Saturnus
Jupiter, wolkenverzamelaar
Stiet met zijn schicht
in zwavelzuurkammen
van spuwende magma
uitbrakende draken
en zindert verstikkende…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een verlangen naar nostalgie
Voor even vrij zijn van een verstikkend…
Waarom?
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.990 Ik heb alle tijd,
wil niks forceren,
geen banden breken,
jouw liefde leren,
waarom ben ik jou,
niet eerder,
tegen gekomen?
Intens geniet ik,
net zoals jij,
van die kleine momenten,
dan lijken we vrij,
daarom zijn we elkaar
niet “te” laat,
tegen gekomen.…
Individu
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
1.249 Ik loop de deur uit
Voor wat boodschappen in een supermarkt
Voor wat vlees bij de slager
Alles zet ik in een kar
De rij is lang
Er is maar één kassa open
Smal is het pad
Snel de boodschappen lopen
De caissière is bezig
Iedereen wacht ongeduldig op zijn beurt
Mensen kijken zuur en cru
Individu
De lopende band is…