1847 resultaten.
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 Dus blind en bloot van alle rêen,
Dat gij uzelf, wel eer zo vrij,
Steekt in dees malle slavernij?
Wat gaat mijn domme ogen aan,
Haar eigen Meester te verraen;
Een weg te banen, ten verderf;
Te maken dat ik levend sterf?
Door u, helaas!…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en yang
Zorgeloos, eenduidig, nooit bang
Een navelstreng die voedt puur bloed
Onschuldig en stil, als een kind, zo zoet
Foetusverlangen, veilig en geborgen
Geen besef van gisteren, vandaag of morgen
In het hier en nu, zonder oorlog en dood
Onbeschreven, onwetend en bloot…
Vleugellam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
516 toch ooit een vriend
bevond zich dwalend in een dal
waar het hart sprak als een mond
en het brein zweeg over pijn
sliep een taal zonder venijn
vleugellam,
hadden we willen beweren
maar de mystiek bewees
ons, in ‘t duister, het tegendeel
gaf liefde en hoop, een bezemsteel
waarmee we, nachtelijk, de wereld rond
konden zweven, in onze blote…
op Doek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Een jonge, blote vrouw
Bruid met boeket
Kortgesteeld. Rozen
Verleidelijk. Zelf-
verzekerd in haar blik
Haar aantrekkingskracht
en zachte huid
Seksueel geladen
Een beeldend detail
is haar linkerhand
Ligt deze
slechts versluierd
Geslachtsdeel
strikt buiten beeld
of speelt haar
hand uitdagend op die
plek...?…
Dijklichamen*)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.585 Ze liggen daar maar open en bloot,
missen de schaduw van de kerk
als schapen in de zomer de bomen.
Pak het zand vast, dijklichamen
en houd de zondvloed tegen.
*) De dijkdorpen Heveskes en Oterdum in Noord Groningen moesten verdwijnen om de dijk op te hogen.…
eigen beheer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 Gevraagd waar ze is
blijkt ze op weg naar betere tijden
Zere voeten in
knellende schoenen schoppen het
leven omver waar het niet wil
wijken
IJzer breekt ze met vaste, zonodig
met losse of andere handen
Een leeuw gaat ze te lijf
met blote vuist, ondertussen een
wolk met gif verjagend met een
pennestreek
Na een lange en eenzame weg…
De vrouw in de lange rok
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 De zon schijnt neer op blote voeten
van de vrouw in lange rok die wroeten
in de aarde
door een lok
van haar haren
schijnt de zon.…
Nimmer zwijgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Onweerlegbaar toont de
essentie zijn
ware aard in horizontale
lijnen met trompetgeschal
waarop men zich
blind op staart,
verlegd het de wegen
van de taal en baart
de strofen bloot in de
poëzie als dolfijnen.
die nimmer zwegen.…
Regendans
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
572 Lang is het droog gebleven
smoor is het heet geweest
in deze bezwete nacht
maar nu klinkt er geruis buiten
de eerste druppels proberen
voorzichtig hun weg te vinden
alvorens ze verdampen
bloot ren ik de tuin in
voel de druppels verkoelend prikken
op mijn oververhitte lijf
de bliksem flitst een helder licht
ik voel me als een spook…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 mondhoeken plooiden neerwaarts
in een trieste glimlach
maar in haar ogen las ik geen spijt
enkel opluchting
dat het gezegd was
en dat was het
ik zweeg
want ik wist niet wat te zeggen
en hield me sterk
om toch nog indruk op haar te maken
het is haar recht, dacht ik
alles overboord te gooien
mijn hart te breken
en zich in haar broosheid
bloot…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
907 Elke dag mis ik je lach
Elke dag mis ik dat ik bij je was
en nog aan je dacht
Elke dag mis ik dat je me niet wou
en toch gaf je kracht
Feller dan de felste zon
Stralen je beide ogen
Feller dan het felste vuur
Voelt mijn liefde verborgen
Voeten glijden over hout
Blote voetjes, warm noch koud
Benen glijden door de lucht
Billen dansen…
Ring
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
664 Droomde ik als meisje wel eens van een jurk als Sissi
En stond ik vroeger wel eens voor een etalage
Te kijken naar van die niet te betalen witte jurken, bloot en romantisch
Ik wist precies welke ik hebben wou
Maar toen iedereen begon te vragen
Wanneer gaan jullie trouwen, is dat al gauw
Toen hadden wij er al een punt achter gezet
Alleen nog…
Bizons
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.161 Daarachter volgt een strakke blote kont.
De staart gerafeld touw, een kruitvatlont.
Geen goeiig loeien, maar een dreigend bassen
hoor je; het scheuren van de taaie grassen
en als ze verder lopen, beeft de grond.
De stieren zijn het mooist, met saterkop
en blauwe tong, waarmee ze bronstig kwijlen
terwijl ze ruiken aan een bizonmeid.…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
wat moet ik doen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 er zijn heerlijke martelingen
om je aan bloot te stellen
en vast en zeker inspireer je me
er is de zon
die ongenadig kan schijnen
als ik brandglazen
op je ogen leg
er is de kou
die in je lichaam kruipt
en bij je blijft
je hele leven lang
er is de hitte
die je doet gillen
je hebt een mooie stem
je bent leuk speelgoed
en als ik me verveel…
clair-obscur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 het schitterend licht valt overal binnen
op al die onvermoede plekken
hoe schilder ik je weidse kinderwereld
ver boven het alledaagse uit
ik kleur je trampoline-sprongen
als je handen de wolken op
ongeëvenaarde hoogte raken
je blote voeten maken zich los van de aarde
je rent lachend achter de kat aan
hij is meestal de vlugste
met zoete…
ataraxia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 het bos legt paden bloot
stemt meerdere zonnen mild
ter plekke denderen dreunbuffels
omheint een hek
einde verharding
altijd honderd meter, zelden zacht
enige wrijving dringt zich op
zoals een wandelaar bukt
voor een stormsonate
modderstromen, zonsondergang
ergens gloort schijnlicht
uit vuurkorf en brandgang
een sloot doorgrondt…
liv – beschermer van leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 met een mooi en lief kind
nieuwe toekomst baren kan
pril en sierlijk is het
dit kleine mirakel
als het leven zelf
gloort het ons geluk
warmte en genegenheid
die ook haar omarmen
verspreidt zo zich in stilte
prachtig klein en compleet
gelijk ontwakende natuur
dauw druppelt op grasstengels
accentueert haar schoonheid
haar blank blote…
de einder nabij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 als verlaten natuur
haar kille kim vertoont
dan verdwijnt hoop
en taant vaak innerlijk vuur
verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koude steen
maar legt het in en uitademen
wel steeds meer bloot; dat
nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot;
dat wat je nodig hebt…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
het is geen vogelpest
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
680 ik brak weer pluimen
van hun veren af
ze stonden plotsklaps
in hun blote gat en
voelden zich verbijsterd
het is geen vogelpest
maar slechts de rest
die overblijft als
schone schijn al
jaren aangepleisterd
de bolle wangen
vallen in en groeven
tekenen verval
dat was er altijd al
werd even niet geteisterd
pluimen waren niet…
Slijtende liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou
als ik je blote schouder zoen,
maar niet dat ik met je vrijen wil
terwijl mijn lippen je hals beroeren,
dan kom ik te dichtbij.…
Bloemenwals aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Decemberwind blies onze wangen rood
We vierden dit jaar kerstfeest in Ter Heijde
Met luchtruim-engelkens aan onze zijde
De golven bruisten, gaven vreugde bloot
De honden voelden alles feilloos aan
De stemming en de blijdschap van hun bazen
Bij het hotel konden je houten klazen
Ter ere van Tsjaikovsky niet ontgaan
En in de kribbe spartelde…
Weerspiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 soms jong nog soms oud
maar allen dromen
slapen een winter lang omdat
het gewoon moet en mag
maar toch bekijken ze
zichzelf zo af en toe heel even
op zo’n heldere winterdag
bij een enkele kaal en bloot
zo kwetsbaar zie ik
een heel voorzichtige lach
het zijn zij die het al weer
voor zich zien – het volle leven
ze dromen al weer
hun groen…
Ferm Fier Weelderig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 Bloot lijkt ze wel op haar van Willensdorf
Verzond die ooit een bodemloze korf?* Vanaf haar terp beziet zij deels de Waal
Zij denkt aan klokgelui en magazijnen Kaars, zandzak, schop, het hele arsenaal
Dijk van een wijf, oervrouw, Eva van staal
Geen vloed zal ooit haar moed laten verdwijnen
*iemand afwijzen…
Sacrosanct
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
565 Als anarchie van cellen
leidt tot röntgenstralen
worden negatieven
rimpelende vellen
tegen een muur
van helwit licht
leggen zij de fatale
massa in spookachtig
donker bloot
Doktoren dicteren
de casus gestaag
even exact monotoon
als piloten en vellen
hun genadeloos oordeel
over knieën en heupen
galactische borsten
en…
Slagzij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.439 Windeieren
wolken veren
pennenlikkers
dronken kikkers
Schoonschrijvers
mooi praters
geheimdragers
stille waters
Winden waaien
wielen draaien
verre landen
blote stranden
Hoogvliegers
ijdeltuiten
niet te stuiten
verfspuiters
Broos geluk
dom verdriet
gemiste kans
je bent er niet
Flitsen fratsen
woeste krassen
kapitein en…
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind
in het bloeiende…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 Met mijn voeten bloot de trap afgelopen,
mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich
naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen
en haarvaten vulden zich, los van elkaar.
Alles voor het eerst, alles voor het laatst.
Daar liep iemand voor mij uit die ik mij
herinneren kon. Ik fluisterde, maar hij keek niet om.…
sollicitatie
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.367 zelfkennis
missend
verzuipt u in uw lot
uw woorden zijn
vergeten
omdat u zich versprak
tot op de draad
versleten
noemt u uw vodden, pak
een overhemd vol
gaten
met vlekken in het zicht
waar ooit de knopen
zaten
houden nietjes alles dicht
uw adem geurt naar
dieren
- maar dan wel jaren dood -
en met uw
okselklieren
geeft u uw “frisheid” bloot…