Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6267 resultaten.

Sorteren op:

Vorstelijk bekleed

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 832
Kijk toch eens, neem even tijd, die boom in al haar soberheid, zo ongewoon, hemelsschoon is zij berijpt alsof zij wijst op Wie haar kleedt met zoveel zuiverheid.…

Geborgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Ik voel me veilig en geborgen bij God, alsof ik mag thuiskomen en mijn rust weder vind de diepe behoeften van een beschadigd kind.…

Jouw kamer

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Ik zat in jouw kamer jij zat daar maar en sprak jij keek het was alsof de wereld in jouw kamer warmer leek.…

Diabolo

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.651
De wind blies uit het Zuiden, bij de thee, en, alsof de wind 't dee om bij die thee te pesten, blies hij ook een beetje uit 't Westen.…

Obama met make-up

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
het lijkt net alsof je een gedicht geschreven hebt, deze schrijfstijl haat ik daarom, allah akbar, dat moest ik ff kwijt…
Marina8 augustus 2014Lees meer >

De stoel en de klok

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 707
De stoel die plotseling leeg is De leuning en het zitvlak; alsof 'ie eerder leven kon. Zo bewegingloos, eenzaam en stil Vergiste de klok zich maar.…

tere verrassing

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
hoe ik onder een schuchtere winterzon zowaar de eerste krokusjes bloeien zag hoe ik blijmoedig verder liep, alsof het warempel al een beetje voorjaar was…

snapshot aan zee

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 662
de zon strooit spiegeltjes van 't zuiverste licht op het lachende water snoepjeskleurenmeisjes vangen mijn blik alsof het eindeloos zondag is…

voorjaarswens

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
het voorjaar wil nog maar niet komen hoe anders is dat in mijn dromen daar zitten vogels op een ei en draven koeien door de wei alsof ze juist de winter zijn ontkomen…

Alledaagse wolken

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Op overdagse wolken schijnt altijd de zon Ze vormen zichzelf, groeperen Ze huilen hun regen leeg, pakken samen De draad weer op door te condenseren Ze compenseren de gaten in de lucht Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht Drijven als een warme deken richting de koude nacht Omarmen gouden randen aan hun grens van waterzucht Veranderen…

Roze Luchtballon

hartenkreet
4.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.485
zon Samen in een mandje In een roze luchtballon Zwevend door de wolken Als een prachtig stilleven Samen blijven wij stijgen Door liefde voortgedreven We dansen over de sterren Vrijen passievol op de maan De ruimte gevuld met liefde Als een zinderende oceaan Ik blijf heel stiekem hopen Dat jij mijn hart zal vinden En wij samen draden…
car13 februari 2005Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.461
zijn stoel was leeg het was nog zo pas dat hij daar in zeeg in zijn wereld met het zijden kussen; tot op de draad toe versleten en aftands met zijn zetel nog slechts verbonden door twee lussen zacht met verloren glans ik voel, hij is niet weg ruik de geur van zijn huid zijn ongewassen haren deel het verdriet van zijn verloren bruid…

Bejaard

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 788
Hij kan de draad niet vinden. Dat kind is groot, al lang getrouwd. Zijn vrouw al lang begraven. Zijn huis verkocht, 't was zelf gebouwd. Hij had zo vele gaven. De uren gaan, de zon staat hoog. Zijn hoofd hangt op zijn borst en in zijn zachte slaap heeft hij een traan gemorst.…
L.Bert6 augustus 2005Lees meer >

WAT ZIJ BEDOELEN

gedicht
3.5 met 129 stemmen aantal keer bekeken 129.557
ik die niet speel kan mij niet laten horen Anderen zijn er die fijn kunnen spreken en schalks en levendig wat zij bedoelen kunnen vertellen ik kan 't alleen voelen Want mij werd tot nu toe het lot slechts beschoren om ver van je weg en in somber verlangen met onzichtbare draden…

zijn lichaam was van hout

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.539
de wereld om hem heen verdween als hij zijn vriend maar had zijn draden met het leven van voorheen de geur van thuis zit in zijn kleren hij hoort nu nog hoe kinderstemmen leren in het schooltje van zijn jeugd de zwarte dag toen angst het dorp verschrikte en iedereen zich schikte met het wapen van vergelding in de rug hoe moeder…
wil melker13 januari 2003Lees meer >

1999 n. Chr. Hier, nu

gedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 11.808
Slechts gewapend met de zekerheid dat door eeuwen en ijstijden, dwars doorheen het eindeloze strijdgewoel de ononderbroken draad van Ariadne loopt waarmee ik aan het begin van alle tijd zit vastgeknoopt. En onderweg is iets van mij ooit alles al geweest. In de duisternis van genen broeien al die vreemde levens.…
Marc Tritsmans15 september 2004Lees meer >

De iris van hoop

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.906
in de roep naar het licht van de stille ochtend waar zij haar kracht niet verliest in wazig vochtige nevel ademloos wachtend op elke volgende, reeds gebaande weg in de aderen van ons bestaan niet elke druppel raakt gedachten, wel kleurt iedere druppel rood in hoop en verwachten samenvloeiend tot één geheel, gehecht door de draad…
metha5 oktober 2004Lees meer >

Spiraal jij turbulent

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
zelden gaan we samen stormen beuken op een vreemde kust na rotsen splijten op landtongen bijten zijn de golven langzaamaan gesust toch donker ik nog zware buien spiraal jij turbulent in hoge lucht spat ik bliksem tegen puien donder jij steeds consequent maar in ontladen weten we de draden samen weer te vatten jouw warme…

Ontheemd

hartenkreet
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.325
Ontheemd gebroken hart Gekrenkt door zoete pijn Tranen ontelbare druppels Zie de angst voor morgen In de spiegel van vandaag En mis je in ieder moment Twijfel door de dagen heen Hoe moet ik nu verder leven Zonder je stem en lieve lach Vervlogen is elk vertrouwen Ik geloofde in je had je zo lief Jij vlocht draden levensgeluk Zomaar…
car27 februari 2007Lees meer >

Grammatica

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 799
Dansend op een zilveren draad Flierefluitend buitelen zij ongeremd Bewogen regels op vrije akkoorden Speelse woorden doch niet erkend Dan verstomt het vrolijke festijn Onbegrepen dit vrije woord als geheel Streng worden zij tot de orde gemaand Gedanst gefloten mag er zoals betaamt Somber onbegrepen ploffen zij in het gras Geordend…

dromen

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.288
Droom voor droom Raken zij verstrikt In mijn zijden draad, Tot het hen verstikt Maar niet vergaat. Want keer op keer Zweven dromen Mij weer voorbij, zodat ze nooit uitkomen. En nu nacht op nacht Blijf ik ernaar kijken, Mijn dromen die het koude steen verzacht, Maar nooit meer bereiken.…
N&C7 februari 2009Lees meer >

Bloot zonder vleugels

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
barsten bederven mijn zicht door het glas breken die tunnel vernietig de pas die me scheidt van het leven ik ben het spiegelen zat vloekt naar het beeld dat spontaan de weerkaatsing kraakt en mij in schaduw verlaat weg alle spinsels en draden die mij steeds weer verraden stop de verzinsels kom dichterbij ik warm me voor het eerst…

BLAUW

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.107
blauw zijn strakblauwe lucht en wolken als zeilen Het groen en geel trekken zich uit het landschap terug Nog even maar is er klatergoud bladgoud in kruinen van bomen Langs stoep en straat waar wind vrij spel krijgt je de adem wordt ontnomen Het seizoen wordt oud en misschien wijs rijgt laatste bladeren aan 'r dunne draad…
Harry Daudt20 oktober 2009Lees meer >

- Het grijs dat door de jaren groeide -

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 538
Het lichte grijs, dat exclusief, ja zo feminien discreet gecombineerd licht reflecteerde, illusie die gecreëerd, belangrijkste grensovergangen negeert lijk strelingen uit het verleden, de liefdevolle rode draad door de collectie krankzinnigheid tot verveling volledig zonder reden, voelde het oude wijzer worden lichte pastelkleuren…

Bloed en stenen

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.040
ergens zal alsem zich een weg banen in ondergrondse stromen, vertakte aders van holle bomen onder de Linden of misschien wel naar het Leidseplein zal het vloeien langs muren van de metro terloops ontspringen uit een rugtas, voert het langs een draad onder rokken van ingelijfde of onderdrukte vrouwen ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
Hanny6 april 2010Lees meer >

dromer

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Zoekt naar oplossingen om draden te ontwarren, en druppels vertrouwen op te vangen. Laat de gedachte alleen aanmeren, als de kade hem met open armen ontvangt. Hij moet alles kunnen grijpen zonder uit te glijden. Bedachtzaam droomt hij verder laat hem leiden door zijn brein dat mooie afbeeldingen kleeft van verre herinneringen.…

Zij is het

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Was tussen de draden van mijn geheugen geweven. De blik op oneindig geen tastbare bezorgdheid om de toekomst. Haar verleden op nul. Nieuwe oorden zal ze verkennen onbeschadigd zoals ze is broos en fragiel zorgeloos en aftastend naar een leven.…

Grenzeloos vertrouwen...

hartenkreet
1.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.142
De draad compleet verloren... ik weet het even niet Tranen willen niet vloeien, emoties heftig geniet. 't Poesje ontkluwkt de klos wol onmogelijk, wat naar Dilemma groeit uit tot een doolhof, dus gevaar. Goede vrienden helpen, ze laten me nooit in plan Lieverds, ik reken even op jullie, dat kan! Lopen jullie een eindje mee? Bedankt!…

Afgedankt conservenblik

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
zwarte magie woorden ketsen als vreemde wezens tegen de sterren uit het heelal mijn vingers krommen in de nacht wanneer het bezetene me drijft en verjaagt en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes zonder enige vorm van inhoud nog brandt het restant in een afgedankt conservenblik het leven draagt mijn muntstuk als soldij langs de draden…
elze26 februari 2012Lees meer >

Stille getuige

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
Hoe waarheid draait in menselijk verkeer de ziel die merkt het telkens weer een vreemd verhaal over moraal een man begrijpt zijn geest niet meer maar toekomst werpt een rechte lijn de winterkou vindt niemand fijn klimaat hangt aan een zijden draad en smeltend ijs ten einde raad zorgt voor extremen in het weer de mens die krijgt geen lente…