6267 resultaten.
Vorstelijk bekleed
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
832 Kijk toch eens,
neem even tijd,
die boom
in al haar soberheid,
zo ongewoon,
hemelsschoon
is zij berijpt
alsof zij wijst
op Wie haar kleedt
met zoveel zuiverheid.…
Geborgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Ik voel me veilig
en geborgen bij God,
alsof ik mag thuiskomen
en mijn rust weder vind
de diepe behoeften
van een beschadigd kind.…
Jouw kamer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
540 Ik zat in jouw kamer
jij zat daar maar
en sprak
jij keek
het was alsof de wereld
in jouw kamer warmer leek.…
Diabolo
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.651 De wind blies uit het Zuiden,
bij de thee, en, alsof de wind 't dee
om bij die thee te pesten,
blies hij ook een beetje uit 't Westen.…
Obama met make-up
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 het lijkt
net alsof je een
gedicht geschreven
hebt, deze schrijfstijl
haat ik daarom,
allah akbar, dat
moest ik ff kwijt…
De stoel en de klok
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
707 De stoel die plotseling leeg is
De leuning en het zitvlak;
alsof 'ie eerder leven kon.
Zo bewegingloos, eenzaam en stil
Vergiste de klok zich maar.…
tere verrassing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 hoe ik onder een schuchtere winterzon
zowaar de eerste krokusjes bloeien zag
hoe ik blijmoedig verder liep, alsof het
warempel al een beetje voorjaar was…
snapshot aan zee
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
662 de zon strooit spiegeltjes
van 't zuiverste licht
op het lachende water
snoepjeskleurenmeisjes
vangen mijn blik alsof
het eindeloos zondag is…
voorjaarswens
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 het voorjaar
wil nog
maar niet komen
hoe anders
is dat
in mijn dromen
daar
zitten vogels
op een ei
en draven
koeien
door de wei
alsof ze juist
de winter
zijn ontkomen…
Alledaagse wolken
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.023 Op overdagse wolken schijnt altijd de zon
Ze vormen zichzelf, groeperen
Ze huilen hun regen leeg, pakken samen
De draad weer op door te condenseren
Ze compenseren de gaten in de lucht
Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht
Drijven als een warme deken richting de koude nacht
Omarmen gouden randen aan hun grens van waterzucht
Veranderen…
Roze Luchtballon
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
2.485 zon
Samen in een mandje
In een roze luchtballon
Zwevend door de wolken
Als een prachtig stilleven
Samen blijven wij stijgen
Door liefde voortgedreven
We dansen over de sterren
Vrijen passievol op de maan
De ruimte gevuld met liefde
Als een zinderende oceaan
Ik blijf heel stiekem hopen
Dat jij mijn hart zal vinden
En wij samen draden…
zonder titel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.461 zijn stoel was leeg
het was nog zo pas
dat hij daar in zeeg
in zijn wereld met
het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans
ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid…
Bejaard
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
788 Hij kan de draad niet vinden.
Dat kind is groot, al lang getrouwd.
Zijn vrouw al lang begraven.
Zijn huis verkocht, 't was zelf gebouwd.
Hij had zo vele gaven.
De uren gaan, de zon staat hoog.
Zijn hoofd hangt op zijn borst
en in zijn zachte slaap
heeft hij een traan gemorst.…
WAT ZIJ BEDOELEN
gedicht
3.5 met 129 stemmen
129.557 ik die niet speel
kan mij niet laten horen
Anderen zijn er die fijn kunnen spreken
en schalks en levendig wat zij bedoelen
kunnen vertellen
ik kan 't alleen voelen
Want mij werd tot nu toe het lot slechts beschoren
om ver van je weg en in somber verlangen
met onzichtbare draden…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn draden
met het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder…
1999 n. Chr. Hier, nu
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.808 Slechts gewapend met de zekerheid
dat door eeuwen en ijstijden, dwars
doorheen het eindeloze strijdgewoel
de ononderbroken draad van Ariadne
loopt waarmee ik aan het begin van alle
tijd zit vastgeknoopt. En onderweg
is iets van mij ooit alles al geweest.
In de duisternis van genen broeien al
die vreemde levens.…
De iris van hoop
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.906 in de roep naar het licht
van de stille ochtend waar
zij haar kracht niet verliest
in wazig vochtige nevel
ademloos wachtend op
elke volgende, reeds
gebaande weg in de
aderen van ons bestaan
niet elke druppel raakt
gedachten, wel kleurt
iedere druppel rood
in hoop en verwachten
samenvloeiend tot één
geheel, gehecht door
de draad…
Spiraal jij turbulent
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
811 zelden gaan we
samen stormen beuken
op een vreemde kust
na rotsen splijten
op landtongen bijten zijn
de golven langzaamaan gesust
toch donker ik
nog zware buien spiraal
jij turbulent in hoge lucht
spat ik bliksem
tegen puien donder
jij steeds consequent
maar in ontladen
weten we de draden
samen weer te vatten
jouw warme…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 Ontheemd gebroken hart
Gekrenkt door zoete pijn
Tranen ontelbare druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar…
Grammatica
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
799 Dansend op een zilveren draad
Flierefluitend buitelen zij ongeremd
Bewogen regels op vrije akkoorden
Speelse woorden doch niet erkend
Dan verstomt het vrolijke festijn
Onbegrepen dit vrije woord als geheel
Streng worden zij tot de orde gemaand
Gedanst gefloten mag er zoals betaamt
Somber onbegrepen ploffen zij in het gras
Geordend…
dromen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.288 Droom voor droom
Raken zij verstrikt
In mijn zijden draad,
Tot het hen verstikt
Maar niet vergaat.
Want keer op keer
Zweven dromen
Mij weer voorbij,
zodat ze nooit uitkomen.
En nu nacht op nacht
Blijf ik ernaar kijken,
Mijn dromen die het koude steen verzacht,
Maar nooit meer bereiken.…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 barsten bederven
mijn zicht door het glas
breken die tunnel
vernietig de pas die
me scheidt van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan 'r dunne draad…
- Het grijs dat door de jaren groeide -
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
538 Het lichte grijs, dat exclusief,
ja zo feminien
discreet gecombineerd
licht reflecteerde,
illusie die gecreëerd,
belangrijkste grensovergangen negeert
lijk strelingen uit het verleden,
de liefdevolle rode draad door de collectie
krankzinnigheid tot verveling
volledig zonder reden,
voelde het oude wijzer worden
lichte pastelkleuren…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ergens zal alsem zich een weg banen
in ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
dromer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
581 Zoekt naar oplossingen
om draden te ontwarren,
en druppels vertrouwen
op te vangen.
Laat de gedachte alleen
aanmeren, als de kade
hem met open armen ontvangt.
Hij moet alles kunnen grijpen
zonder uit te glijden.
Bedachtzaam droomt hij verder
laat hem leiden door zijn brein
dat mooie afbeeldingen kleeft
van verre herinneringen.…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 Was tussen de draden
van mijn geheugen geweven.
De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.…
Grenzeloos vertrouwen...
hartenkreet
1.4 met 33 stemmen
3.142 De draad compleet verloren... ik weet het even niet
Tranen willen niet vloeien, emoties heftig geniet.
't Poesje ontkluwkt de klos wol onmogelijk, wat naar Dilemma groeit uit tot een doolhof, dus gevaar.
Goede vrienden helpen, ze laten me nooit in plan
Lieverds, ik reken even op jullie, dat kan!
Lopen jullie een eindje mee?
Bedankt!…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik
het leven draagt mijn muntstuk als soldij
langs de draden…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…