4357 resultaten.
Wuivende verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.146 Ons mogen herinneren
en op je adem dragen
langs toegestane tijd.
Wij zullen luisteren
aandachtig horen
naar hoe jij fluisterde
met de wind.…
verdoopt
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.339 Door aanhuwen werd ik verdoopt
zoals mijn moeder en haar moeder
andermans naam gingen dragen.
Ik leef met de naam, lig erop, hang
hem over mijn schouders, verleid
hem zich thuis te voelen. Rolde na
voortdurend haken hem bollend heen
en terug.…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 O ja, het leven
meer dan welkom
elke regendruppel
schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping…
Samen een
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Dicht
dichter
dan bij mij
wil jij komen
als jij verschijnt
in mijn dromen
draag ik je op
zinderende
zonnestralen
van de zee naar
het zenit waar
wij ineen vloeien
tot het eind
ons omlijnt
jij en ik zijn
een teken van
een lijn waarvan
de uiteinden
in stralende
oneindigheid
samenkomen
als een cirkel
vol van dromen…
Huis vol hemellichaam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 geketende jongens
die gebroken hoofdbrekens
dragen zonder zin.
Zeg je kinderen
dat zonde erg jammer lijkt
als ze is begaan..
gevuld met leven
gokken, spijkerbroek breien
en bezonnenheid .…
Verlies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Als mens moet je het
dragen
en mee om zien te
gaan.
Tranen
van verdriet om een
geliefd persoon het is
vreemd en zo bijzonder
stil.
Een plekje geven:
eenvoudig
is dat niet.
De liefde
die je hebt,
blijft voor altijd
in je hart.…
Politiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 klaar
om ze op te rapen
uit de dwaaltuin in de schemering
met gebrek aan
richtingaanwijzers
en wandelkaarten
Als ik mijn hart als poëzie
recht uit moet spreken in de gevaren
die mij omringen dan
moet ik zeggen dat wanneer ik
door het licht beschenen
zelfs in onbewoonde streken
zingend op haar paden
vrucht zal blijven dragen…
Emily Dickinson
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Zij trok zich steeds meer terug
Ging media vita
Halfweg haar leven
Slechts witte jurken dragen
Zonderde zich verder af
En schreef er in
Haar korte leven
1800 bij elkaar
Doch haar publiek
Kreeg daar maar tien
- een schijntje -
Van te lezen
Haar hele oeuvre kwam
Een mensenleven later
Boven water…
Tot aan de sterren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
754 En hij die op weg
naar de Hof van Eden
geruisloos voorbij het
moerasland probeert
te schieten
Weet dat rouw de
tol van de liefde is
niets het verlies
verzachten kan
dat hij het lot dragen moet
En hij die als een buffel
loom onder water blijft
de rietvogel en
de zwaarte probeert
vóór te blijven
Weet dat het niet de
ander…
niemand die het weet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
546 met zachte handen
het maanlicht dragen
naar de wilde tuin
van al het aardse
enkel stil worden
ademend doorstaan
terug in de tijd
valt het verre licht
op vulkanisch as
een gekleurd geheim
met zachte handen
het maanlicht brengen
in schommelend licht
de kleur van kersen
in stralend duister
van de wilde tuin…
Nachten zonder jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 De stille nachten zonder jou
zijn toch net alsof we samen zijn
zo voelbaar in oude gewoontes
jij en ik zijn samen
in onze liefdesdromen
jeugdige energie bruist
uit eigenzinnige bronnen
de verse lakens van het nieuwe bed
dragen geen dierbare herinneringen
je bent er niet, dat is niet fijn
toch is het net alsof we samen zijn.…
Nachtjargon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
234 Ze dromen over geneugten
die ze nooit zullen beleven
ze dragen het klimaat
warme gezondheid toe
in toegankelijk nachtjargon
de jaloerse minnaars
die een eenzaam hart
naar de oceaan brengen
ze glijden af naar een verleden
waar hun droomvlucht voorbijgaat
aan liegende minnaressen
daar schrijven ze brieven
over falende ambtenarij…
Sneeuwdeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 De sneeuwdeken
van herinneringen
aan de zomer, onze
radslagen van verlangen
in kleren van Vlisco
om mijn stil alleen
voor het raam
de geluiden van buiten
wielen onder mijn gedachten
bedekken mijn broosheid
het gewicht van mijn ziel
te zwaar om te dragen
en te taai om stuk te slaan
koud van vroeger
in jouw warme handen
onder het witte…
Desi's dromen (2)
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
620 Hij ziet het hakblok wederom verschijnen
Dus hij beroept zich op staatsveiligheid
Als president wint hij zo wéér wat tijd
Maar een artikel laat geen moord verdwijnen
Ach Desi droom nog maar een tijdje voort
Alleen daarin heb jij het laatste woord…
Hardleers
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
655 De Viruswaarheidaanhang demonstreert.
Hoewel besmettingscijfers nu weer stijgen
is het gewoon niet in hun kop te krijgen
dat dankzij hen corona circuleert.
Ze zijn in hun simplisme onverzettelijk,
maar domheid is gelukkig niet besmettelijk.…
Pim
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
932 straal je ook nog
als het bloed
ontploft in je ogen
je posters wel
jouw lijnen zijn gewist
hun trekken nog niet thuis
je was zijn nummer één
het rode potlood
haatte hij
hij vuurde zonder vragen
alleen de rechter
kon het antwoord dragen
de jaren spreken
over van jou
alleen jouw stem
wordt niet gehoord
blijkt niet meer recht…
decibellen draaien me al dol
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.325 ik wil het stil
ontbreken van lawaai
is niet genoeg
herrie irriteert
me mateloos, begint
ook veel te vroeg
een paar uur
rust is mij gegund na
het sluiten van de kroeg
ik houd het niet
meer vol, decibellen
draaien me al dol
vlieg naar lagen
die steeds moeilijker
de tonen kunnen dragen
vlucht naar een tekort
aan lucht, hier…
Gedachten
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.224 ook kunnen wij blij en gelukkig zijn
niet altijd voelt men de pijn
we moeten het allemaal dragen
soms met.....of zonder vragen.…
de blauwe rivier
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
772 naar Weesperplein
vloeit inkt
dan berg ik mijn pen
stroom met de massa
de roltrap op
steek de Amstel over
en loop naar kantoor
op die plek stroomt
bruine vloeistof in een beker
ik richt mij op een scherm
licht valt over mijn gezicht
met de kussens van mijn vingers
stort ik woorden in emmers
werkwoorden
en persoonlijke woorden
draag…
Het gemis
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.929 Ik lach weer,
maar draag het verdriet met me mee.
Het verdriet houdt me vast,
omdat ik jou niet los kan laten.
Ergens zal je op me wachten.
Maar kon ik maar even bij je zijn,
kon dat maar.
Het gemis, dat nooit mijn hart verlaat.…
Verzoening
gedicht
3.0 met 50 stemmen
24.251 o moeder, die mij baarde,
die haar vermoeide schoot
gelaten openvouwde
u draag ik op mijn dood.
-----------------------------------------------------
uit: 'Voor wie ik liefheb wil ik heten', 1966.…
zonnewit
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.002 dat ik verdwaal
in poëzie
en stemmen hoor in woorden
vragen aan de dag
dat je dan glanst
vast aan het licht
en zonnebloemen
als een lentedorp
in strohoedgeel
diep in oneindigheid
de groet aan bogen
- zonder schaduw -
en aan gekleurde krekels in geknotte bomen
die gezichten naar de deuren
dragen
dat ik verstil
uit verte…
De zoektocht gaat verder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.103 ik moet het mezelf
steeds opnieuw bewijzen
dat ik het allemaal dragen kan
al weet ik dat ik straks
mijn eigen ik weeral verlies
in een reeks vragend denken over...…
als stuifzand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.358 letters
tot stuifzand
geworden
glijden door mijn
korte vingers
verwaaien
zonder ooit een
woord te vormen
vallen terug
op het strand
waar de oude zee
hen opnieuw
overmant
onderhevig aan
vermaledijde
stormen
ik houd mijn handen op
tot dragen toe bereid
maar zie met lede ogen aan
dat het machteloosheid is
dat door mijn vingers…
een enkele reis ijstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
793 kent u dat meneer
een voorjaarstrui dragen zo
dat je er blij mee bent en
de grond voor de tijd steekt
een slobbertrui
aarde aan de rand
zwaaien zonder handen
met een streek stomdronken
aan de regen druppelen
op windkracht tien
de hooikoorts over de winter
en natuurlijk god zeggen
trap bloemen uit de grond
de dijken hoger en…
jullie schepping
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.028 jullie hebben mij vernoemd
mijn naam die ik voorbij het bestaan draag
in de tekens van mijn leven
onwennig lag ik in het landschap
schepping in zoeken en vinden
in louter tedere onbekendheid
en in de kluwen van de vriendelijke duisternis
en in mijn beeld bewoog ik
in een alles bedekkend,wat bekleed moest worden
eenmaking wat één moest worden…
Dood Moment
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
690 Op dit moment
aarzelt de dag
of zij zal buigen
voor de nacht
Die heimelijk
vermomd als schemer
haar weerloosheid
heeft afgewacht
Gewichtloos is
de lege stilte
Nog onbestemd
dit dood moment
Ik kan het vangen
in mijn hand
de vijand weren
Door medelijden overmand
zal ik haar vragen
of ik haar laatste licht
mag dragen…
GEBED...
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.292 Ja, je hebt een kruis te dragen
en die last drukt jou terneer,
ik zal in gebed dan vragen,
dat je gesteund wordt door onze lieve Heer!
Elk mens heeft zijn beperking
en soms sta je zo machteloos;
gebed heeft toch zijn eigen werking,
dus word nu niet moedeloos!…
Van stilte bevrijd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
837 Een vlinder vergeten
Een vogel in de lucht getekend
Een zwaluw zonder zomer
Een lied geruisloos vervlogen
Een korrel zand
Een stilte verdoken in mijn hand
In het zwijgen van de regen
Het dansen van de wind
In het strelen van de hemel
Het dragen van het leven
In het zoeken naar het kind,
omarmd door het licht,
zal ik krachtig vliegen…
Verslaving
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
3.574 Doch de macht van de absurde
angst en de onverstaanbare
twijfels
grijpen me vast
en vechten doe ik
want ik draag mezelf tot last.…