3138 resultaten.
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de wind
schreef de nacht in de duisternis
van haar chador
geloken
haar wimpers
ogentroost
de fluister
tikte haar aan
in de vroegte
van de morgen
droeg
een bruidsluier
vol
belofte
aan
de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering…
Wat de stilte geeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Want de dagen van beloften en
dromen die niet uitdoven zouden geen afscheid
nemen en de stilte een stem geven
die bang maakt
en jou
alleen zou antwoorden wat je nog mocht verliezen
totdat je schaduw het ook zou opgeven.…
Kermis in de hel 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Blind voor gevolgen die er kwamen,
doof voor beloften die we braken.
De luie wereld kwam nooit samen,
maar bleef zijn plicht verzaken.
Straks komt de Engel met 't scherpe mes,
voorzie de deuren van rood schapenbloed,
als scheidslijn tussen kwaad en goed.
Vaarwel wereld, het ga u goed ....…
wanneer kom jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Het winterweer maakt zijn
rentree - het leven geurt
naar winterpeen, naar
boerenkool en bisschopswijn -
brengt mist en ijzel met
zich mee
én feest en vrede, een heel
nieuw jaar met veel beloften
van ...
De winter maakt een koude
start.
*
Wanneer, oh wanneer kom jij en
verjaagt de kilte uit mijn
hart?…
Werd de Liefde eens geknakt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.203 Is de Hope misleid, dan ontvlucht zij het hart,
En keert weer door beloften noch giften;
Maar de Erinnring blijft achter en leeft van de smart,
En broedt voort op de puinhoop der driften.…
Huisje boompje beestje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.326 Huisje, boompje, beestje
Een droom uit mijn leven
Ik zal met mijn droomvrouw willen leven compleet als gezin
Huisje, boompje, beestje
Ik wil nog een kind in mijn leven
Een kind uit liefde geboren
Waar we samen voor zullen zorgen
Huisje, boompje, beestje
Ik wil nog trouwen in mijn leven
Samen een belofte geven, samen voor de rest…
De tweesprong
netgedicht
1.0 met 265 stemmen
374 je voeten
herkenden
in het rul
warme zand
de intense
bindingen
die jij hebt
met dit groen
mediterrane land
in de tweesprong
tussen warm en
koud gaf jij aan
de twinkelende
sterrenhemel
de belofte van
overgave aan
degene van
wie je houdt
in het intens
beleven van die
universele
schoonheid
heb jij je
eigenwaarde
ervaren als…
Krimp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 Een belofte die ik niet kon weerstaan.
Gelouterd keer ik terug op de weg
waar leegstaande kantoorpanden me aanstaren.
Frontale splinters van licht doorboren mijn netvlies.
Ik richt me op de horizon, kies een koers
als een duif met thuisgevoel
maar van afstand geen benul.…
Israël
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 Omzwervingen en de uiteindelijke
vestiging in het land van belofte
over de rivier rondom de vijandelijke
horde straalt het vergezicht van de gelofte
Het land ligt als een verscheurde
mantel in het hart van de tijd ; ik denk
aan handen en het perkament verkleurde,
de schrijvers van het schoon geschenk
Wij voelen ons met jullie verbonden…
Zonder wasverzachter
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
317 hart
schreeuwt maar wordt
in de herrie niet verstaan
pas in de zachte uren
als de huidhonger
voelbaar is en raken
voldoende is om klaar
te komen zuchten
wij eindelijk onze
ingehouden dialoog
met een gevoel
dat er nog veel meer
in had gezeten
als wij niet meteen
staccato van a quitte
waren gegaan
nog hangt de geur
van onze belofte…
zolang wij hier zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
302 wij weten
dat onze dagen niet eindeloos zijn
en toch
elke morgen
een zachte belofte
in het licht
geen boom die zijn blad betreurt
geen vogel die de stilte vreest
maar wij
wij kennen het einde
daarom liefhebben wij
met open handen
de dood loopt zwijgend
langs het pad
zij herinnert ons
aan een stem
aan nabijheid
zolang wij…
Eerlijkheid en vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.215 Die je niet kan laten bijmaken als die gebroken is.
Vertrouwen is iets wat je moet opbouwen, maar met één leugen verliest
Een leugen kan zoveel kapot maken, Véél meer dan dat je lief is.
Als het vertrouwen is gebroken zal het nooit meer volledig terugkomen.…
Gedachten ....
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.516 Golven overspoelen
het warme zand
woest en wild
het stille strand
Duinen
uit de wind
halmen waaien
als zachtgeel lint
De zee neemt
de zee geeft
elke schelp heeft
haar eigen verhaal
Mijn gedachten
als hoge golven
woest en wild
gebroken door emotie ...…
engelendromen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.771 dromen werden droom
een stille wens naar morgen
waar maanlicht gebroken
weerkaatst in jouw tranen
belooft mij een ster
het oneindige verlangen
ontvouwt ze haar vleugels
in heldere gloed
waar wij samen verglijden
in engelendromen
en huilende sterren
in stilte vergaan…
De afwas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.252 Toch wens ik ons samen aan de afwas,
een gebroken kop waarom we lachten
kan misschien lijmen wat eens was,
anders koop ik wel nieuwe huisraad,
een mens kan niet blijven wachten,
de vaatdoek hang ik aan de draad
en onze scherven raap ik samen,
ondertussen open jij de ramen.…
Koud als steen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.302 Als het verstand het hart
tot gruis maakt,
liefde wordt gebroken door haat,
Dan zijn woorden geenszins
meer van belang.
Slechts nog stilte en kilte om
je heen, alles koud als steen.
Grijze wolken die voorbij drijven.
Hoe kan je zo vertrouwen krijgen?
Geen steun en toeverlaat, een warme hand
doet je dan alleen nog maar verstijven.…
Dromen die uitdoven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.148 Of niet kan verzinnen waar de eenzaamheid me dwingt
en steeds begint met gebroken vertrouwen.
En sporen achterlaat
van een gevonden liefde
die me altijd wakker maakt
en weer laat verdwijnen
als de kleuren van de eenzame
nacht elke droom
uitdoven.…
Schilferpijn
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
659 in het avonddwalen
wanneer de nacht
zich hees jankt door
het knarsen van de tijd
breekt mijn oog
meer dan ooit
door langzaam geweld
van woekervrees
onder het steenstof
van mijn laatste schaduw
schilfert het zwijgen
in elk stilstaand ogenblik
want meer dan toen
heb ik het doodgaan begrepen
nu de dag me ontglijdt
in ieder gebroken…
Paarlemoeren couverture
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 haar sierende kleur was beurs
in tinten blauw tot paars
niet haar voorkeur voor omslag
zij prefereerde gebroken wit
de inhoud boeide hem
meer dan haar lief was
in zijn aandacht gevangen
verstilden haar zinnen
zorgvuldig werd ze gespeld
terwijl zij verlangde naar de epiloog
zodat ze eindelijk kon vervagen
tussen nog onbeschreven vellen…
Het verre ongewis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
471 zijn vleugel
was niet gebroken
er waren wat pennen vervlogen
op een fenomenale vlucht
zijn plots verschijnen
uit het verre ongewis
de formidabel diepe duik
een schitterend gezicht
er was geen keus
voor de vis die hij
als prooi verkozen had
samen kwamen ze boven
hij triomfeerde in
dit spel van de natuur
zij was op de verkeerde plaats…
kom maar
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
824 eens zal ik jou
wenken en vragen
kom maar
ik zal er zijn
door mijzelf
te schenken
en jou zwijgend
op handen dragen
ik reik je
mijn gebroken vingers
ook verbrand aan vurig leed
geen wanklank
vlucht weg tussen
mijn lippen
vertel mij dan
aan wie het leven
soms niet vreet
en welke aders
geen weet hebben
van dichtslibben…
De glazen dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 breek maar
scherp je kanten
punt het glas
steek en snijd
verwond die je
lief hebt gehad
je kristal
is verweerd
spiegelt verkeerd
overmatig
gebruik sluit
lege bodems uit
wat rest is
verder verval
tot in de goot
gebroken en
verscherft sterft
ook de glazen dood…
de schimmige ontlading
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.140 met afkeurende blik
keek ze op hem neer
vers gebroken scherven
stonden rechtop in het tapijt
hoorbaar was het bonken
van een hart, terwijl koud
zweet langs zijn rug
naar beneden gleed
schichtig flikkerende
kaarsen waren stille getuigen
hij slikte toen het klikken van
haar hakken wegstierf…
Tulpen koppen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 Duizend op een rij
werktuiglijk werk je snel door
breek je hun nekjes
Je negeert hun kroon
neemt de kopjes met je mee
om weg te gooien
Je rust dan even
ontlast de gebroken rug
en sluit je ogen
Het werk is gedaan
velden liggen sprakeloos
naast een rode berg…
Zwaar en pijnlijk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
996 Hij schreef het voorwoord:
zij lag stil, haar ogen keken
hem voorbij, gebroken licht
zonder menselijke activiteit;
toch lag ze ijselijk mooi;
ver te zoeken vers van
onalledaagsheid, een compositie
met flarden eigenzinnigheid.…
Het groningse noorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 eindelijk breekt
de spanning van jaren
tot gapende scheuren
verschrikte gebaren
wijzen in wanhoop
naar directe gevaren
geschokt tot diep
in het fundament
blijkt dit geen incident
het vertrouwen is gebroken
op spoken kan men
geen toekomst meer bouwen
nog blijft het stil
in het groningse noorden maar
er komen nu daden geen woorden…
Een speldenprikje eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
637 de tijd is gebroken
sinds wij hebben besloten
ons leven te leiden
ineens is er onderscheid
tussen jaren dagen en uren
om ons bestaan te sturen
uit scherven
pakken wij begin en eind
voor het voeren van die strijd
een speldenprikje eeuwigheid
is er voor jou en mij
herinnering gaat in oneindigheid voorbij…
mug
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.398 is iedereen zoek
geraakt in hart en
haard
vervolgens komt
dauw
na nacht
je liedjes komen
gaan
weet dat ik je schrijven
moet
weet dat ik dat doen
zou
jij staat zo lang
in deze rij
inmiddels is de brand
gebroken in
waarheid in water
kijken in een zucht
je kan me nog
net aan zien
luchmug…
Woordpijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
729 Ik ben woordeloos
wat eens zo krachtig was
is nu gebroken en broos
waar zijn de golven van gedichten
waarin een ieder zich wel duizend maal kon baden
het laat zich slechts raden
ik ben degene die in stilte lijd
ik smoor mijn woordpijn met mijn kussen
kon iemand de brandende pijn van mijn dichtershand maar blussen
ik ben de sleutel tot…
slaaf zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 gebroken ruggen
star en stijf hun
glimlach
waaiend met alle
winden mee
hun ogen neergeslagen
zingend als troost
omdat ze zijn
overgeleverd aan
mensen
die ze meester noemen
ze zijn gebrandmerkt
als waren zij vee
slaafs zijn ze
nog zijn de meesters
niet tevree
ze willen nederigheid zien
zich de baas wetende
niet goedschiks…