2568 resultaten.
Nieuwjaarswensen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
673 En warme liefde wens ik u
want die doet ons echt groeien.
Daarzonder is geen bloeien
slechts pover leven hier en nu.
Slechts pover leven hier en nu
laat nergens plaats voor dromen,
geen bloesems aan de bomen
maar die ik graag ook wens aan u.…
Intimiteit
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.061 want onze intimiteit
behield haar losse greep,
verloor het zichtbaar verlangen
om boven de bomen uit te groeien.…
Silverbeck
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 let op Silverbeck
de pronte uit Kluisbeke
die wars van lust en gebrek
de aarde proeft en nietsontziend
opbouw,koppeling en onderdanigheid verwoest
Kende je Silverbeck die eens
het boek las over dingen
die voor de dood uit maar blijven groeien
en zij daar een van was
de woekering, het ongeremde dat plots verstomde
En nu, voorbij
geen…
in een bodem van hemel
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
651 laat mij weten hoe wegen
mijn stappen dragen
mij voerden naar vragen
over wie ik was
hoe velden vol stilte
vertelden in
droomloos passeren
hoe leeg de wereld weersprak
diep daalt de
helling van bergen
kaalslag misoogst ook nog
het groeien van morgen
hoe transparant
is het water dat stroomt
in een bodem van hemel
verlandend…
Een nieuwe brug.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Wie weet zal er dan iets groeien,
louterend voor hart en geest,
en zal het veel mooier bloeien
dan hetgeen ooit is geweest.…
Regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
442 De regen,
zal de natuur laten
groeien.
In alle vrijheid hopen we er
over een poosje van te mogen
genieten.
Regen…
Alles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 ademt, heel voorzichtig
raak ik je aan, vouw je
in mijn handen en dan
neem ik je mee
we wekken de kinderen
ontbijten, kussen en zwaaien
kijken ze helemaal na
Met een vriendin weeg ik
ons leven met iedereen
proef wat zoet en zuur is
tussen de woorden door
hebben we elkaar altijd meer
dan een week te vertellen
de kinderen groeien…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels in de grond
je bloeit in lenteachtig komen
het zomert al en groei…
die reiken naar mijn geest
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.929 ik rammel aan de tralies
maar alles lijkt vergeefs
jou voel ik in me groeien
onwaakt word ik een beest
sluimerend voel ik tentakels
die reiken naar mijn geest
jij opent de gebieden waar
ik nog nimmer ben geweest
door jou voel ik de muren
die ik zelf heb gebouwd
jij doet me beseffen dat
ik weer van iemand houd
maak me maar wakker…
zal in vuurvast steen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
729 goud van jou gaan
gieten tot een beeld
de klompjes hebben
we gedolven in de
mijnen van je hart
zo onbereikbaar door
de puinhopen van jaren
de vele instortingsgevaren
zal in vuurvast steen
je evenbeeld gaan baren
we breken het in samen paren
je karaatgehalte is zo hoog
dat sommige delen vloeien
daarin blijf jij nog altijd groeien…
Plaats delict
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
480 Ik ben het plaats delict
Ademend gestikt
Mijn doos vol creativiteit
Voor altijd gesloten
Slechts tranen ontsproten
Klaprozen in bloei
In beton gegoten
Geen groei
Afgeremd door bliksemschichten bij heldere hemel
Mijn hemel
Waar ben ik
Daar waar zwaar
het licht uitdoet
Ik heb het ingeslikt
Maar nooit verteerd
Er mee om leren…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
Oud en wijs genoeg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
456 Zo zoekt oud groei.
Zo wordt jong wijs.…
Manga Baby
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 In dit heiligdom ben ik de heilige
een rondbuikige boeddha
Iedereen doet moeite
om mij lachend te laten leven
Ontvangen is alles
ontvangen is groeien
Er is zoveel dat ik krijgen kan
dus wat zal ik nemen uit het spel?
Heb jij van de taarten de slagroom-
soes, en van de dieren de eenhoorn
en de draak?
Dan heb ik gewonnen!…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 je raapte op grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen…
Geen weg terug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ik woonde niet eens aan een rivier
toch staar ik weer in de verte
naar niets, naar het water
dat ook niet kiezen kan
waar het terechtkomt
over welke giftige gronden
en stekelige verwachtingen
verdund, bevroren of aangevreten
door duizend kilometer zon
Aan mijn schouders groeien
zwarte vleugels van heimwee
maar ik weet me gedekt
door…
Het Vredeskind (Wintertijd)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 In de overgangstijd
is het even vrede
Om elkaar te bestrijden
zijn de oude krachten te zwak
en de nieuwe nog te gering -
kleuters in hun blootje
die iedereen vertederen
en tijdelijk ontwapenen
in het spijtige besef
dat die blootheid haar onschuld
verliezen zal aan de verlangens
die woekeren in de groei
van lichaam en geest en
levens…
in wit vindt rust de laatste plaats
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.603 ik zoek stilte zonder
fracties van geluid
verdwaalde tonen sluiten
die volmaaktheid uit
leven maakt altijd lawaai
in het groeien van de cellen
het steeds opnieuw herstellen
van gebruikt en afgeschreven zijn
alleen de dood verstilt
in wit vindt rust de laatste
plaats voor zijn vergankelijkheid
de tijd zal deze ruimte dichten
hoor…
weeft van mistig ochtendrood
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.824 ik zie je in het ruisen
van de wind, je hebt niet
meer het blote van een kind
niet meer geboeid
het spel ontgroeid dat
kleinen in vertrouwen spelen
je bent gekleed
met naakt, van onschuld
wordt je schaduw al gemaakt
je weeft van mistig
ochtendrood de donkere
schaamte voor je schoot
en wordt herboren in
ontluikend groeien,…
Kompas
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.012 Rond de plek waar we toen aten groeien kersenbomen.…
Sereen domein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 'Wij staan hier op vertrouwen,
vertaald in groei - al jaren.'
Geen vogel laat zich horen.
Vertrokken naar akkerland.
Geniet van zijn conditie
vòòr de kou straks toeslaat.
Roerloos ontvangen de bomen
signalen uit een oorlog...
Zenuwachtig gefluister.
Ineens knapt er een tak...…
DOOR ELKAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 Bedaagde reuzeneiken
en statige beuken
van landgoed Olterterp
geven met hun zwaar lover
speelse lichtbaantjes
binnen blauwgrijze schemer
van brede boswegen
adellijk geboomte
laat mild en gootmoedig
de warrige wildernis
haar kunstig weefwerk
om zich een groeien
mint dat verspreide dwergoerwoud
onoverwinnelijk groen
van velerlei…
jij, mijn leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.309 Als achter de wolken de zon verdwijnt
En de nacht de dag langzaam verdrijft
het duister het licht steeds dooft
Dan weet ik dat jij me zult vinden
Als doorheen mijn onvervulde dagen
Van zoeken en zachtjes vragen
Onrust in mijn hart begin te groeien
Dan weet ik dat jij me zult dragen
Als tegen het ochtendgloren
De dag steeds nieuw wordt…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron
terwijl een stad zich verheft tot aan de horizon
spiegelt ze waarop ze blijft haten
de tovenares van het lentemeer
laat steen als bomen groeien…
HAAR KLEINE BORSTJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
953 Ze was in feite best een mooie meid
met haar zo fantastische, lange haar
De spiegel echter toonde haar ‘t feit
je borstjes, meisje, vergeet die maar
Iedere avond voor ze naar bed ging
inspecteerde ze de mogelijke groei
Ze zocht slechts een beetje welving
haar borstjes evenwel, misten bloei
Waar andere meiden ‘iets’ toonden
daar zat bij…
voor vincent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 een zaak
- werk dus -
een plek onder de zon
voor jullie sámen
wat een geluk
en dan
op een dag
hoor en weet je
er komt er eentje bij
van eigen vlees en bloed
alle geluk,
- tot dan toe -
ontvangen en beleefd
valt in het niet
bij dat weten
samen
- zenuwachtig soms -
in niet te bedwingen verlangen
- hoe immers zal het zijn -
groei…
DE MENS
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
605 de ziel is niet mannelijk of vrouwelijk
de ziel verlangt alleen maar vrij te zijn
de ziel wil zoeken en begrijpen
ervaren en groeien
de ziel wil alleen maar oneindige schoonheid zien
het leven wil groeien en bloeien
maar leven kan ook niet zonder de dood
schoonheid kan niet zonder lelijkheid
het is niet meer dan een perspectief
het leven…
De rozenboog .
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
159 daarna is het vaak groeien en ook wel vrezen
van eerste stapjes naar het hedendaags pezen
van aap. noot, mies
tot aan het dagelijks nieuws lezen
.
het inzicht, de wijsheid die men allengs verwerft
zijn als rozen aan een groene boog,
(van ijzer dan wel natuurlijk opgebouwd),
de groei doet de blije verwachting alsmaar stijgen
.…
Ver weg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.301 Ver weg, doen de gevoelens alleen maar groeien,
eerlijkheid en warmte zal hier uit voortvloeien.
Ver weg, een grenzeloos bestaan,
laat onze liefde zijn gang gaan.
Ver weg, ook al moet ik in de winter door de kou,
lieve jongen, ik hou van jou.…