Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Golf

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 842
Aan de zee ligt een horizon die ik aanvaard en devoot in bittere uren verbeeld bid als doel van mijn streven. Te sterven in wat was wat was als geweest en nooit meer gewordt is alleen aan de overgave is alleen aan een licht dat dooft in dronkenschap.…

Maasai

netgedicht
4.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Zijn ogen, bleke slakkehuizen bedekt met slijm, vermoeden de rode spiegel van de horizon. Achter hem huilt de wind droge tranen en in lemen hutten kermen ongeboren kleinkinderen.…

Bij volle maan

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 453
waar komen ze vandaan de paarden die bij volle maan galopperen in weides zonder hek ik ben niet gek heb hun hoofden gezien gestrekt in een meer dan schitterend gaan ben ze gevolgd tot ik het schrikdraad voelde niet verder kon en zij verdwenen aan de horizon nog hoor ik ze snuiven zie hun staarten wuiven ik ben niet gek er zitten…
wil melker22 augustus 2016Lees meer >

Griekse Tragedie

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
een geselende hitte dorst 't oude wijze land en drijft meedogenloos de boer tot flagellant Sirocco en Zephyrus schroeien de droge grond zinderend zijn de luchten brandend de horizon in waanzin tergt de ploert de geest der pyromaan wouden en wijken smeulen onder Hephaistos' waan…
Aramis31 augustus 2007Lees meer >

Plots

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 850
in de geschifte luwte zweefde de zeepbel vederhoog en in de kleuren van de regenboog spiegelden wij ons een lieflijk voorjaar jouw ogen waren het licht het zicht tot aan de horizon kleurde met het hoge gras in gouden gloed de lome toekomst gaf jij het sein of was toch al veel eerder het einde plots voorzien?…
annabel11 februari 2009Lees meer >

Fluisterwind en morgenstond

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 626
Fluisterwind brengt zwaargewichten waar zonnewarmte mee jongleert terwijl maanlicht bijna bezwijkt onder loden last van gevallen sterren Breng de horizon maar dichterbij wellicht valt het tij nog te keren als oude angsten weer verwaaien in de frisse wind van verse morgenstond…
Gerardo24 augustus 2009Lees meer >

Afstand

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
meeuwen lokken je mee de verre horizon het eindeloze zand de diepte van de zee maar die oneindigheid ruikt soms naar eenzaamheid en een mens van zout zou er wel eens kunnen oplossen het voelt echter goed om hier de prikkelende pekel van onder je huid te halen en achter te laten aan de havenrand vol van vluchtige bootjes…
Nadine17 februari 2010Lees meer >

Tot op het bot

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
Met stenen die nog over water stuiteren, van her en hot tot aan de horizon. Hij wou dat hij haar zoenen kon.…

vaar wel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
Kijk voorbij de horizon droom en kom vallen in mijn armen haar huid zo bleek haar dialect zo zacht omdat jij begrijpt dat het bloeit alsof de hemel groeit het is begonnen wij dromen en drukken het af op papier gerecycled omdat het mag omdat het leeft het schrijft en beleeft rustig in een sneltreinvaart…

koraalrood

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 667
vandaag droeg de aarde mijn hemel laag zoals een horizon vol meeuwen je keek naar mij opnieuw en nader vertraagde de zee rondom tijd en diepliggende duinen slapend in elkaar geen vragen over onbereikbare plaatsen of landschappen anders dan mezelf het waren momenten van volheid met bloemen overal…

Tussen jou en de zee

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 885
behouden twinkelt het maanlicht over het zilte water ongeveinsd tekent zich een beeltenis voor later sierlijke vogelpluimen vliegen als zeegodinnen schetsen langs het hemeldak een zinnebeeld van liefde en beminnen ademzuchtjes blazen zanderige hartjes op het strand de horizon, de aarde laten zich dragen op je hand ( voor…
Hilly Nicolay14 december 2010Lees meer >

Met feniks vleugels

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
onaantastbaar is haar schoonheid gracieus de vlucht volmaaktheid in contrasten tussen horizon en lucht heb haar pluimen nooit gestreken of het verenkleed gekort mocht uit haar handen eten delen onze creatieve dorst zacht spant zij de stilte aan om woordloos weg te gaan met feniks vleugels op te stijgen…

dicsmare

netgedicht
4.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 660
zij gaf het me en hij golven die zacht opstaan en zo de weg veranderen hun dromen, gekust en uit het krijt gehaald als pianogolven wild boven de branding hoe zij poëzie spraken, gesalonneerd in elkaars hoofd en tot in de kleinste hoek aan de horizon zij gaf het me en hij en ik zag wat ik bewaren wilde; hun vonken in een vuurtoren…

Er bleef iets dat ontbrak

netgedicht
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 715
nog was mijn schilderij niet af er bleef iets dat ontbrak ik componeerde kleur en vorm zo dat het de juiste tonen gaf de hardheid van mijn messen kon ik slijpen aan de rots maar in de horizon van lucht en zee kreeg het pastel de wind niet mee heb de ziel erin geblazen zij bracht beweging terug een magisch verfstreekje op de…
wil melker11 december 2010Lees meer >

Plat

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Rond zou hij moeten zijn met het perspectief van een circulerende horizon waardoor het daglicht regelmatig het donker vervangt Maar het lijkt of de nachten de dagen meer en meer verzwelgen waardoor het licht nog wel schemert maar de zon niet meer verwarmt Plat, de wereld is plat en als je de rand nadert staat er geen bordje pas op…

Twee paarden

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.042
Verloren in de warmte van het andere lijf kijkend naar de horizon. Zo staan en het gras vergeten. ----------------------------------- uit: 'Haringen in de sneeuw', 1984.…

Vluchteling

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Achter de horizon heb ik gezwommen in een zee met bloed en tranen een afscheid was niet mogelijk mijn huis en hart zijn stil verbrand ik kan de liefde niet meer uit het verband rukken mijn ledematen zijn moe van het tevergeefs lopen en hopen dat de grenzen opengaan in nieuw verlangen zodat het leed zich kan berusten niet langer…
mobar14 september 2020Lees meer >

Hoe jij zou zijn

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.056
jij bent meer in samen dan de vrouw die ik verzameld had een levenlang gedacht hoe jij zou zijn in al mijn pijn van missen ineens was er die lach en ogen maar je innerlijk bleef gissen ondenkbaar dat jij mij in gedogen zag toen jij jezelf totaal gaf heb je hand gepakt de horizon nog maagdelijk op ons nieuwe pad…

Avondrood brengt

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
een rode gloed betovert een stille avond na geflirt tussen zon en zee wordt de horizon één met rustig kabbelend water fenomenale kleuren, weerspiegelingen van roodoranje geboren uit liefde van natuurelementen drijven eindeloos mijn geheugen legt vast al dit moois op mijn netvlies voor eeuwig gebrand!…

Lente

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Het oratorische zwijgen is opgebold tot een zegedronken opluistering met een saffraanrode horizon als bikinilijn.…

Polar Bear Blues

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
De zon rust boven de horizon. Buiten lopen drie ijsberen op het ijs, die radeloos naar voedsel zoeken. En ik? Ik verlaat mijn warme bed. De beren zijn hongerig gaan zwemmen, naar de rand van hun ijzige bestaan. En wij? Wij zullen morgenochtend, luxueus ontbijten gaan.…

Moment van deinen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Tot de horizon stroomt gebundeld stroomafwaarts de perikelen die zij met zich meedragen dat de brandhaard in mij blust.…

scheur in kraak en breek

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.003
ik snoei takken van mijn stam en maak het zicht weer vrij eens was ik blij met iedere loot die uit mijn bast vol levenslust ontsproot ze bladerden snel door de jaren ik heb ze niet voor storm of regen willen sparen ik scheur in kraak en breek wil nu de horizon weer zien waar ik als eersteling naar keek…
wil melker18 december 2004Lees meer >

Meer dan ‘n stoel,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
n blauwe lucht waarin ‘n berglandschap van lobbig geklopte room aan de horizon een eiland van grijs zand voor het eiland helderblauw water en daarin een stoel een stoel in het water niets meer niets minder en toch is de stoel zoals hij daar in het water onder de blauwe lucht met wollig witte wolken meer dan een stoel veel meer…

Noordelijke wouden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Zie ik drijven naar een horizon, waar mensen moedig worden. Waar nieuwe wouden zijn. Waar vrije vogels zingen, als violen in een bos. Waar leven opnieuw begint. Ooit begon.…

je verliefheid tintelde mijn huid

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.513
we verdwijnen in de horizon en kijken niet meer om…
wil melker25 februari 2003Lees meer >

Gezamenlijk besef

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 695
dat een vreedzame dageraad de mensen beloftevol omringd met licht aan de horizon.…

Vrije vogel

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.169
De zonsopgang “een nieuw begin” kleurt de horizon krachtig en helder Verlicht je pad en brengt veel vreugde Geeft je de kans om te kunnen groeien daar waar jij vindt dat nodig is Het zorgt voor glans en laat je stralen Je innerlijke gaat weer bloeien… Verwarm dan je omgeving met jouw warmte open je hart voor elkaar dat maakt vriendschap…
Chella3 februari 2005Lees meer >

Reizen, van Hier naar Hier

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
Daar, ver achter onze horizon. Op zoek naar dat grote levensdoel, het verlangen waarnaar we streven. Onvervuld zoeken naar een grote liefde, die achter de horizon nog op ons wacht. Ja dan, wordt het tijd om stil te staan, en onze ogen uit te wrijven.…

Hemelkleurig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
Ik achtervolg jou met een vogelkleur zo blijf ik nooit zonder beweging hemelkleurig in mijn dankbaarheid voor ieder likje kostbare verf haal ik de zuurstof uit mijn lucht Heimwee kleurt donkerblauw achter het wenken van de horizon geoefende schildershanden bereiken een korte stilstand in het denken zo blijft de horizon maar wenken.…