Alle inzendingen over lijden

1982 resultaten.

Sorteren op:

De Grootvader

poëzie
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.529
Hij spreekt wel soms van al zijn lijden, Die oude man met sneeuwwit haar; Maar meest zit hij in zich verzonken En stil en zwijgend nevens haar. Zij wordt wel groot, maar is zo tenger; Hij legt de hand soms op haar hoofd: -- Zo ze eenmaal in mijne oude dagen Door vroege dood mij werd ontroofd!…

eenheidsworstjes

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
reclame in blokken nieuws in items afgehakt bij nova nieuwkerk witteman koffie kakel gunneman alles van hetzelfde laken je feest voor tachtig jaar je schrijft een leuk boekkie je bent hapklaar je klokt lekker weg waar is de armatuur ieder houdt zijn mond angst voor wilders verdonken rest teasen verleiden lonken narigheid en lijden voorverpakt…

Kleinerende lust

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
omlaag in een flard raakt mijn ziel en mijn hart donker genot mensonterende passie kleinerende lust de schaduw van mensen verdonkert het licht van de wijsheid vermindert zijn goedheid verwatert tot smart ik wil terug naar die wijsheid rust van het weten vinden van wegen tot kennen begrip kunnen begrijpen van mensen die lijden…
wil melker10 november 2006Lees meer >

Schrijnend

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 800
Het was voor hem geen strop: euthanasie bracht Saddam uit z'n lijden.…
Aubrey30 december 2006Lees meer >

Dromen

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.759
Jij, die je gulp openmaakt en mij zachtjes pijn laat lijden. Jij, jij wordt er helemaal gek van. Het is toch maar goed, dat ook ik af en toe eens dromen kan.…
Lisa2 januari 2008Lees meer >

WATERMERK

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.925
“Weer boog Hij zich voorover en schreef op de grond”(Joh. 8,8) Toen de man in het zand schreef, schreef hij het verleden weg en in zijn gebaar verzamelde hij het spreken en lijden, het zachte zwijgen: dimensie van tederheid je zag het aan de glooiing van zijn rug een vreemd verdriet lag in de schaduw van zijn schouders hoewel het licht…

De geuren en van linden en van coniferen

poëzie
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.827
De geuren en van linden en van coniferen Verblijden andermaal het ongeschonden hart, Dat, door een lange tijd van lijden en ontberen, Op juiste wijze werd veredeld en gehard.…

De opdracht

gedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.223
Mijn strenge rechter, je staat daar als een beeldhouwersmodel, en klaagt spottend: ik heb zo'n brekelijk lijfje, ik lijd het hele jaar aan voorjaarsmoeheid en door een waterader onder het huis.…
Hans Warren15 januari 2023Lees meer >

alzheimer...

netgedicht
4.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.602
Ik huil van wanhoop, diep verdriet en pijn, deze eenzaamheid, wie kan begrijpen hoe dit lijden moet zijn. maar soms, is er een flits, héél even dat moment, dan is jouw gezicht, mij zo dierbaar bekend héél even maar, ongrijpbaar als het schemerlicht en dan gaat de deur van mijn herinnering weer dicht.…

Laatste wens van hem:

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.460
Vergeef me maar ontvang me met open armen en vergeef me da’ k vraag of U mijn geliefden zult verwarmen met de niet aflatende liefde, vergeef me dat ik vraag, me niet langer te laten lijden dat ik zelf gevraagd heb U wat eerder te laten komen vergeef me dat ik de regie in eigen handen nam vergeef me dat ik dat kleine beetje respect…

Tot luisteren gedwongen.

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
Zo klinkt 't lied van leven, 't lied van lijden er is weer een mens stil van ons weggegaan, zo de jaren steeds maar weer verglijden bedenk, vroeg of laat is't ook met ons gedaan.…

NODIGE ZWAKHEID

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.854
Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet In lijden of in vrees; het waar een pak van leed Dat and're schouderen als mijne moesten dragen: Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn Moest dat verzamelde gebliksem machtig zijn.…

pap

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.448
de dood moet bekopen steeds ben je in m'n gedachten wat moeten we van het verloop verwachten een aantal weken is het nu bekend de impact is nog steeds ongekend telkens weer die tranen in mijn ogen soms kost het moeite om ze te drogen 'k ben bang voor wat er komen gaat dat die rot ziekte keihard toeslaat ik wil niet dat je pijn gaat lijden…
Geke10 januari 2012Lees meer >

Het vege lijf ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Laat ik mij uit dit lijden verlossen tot het pleit is beslecht? Ben ik de laatste vis in een lege oceaan? Saudãcoes de Lisboa (4) último.…
Pama13 december 2012Lees meer >

2013

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
rampspoed, crises, spoken verval met alle narigheid van dien ellende volgens vast en grof stramien ik heb een nakend onheil reeds geroken ik ben geen pessimist, maar mooie tijden zijn nu volstrekt voltooid verleden tijd er wachten wanhoop, leed en taaie strijd mijn boodschap zal u zeker niet verblijden ik vrees een loodzwaar jaar vol somber lijden…
Daan de Ligt30 december 2012Lees meer >

HERFST-IMPRESSIE

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
Soms in de vroege ochtend, kleurt De hemel zo geheimvol licht; Dan is ’t of gij een schoon bericht In ’t goud-gesponnen zonlicht speurt; En wie een donker lijden beurt, Hem wordt de last haast blij en licht; Wie fluist’rend vleit liefs aangezicht Is ‘t, of elk woord een sproke neurt.…

Kom niet onder hoge bomen....

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Kom niet onder hoge bomen, kleintrotse, die niet lijden wilt.…

DE GROOTVADER.

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Gij spreekt wel soms van al zijn lijden, Die oude man met sneeuwwit haar; Maar meest zit hij in zich verzonken, En stil en zwijgend nevens haar. Zij wordt wel groot, maar is zo tenger; Hij legt de hand soms op haar hoofd : Zo ze eenmaal in mijne oude dagen Door vroege dood mij werd ontroofd!…

Absurd

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
wat is absurd dat mensen messen op de kelen zetten dat mensen in Hong Kong de weg bezetten dat mensen mensen met bonussen belonen dat eerstgeborene tot Koning wordt gekroond dat onderwereld justitie om de tuin kan lijden dat mensen de wereld aan het vernagelen zijn dat mensen meer egoïstisch zijn dat mensen nog steeds valse noten spelen dat…

ONMACHT

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
Er ligt een dreumes op zijn buik te slapen Hij geeft aan vluchtelingen een gezicht Hij heeft hun lijden extra fel belicht Moderne media zijn dan een wapen Het lukt een man het lijkje op te rapen Hij wendt zijn hoofd af, doet ontdaan zijn plicht Men is vergeten hoe men vrede sticht En met welk doel de wereld werd geschapen Het leven zou om…

herfst als staar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
gul legt de wind haar woorden over de koud belegde akkers, vorens liggen als zware golven op het zwarte klei de dood is in aantocht toch lijkt het sterven minder zwaar als ik het album terugzie van jaar na jaar het lijkt te refreinen als een lied vol met lijden doch vrees lijkt niet te overheersen wanneer ik het groen zie verteren…
elze5 september 2015Lees meer >

Vandaag

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 830
Bejaarden stop ik liever weg tot zij hun levenseinde kiezen wat lijden zij als kostenpost zwaar onder mijn verliezen. Verzuip maar nu de wereld jou als huisvuil weggeworpen, hier ook niet hebben wil. Ik vreet mij vol obesitas en mijmer hoe het vroeger was in armoe groot geworden.…
Chatfant17 december 2015Lees meer >

vrijheid vraagt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
van vrij zijn van generatie op generatie het erfgoed door te geven vrijheid vraagt werken met en op het spoor van gisteren naar morgen aan respect en ruimte voor geluk van een ander opdat die zijn mag wie en wat hij is vrijheid vraagt verzoening van mening en oordeel over geleden verlies geofferd voor bevrijding van ondergaan lijden…

nabijheid

gedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.337
Ga nu maar, onzegbaar kind, ploeg akkers en lijd honger laat je bijten door de noorderwind maar schop de jakhals van je vege lijf. Ga nu en word verteerd, er is geen weg terug.…

Wat je gaf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Hoogstpersoonlijke vragen, over onze bron van lijden, over onze missie in dit leven, sterven niet. Opdat we leren begrijpen, waarom mensen eenzaam worden, en waarom we soms zelf zo zijn. Vraag, hoe je de liefde hebt gevonden. Of je kunt vertrouwen. Of je los durft laten. Wat je moest nemen. Wat je gaf.…

wie ben ik zonder jou?

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Wat is het leven zonder lijden? Wat zijn de goede zonder slechte tijden? Wat deert mij de winter met zijn kou als er een zomer volgt samen met jou? Wat zijn de bijen zonder bloemen? wat zijn appelwangen zonder zoenen? Wat is een glimlach te midden van sproeten zonder een paar vrijersvoeten?…

Geschiedschrijving

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
De zeventiende eeuw had schaduwzijden Naast meesters met penseel de heer met zweep De slavenhandel was een gouden greep ‘Beschaafd’ maar ook barbaars waren die tijden We maakten winst en werden onbescheiden We gingen telkens vol begeerte scheep En hielpen daardoor ‘goederen’ om zeep We dreven mensenhandel, zaaiden lijden Erken nu het voorvaderlijk…

EERVOL GEVECHT

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Ziekteduivels doen veel mensen lijden. Genezers en verzorgers geven hun kracht om te werken zonder eind, geloven in overwinning na sterke eendracht. Vals grijnst de kwaal vanuit zwarte kloven, zal het afleggen tegen strenge wacht, bemoedigd door het toezicht van Hierboven.…

Kleurrijke gebaren

netgedicht
4.2 met 82 stemmen aantal keer bekeken 345
blij danste jij in de bloemenwei waar vele jaren hun kleurrijke gebaren met jou hebben gedeeld nooit is er een ondermaats geweest zelfs niet in tijden waarin zij door omstandigheden veel hadden te lijden jij bent altijd voor het mooiste boeket gegaan daarin stonden de kleinsten en meest onooglijke heel vaak pontificaal vooraan…

Echte dieren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Dat we angsten koesteren, die mensen laten lijden, en dieren laten doen. Mensen die zelf dieren zijn, die ook medelijden kunnen. Toon ons de aard van mensentaal, taal die om de tuin kan leiden. Om de tuin van Eden. Taal die mensen vervreemdt, van hun aardse paradijs. Vervreemden van elkaar. Waarom we kwaad willen spreken.…