1982 resultaten.
De Grootvader
poëzie
3.5 met 23 stemmen
4.529 Hij spreekt wel soms van al zijn lijden,
Die oude man met sneeuwwit haar;
Maar meest zit hij in zich verzonken
En stil en zwijgend nevens haar.
Zij wordt wel groot, maar is zo tenger;
Hij legt de hand soms op haar hoofd:
-- Zo ze eenmaal in mijne oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroofd!…
eenheidsworstjes
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
661 reclame in blokken
nieuws in items afgehakt
bij nova nieuwkerk witteman
koffie kakel gunneman
alles van hetzelfde laken
je feest voor tachtig jaar
je schrijft een leuk boekkie
je bent hapklaar
je klokt lekker weg
waar is de armatuur
ieder houdt zijn mond
angst voor wilders verdonken
rest teasen verleiden lonken
narigheid en lijden
voorverpakt…
Kleinerende lust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
655 omlaag
in een flard
raakt mijn ziel
en mijn hart
donker genot
mensonterende passie
kleinerende lust
de schaduw van mensen
verdonkert het licht
van de wijsheid
vermindert zijn
goedheid verwatert
tot smart
ik wil terug
naar die wijsheid
rust van het weten
vinden van wegen
tot kennen begrip
kunnen begrijpen
van mensen die lijden…
Schrijnend
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
800 Het was voor hem geen strop:
euthanasie bracht Saddam uit z'n lijden.…
Dromen
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
5.759 Jij, die je gulp openmaakt en mij zachtjes pijn laat lijden.
Jij, jij wordt er helemaal gek van.
Het is toch maar goed, dat ook ik
af en toe eens dromen kan.…
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 “Weer boog Hij zich voorover en
schreef op de grond”(Joh. 8,8)
Toen de man in het zand schreef,
schreef hij het verleden weg
en in zijn gebaar verzamelde hij
het spreken en lijden, het zachte zwijgen:
dimensie van tederheid
je zag het aan de glooiing van zijn rug
een vreemd verdriet lag in de schaduw
van zijn schouders hoewel het licht…
De geuren en van linden en van coniferen
poëzie
2.8 met 10 stemmen
1.827 De geuren en van linden en van coniferen
Verblijden andermaal het ongeschonden hart,
Dat, door een lange tijd van lijden en ontberen,
Op juiste wijze werd veredeld en gehard.…
De opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
6.223 Mijn strenge rechter, je staat daar
als een beeldhouwersmodel, en klaagt
spottend: ik heb zo'n brekelijk lijfje,
ik lijd het hele jaar aan voorjaarsmoeheid
en door een waterader onder het huis.…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 Ik huil van wanhoop,
diep verdriet en pijn,
deze eenzaamheid, wie kan begrijpen
hoe dit lijden moet zijn.
maar soms, is er een flits,
héél even dat moment,
dan is jouw gezicht,
mij zo dierbaar bekend
héél even maar,
ongrijpbaar als het schemerlicht
en dan gaat de deur
van mijn herinnering weer dicht.…
Laatste wens van hem:
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.460 Vergeef me maar ontvang me
met open armen
en vergeef me da’ k vraag
of U mijn geliefden zult verwarmen
met de niet aflatende liefde,
vergeef me dat ik vraag,
me niet langer te laten lijden
dat ik zelf gevraagd heb
U wat eerder te laten komen
vergeef me dat ik de regie
in eigen handen nam
vergeef me dat ik dat kleine beetje respect…
Tot luisteren gedwongen.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
746 Zo klinkt 't lied van leven, 't lied van lijden
er is weer een mens stil van ons weggegaan,
zo de jaren steeds maar weer verglijden
bedenk, vroeg of laat is't ook met ons gedaan.…
NODIGE ZWAKHEID
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.854 Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet
In lijden of in vrees; het waar een pak van leed
Dat and're schouderen als mijne moesten dragen:
Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen
In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn
Moest dat verzamelde gebliksem machtig zijn.…
pap
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.448 de dood moet bekopen
steeds ben je in m'n gedachten
wat moeten we van het verloop verwachten
een aantal weken is het nu bekend
de impact is nog steeds ongekend
telkens weer die tranen in mijn ogen
soms kost het moeite om ze te drogen
'k ben bang voor wat er komen gaat
dat die rot ziekte keihard toeslaat
ik wil niet dat je pijn gaat lijden…
Het vege lijf ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Laat ik mij uit dit lijden verlossen
tot het pleit is beslecht? Ben ik
de laatste vis in een lege oceaan?
Saudãcoes de Lisboa (4) último.…
2013
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
675 rampspoed, crises, spoken
verval met alle narigheid van dien
ellende volgens vast en grof stramien
ik heb een nakend onheil reeds geroken
ik ben geen pessimist, maar mooie tijden
zijn nu volstrekt voltooid verleden tijd
er wachten wanhoop, leed en taaie strijd
mijn boodschap zal u zeker niet verblijden
ik vrees een loodzwaar jaar vol somber lijden…
HERFST-IMPRESSIE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 Soms in de vroege ochtend, kleurt
De hemel zo geheimvol licht;
Dan is ’t of gij een schoon bericht
In ’t goud-gesponnen zonlicht speurt;
En wie een donker lijden beurt,
Hem wordt de last haast blij en licht;
Wie fluist’rend vleit liefs aangezicht
Is ‘t, of elk woord een sproke neurt.…
Kom niet onder hoge bomen....
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.275 Kom niet onder hoge bomen,
kleintrotse, die niet lijden wilt.…
DE GROOTVADER.
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.681 Gij spreekt wel soms van al zijn lijden,
Die oude man met sneeuwwit haar;
Maar meest zit hij in zich verzonken,
En stil en zwijgend nevens haar.
Zij wordt wel groot, maar is zo tenger;
Hij legt de hand soms op haar hoofd :
Zo ze eenmaal in mijne oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroofd!…
Absurd
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
601 wat is absurd
dat mensen messen op de kelen zetten
dat mensen in Hong Kong de weg bezetten
dat mensen mensen met bonussen belonen
dat eerstgeborene tot Koning wordt gekroond
dat onderwereld justitie om de tuin kan lijden
dat mensen de wereld aan het vernagelen zijn
dat mensen meer egoïstisch zijn
dat mensen nog steeds valse noten spelen
dat…
ONMACHT
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 Er ligt een dreumes op zijn buik te slapen
Hij geeft aan vluchtelingen een gezicht
Hij heeft hun lijden extra fel belicht
Moderne media zijn dan een wapen
Het lukt een man het lijkje op te rapen
Hij wendt zijn hoofd af, doet ontdaan zijn plicht
Men is vergeten hoe men vrede sticht
En met welk doel de wereld werd geschapen
Het leven zou om…
herfst als staar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 gul legt de wind haar woorden
over de koud belegde akkers, vorens
liggen als zware golven op het zwarte klei
de dood is in aantocht
toch lijkt het sterven minder zwaar
als ik het album terugzie van jaar na jaar
het lijkt te refreinen als een lied vol met lijden
doch vrees lijkt niet te overheersen wanneer
ik het groen zie verteren…
Vandaag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
830 Bejaarden stop ik liever weg
tot zij hun levenseinde kiezen
wat lijden zij als kostenpost
zwaar onder mijn verliezen.
Verzuip maar
nu de wereld jou
als huisvuil weggeworpen,
hier ook niet hebben wil.
Ik vreet mij vol obesitas
en mijmer hoe het vroeger was
in armoe groot geworden.…
vrijheid vraagt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 van vrij zijn
van generatie op generatie
het erfgoed door te geven
vrijheid vraagt werken
met en op het spoor
van gisteren naar morgen
aan respect en ruimte
voor geluk van een ander
opdat die zijn mag
wie en wat hij is
vrijheid vraagt verzoening
van mening en oordeel
over geleden verlies
geofferd voor bevrijding
van ondergaan lijden…
nabijheid
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.337 Ga nu maar, onzegbaar kind,
ploeg akkers en lijd honger
laat je bijten door de noorderwind
maar schop de jakhals van je vege lijf.
Ga nu en word verteerd, er is geen weg terug.…
Wat je gaf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Hoogstpersoonlijke vragen,
over onze bron van lijden,
over onze missie in dit leven,
sterven niet.
Opdat we leren begrijpen,
waarom mensen eenzaam worden,
en waarom we soms zelf zo zijn.
Vraag,
hoe je de liefde hebt gevonden.
Of je kunt vertrouwen.
Of je los durft laten.
Wat je moest nemen.
Wat je gaf.…
wie ben ik zonder jou?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
427 Wat is het leven zonder lijden?
Wat zijn de goede zonder slechte tijden?
Wat deert mij de winter met zijn kou
als er een zomer volgt samen met jou?
Wat zijn de bijen zonder bloemen?
wat zijn appelwangen zonder zoenen?
Wat is een glimlach te midden van sproeten
zonder een paar vrijersvoeten?…
Geschiedschrijving
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 De zeventiende eeuw had schaduwzijden
Naast meesters met penseel de heer met zweep
De slavenhandel was een gouden greep
‘Beschaafd’ maar ook barbaars waren die tijden
We maakten winst en werden onbescheiden
We gingen telkens vol begeerte scheep
En hielpen daardoor ‘goederen’ om zeep
We dreven mensenhandel, zaaiden lijden
Erken nu het voorvaderlijk…
EERVOL GEVECHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 Ziekteduivels doen veel mensen lijden.
Genezers en verzorgers geven hun kracht
om te werken zonder eind, geloven
in overwinning na sterke eendracht.
Vals grijnst de kwaal vanuit zwarte kloven,
zal het afleggen tegen strenge wacht,
bemoedigd door het toezicht van Hierboven.…
Kleurrijke gebaren
netgedicht
4.2 met 82 stemmen
345 blij danste jij
in de bloemenwei
waar vele jaren
hun kleurrijke gebaren
met jou hebben gedeeld
nooit is er een
ondermaats geweest
zelfs niet in tijden waarin
zij door omstandigheden
veel hadden te lijden
jij bent altijd voor het
mooiste boeket gegaan
daarin stonden de kleinsten
en meest onooglijke heel
vaak pontificaal vooraan…
Echte dieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Dat we angsten koesteren,
die mensen laten lijden,
en dieren laten doen.
Mensen die zelf dieren zijn,
die ook medelijden kunnen.
Toon ons de aard van mensentaal,
taal die om de tuin kan leiden.
Om de tuin van Eden.
Taal die mensen vervreemdt,
van hun aardse paradijs.
Vervreemden van elkaar.
Waarom we kwaad willen spreken.…