Alle inzendingen over schemering

1518 resultaten.

Sorteren op:

Avondwandeling

gedicht
3.7 met 85 stemmen aantal keer bekeken 98.058
Achter ons dekt de witte damp De schemerende landen. Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp In loveren warande. . . Wat gingen wij vanavond ver Het werd alleen tè laat: Nog verder dan de gouden ster Aan blauwe hemelstraat! Zo saam doen twee een korte poos Over een wijd gebied! . . .…

Laatste zomerdag

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.740
In de dalen van de duinen Huivren wondre schemeringen Om de helderheid der dingen; En geen aêm vleugt langs de kruinen; Dieper dan de middagvreê Hijgt de stilte van de zee.…
P.C. Boutens21 september 2024Lees meer >

Onrust

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Dichter die uw laatste vragen Stellen zult wanneer gij sterft, Antwoord zonder zelfbehagen Welk een leed uw geest doorkerft Dat gij nooit tevree kunt zwijgen - Of ge uit iedre schemering Bleke maan van angst ziet stijgen Die uw mond tot klachten dwing'.…

deze aardse reis

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.287
Ik heb het zomersgrijs aanbeden door bladeren de lucht gezien zoals alleen maar kan in zomerse taferelen en zowaar jij mijn pracht die schittert als de avond die op ons wacht en wijl wij in de schemer de zachtheid van het leven vlinderen ruist het bos onze muziek toen wij voor het eerst in het gele stro in naaktheid elkander hebben gekust…
elze13 december 2005Lees meer >

Stille verjaardag

netgedicht
4.2 met 66 stemmen aantal keer bekeken 36.121
De klok tikt de wijzers rond, maar de tijd houdt stil, Geen nieuwe dageraad, slechts grijze schemering, De uren tel ik niet omdat ik alleen aan jou denken wil, Onomkeerbaar, onafwendbaar ben jij nu herinnering.…

Proef het bittere zout

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 552
avond vol weemoedig licht met wisselend zicht op glanzende kasseien waar culturen raken in samen eigen talen maken gezegende grond die ooit stond voor broederschap en vrijheid waarvan de klank teloor ging in elkaar niet meer verstaan proef het bittere zout van strijd tussen arm en rijk nog zonder confrontatie zo lang de bas het schemer…

En kust de dood

hartenkreet
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.419
alles lijkt zo op elkaar laat mijn geheugen verwaaien In mijn jurkje van wit linnen Blote voeten vol met blaren Tranen die een weg zoeken In ogen die zo angstig staren Mijn krullen nat van het zweet Langzaam begin ik te rennen op zoek naar alles wat is geweest Bang om niets meer te herkennen De stilte lijkt mij te omsluiten Door schemer…
car27 november 2006Lees meer >

Schelp

gedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.082
de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen nu je de televisie uitzet en je blik langs de meubels gaat nu merk je de tocht die over de vloer trekt, die hoe lang al aan het trekken is en die je aan jezelf komt herinneren, in dit huis uit de schelp in de boekenkast wentelt het ademhalen van Triton omhoog en in die adem: de schemering…
Martin Reints18 november 2021Lees meer >

Kerkhof

poëzie
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.946
Om 't grauw-rood dak en de oude torentronk Der kerk vlotte de vroege nacht, - veraf Ging 'n boerenpaard, waarvan de holle draf Dof tegen 't bleek-geworden muurtje klonk; De stenen bisschop boog zijn kromme staf Zeegnend - bij 'n scheef-gezakte Christus wonk Nu en dan een schemerend blad, dat zonk - En zachtjes vluchtte naar 'n vervallen…

Decemberdagen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Ze schilderen het fluwelen wit vloksgewijs over het grijs van de kaalgestroopte akkers de steeg wordt een ijspaleis terwijl stakkers en andere stervelingen de uit weelderige woningen wegsijpelende warmte behoedzaam en teder oplepelen Ze zijn scheutig met donkere uren gierig met het licht van de dag dragen een mantel van schemer en beelden…
Kees Keizer3 december 2007Lees meer >

Zomersproetjes

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.291
jaar waren gebleven evenals die ene merel die weer van het voorjaar floot En ik verstrooide er de zomer met mijn hand nog wat verlegen voor mij uit - in één beweging die je navel had ontbloot waarna je wangen zich verbloosden om de kus die werd gegeven en bleef hangen - net zo lang de zon haar zienderogen sloot We liepen verder in de schemer…

HET JAAR 1602

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
Noordzeegolven vol late middagzon worden overschaduwd door een pas vertrokken Oost-Indiëvaarder zeilen bollen strak naar voren willen sneller dan de houten romp lange spitse wimpels roeren zich heftig: rappe tongen van reuze albatrossen welke zilte luchtstromen proeven kieskeurig de verlangde wind zoeken vroege schemer nadert bedachtzaam…

TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Door het station weerklinkt slechts dof gemurmel in vale schemer; ergens branden -stekend rood- twee locomotieflampen. De schouwburgzalen zijn zonder enig leven, duister, drukkend, stil; gangen en hallen dreunen van krioelende mensen. Hangt daar helemaal achterin de winkelstraat een oranje maan?…

Het Vergezicht

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.056
De schemer valt, de wolken gloeien... Onder de wijde hemel ligt, met hare vormen die vervloeien, de wereld als één vergezicht.…

Aambeeld van de poëzie

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 790
groei, breekt inspiratie open, gezaaid in onwelriekende geuren van bemeste grond in een bestaan dan komen literaire knoppen geleidelijk tot bloei, spottende maan met z’n bottende streken schrijft bigamie in dicht en morgenlicht, drijft de wereld in een zee van ironie, waar alleen het sceptisch cynisme overblijft,ploegt voort in schemerig…
pama3 juni 2010Lees meer >

Dageraad / Eos

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 849
De windstille nacht met zijn gordijn van stille schemer verkeert nog in rust, en wacht nog dronken van slaap, op Haar. Zii, die sluimert in haar gouden bed gehuld in een luchtig golvende sluier ontwaakt, rekt zich uit, en opent haar armen naar de dageraad die in warme gloed wordt gezet.…
lijda11 juni 2010Lees meer >

De ganzen roepen me

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 603
Zie de dag ligt aan mijn voeten de ganzen roepen me langs de schemer van mijn adem zoek ik zorgen langs de kade wei de ritssluiting van de deur staat open hij drenkt het weten in de wijn zo knevelt hij de stad maalt zijn engelen klein hangt het vocht aan het plafond en druppels vallen in lege handen van een volle maan tastend…
irene verkerke28 september 2010Lees meer >

Drie verzen voor een dode I

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.321
De avond daalt; er valt een vage schemer. ik zoek de vrede die de dag mij nam; en onweerstaanbaar brengen mij mijn schreden naar 't stille kerkhof waar ik na uw sterven berooid en eenzaam iedre avond kwam. waarom?…

Sterfbed

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.427
Ik zie de zon nog in het venster staan maar reeds vervaagt de schemering de uren. ik weet dat het niet lang meer duren kan, totdat ik met de dood alleen zal zijn.…

De Lichten

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.208
De zeeman ziet de snelle schemer die zij stichten In 't bouwland, en de bundel op de rotsen slaan, En met een koene zwaai de waatren overgaan, De ruimte door, - en dan in nacht en nevel zwichten. Hoe weinig is zijn oog verschenen en hoe kort Ontwikkelt beeld aan beeld zich, waar de stralen treffen.…

Avondwandeling

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Achter ons dekt de witte damp De schemerende landen. Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp In loveren warande ... Wat gingen wij vanavond ver, Het werd alleen tè laat: Nog verder dan de gouden ster Aan blauwe hemelstraat! Zo saam doen twee een korte poos Over een wijd gebied! ...…

Oktober

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
In d'omarming van oktober is de zomer reeds voorbij Door schemer zijn straten verlaten Het wordt een frisser jaargetij Bomen raken bonte bladeren kwijt De laatsten bereiken gracieus de wegen Regen valt neer op het gekleurd tapijt Zonnestralen zijn als een zegen 't Hemelse schouwspel in de lucht zorgt dat de natuur wordt belicht Vogels…

Visioen in blauwdruk

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
bonte stad is allang vergeten een achtergelaten woelig en bevuild nest vol stegen en straten die niet meer met elkaar praten waar alles schouder aan schouder beweegt maar iedereen eenzaam door verdroogde grachten roeit elke nering overvol met lege hoofden terwijl slechts een platenboek het meest tastbare van buitenleven biedt de blauwe schemer…

Rust

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
En achter 't groen der wijde tarwelanden Staan blanke hoeven in de donkre hoven Omtogen door een zachte schemering; Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden Hoog de eerste sterren; maar nòg schoner boven Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…

Onophoudelijke stilte

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Nooit zag ik je in de ochtend wakker worden om jouw silhouet in schemering te portretteren en als Doornroosje te ontwaken uit je diepe slaap. die stilte zag ik in een roos uiteenspatten vannacht.…

Wanneer het zomer werd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Ik ben tot nacht geworden en tot dag, De maan en sterren heb ik ingenomen, En bij de schemer die ik wiegen zag, Vreemde gestalten heb ik aangenomen. Nu ben ik niets meer en ik los mij op In deze verzen van doorleefde woorden, Wellicht hoort gij daarin mijn hartenklop, En wordt bekoord door wat eens mij bekoorde.…

De weemoed van december

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dagen die moede ontwaken in lage witte nevels die lang blijven hangen over de winterse akkers over de middag glipt soms de zon even door de wolken om plots weer te schuilen achter een regenbui alles in de natuur wordt stervensmoe en neemt afscheid van de laatste herfstdagen de bomen lijken op naakte skeletten in de schemerende avond…

Avond op het Forum Romanum

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 966
Laag hoolt het al in schemering van duister; Nu gruwt de steen der monumenten-luister, Nu rijst de ziel der oude steding bloot. 't Gekeldert' leeft, 't verbrokkeld puin gaat grimmen; Miauwend gaan er om de wulpse schimmen, Rumoerend nachtlijk door het Rome dood. 1885…

Beschenen stadje.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
Het stadje op het verre veld beneden ons, in mist verscholen, heft zijne toren, half verholen, in 't licht dat met de mist versmelt en door de gouden schemer snelt het vlottend schaduwig geweld der vlugge wieken van de molen. De hemel, wolkeloos, omvat de prille tere zuiverheden van licht en lucht te saamgegleden.…

Stoel

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.419
Het was zo subtiel dat ik moest knielen, zo vond ik de stoel en ik raakte het hout zoals je een tong raakt, ik legde mijn vinger in een nerf, het begon onmiddellijk te schemeren en dieren stonden om ons heen.…