2307 resultaten.
Schemernacht
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.336 Zoekend naar iets dat ik niet zal vinden
Dwalend door de lege straten
Ogen kijken op me neer
Ze houden me in de gaten
Sterren stralen door het amatyst
Zijn gulle lach, dit vreemde gevoel
De maan vervaagt door de mist
Als een sneeuwhond vlieg ik af op mijn doel
Zijn zoete lippen, zijn gulle blik
Zijn donkere ogen, zijn zachte hand
De streling…
tijdloos moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
901 soms wordt licht
als enige straal
glansrijk verlicht
zonder
een letter van taal
in het tegenlicht
van engelengeduld
gebundeld,
wel duizendmaal
het voelt voor mij
als wezenlijk
bovennatuurlijk
het draagt in mij
onschatbare gebaren
ik ervaar datgene
dat ik als mens wil
vasthouden, bewaren
nu telt, zegt morgen
tegen mij
wees…
Uitputting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.288 We druipen af als oude spons:
stralen stikken voorgoed.…
Moeder van de bruid
hartenkreet
2.8 met 71 stemmen
17.507 Als moeder van de bruid
wil ik ook één keer stralen,
tot in de puntjes verzorgd
een wit voetje gaan halen.
Als getuige van de bruid,
op zich al een hele eer,
zal ik haar aan hem geven, want
hij krijgt haar maar één keer.…
de tijd zal vliegen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.150 Rustig laat de zon zijn stralen reflecteren
in mijn ogen, ze sprankelen je straks helemaal plat
want je kunt me nu toch echt niet meer omzeilen
je gevoelens zullen barsten van liefde.…
Helaas .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.016 Uit steen gehouwen
stralen kiezelogen
in het lege niets
duistere voeten
lopen ongelijk
waar zij niet willen
maar wél moeten gaan
zelfs zicht op de horizon
biedt geen uitkomst meer
daar waar rede en onrede
met elkaar vechten
om voorrang in gedachten
slaan links en rechts,
zonder uit te kijken, af
en steken over in zinnen
onderwijl…
Astraal verbinden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 sierlijk glinsterend
domineert de
glazen engel al
jarenlang onze kerst
haar voeten stralen
sterrenlicht uit
het verre heelal
naar krib en stal
het evenement is al
eeuwen onveranderd
maar de sleet heeft
nu een slachtoffer geëist
de engel is in
duizend flitsen gebroken
vervlogen naar van waar
hij ooit gekomen is
de stal oogt…
Concert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
790 De straal water uit de verstopte dakgoot
soleert, de bliksem levert de lichtshow.
De donder dissoneert luid, gevolgd
door de klap van een dichtslaand raam.
Hard en zacht wisselen elkaar af.
Als het onweer de aftocht blaast,
neemt de eentonigheid toe. Langzaam
wordt het droog. Concert zonder dirigent.…
* zuiver zacht *
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
1.663 Een fluistering van stilte
Schemering in de nacht
Sterren die intens stralen
Maanlicht zo zuiver zacht
Het strand stil en verlaten
Alleen het ruisen van de zee
Zachte golfjes in de branding
Nemen mijn gedachten mee.....…
Bijna wit .....
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.896 Met langzame streken
strijk ik het verleden
van de muren en fluister
zachte woorden van liefde
weerkaatst door het felle
zonlicht, ontvang ik die
éne straal en lach heel
stil de dagen voorbij
elke lijn of rimpel zoekt
in het leven haar weg naar
gehuilde tranen, sneeuw veegt
wit in de vroege ochtend jouw
naam in ijspegels langs…
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Ze loopt mij straal voorbij, ze ziet mij niet en haar gedachte gaan uit naar:
Kwal.
Ik staar haar na. Ze heeft gelijk, maar wat kan ik anders?
Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en
ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik
van deze oceaan.…
klaproos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.417 op een omgewoeld slagveld
vindt de kiem de straal
door kerven in de zaaddoos
welt het melksap dat bewelmt
een scharlaken kelk
getuigt nog van oud bloed
tronend op de harige stengel
die onze enkels kietelt
de meeldraad waakt
draagt een paarse helm
aan de voet van het kroonblad
een smetvlek, gestolde inkt
door gekartelde lippen…
Verleden verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.077 De stralen van een nieuwe morgen
beschijnen elke regel schrift:
ik leer te leven en te zorgen.
En diep verscholen zonder drift
houdt zich een vreemd verdriet verborgen
dat langzaamaan raakt weggezift.…
De zwarte parel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 oh eiland van de eeuwige lente
hoe zomers bruinde je mijn benen
door regelmatig de passaatwind
mijn equatoriale stiltegordel met
aangename warmte te beroeren
idyllisch lag je daar te stralen
tussen de knipogende olivijnen
die half verborgen tussen het zand
het groen met verve verdedigden
als ongeëvenaarde compensatie
oh eiland van de eeuwige…
Voor nu en altijd
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.807 Bomen
maken de dag, ze stralen
met jong maar bezadigd lommer
dat aan zijn voet kuilen graaft,
schaduw kweekt voor later.
De dag verdwijnt in groeiende bomen.
Bleef je maar altijd
oude lampekap boordevol nacht
beangstigend bemind in schemer stilstaan.
----------------------------------------
uit: 'Landgoed', 1989.…
Vleesetend plantje
netgedicht
4.4 met 42 stemmen
1.745 Vertederd verliefd dwalend
Langs een dichtgeslibd vennetje
In het prachtige Drentse morgenlicht
Wees je mij het vleesetende plantje
Mijn vlees heb je nooit gegeten
Maar mijn ziel wel leeggezogen
Ik had het nooit kunnen weten
Had ik mij toen maar over je gebogen
De hete stralen van de zon
Natuur een zoen en je prachtige ogen
Mochten uiteindelijk…
Het licht dat ons wil leiden
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
1.258 Het licht dat ons wil leiden kan dan
helder stralen en een beetje vreugde brengen
aan wie in 't donker dwalen
en zoals ééns de profeet het zei:
onze voeten richten
op de weg van de vrede.
Het is hier en heden,
niet later en verder, enkel nu:
het traag leren beminnen en vergeven,
het wandelen naar de hoop,
naar het leven.…
Hemel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.613 Ging zij ooit open in het oosten,
het noorden wachtte op de zon
de terugkeer van het licht
symbolisch in het dennengroen
in deze koude winternacht
bedenken dat het zuiden straalt
en onze nacht in 't westen daagt:
het is nooit overal hetzelfde
de maan is rond, de maan is rond
en uit het donker stralen sterren
als alles zo om alles draait…
En schaduw ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 ik lijk langzaam
te vervagen
niet meer
in staat om
de lasten van
dagen te dragen
begroet nog
altijd het
opkomen van zon
laat me raken
door zijn warme
koesterende stralen
maar als wij
samen schijnen
is hij het licht
en schaduw ik
in dat decor
het kleine mijne
ik ben geen schim
uit vroeger tijden
die donker geeft
omdat hijzelf…
Slinger van Rode Rozen
hartenkreet
4.6 met 28 stemmen
2.641 Een slinger van rode rozen
Gedrapeerd rond mijn hart
Doornen secuur verwijderd
Een geurende nieuwe start
Mijn glimlach lijkt oneindig
Zweef licht door mijn leven
Als een dansende zonnestraal
Van een roze gloed omgeven
Ogen vol levenslust stralen
Iedereen die naar me lacht
Dromen lijken uit te komen
Zo gehoopt zo lang gewacht
Schaduw…
ze hield zich taai
netgedicht
3.6 met 44 stemmen
5.216 op het strand te Bloemendaal
aan de vloedlijn
gelegen in de zon
is gister een madam
geschat op honderd twaalf kilogram
nog vol van marsepein
uit haar bikini gesmolten
geluk bij een ongeluk
er zat ook nog de taai taai
zodat zij zich in de kruip
voor hulp verplaatsen kon
binnen een heuse straal
van één-komma-drie-kilometer
in Haarlem…
Zonder woorden...
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.725 Samen lachen, samen delen,
samen stralen van
tevredenheid,
wil niet proberen, je hart
te stelen,
alleen maar schuilen
in jouw geborgenheid...…
verjaarsparij
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
6.398 Je ogen stralen:
eindelijk, we gaan je taart ophalen
vrolijk en blij
komen we van de banketbakkerij
vandaag is het helemaal jouw dag
je laat het ook zien met smile en lach
cadeautjes van groot naar klein
wat is het heerlijk om jarig te zijn
ouderwetse spelletjes spelen
al dat heerlijke snoep uitdelen
kaarsjes op je taart
elk jaar wordt…
Eline, stralend vanaf haar wolk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.859 Eline zal altijd voor jullie stralen vanaf haar wolk..…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
krom
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
836 Daar in de vuurplaats van steen
schuilt men voor het duister
laat het vuur fikken
zie de mensen lopen
met vage blikken
de mens op weg
naar wie weet wat
laten we wat stralen
door wegen en straten
door regen en wind
alle ouderen
en het kind
blinken en finkelen
laat de bellen
alvast maar luiden
sint pieter en al de bruiden
bruidegom
sla…
Voor de chaos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 niemand kent de noorderzon
waar de fluittoon galmt en droomt
uit de trilling spoort het licht
door de dalen van gebergten
iemand wekt de taak der taken
om de wereld neer te leggen
water vuur en aarde buigen
om elkaar en strijken tijd
toen er brak een zwaar gelaat
door elementen die het zwart
van de zon met woorden weefden
en een straal…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
Het regenbooggevoel
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
774 geld of bergen juwelen
en andere dingen die broederschap doen verdelen
verslaan de kleuren, geuren, liefde en de kracht
die mensen gapend doen verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag
wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn schouders
gelijk de stralen…
Jaargetijden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
756 Natuurlijke schakering van warme kleuren
Betoverend mooi zo aan het eind
De schoonheid van loof als laatstgebeuren
Een mooie mantel die verdwijnt
Hun plicht gedaan, het doel bereikt
De boom leeft voort en zij vervagen
Als gevallen blad de grond verrijkt
Gaan takken straks weer knoppen dragen
Nog even niet
Nog even stralen
Laten zien waar je…