3967 resultaten.
Pasen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
851 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar ’t oud verdriet is weggedaan
en wat zo lang niet werd verstaan
dat bloesemt nu uit duizend kruinen..
We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
Vraagteken
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
1.030 Voor mij is deze tijd niet zwaar te dragen
Want huis en tuin zijn steeds al mijn Parnas
Geen geldnood: mijn pensioen komt trouw in kas
Toch word ik innerlijk geplaagd door vragen
Zo komt er alsmaar bij me bovendrijven
Waar nu een dakloos iemand ‘thuis’ kan blijven…
Gangmaker
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
857 Ik ben de grote plaaggeest in uw gras
Ik mol uw tuin en daarom zet u klemmen
Maar ik ben slim en maak -niet af te remmen-
Nog snel een ritje onder uw gewas
Hormonen gieren door mijn warme lijfje
Ik heb een blind date met een mollig wijfje…
Praat me van lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
653 Praat me nu
van lente, voorjaar
vogelzang
in ijle bomen
Laat me nu
van verwachting
en belofte
in schuchter blauw dromen
De zon
warm
op m'n kalende kruin
m'n tuin in eerste tooi.…
Herfstkleuren
snelsonnet
3.9 met 16 stemmen
957 De buren bakken het behoorlijk bruin,
Ik erger me dan blauw in onze tuin.…
Mag ik dan bij jou
snelsonnet
4.6 met 11 stemmen
669 Ik kreeg vandaag bezoek van Van der Plas,
ze wilde graag mijn tuin een keer bekijken,
waarna ze haar bewondering liet blijken,
met name voor mijn ruime hobbykas:
‘Nu het aan opslagruimte blijkt te schorten,
zou ik hier duizend liter mogen storten?’…
Mijn moeder
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
415 Ik zie mijn moeder
in de tuin.
Ze staat daar, kijkt me aan
alsof ze niet beseft
dat ze gestorven is.
Haar stem weergalmt
tussen de bloemen:
‘Waar ben je, lief kind,
waar ben je?’
En ik, in stilte,
pak mijn koffer
voor de terugreis,
al weet ik niet meer
waar haar huis is.…
Pasen 2026
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
208 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar ’t oud verdriet is weggedaan
en wat zo lang niet werd verstaan
dat bloesemt nu uit duizend kruinen..
We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
Zonsverduistering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
106 Ik loop naar binnen
-de tv staat aan-,
roep opgewonden:
'In Brussel precies hetzelfde
als in onze tuin!'
'Flauwerik', reageert ze
en ze kijkt ingespannen verder.…
Vergeefsheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
130 Net als het verschijnen der bladblazers
In tuinen en op straatbermen.
Lichtjes ridicuul
maar een gekoesterd speeltje
in mannenhanden.
Of een onbewuste drang
om herfst en winter
van hun leven
voor zich weg te blazen?
Vergeefse moeite.…
Kamperfoelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
805 Bloem gemaakt van lastertong
en gestold rundvet
pas geurend
bij het begin van de schemering.
De honing diep verborgen
Achter de te lang doorgegroeide
bleke neusharen.
De hoornaar daast.
De klimmende hangt en steunt
Op alles
Wat dragen kan
En niet hard wegloopt.
Taaihouten spiralen
Wirwar van karig hout.…
paarswitte lelies
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
770 waar een bed van lelies
meren kleurt
paarswitte tinten
deinen op het water
zien wij het dansen der meeuwen
hun luchtballet
een spel van schaduw
in de ondergaande zon
langzaam verdwijnen
in het avondrood
waar de schemering gevallen
kleuren dooft
en rimpels op het water
oeverloos breken
paarswitte lelies
zachtjes sluiten…
liefde verloochend
hartenkreet
1.1 met 7 stemmen
1.537 schemer verwart zich met duister
van de nacht die nog niet viel
hoe onzeker is de afloop nog
balancerend langs de afgrond
dagen wachten zich in stille uren
nu de tijd plots lijkt stopgezet
vast in kleverige sporen spijt
onmiskenbaar veranderde alles
voor de naakte waarheid bekende
gevlucht naar het laatste zwart
verloochend is de liefde…
Gedoofd vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 in liefde wil ik nog geloven
al mijn hoop zit binnen
brandend als een moeizaam vuur
dat door sterke winden lijkt te doven
verheerlijkt in alleen herinnering
wordt het als het aardse goed
te bang in een ondeelbaar hart
gehuld in een wolk van schemering
zolang de wind niet gaat liggen
speelt het duister in mijn hoofd
totdat het…
Altijd te laat
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.076 Onbekend, soms bevreesd en in schemer
weet dat er iets te gebeuren staat
toch, het besef is altijd achteraf.…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 Schuil niet mijn kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn…
Opa wacht dus
netgedicht
2.0 met 14 stemmen
2.134 Z'n zwijgen
heeft geen nieuwe naam,
de schemer valt en binnenwaarts breekt
tochtstrip uit clivia's en kieren.…
tijdloze liefde
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.500 zoenen -
denk je
en zwijgt;
jouw blik
laat mijn mond los
rust in mijn ogen -
en ik verlies me
in mijn verlangen:
jou alles
woordeloos
te geven
en net nu
tussen dagwerk en slaap
houdt de tijd
haar adem in
een handvol licht
in een avondlijke schemer
tussen stoffige stralen
daarin een gezicht:
jij
stilte
geduld.…
Oude man.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
632 waarin ik sta vol verwondering
tot de laatste schemering,
tot het laatste licht dooft
en ik met stok omhoog wijzend,
gebogen de sterren nog tel,
gewoon omhoog kijkend
de sterren dank, de maan ook
en afscheid neem van dit
totaal onvolprezen leven. -…
Vervagend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 Sluipend door en over elkaar
geven elkander geen ruimte
vormen zacht licht van de dag
om tot nevelige schemer
tussen verduisterend eikenhout
tot nacht elk zicht ontneemt.…
Sfeer.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.472 Lichtjes in de schemering,
kerstkonijntjes, tierlantijntjes,
zoete wijn en dennengeur,
maretak boven de deur
in hoopvolle schittering.
Kerstwensen in elke taal,
winterkiekjes, sfeermuziekjes,
uitbundig of ingetogen
sterretjes in kinderogen,
kerstmis driedimensionaal.…
Het apocalyptisch bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik geef je handenvol zon
jij koelt de wind
verdroogt vruchten
tot de hardheid van steen
speel met wolken
breng jou verfrissende schaduw
jij verzamelt nacht
groeit ziekelijk wit tot kracht
in ontmoeten schemeren wij
onze voortdurende strijd
in het apocalyptisch bestaan
van zon op en zon ondergaan…
Lenteboeket
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Jouw liefde voor haar als een fleurige waas
lente steek je niet onder banken of stoelen
het boeket van liefde voelt zich een dwaas
die haar meeldraden in onrust laat voelen
maar jij ziet schoonheid in haar geurig zwijgen
door verlegenheid is ze niet in bloei te krijgen
achter schemering van jouw stille vitrage
om wat zij werkelijk is, een…
Illuminatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Flikkerend knijpen zij donker, open en dicht,
verjagen schemer, zwervend achtergelaten.
Standvastig wordt t schijnsel op hen gericht,
die weten van het duister op lege straten.…
Heksengeste
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
820 In een schemerig en regenachtig Gouda
fietste ik nog even naar de supermarkt
voor wat gerstenat en stevige kost
om daarna nog even langs een gratis
boekenstalletje te fietsen, waarbij
ik wonder boven wonder een boek van
Susan Smit pakte, gesigneerd en wel,
welwel, al heb ik haar een nepheksje
genoemd, ergens vind ik haar wel lief
en dat heeft…
A day in a life
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De schemer valt langzaam in,
schaduwen verdwijnen, evenals de zon.
De avondklok luidt
De nacht neemt alles over,
geluiden, kleuren, alles wat net begon.
De dag is gedoofd.…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.151 Uit driftloos grijs bestaat
de morgen van het riet,
waaraan nog pluis van
schemer hecht, de resten
van verdriet in dunne
hersenschimmen.
Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.…
De stille oceaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Het souvenir
bij schemering
in dit bad met sterren
omringt door jouw glinstering.
Het intens gevoel
dat routine bevrijd
gesluierd door de nacht
aan de horizon zonder eind.
Richt mijn vizier
waar het licht opkomt
daar jouw echo galmt
tot de morgenstond.…
LAIS CXLVI
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Schrikbarend sluit het lot de schemering
gans dof en lusteloos het nachtvel in
en aan het grauw van die ontluistering
voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin,
dat alles weerloos sterven moet daarin.
Er rest ternauwernood herinnering:
haar beeld verwrongen door een woekering.…
aquarel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
163 een koperkleurige dag
licht zo teer beroert de wind
het lindeboom blad
een laagje bladgoud
partituur van een hymne
schrijf in witte inkt
wie draagt de hemel
het wemelen van de dag
de dansende lucht
als schemering valt
de dingen van overdag
tussen de ceders
het gesloten boek
het zinderen van woorden
vlinders achter glas…