2670 resultaten.
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
De verlegde steen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.249 Een steen heb je verlegd
ik zit er naar te turen
vandaar dat ik nu zeg,
ik mis je alle uren!
Rust zacht, lieve vriend…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
Dans de herfst in
gedicht
3.0 met 1 stemmen
8.240 Het zijn de uren van diepe
kleuren, losse draden op wat linnen,
wat die vermogen is waar, maar ook
de regens in de buitenwijken, een hond die
onder de striemen je wieldop likt, klaar.
--------------------------
uit: 'Pollock', 2006.…
waterweefsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 -
vraag ik me af
op het altijddurend graf
tekent zich de tijd in broze uren
glazen ogen turen lief de wereld in- ik weet het
en vergeet het niet…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost…
Spitsuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 , in een land
Te wonen waar
Je vanaf je
Allereerste dag
Leert dat je
Moet wachten
Op je beurt,
Netjes in de
Rij moet staan
In de winkel,
Bij trein of bus,
Zodat je letterlijk
Alle dagen van je leven
In de file staat
Tot je eind aan toe,
Want zelfs bij
De euthanasiekliniek
Tref je het weer niet,
Je staat weer uren…
Nachtvlinder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Ik hang al jaren aan je lippen
onthou steevast jouw gezicht
samen dansen we nachtelijke uren
tot in 't vroege ochtendlicht
langzaam open ik mijn ogen
en herinner me onze nacht
kleurt mijn buik vol mooie vlinders
daar waar jij stilletjes op me wacht
ieder jaar opnieuw op deze dag
hoop ik dat jij de mijne zou willen zijn
om dan samen te…
Onderhuids?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Misschien heeft de dood zich
al genesteld onderhuids,
sijpelen de uren zich door de vragen,
gevangen wat nog niet geschreven
of beluisterd werd, een misplaatste grap,
barsten in kristal waaraan je hebt bezeerd.…
De tijd mist troostigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
556 er groeit
geen stilte om me heen
in de neerslag van geluiden
verdrink ik moederziel alleen
waar schaduw
dagen met donker kort
schort het aan licht
voor nog enig perspectief
de tijd mist
troostigheid als zij
met lange slagen
de uren gaat vertragen
chaos tocht
in gure vlagen
gaat zwart land het
witte doek nog dragen
ik heb ineens…
Druk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.242 Uren gevuld met reconstructie,
ieder antwoord direct verloren.
Mijnen in Friesland, schaatsen
in Limburg. De afwas in haar tas.
-----------------------------------
uit: 'Tot ook ik verwaai', 2009.…
kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 een gigolo
langs benen strijkend
verleidt hij kopjes gevend
laatdunkend het voetvolk
zijn stokpaard rijdend
tot aandachtig kroelen
eens de schoot veroverd
nestelt baarden likkend
hij tevreden snorrend
zolang het hem bevalt
hautain vertrekkend weer
omdat het hem verveelt
de mens verwijtend kijkend
met donker felle ogen
poetst hij uren…
Mijn wens voor 2018
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 nu de laatste uren
wegtikken op de klok
gaan mijn gedachten uit
naar hen, die ons ontvallen zijn
en zo gemist worden
luiden wij straks een nieuw jaar in
een nog ongeschreven jaar
waarin wijsheid, eerlijkheid
en vrede de boventoon
mogen voeren
een jaar vol lieve mensen
die het beste met je voor hebben
je make-up corrigeren indien nodig…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Versmolten dagen
Het jaar snelt voorbij
weemoedige uitlopers
waaien de uren om.
De achtste dag
Na zeven dagen
zei god de achtste dag
ik ben onzichtbaar.…
ben je daar nu misschien (voor Anja)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 misschien liet je
het verlangen los
was je alle
angsten voorbij
zochten je voeten
naar vloeibare
uitgerekte uren
leidde iets je
misschien naar
de vertraagde
tijd waarin alles
langzaam maar
zeker wegdrijft
van het land
stuurde de god
van de dood zijn
gezant misschien
die je zag noch
hoorde die jou
dichtsloeg als…
Quarantaineblues
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
776 Op 't schip had ik van wachten al genoeg
Vijf dagen lang werd mijn geduld getest
Vervolgens had ik nog hotelarrest
En uren vliegvertraging voor de boeg
Mijn thuiskomst wordt vandaag opnieuw verlaat
De carnavalsoptocht trekt door de straat.
Het kwatrijn is een beetje opgeschoond op advies van mededichters.…
LAIS CC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 De tijd is bom, de uren tellen snel.
Het brandt van toekomst die verlopen is
en elke stap wordt vak in ’t ganzenspel.…
Een waarheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
408 we draaien
bladzijden om
als de dagen
verstreken zijn
in de stilte van
kleine uren
turen we nog naar
de laatste letters
het blanco wit
zal weer een
volle dag gaan duren
ondanks het samen
heeft ieder een
eigen inhoud aan
het boek gegeven
niet dat we niet
nieuwsgierig zijn
maar waarschijnlijk
wel bang om een
waarheid te lezen…
Die dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 die dag
dat volle blocnotevellen
met lijstjes nog-doen-klussen
onzichtbaar waren opgeborgen
achter dichte deuren
geen doe-eens-wat-geschreeuw
te horen
die dag
dat ik de maatschappij
vakantie gaf
mezelf wentelde
in een leegte zonder moeten
die dag
dat de tijd van mij was
ik tijdloos de lege ruimte vulde
met mijn heerlijke vrije uren…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Zoveel wegen
Zoveel snelheid
Zoveel ondoordringbare stenen
Ik heb met zachte handen
in de verbeelding
het landschap uitgedacht
Alles was vloeibaar
Meerduidig
Alleen maar stroming
van een rivier naar zee
Kijk hoe de kleuren zich vermengen
met lucht en water
Hoe de horizon verdwijnt
Niets is hetzelfde gebleven
Zo heb ik uren…
Echt winters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
413 ik heb ze
weer gezien
de spaans
sprekende duiven
hun ruiven vol middagzon
in verlaten siësta tijd
een balkonnetje
op het zuiden en
het voorzichtig
luiden van de
klokjes in de
ijle morgenstond
waar landarbeiders
al uren bezig zijn
met de aardbeioogst
waarvan smaak en geur
het knapperig stokbrood
feestelijk rood kleurt
hier…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Verjaren is
het dankbaar weten
dat alles ons gegeven is:
de lieve vriend,
de avondlucht,
verbondenheid van uren.
De nieuw kans,
vergiffenis,
de avondlijke vuren;
de vredesgroet,
wat zingen doet,
de vriendelijke buren.
Verjaren is
het blije weten
dat alles ons gegeven is.…
nu en dan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
268 we hakken hazelnoten
koesteren rozijnen en dadels
roosteren rogge, tarwe en haver
lopen in de vroegte van de morgen
de meer dan dorstige tuin binnen
met onze goedgevulde gieters
nu en dan vallen, knakken, breken we
zoeken een legerstede
wikkelen ons in zachte doeken
pogen ongeduldige uren
en/of dagen te koesteren
zorgen goed…
Hemelwolken…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
15 Zij was dol op de speeltuin
op de wip en de glijbaan
maar het allerliefst zou ze uren
op de schommel gaan
haar voeten staken hoog in de hemel
koele wind blies in haar gezicht
het plankje en de touwen
kraakten onder het gewicht
Zij dwong zichzelf steeds hoger
hoger dan het allerhoogste punt
alsof ze vliegend in een vliegtuig
met haar leven…
Het meisje achter het raam
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.063 Er zit een meisje achter het raam,
Ze heeft blonde haren
Al uren zit ze op die plek,
Triestig voor zich uit te staren
Er zit een meisje achter het raam,
Haar hand drukt op het glas
Ze kijkt verlangend naar buiten,
Wist ik maar wie ze was
Er zit een meisje achter het raam,
Haar ogen kijken bang
Gedachten schieten door haar hoofd,
Een traan…
slapeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
983 ’t Is bijna vijf uur in de morgen
Nog dekt het zwart de sluimer zacht
En weet zich in haar veilig geborgen
Die zich liet wiegen door de nacht
Ik sliep de slaap der rustelozen
Niet meer dan enk’le korte uren
Waarin ik even mocht verpozen
Een droom, hoe kort slechts zou zij duren
O, mocht ik toch eens langer blijven
Waar vredig dromen mensen…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 De avond voor het duister
breekt het zwijgen van de dag
omwoelt haar donker denken
schenkt bezield die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen…
Ik draag je mee
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
1.128 ik zou graag willen huilen
zachtjes
zonder haasten
in de herinnering
waar ik jou heb aangeraakt
in de liefkozing van je hand
toen ik jou droomde
tussen vroeger maar nooit later
ik zou graag willen liefhebben
eeuwig
enkel jij
in de tranen
waar ik jou heb gefluisterd
in de regendruppels
toen jij mij vlocht
tussen uren maar nooit…