Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

heel vroeg deze morgen

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 607
ik dacht dat ik droomde maar het was echt jouw tedere hoofdje had je op mijn schouder gelegd tranen van vroeger waren stilaan verdwenen er was weer 'n lach op je lippen verschenen ik voelde opnieuw jouw lijflijke warmte dicht tegen me aan toen je mij stevig omarmde het leven herbegon heel vroeg deze morgen ik zag weer 't geluk…
eugeen26 juni 2009Lees meer >

Tot het einde.

hartenkreet
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Altijd werd hij door de rest Getreiterd en gepest Geschopt en geslagen Tot hij het niet meer kon verdragen De klappen werden meer Zo gingen ze tekeer Zo gingen ze te werk Want zo voelden zij zich 'sterk' En ze wilde iedereen opsteken Om de jongen te breken En zijn leven te verzuren Het zou niet lang meer duren De jongen verdween…

Je blik breekt woorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
je kijkt me aan maar je blik breekt woorden die je zeggen wilt je handen trachten scherven te vangen van wat kapot is gegaan ik kan je niet troosten jouw ogen zien een verte die onbereikbaar is we zijn gaan lopen steeds kruisen onze sporen in het zand later werd het hand in hand verdween langzaam de verte kwam jij weer terug…
wil melker24 augustus 2014Lees meer >

de b-kant

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 985
genoeg geschreven over de reserve-tijd waarin het allemaal nog moet gebeuren alsof die voor de eeuwigheid de beste indruk achterlaat zo heb ik je nog niet verteld over de b-kant van mijn leven die soms veel mooier blijkt, het grijsgedraaide lied meer naar de achtergrond verdwenen misschien was er niet mee te scoren allesbehalve spectaculair…
annabel23 november 2009Lees meer >

Een prijskaartje

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
wij zijn de zorg voor de medemens vergeten participatie wordt nu voorgeschreven hebben aan alles een prijskaartje gehangen om het bestaan economischer te vangen wij zien geen ogen meer maar vraag en aanbod blikken haastig heen en weer verdwenen is arbeid met plezier targets tools en kennis bepalen nu de rendementen hier norm en waarden…
wil melker21 augustus 2014Lees meer >

Tijdsporen

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 630
wat waren wij al groot naast de heg die steeds kleiner werd groeiden we, bloeiden we tussen de stenen verscheen het jonge mos en wij kleurden bij de eerste zoen in het klompenhos wat zijn we klein nu naast de heg die steeds groter werd waar stenen zijn verdwenen hebben sporen hun werk gedaan en ademt vertikte tijd door de mond van vergankelijkheid…
Hanny28 februari 2010Lees meer >

bemoediging

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
wat me al dagen belaagde leek opeens vervlogen toen ik zo licht als een veer door het warmend geel van volgroeide zonnebloemen werd opgenomen bijna dronken in het groen van parelend gras boven water kwam en wat me bedrukte plots verdwenen was terwijl ik naar ‘t weidse van helderblauwe luchten staarde er 'n vleugje vertrouwen…

Een wereld die was

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
stilte wordt voelbaar als de verre geluiden van een wereld die was zijn verdwenen ineens fluistert gras spreken struiken hun dialoog met de wind hoor blaadjes zacht wuiven in deze enclave van rust is nog plaats voor het kreunen van oude kastanjes behangen met donkergroen loof kom we gaan weg uit de kakafonie van de wereld terug naar…
wil melker8 oktober 2013Lees meer >

Nostalgie.

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
Verbaast kijkt ze naar buiten de grijze wereld is verdwenen een witte is er nu verschenen. Even is ze weer dat kleine meisje een mutsje en wollen wantjes rode wangen van de vrieskou. Baantje glijden in de straat op elke hoek een sneeuwpop met hoed en een rode sjaal.…

Onopgemerkt1

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
sinds dagen verkleuren inkt uit fotolijsten wegsijpelt uitzicht zienderogen vervaagd wordt de wereld kleiner blijkt het bankje bij de plas verdwenen evenals de bomen aan de overkant waar vreemde mensen al pratend bloemen brengen betalen ze de koetsier met gelijke munt die hen op een dwaalspoor zette verwateren stille gedachten…
LadyLove20 februari 2011Lees meer >

Herenfiets Nulde

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
. ----------------------------------------- Het lijkt verdorie wel het volle leven: Zo heb je nog een prachtig mooie fiets, En zo is die verdwenen in het niets, Wie weet waar toch die fiets kan zijn gebleven? En deze keer eens geen signalement: Dit rijwiel is bij iedereen bekend.…

Podium voor de wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Podium voor de wereld Voor het podium stond de mensheid Ze waren er allemaal Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken Zomaar Zonder reden Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren De violist begon te spelen Alsof zijn leven ervan afhing Ook al was dat niet zo De blauwe aarde verdween snel en volledig…

de laatste Mono Lisa

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
de wind stil gaan liggen wanneer we het vlees van elkaar afschrapen niets meer gaat van mij naar jou naaktheid tot op het bot geen kracht meer geeft verberg regen in stenen de verwarring van gedichten in een lichaam dat zichzelf verdrinkt zwalkend door verlamming laat het stil zijn tot in het meest argeloze woord ik ben de verdwenen…

Herinneringen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Op weg naar wat ik Altijd als een Nieuw begin wil zien Loop ik mijn benen haast vooruit En weiger achterom te kijken Om mijn passen te doorzien Want alle fouten die ik maakte Zijn geweest en achterwege Door de troebelheid verdwenen Zogeheten afgebrand Daar waar ik echt naartoe wil leven Is voldaanheid en geluk Ultiem vertrouwen om het…

Een lente vol bloemen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
alleen hij zag haar bloeien in een lente vol bloemen zij kleurde voor hem opende haar mooiste knop in een zomer vol geluk kwam hun liefde tot vrucht maar de warmte verdween naarmate de zon korter scheen het praten kwam later met herfstige kou in brieven vol zinnen kwam het misverstaan binnen zij hebben woorden gehad…

Die de oorlog overleefden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
samen met Je vriendin - Gewoon op de stoep In een waterig Oorlogszonnetje, Jij kijkt met Vrolijke kinderogen De toekomst in Terwijl je een Van je glazen Knikkers naar je Beste vriendinnetje Rolt - zij heeft De waanzin die oorlog Heet overleefd, net Als jouw blik met Knikkers van glas En leem Maar jij bent Verdwenen…

Mens achter gezichten

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Een ieder kent vele gezichten Vrolijk, hard, of zacht Misschien ook donker, of wel open Of juist één die altijd lacht Al leerden wij te kijken Niet alleen naar het gezicht misschien Maar in die verschillende ogen Die toch wat meer weerspiegelen misschien Dan zagen wij elkaar in het wandelen De route van het hart Verdween een stukje van…

zonder woorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
we liepen al wisten we het niet in een fuik we wilden het wezen van onze taal uit de kindertijd ontrafelen het verlangen lag in onze vragen besloten de weemoed bleef vasthoudend aan ons kleven we hingen vergeefs en verlamd over de rand van onze cirkels verdwaalden in de verloren verdwenen kindertijd een zachte landing…
J.Bakx13 september 2015Lees meer >

Haar Wereld

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Dank U lieve God dat ik in de ogen van een kind een wereld mag zien die niet ingewikkeld is dank U dat ik dit bij haar weer vind ik lees geen angst in die lieve blik zij voelt zich in haar wereld niet alleen terwijl ik soms stik omdat ik bang ben iedereen verdween zij is in staat om dankbaar te kijken naar U naar boven dank…

Elegie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
En nu is het drie jaar geleden dat je ontleefde lichaam onder een zwart granieten plaat verdween. Agnus Dei, dona nobis pacem. Er is geen wijken aan het verdriet. En dat is mooi. Ik wil het ook niet.…

De film van Ome Willem en Teun

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Deze vuist op deze vuist, de kleinste was van Teun, de grote vuist van Willem daarin verdween ze gewoon. De creaties die ze droeg maakte dat je om meer Teuntje vroeg. En nou is ze er niet meer, het kleine handje van weleer, zal niet meer verschijnen in de grote knuisten van.... ...Dag Jennifer...…
An Terlouw17 november 2015Lees meer >

Fantoom

gedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 7.261
Wat afgesneden is dringt zich bedrieglijk op, je strekt je armen blind naar de verzaagde voet, een leegte, het verdwenen kind.…
Anna Enquist23 november 2015Lees meer >

Wolkenvlucht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
De plek is gebleven maar jij bent opgelost spoorloos verdwenen Zelfs de braamstruiken met hun scherpe doornen herinneren zich jou niet meer In de holte van een boom groeien drie paddenstoelen in de bast daarboven, gekerfd een hart en twee namen hoog boven het hoofd gegroeid niet meer te lezen De warmte van de zon is onder je vleugels…

Open raam

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
als ik 's nachts niet slapen kan probeer ik mijn geest te doden duizend schapen, duizend stemmen de geluiden van de verdwenen dag is het steeds dezelfde mug of komt stilte met honderden tegelijk in de verte hoor ik kikkers kwaken en in het donker zijn alle uitlaten kapot duizend engelen, duizend demonen 's ochtends ken ik er niet één…

Waar ben je?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.047
Toch voel ik jouw aanwezigheid Ik zou alles doen, alles Om jouw stem nog een keer te horen Ik wil jouw troostende woorden, Papa Maar je bent alweer Verdwenen, Daar achter de wolken En ik? Ik zie geen sterren Enkel een donkere zomerlucht…

het verschil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Aaneenrijgen van woorden Samensmelten tot een zin Poëzie of gewoon vertellen Iedere klank steunt de andere Even mooi is de verwoording Even goed het begrip Emotionele ontlading Prettige herinnering Hersenspinsels putten uit het niets Nooit aan gedacht Maar toch de pen gegrepen Zo niet eeuwig verdwenen Schrijven is blijven Als uw eigen…

Bodemde met ragfijn zand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 661
jij bent mijn zon ik naast koelte uit de bron die we samen dolven jij lierde stenen die diepte schampten verwondde zo mijn schenen ik groef uit vergaarde buit van wateraders die lang waren verdwenen bodemde met ragfijn zand gefilterd op een naamloos strand we putten zee en zon draaien zo met hemels water het woestijnen nogmaals…

Maar nu niet meer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
is de verbroedering verdwenen en het geloof in mijn wereld veranderd. Want wat eeuwig had moeten zijn was niets meer dan een tijdelijk besef En wat door had mogen rijmen tot het einde, rijmt nu niet meer. Alleen frustratie en teleurstelling blijft over in het tijdloze waarin ik altijd had willen geloven.…

Een verre ster

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Nog eenmaal de waarheid maar dan onder de mensen zonder sacrale bestemming van egocentrisch paternalisme het verre geschitter van een ster misschien al lang in tijd verdwenen dromend over een opperwezen een niet bestaand dilemma de natuur van taal, en zijn communicatie eindelijk door het individu aanvaard als eigen kracht van innerlijk…
mobar14 januari 2017Lees meer >

die mijn stilte plukt

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 746
ik kan je slechts de bloemen geven die mijn stilte plukt alleen hun kleuren zullen spreken want de woorden gaan steeds stuk zinnen breken in gedachten tong en lippen wachten smachtend op de eerste toon maar het geluid is weg klinkers zijn verdwenen betekenisloos is wat ik zeg mag ik mijn stiltebloemen vazen in je hart…