25122 resultaten.
Schikken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Als het u om 't even is
Kunnen wij deze zaak schikken
Zei de bloemist tegen de
Klant die zich over 't boeket
Kwam beklagen - Zo pittig geprijsd
En ze stonden maar drie dagen…
Duitsland exporteert zijn bejaarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 Zo draagt 't sterkste lid
't Euro-deficit.
Met dank aan de Griekse service-flat.…
Out of the blue
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.162 Wonderlijk dat 't kan:
ollekebollekes
uitventen, ware het
out of the blue.
Meesterlijk, zotterig,
luchtfietserijerig
noem ik 't, gotsperig,
snapt elke koe!…
Plotselinge dood
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.285 De Dood zat in u en ge wist het niet,
Hij scherpte ’t mes al en ge wist het niet –
Gij en uw jonge vrouw, gij schertste en lachte –
Hij mikt naar ’t hart en hij mist het niet.…
Oliebol Bolleke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 Kerstballen glinsteren
Bibberend, waterkoud,
Sluipt hij, schoorvoetend,
Als iedereen naar
't Orenverdovende
Hemelbestormende
Vuurwerk kijkt, weg
Als een schim: 't Oude Jaar..…
Brandend zand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
389 Ik wandel op het strand
in de voetsporen
van ‘t brandend zand
in ‘t water geblust
door de hemel gekust
zing ik met
opgeheven handen
van de
zegen brengende stranden…
Hersenschimmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
957 Flarden
Oorlog voerend
In het brein
Ongelijk de strijd
Van mijn ik
Met de andere
Vormen van zelf
En eigen die wonen
In dezelfde mens
Zwaar het gevecht
Uiteind'lijk aangeland
Op de rots die in
De branding vrede is
En 't nieuwe leven gekust…
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 groen is de dag
hij spuwt mij wier
in mijn betraand gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 Beschouw dees violen,
Nog even ontscholen
Aan ’t worden der lucht:
Op ’t steeltje gebogen,
Ontduiken zij de ogen
En geven een zucht.
Dees dorrende heester,
De winden nog meester,
Beschutte’ ’t nog kort:
Daar slaat hem het weder
Op ’t plantje ter neder,
En ’t bloempje verdort!…
Tegemoet gaan
poëzie
2.5 met 12 stemmen
4.315 't Lampke brandt bij 't stervend kindje,
Dat nog maar een morgen wacht;
Beî zijn kleine broerkens slapen,
En de zee huilt gans de nacht!
"Moeder, leg mij weer op 't kussen;
"Laat mij rusten, 'k ben zo moe!"
't Hoofdje zonk op moeders schouder,
En de dood look de oogjes toe!...…
LANGS DE DOORNENHAAG
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.248 't wijfje storen,
't Kroost mocht voeren in de lucht.…
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 Beschouw dees violen,
Nog even ontscholen
Aan 't woeden der lucht:
Op 't steeltje gebogen,
Ontduiken zij de ogen
En geven een zucht.
Dees dorrende heester,
De winden nog meester,
Beschutte' 't nog kort:
Daar slaat hem het weder
Op 't plantje ter neder,
En 't bloemtje verdort!…
volle maan in de dagsluiting /hommage aan Alice Nahon
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
817 't Is goed in 't eigen hert te kijken (A.N)
nog even voor het slapen gaan (A.N)
of ik van dageraad tot avond
van avond tot morgen-
Van het ontwaken tot het slapen../
doorheen de nacht.../
geen enkel hert heb zeer gedaan (A.N)
of ik geen ogen heb doen schreien (A.N)
tranen heb opgedroogd (A.N)
geen weemoed…
Ik slik .....
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
936 tot de persoon die ik nu ben
Het openstaan voor iedereen
verkeerde woorden, 't verdween
mezelf ben ik 'n beetje kwijt
't genezen kost nu eenmaal tijd
ik slik ...…
TE...VEEL?
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.186 Net een vakantie achter de rug,
't was welliswaar één week,
knus en gezellig was 't,
te kort ook, naar 't bleek.
Maar wat zijn we eigenlijk
voor mensen,
als we altijd maar méér
blijven wensen?
Té snel, té veel, té vaak,
té meer,
ja hoor, we doen 't
telkens weer.…
Waar en hoe.
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.831 Zelf moet gij ’t zoeken en zelf moet gij ’t vinden.
Mens, in uw hart, in het Woord, in uw lot,
Anders zo spelen de wervlende winden,
Mens, met uw hart, uw geloof en uw God.…
TOON
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.930 Dan grijpt hij toe, en zegt bedaard,
Terwijl hij haar de kop afslaat:
‘’t Geluk, al binnen ze ’t niet waard,
Dat is nou eenmaal met de rooien.’…
meeuwgeschreeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.216 jij klinkt mij als de zee in ‘t oor
en het geschreeuw vertelt van verte
die stormgedragen jou in ‘t bloed
voor ‘t water werd jij eens geboren
in ’t morgenrood hoor ik jouw kreet
een opgewonden fladderen
jij speelt het wolkendrijven met de wind
waar jij bevallig door het luchtruim zweeft
wanneer de schreeuw dan blijft verborgen
de vloed…
mannen
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
3.686 dacht dat ik niet blij kon zijn zonder man
heb nu voor 't alleen zijn gekozen
en besef dat 't makkelijk kan
en is 't moeten uit den boze,
ik moest er altijd voor hun zijn
nooit tijd voor mijn eigen ik
dat deed me wel weer pijn,
maar maak me nu niet meer dik
voel me bevrijd van de lasten
doe nu wat ik zelf wil,
mannen zijn soms rare gasten…
MAMA GAAT ER VOOR...
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.337 Een operatie is gevaarlijk
't duurt ook heel erg lang
Ze kan er ook aan sterven,
en ik, ik ben zo bang...
Ze zat daar als een vogeltje
't gezichtje werd zo wit
Ze is al een-en-tachtig jaren
en was altijd zo fit...…
Nieuwe reis
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.341 En ook wij beiden waren, bij 't beginnen
Van zulk een nieuwe reis, in hoop en schroom,
Als zonder zonde, als met gebade zinnen
Open naar 't waken en nog vol van droom.…
Betrekkelijk
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.311 Laat elke tegenstroom,
maar over je komen,
heel gewoon,
want de betrekkelijkheid
van ’t leven, is zo kort,
het duurt maar even,
dus trotseer en bied hoofd
aan ál wat zich op
je pad vallen laat,
’t is de instelling
van je eigen ik die
’t vaak makkelijker
maakt dan ’t tórsen
van het juk.…
Provinciale
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.465 De regen laat niet af
Zich op ’t stadje uit te storten,
Als een Lied ohne Worte,
Uit den treure gespeeld.
Een vrouw, nog ver van ’t graf,
Vindt de zondag ondraaglijk,
Maakt ’t zich lijflijk behaaglijk,
Vroeg in bed: haar bezit – onverdeeld.…
IN DE WOLKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.104 ik haar lippen gadesloeg
Op ‘t wolkeneiland zitten wij
immer kussend, hand in hand
Liefde maakt zo oneindig blij
in de stilte van ‘t wolkenland…
HAAR BRIEF
poëzie
2.9 met 9 stemmen
1.227 Nu zit ik hier alleen en schrijf,
Maar ´t schrijven laat mij onvoldaan,
'k Voel iets dat ik niet schrijven kan
En laat op 't eind iets anders staan.
Ik wou hem zeggen wat ik denk,
Maar weet niet hoe ik 't schrijven zal:
Want wat een mens in woorden schrijft
Mist stem en lach, ach stem vooral.…
HET HEILIGE LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Om wie zou onze aarde draaien
om zelfs nog enkel te overleven
Allen met elkaar naar de haaien;
tot ‘t doek valt duurt maar even
Om wat zou ‘t nu allemaal gaan
om ons eigen egoïsme wellicht?
Door aan de mens bloot te staan
stierf op de aarde ’t heilige licht…
HET STILLE HUILEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Haar bloesje had ze uitgedaan;
haar armen, die rilden ontbloot
Waar geen haar kon gadeslaan
daar was ze haar eigen despoot
Ze was de rechter en ook beul
in het diepe stille van de nacht
Nadat zij ‘t fatum had gezeuld
miste zij voor verzet de kracht
Waar ook ‘t maanlicht ontbrak
terwijl zij door ‘t donker gleed
Zocht ze een scherf in haar…
Storm
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Afscheid van 't verleden
't Wonder dat de toekomst is…
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Was het 't lieflijke
Van een gezicht?
Alleen de weerschijn
Van 't avondlicht?
Was 't de gedachte aan
Iets liefs van weleer?
Of een verwachting -?
Ik weet niet meer.
Een vogel nam het
Mede op zijn vlucht
En droeg het ver heen
In de avondlucht.
Een dood blad nam het
Op zijn stille vaart
En droeg het neder
In 't stof der aard.…
vol beweging
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
664 't gewapend glas verdwijnt
't marmer, hard en ongenaakbaar
verliest langzaamaan elke herinnering
de muren bewegen onder het nieuwe gewicht
van hedendaags licht en wat de tijd niet dragen kon
wordt in aanwezigheid van de zon nagejaagd door de wind
verhalen raken bekneld tussen puin en achterwege
gebleven gesprekken
't huis maakt zich klaar…