Alle inzendingen over voor 't

25122 resultaten.

Sorteren op:

Schikken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Als het u om 't even is Kunnen wij deze zaak schikken Zei de bloemist tegen de Klant die zich over 't boeket Kwam beklagen - Zo pittig geprijsd En ze stonden maar drie dagen…
Bert Weggemans19 september 2012Lees meer >

Duitsland exporteert zijn bejaarden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 805
Zo draagt 't sterkste lid 't Euro-deficit. Met dank aan de Griekse service-flat.…
Aramis29 december 2012Lees meer >

Out of the blue

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Wonderlijk dat 't kan: ollekebollekes uitventen, ware het out of the blue. Meesterlijk, zotterig, luchtfietserijerig noem ik 't, gotsperig, snapt elke koe!…

Plotselinge dood

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.285
De Dood zat in u en ge wist het niet, Hij scherpte ’t mes al en ge wist het niet – Gij en uw jonge vrouw, gij schertste en lachte – Hij mikt naar ’t hart en hij mist het niet.…

Oliebol Bolleke

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Kerstballen glinsteren Bibberend, waterkoud, Sluipt hij, schoorvoetend, Als iedereen naar 't Orenverdovende Hemelbestormende Vuurwerk kijkt, weg Als een schim: 't Oude Jaar..…
Ton Hettema30 december 2018Lees meer >

Brandend zand

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 389
Ik wandel op het strand in de voetsporen van ‘t brandend zand in ‘t water geblust door de hemel gekust zing ik met opgeheven handen van de zegen brengende stranden…

Hersenschimmen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 957
Flarden Oorlog voerend In het brein Ongelijk de strijd Van mijn ik Met de andere Vormen van zelf En eigen die wonen In dezelfde mens Zwaar het gevecht Uiteind'lijk aangeland Op de rots die in De branding vrede is En 't nieuwe leven gekust…
Bert Weggemans10 september 2012Lees meer >

eenzaam aan 't water

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.537
groen is de dag hij spuwt mij wier in mijn betraand gezicht en ook het zwoele zware middaglicht dat schimmig blinkt in ’t goud van zon twaalf uur schuimt in het riet en ’t kolkt en klokt uit diepten zijn adieu ’k lig roerloos stil in ’t vochtig natte en wil niet luisteren naar de lucht waar ik jouw ogen vind en witte wolken fluisteren…
sunset29 juli 2007Lees meer >

De winter

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.861
Beschouw dees violen, Nog even ontscholen Aan ’t worden der lucht: Op ’t steeltje gebogen, Ontduiken zij de ogen En geven een zucht. Dees dorrende heester, De winden nog meester, Beschutte’ ’t nog kort: Daar slaat hem het weder Op ’t plantje ter neder, En ’t bloempje verdort!…

Tegemoet gaan

poëzie
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.315
't Lampke brandt bij 't stervend kindje, Dat nog maar een morgen wacht; Beî zijn kleine broerkens slapen, En de zee huilt gans de nacht! "Moeder, leg mij weer op 't kussen; "Laat mij rusten, 'k ben zo moe!" 't Hoofdje zonk op moeders schouder, En de dood look de oogjes toe!...…

De winter.

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.965
Beschouw dees violen, Nog even ontscholen Aan 't woeden der lucht: Op 't steeltje gebogen, Ontduiken zij de ogen En geven een zucht. Dees dorrende heester, De winden nog meester, Beschutte' 't nog kort: Daar slaat hem het weder Op 't plantje ter neder, En 't bloemtje verdort!…

volle maan in de dagsluiting /hommage aan Alice Nahon

hartenkreet
4.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 817
't Is goed in 't eigen hert te kijken (A.N) nog even voor het slapen gaan (A.N) of ik van dageraad tot avond van avond tot morgen- Van het ontwaken tot het slapen../ doorheen de nacht.../ geen enkel hert heb zeer gedaan (A.N) of ik geen ogen heb doen schreien (A.N) tranen heb opgedroogd (A.N) geen weemoed…
arensoog5 oktober 2023Lees meer >

Ik slik .....

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 936
tot de persoon die ik nu ben Het openstaan voor iedereen verkeerde woorden, 't verdween mezelf ben ik 'n beetje kwijt 't genezen kost nu eenmaal tijd ik slik ...…
metha13 juli 2003Lees meer >

TE...VEEL?

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Net een vakantie achter de rug, 't was welliswaar één week, knus en gezellig was 't, te kort ook, naar 't bleek. Maar wat zijn we eigenlijk voor mensen, als we altijd maar méér blijven wensen? Té snel, té veel, té vaak, té meer, ja hoor, we doen 't telkens weer.…
an terlouw9 januari 2003Lees meer >

Waar en hoe.

poëzie
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.831
Zelf moet gij ’t zoeken en zelf moet gij ’t vinden. Mens, in uw hart, in het Woord, in uw lot, Anders zo spelen de wervlende winden, Mens, met uw hart, uw geloof en uw God.…

TOON

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.930
Dan grijpt hij toe, en zegt bedaard, Terwijl hij haar de kop afslaat: ‘’t Geluk, al binnen ze ’t niet waard, Dat is nou eenmaal met de rooien.’…

meeuwgeschreeuw

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.216
jij klinkt mij als de zee in ‘t oor en het geschreeuw vertelt van verte die stormgedragen jou in ‘t bloed voor ‘t water werd jij eens geboren in ’t morgenrood hoor ik jouw kreet een opgewonden fladderen jij speelt het wolkendrijven met de wind waar jij bevallig door het luchtruim zweeft wanneer de schreeuw dan blijft verborgen de vloed…
sunset17 september 2007Lees meer >

mannen

hartenkreet
4.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.686
dacht dat ik niet blij kon zijn zonder man heb nu voor 't alleen zijn gekozen en besef dat 't makkelijk kan en is 't moeten uit den boze, ik moest er altijd voor hun zijn nooit tijd voor mijn eigen ik dat deed me wel weer pijn, maar maak me nu niet meer dik voel me bevrijd van de lasten doe nu wat ik zelf wil, mannen zijn soms rare gasten…
addy de gier30 december 2007Lees meer >

MAMA GAAT ER VOOR...

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.337
Een operatie is gevaarlijk 't duurt ook heel erg lang Ze kan er ook aan sterven, en ik, ik ben zo bang... Ze zat daar als een vogeltje 't gezichtje werd zo wit Ze is al een-en-tachtig jaren en was altijd zo fit...…

Nieuwe reis

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.341
En ook wij beiden waren, bij 't beginnen Van zulk een nieuwe reis, in hoop en schroom, Als zonder zonde, als met gebade zinnen Open naar 't waken en nog vol van droom.…
Albert Verwey27 februari 2021Lees meer >

Betrekkelijk

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Laat elke tegenstroom, maar over je komen, heel gewoon, want de betrekkelijkheid van ’t leven, is zo kort, het duurt maar even, dus trotseer en bied hoofd aan ál wat zich op je pad vallen laat, ’t is de instelling van je eigen ik die ’t vaak makkelijker maakt dan ’t tórsen van het juk.…
an terlouw10 augustus 2006Lees meer >

Provinciale

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.465
De regen laat niet af Zich op ’t stadje uit te storten, Als een Lied ohne Worte, Uit den treure gespeeld. Een vrouw, nog ver van ’t graf, Vindt de zondag ondraaglijk, Maakt ’t zich lijflijk behaaglijk, Vroeg in bed: haar bezit – onverdeeld.…

IN DE WOLKEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.104
ik haar lippen gadesloeg Op ‘t wolkeneiland zitten wij immer kussend, hand in hand Liefde maakt zo oneindig blij in de stilte van ‘t wolkenland…
Ton Rijkers31 januari 2012Lees meer >

HAAR BRIEF

poëzie
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Nu zit ik hier alleen en schrijf, Maar ´t schrijven laat mij onvoldaan, 'k Voel iets dat ik niet schrijven kan En laat op 't eind iets anders staan. Ik wou hem zeggen wat ik denk, Maar weet niet hoe ik 't schrijven zal: Want wat een mens in woorden schrijft Mist stem en lach, ach stem vooral.…

HET HEILIGE LICHT

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 842
Om wie zou onze aarde draaien om zelfs nog enkel te overleven Allen met elkaar naar de haaien; tot ‘t doek valt duurt maar even Om wat zou ‘t nu allemaal gaan om ons eigen egoïsme wellicht? Door aan de mens bloot te staan stierf op de aarde ’t heilige licht…

HET STILLE HUILEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 780
Haar bloesje had ze uitgedaan; haar armen, die rilden ontbloot Waar geen haar kon gadeslaan daar was ze haar eigen despoot Ze was de rechter en ook beul in het diepe stille van de nacht Nadat zij ‘t fatum had gezeuld miste zij voor verzet de kracht Waar ook ‘t maanlicht ontbrak terwijl zij door ‘t donker gleed Zocht ze een scherf in haar…
Ton Rijkers7 februari 2014Lees meer >

Vluchtende ontroering

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Was het 't lieflijke Van een gezicht? Alleen de weerschijn Van 't avondlicht? Was 't de gedachte aan Iets liefs van weleer? Of een verwachting -? Ik weet niet meer. Een vogel nam het Mede op zijn vlucht En droeg het ver heen In de avondlucht. Een dood blad nam het Op zijn stille vaart En droeg het neder In 't stof der aard.…

vol beweging

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 664
't gewapend glas verdwijnt 't marmer, hard en ongenaakbaar verliest langzaamaan elke herinnering de muren bewegen onder het nieuwe gewicht van hedendaags licht en wat de tijd niet dragen kon wordt in aanwezigheid van de zon nagejaagd door de wind verhalen raken bekneld tussen puin en achterwege gebleven gesprekken 't huis maakt zich klaar…