3643 resultaten.
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
Herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Die kleure verander en die warmste
maand uit honderd jaar verdwyn
as mis, wat sonder wind hang bly
Die maan is aan die kwyn en daar klink
die krake van blad en slakkehuis, dat
in die oorschelpen van mense klim
Dit vorm hom tot kristalle, slaan neer
versamel in verstrengel herinneringe
word vas nog eens uitgebrei vertel…
letters
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 edlemazrev srettel
sthcels rood laveot
nemrov ez nedroow
verzamelde letters
slechts door toeval
vormen ze woorden
geen zin in woorden
schreeuw ik onzin
tot mijn hoofd
eindelijk leeg is
ik stamel en sta op
open de gordijnen
buiten regent het
letterlijk zinloos
ik blijf binnen
om woordeloos
letters te sparen…
Vallend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 merkwaardig toch
hoe mensen zich gedragen
als zij zomaar stenen rapen
vergelijken vormen
grote en structuren in een
bijzonder diepgaand turen
verbazen zich om lijnen
die een onnavolgbaar
patroon laten verschijnen
zij zijn vergeten
dat de steen hen wenkte om
aandacht aan hem te schenken
hij focust al van verre
met kleur en vallend…
Bruggen zeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Omdat het niet om status gaat
nu we telkens naakt staan in de liefde
en onze namen in duinzand verliezen
het is een vorm van eenzaamheid
niet al het materiële overboord
het schip zal niet in woorden stranden
een gedachte door tijd te snel ingezet
maar als een gebrek gebleven bij het beleven
van kleine eenvoud die naar adem snakt
in niets…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
Het was nacht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
613 plooide je naar mijn houding
Ik wist niet of je wakker was
maar je zuchtte diep langdurig
alsof je wakker geworden was
alle triestigheid liet ontsnappen
Misschien kwam het door je voeten
op zoek naar warmte en gezelligheid
Morgen is veraf in de koude nacht
in de slaapkamer onder een dekbed
met ogen open en niet duidelijk
zien wat zich in vormen…
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
Twinkeling
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 De nacht bloedt dood
in zijn allerzieligste vorm
als je me niet langer bemint
doodt de maan borstverheffend
de vegetatie op het zielenvlees
als je me niet langer liefhebt
verteren baardige wolken
het leven en geloof
tot diepe stugge velden
Toon me in jouw ogen
spiegelbeeld en evenbeeld
het wonder van de lichterlaaie
de dageraad…
De gordel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 hij wist
het donker als
geen ander te bespelen
stapelde kleuren
in vage vormen
verstikkend op elkaar
geen uitweg
omdat stilte echode
zonder weerkaatsen
niets om te raken
weer contact
met jezelf te maken
geen rode draad
om terug te keren
naar leefbare sferen
een zombie die
geketend zichzelf
niet meer ziet
alleen de gordel…
Schrijven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
839 de dag begint aan het bureau
ik daal af in een wit landschap
wat geen landschap mag heten
omdat er geen letters zijn
geen bouwstenen
geen vorm
hier, tussen de regels,
is het witter dan wit
ik ben op weg naar binnen, naar de kern
die zich niet in taal vangen laat
maar ik adem diep in, in volle teugen
keer dan terug, trek me op
aan een…
Paasfeest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 In de Albert Heijn is Pasen vooral een
chocoladefeest in de vorm van hazen en
eitjes. AH is dus niet zo christelijk.
Volgens mij is Pasen een feest, dat de
opstanding van Christus Jezus herdenkt,
die na drie dagen in de doodse sferen
plotseling weer wakker werd en als grote
magiër weer levend aan die en die verscheen.…
gedichte gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Ik denk met alle kracht,
geef vorm aan wat ik dacht
in woorden en zinnen
waarmee ik kan beginnen
de taal om harde zaken
werkelijk te maken.
Uit woorden wordt een wereld.
Wensen worden waarheid.
Ik sluit op tijd mijn gedachten.
Ik dicht gedachten.…
voor een oeuvre
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 een eerste gedicht verplicht
de dichter tot zoveel meer
poëzie als lichte vorm van dwang
een gedicht blijft dikwijls maar
slechts even hangen in de zeef
van het collectieve geheugen
om genoemd te blijven worden
wordt er meer van je verwacht
want bij stilstand zullen de
anderen je voorbijstreven
woorden vervliegen gedichten vervagen…
spetterende letteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 vroeger sprak de oude dichter
toen wij nog arm waren en behoeftig
veegden wij wanneer de nood hoog was
de kont af met krantenpapier
hetgeen destijds niet onopgemerkt
aan ons voorbijging
je kon bij wijze van spreken
de krant in spiegelschrift
van m'n achterwerk lezen
ware het niet dat de zeden
dat in die jaren niet toe lieten
dus een vorm…
azuurblauw...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
505 belemmert het blauwe zicht
alleen maar stralend licht
met trekvogels op hun vlucht
een wereld op zijn kop
zonder huizen en beton,
ik lig op het groene gazon
languit starend naar de top
naar die blauwe hemel vol azuur
ergens, op deze aardse planeet
waar ik voor even” tijd” vergeet
en beelden vorm... voor mijn sculptuur!…
ontoereikend
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
408 de voortuin is niet rechthoekig genoeg
het ontbreekt aan geharkt woord
zwemwater blijft ongeboren
ook vóór het daglicht
samen vormen we te weinig wij
anderszins buiten bereik
door helder drinkbaar zonder dorst
te verhongeren in rivierklei
deze afstand kent geen motor
geen vlakte en begin
laten we ontvreemden
dit reikt geen hand…
angstdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 het onhoorbare komt langszij en deint mee
op de bewegingen van het zwijgzame
die leiden naar een gastvrije hof
met grijpgraag hout en grijnzende monden
waarin het licht verdrinkt en het ontvleesde
maakt entree en stoeit met maanlicht
dat uitbundig danst terwijl
het nachtdier speelt met oude botten
die uiteindelijk een woord vormen…
stilte breekt open
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
wat ik eerder niet horen wilde
voorbij de grens van het geluid
vormen mijn gedachten beelden
die mij zo weer inzicht geven
in het verhaal van mijn leven
het schijnbaar onveranderlijke
danst zich in nieuw perspectief
dat de essentie van gisteren…
d’oude verzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 ach
de bomen vroeger wiegden
zoals het geschreven is
in d’oude verzen
waarin gelezen werd
of het gedrukt staat
dat
de nachten vol met zwartheid
als dagen zonder randen waren
van vreemde angsten
waarvoor verdronken werd
door onderdrukking
van
de stormen over meren
desnoods in koele vormen
in ogen gelegd
waardoor de leugen bleef…
Vangnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 Woorden waarmee
ik de regels schrijf
die mijn verlangen verbinden
en het slappe koord vormen
waarop ik het
wankel evenwicht zoek.
Steeds weer behoedt het vangnet,
bij klunzige misstap,
het tedere omhulsel
tegen breuk en schade.…
Ikzelf ben... (Hamlet; fragment akte 3, scène 1)
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
337 Ikzelf ben onverschillig eerlijk,
maar toch zou ik mij kunnen beschuldigen van zulke dingen
dat het beter was geweest als mijn moeder mij niet had gebaard:
ik ben zeer trots, wraakzuchtig, ambitieus,
met meer wandaden op mijn wenken
dan ik ideeën heb om ze in te verwerken,
verbeelding om ze vorm te geven,
of tijd om ze uit te voeren.…
Die ja .....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.239 Ik houd jou tegen
het licht, bekijk
de lijnen van grijs
naar zwart, vloeiend
vormen zij negatief
in een flits zie ik ogen
vol liefde als een waas
zinnen raken, glanzend is
de afdruk, mistig de
weergave, verkreukeld
door verkrampte handen
ga jij weer in mijn tas,
die ja, waar gedachten
schuilen in de vakjes,
naast dat ene ...…
Puzzelen met God
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
740 Ze vormen samen een prachtige V; de
ganzen roepen tijdens hun vlucht:
“Dit is de V van Vrede”.
Toch iets wat ik wél snap.…
Een gedicht schrijft een man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.164 Voorzichtig krijgt de man vorm.
Langzaam ontstaat poëzie.
Met de pen leest het gedicht
wat er niet staat.…
opgeschuimd in zomerlicht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.988 het blote wit krijgt
van de zomer kleur
en zweet in zonnebrand
zijn penetrante geur
het losse zand dat
zomaar taartjes bakte
is nu te droog om
alle vormen te bevatten
de zee rolt woord voor
woord en in de branding
spelen zinnen die nog
niemand heeft gehoord
strofen die zijn
opgeschuimd in zomerlicht
blijken in de koelte van de…
De zee kust mijn voeten
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.448 Ik loop voetstappen
in het natte zand
de ruisende zee
raakt mijn oren,
ziende blind
wolken mijn gedachten
de lucht in
grillige grijze vormen
zwerven naar de verte
flarden mijmeringen
maken van de kim
’n gerafeld koord,
ik voel de wind
mijn spinsels verjagen
ik kijk omlaag en zie
de zee mijn voeten kussen…
Compositie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Ik vorm je in de groei
van nevelig licht
dat valt in de stilte
van een deuropening.
Open je mond vol lach, luister
naar mijn veelkleurig stem-
geluid - dat beeld geeft
aan je donkere omlijsting -
en kus onze poëzie
naar nieuwe streken.…
GOD
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.342 Immer in beweging
als een zachte wind
is het stil gefluister
dat stof tot leven brengt
Een zichtbare wereld
schepping van Zijn geest
verscholen achter
'n sluier van verborgenheid
Waar kracht en liefde
werkzaam zijn
en duisternis doorboord wordt
door nooit aflatend licht
Hij is wat Hij is
leven achter vormen
een zee zonder horizon…