Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

In de zomerse plantentuin

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 272
Bloem opent zich zacht licht streelt zacht het groene blad stilte ademt mee De middag ligt open in een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
CB22 augustus 2025Lees meer >

De eenvoud van het leven

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 317
Zonlicht op de wei bloem bloeit zacht tussen het gras rust vult mijn ogen Ochtend opent zich in ruime kalmte; ritselen van bladeren legt een teder ritme neer. Mijn zintuigen drinken de stilte van dit moment, waar niets meer hoeft te zijn dan wat het is.…
CB14 november 2025Lees meer >

Bijen en trekvogels

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 463
Verbijsterd kijkt mijn liefste hond mij aan Ze ligt en wil niet van de sprei af gaan Als zelfs geen hen van haar legei wil gaan behalve yezilgöz, die ruikt haar kansen dat voelt mijn hond ook, met haar klompen aan Alleen die domme trekvogels, die ganzen die zanglijsters die 's avonds altijd sjansen hun veren in het zonlicht laten…

Zeearend bij dageraad

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 370
Wanneer de dageraad ontwaakt en zacht het eerste zonlicht raakt, verschijnt hoog boven water en land een wijdgespannen, zwijgende hand De grote vlieger- zijn spanwijdte machtig en wijd draagt hem in trage majesteit geen drift, geen haast geen luid gebaar enkel het heersen van het daar zijn vleugels openen de lucht in brede…

Lichtgeflikker

poëzie
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.557
Ik wou, dat ik die weelde kon Verklanken, of verbeelden kon In verzen of in verven: De zilvren vreugd van 't watervlak, Waar 't zonlicht nederviel en brak In duizend vlammenscherven. Ai ziet, hoe langs de waterbaan De vlammetjes te branden staan, Door 't zonnevuur getroffen!…

Herinneringen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.374
heeft alleen deze vrouw Je stammen zijn nu zo dik groeiend vol met bladeren omhoog wat had ik met jou een schik ik kroop met een plankje naar de regenboog boven in je kruin, in een boekje te lezen en ik, ik had niets meer te vrezen dat mijn vader mij daar toen vond Ik zie mijn moeder nog zitten onder die natuurlijke parasol geen zonlicht…
Gerde9 december 2003Lees meer >

De fijnste draden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 133
Dauwdruppel aan halm de ochtend draagt heel even het eerste zonlicht Waar anderen voorbijgaan aan een aarzeling in een stem, blijft die nog lang bewegen onder de huid van de dag, als een kring die zich uitspreidt over stilstaand water en langzaam vervaagt, maar nooit helemaal verdwijnt.…
CB7 oktober 2026Lees meer >

Genesis 1

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Geklitte moleculen in zonlicht verwarmd aan lauwe aarde ontstegen komen tot leven; vele generaties evoluerende levensvormen leiden tot verscheidenheid in het heden.…
Custor19 juli 2008Lees meer >

Het Dansende Meisje

poëzie
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.512
Zij danst, - en zij beweegt, van zonlicht overgoten, zich telkens dieper in het ziedend water, dat haar gretig in zijn wilde omvatting houdt gesloten, haar om de lenden spoelt, haar om de borsten spat. Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren, staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid.…
Jan Prins19 februari 2026Lees meer >

Als de lente...

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.024
Als de gletsjer warm van 't zonlicht lekt; als de bron van de bergen springt, alles rond met jeugdig groen zich dekt en het lustgeschal der wouden klinkt; luchtjes luid en lauw wasemt de landouw, en de hemel lacht zo rein en blauw, klinkt het van de hoogt' in de dalen wijd: O!…

Geboorte van de kleuren

gedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.749
De vele kleuren verbleven clandestien in het zonlicht dat hen nog niet kon velen. Wat wij nu rood vinden was wijnwit. Oranje? Volle-melkwit. Geel was een heel oud wit. Groen, een grijzend wit. Het blauw was nog zo bleu. Indigo bleef maar bleken. Violet werd olievet. En verder was er zwart. Elke nacht waren de tijden zwart.…

Deze muziek altijd onverwachts

gedicht
2.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.020
Wanneer het verkwikkende en het verdovende van koffie en sigaren elkaar verdringen achter in je keel - of het aardse door een vurige hoepel moet springen, als het ware - En altijd daar waar bijvoorbeeld een zware marmeren plaat van zonlicht en een vergiet op een aanrecht elkaar ontmoeten - of het leven wordt gezeefd zo gezegd - Kortom…
L.F. Rosen26 oktober 2020Lees meer >

Alter Icarus

hartenkreet
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.476
Zelfs wij, de architecten, Vergaten onze weg naar de vrijheid En dwaalden door de koele krochten Wimperslag - de tijd geeft vleugels Onwennige ledematen van was en veren Zonlicht nodigt ons hoog uit Voeten los van de vochtige stenen We stijgen op in hemels blauw Mijn vlucht duizelt Stormt door Helios' vlammen Duikt door het kolkende schuim…

De omgeving van Soest, een fraaie ring

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
In glas en lood tovert zij het zonlicht om in warme kleuren die verkwikken, maar houdt een raadselachtige parel in een aura van schemers en grijze tinten. In het hotel ernaast klinkt klassieke muziek je tegemoet, juichend en onstuimig als de wind die wervelende schetsen maakt in het maïsveld.…

Pubervakantietijd

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 775
Oh zuiderdiep, met je rijen bomen langs het uitgegraven veenkanaal de waterkant uitnodigend dromend over vergane tijden, in ’n oud verhaal liggend achterover, warme hand in hand kriebelgras in m’n ongewassen groezelnek ‘t lage zonlicht schuinschijnsel over ’t land acrobatisch gierend de zwaluwtjes als gek… jouw blauwe vijvers kijken door me…
Pieter Plenter11 september 2011Lees meer >

Zolang jouw hart de hemel draagt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 748
I Karbonkels* spreiden zich als gloeiende kolen over een schuivende aardkorst Jouw tere hand morst schaduw in genadeloos zonlicht te fel voor jouw geopende ogen En droogte schuurt mijn mond waarbij mijn gekloofde lippen jouw overvloedige tranen drinken II Het gekir van jonge krekels weerkaatst in het nachtelijk ruim dat geen…

Het dansende meisje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.581
Zij danst, - en zij beweegt, van zonlicht overgoten, zich telkens dieper in het ziedend water, dat haar gretig in zijn wilde omvatting houdt gesloten, haar om de lenden spoelt, haar om de borsten spat. Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren, staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid.…
Jan Prins13 september 2013Lees meer >

Als zout kristallen worden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
De maan beschijnt de nachten feller Zonlicht tintelt sterker licht Op mijn zoektocht naar herkenning Ontdekt de spiegel een vertrouwd gezicht. Dan stap ik dapper uit de schaduw Durf te tonen wie ik werkelijk ben Niet louter leven maar béleven Wat ik van mezelf, stiekem, al wat langer ken.…

Eerste deel van rondreis door Zuid-Spanje

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Het vliegtuig stijgt op bij nevel, maakt een zwenking: verblindend zonlicht! Grillig wolkendek: een geweldige ijstaart, waar peutervingers vol zoeklust en scheppingsdrang hun boeiend spel bedreven. Het eekhoornpaartje leeft vredig in de vesting, smult van fruitbomen.…
Han Messie27 september 2014Lees meer >

Klein lief vogeltje...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik zie je vliegen met je kopje in de wind, met je vleugels gespreid… Ik zie je oogjes schitterend in het zonlicht, door de nieuwe dag verblijd. Zwevend door de lucht, genietend van de pracht en praal in de natuur… Lekker op zoek naar een hapje te eten, wat heerlijk om zo te leven, een leven zo puur.…
J Jeurissen21 januari 2015Lees meer >

Hartekreet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Laat mij weer in de wei, weer met een stier en bloemen en zonlicht Ben ik mens, kip zonder kop of dier? Als ik een mens ben, plicht te vechten voor het dier, vrij te laten, te helpen hier, niet te kopen, niet te fokken, niet zal eten. Laten w' ons verdiepen in elk wezen, leren lezen in hun ogen dat we deel zijn van elkaar.…
Ralameimaar8 februari 2015Lees meer >

tien voor tien

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
in een natuurlijke ovaal tussen dikke beukentakken beweegt een houten mast met vage wimpel zonder vlag waarschijnlijk een toeristen tjalk die voor even in de haven mag in het zonlicht, in de schaduw van de vol gegroeide kronkeltak door het ritme van de rode pannen en het hangend groen gebladerte ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
willem jacobs29 augustus 2016Lees meer >

door de dauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
buiten het dorp waar stilte het kenmerk van stil nog Stiller verstilt in de afwezigheid van rumoer zwoegt het opkomend gras zich door de poriën van dauw om voor het eerst het zonlicht te beschaduwen door in de luwte van het nog niet-weten het herstel van na de winter te zijn vergeten, kleine stroompjes water voeden de nerven die…
elze11 april 2020Lees meer >

Opa’s schuur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
De schuur van mijn opa was oud en vol gewichtloos eeuwig zijn, dansend stof schreef in zonlicht trage berichten, beschuttend en uitdagend. Je kon zo ver gaan als je maar wist waar je zelf was. Onbeweegbaar stond de werkbank op de lemen voer.…

De Vlinder en de Roos

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 758
en toen hij op haar hartje zat en van liefde zijn beide vleugels brak had het roosje spijt dat haar mooie vlinder niet meer kon vliegen uit dank zou ze hem voortaan in het zonlicht wiegen!…

vrijheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
wassende water dat kabbelt over de rotsen terwijl een warme wind ons het gezicht kwast met tinten van de zomer die rustgevend knettert als is zij een open haard vrijheid is druppels bewonderen die als glinsterende spray van een waterval storten die vloeiend in het water de lucht laat verschieten in een regenboog van kleuren waarin zonlicht…

ALEKSEJ ANATOLJEVITSJ NAVALNY

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 636
liefst creperend doodgaan Hij streed door en hij wilde zijn leven geven als nadien geen dictatuur meer zou bestaan Monddood wilde 't regiem hem liefst maken maar ach dat zou ze absoluut nooit gelukken Ze zouden hem innerlijk nooit kunnen kraken want hij zou nooit voor het kwaad bukken Die zomer verankerd in het gewapend beton zonlicht…

Op een Gronings terras

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Zonlicht straalt in mijn tas. Ik kijk in mijn bier, en ik zie, dat wat zo-even nog verborgen was. Drek en gier. Flarden van gesprekken waaien langszij. Ja, ook nog een biertje voor mij. De stadsbus walmt blauw en stinkt diesel. Een zwerver zwalkt voorbij, hij lijkt op Catweazle.…

Gedicht voor jou

hartenkreet
4.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 808
Is de last niet meer te dragen Bezwijk je onder het gewicht Weet dan dat de zon weer opgaat Morgen is een nieuwe dag Het vooruitzicht kan veranderen Waar dat moet en waar dat mag Ooit ontmoeten wij elkaar weer Tussen sterren en melkweg Maar nu voordat die tijd daar is Is dit wat ik voel en zeg Dat jij mooier bent dan zonlicht…

Als de lotus zich opent

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 604
Tussen modder en schaduw, onaangetast, ontvouwt zij haar breekbare bloemblaadjes in warm zonlicht. Diepe wortels reiken ver in de veranderlijke aarde, vol verdriet, geworteld in water dat haar pad heeft gesneden. Toch stijgt zij op, bevrijd van alles wat haar bindt, gedragen door het licht, ongerept door pijn en tijd.…
CB7 maart 2025Lees meer >