Alle inzendingen

Met toverstok in de hand Vlieg ik over stad en land Op mijn trouwe bezemsteel Maak ik plant en bomen heel Vogels vliegen met me mee Wijzen mij op haas en ree Met een klein of grote wond Kruid geneest het dier terstond Paarden met een hinkebeen Heel ik met een edelsteen Mensen...

verleidelijk keek het water me aan toen ik spiegelde en mezelf liet gaan in uiteenlopende richtingen het voelde me als gone by the wind zonder muziek wegdrijvend op de melodie van intens tranend verdriet ik liet mijn handen water werpen maar kon gewoon niet dichter bij jouw kome...

Mijn dochter tobt met rekenen en lezen, een studie is ze maar niet aangegaan, wanhopig zoekt ze naar een leuke baan, bij elke poging wordt ze afgewezen. Mijn troost voor haar toen zij wanhopig morde: ‘Je kunt altijd nog influencer worden.’

Onder het gevoel van zwaar lijden, En grote kwellingen kom ik tot U. En ik schaam mij niet te belijden, Dat ik in mijn eenzaamheid ween, En mijn handen wring, en tot U Smeek om mij te helpen, want alleen Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd, Mijn leed en mijn smarten verlichten; En mij weer ...

Mijn grote man. Het feest is zijn toneel. Op brede voeten staat hij voor de wereld te zien. Besneeuwt de nacht met rook, zweet zich uit, zetelt wijdbeens en viert zijn geslacht. Thuis het tweede bedrijf. Het lijf moet hard gedoucht, alcohol gewassen afgewerkt. Al het water verdrinkt in hem. ...

Zij is haar eigen weg verloren, de kern uit haar bestaan. Het ochtendlicht kan niet meer bekoren, vaak blijft ze zonder aanleiding zomaar staan. Ze kijkt dan om zich heen, de meeste zijn nu vreemden. Vaak herkent ze er zelf geen één, ja vaag iets uit het verleden. Graag zou ze deze nie...

Ja, wij gaan zo een wingding doen een zomerzotheid ondergronds een dug-out die mijn vader bouwde voor als de roden drukken op de knop we hebben proviand en liters bier het sleutelwoord is overleven op de nieuwe grens Stel mij eens voor aan die blondine ze heeft iets weg van Tuesday Weld...

Open zijn van geest. Overal ben je geweest. Bij je zelf nog het meest...

Doorgaan.. Schouders op en doorgaan. Waarom kun je niet doorgaan? Je bent niet dood, dus gewoon opstaan. Doorgaan...zegt de stem in mij hoofd, Maar mijn kracht en wil zijn uitgedoofd. Doorgaan...Je mag niet opgeven! Je verdient een gelukkig leven. Dus na jaren ga ik de strijd echt aa...

Brief zeer waarschijnlijk Weer per postduif besteld Als nog meer brievenbussen Verdwijnen Waarom niet kleuren buiten De lijnen...? Om ervoor te zorgen dat je Wordt geveld Want brief en Kaart de vol- gende dag op mat Zijn POSTNL-bezorgers ze- ker niet zat Natuurlijk ook voor- a...

Hoe langer ik leef hoe meer ik mijn hart waardeer verbonden en vrij Het zijn de soorten slagen die ze maakt maar ook schoonheid van de ziel die erin leeft waar ze wordt omgeven door tuin van liefde Helende kracht van haar woorden die ze heeft en deelt met ieder van ons. Dat eenvoud en o...

O liefhebber o minnares der muzen Eutèrpe Clio en Terpsíchoré Urania en Polyhymnia Thaleía en hoe heten ze ook weer O ja, Eráto en Melpómené en 't beste paard van stal Callíopé Staat u als minnaar van Apollo's zussen die eloquente nazaten van Zeus godinnen van de wetenschap ...

Tot rust gekomen door de whiskey sta ik op -- De tuin gaat draaien.

jong zijn is een zegen nog zo onschuldig en verlegen nog een lange weg te gaan nog zoveel om te overwegen oud zijn komt dan wel met gebreken maar het zijn wel de oude bomen die vele stormen hebben doorstaan die zo mooi zijn gaan verweren die ik zo bewonder dat ik er graag bij stil blijf...

ik schepte wat schaduw weg maar de plek werd niet lichter wel kreeg het reliëf langzaam stem door hardere materialen meer volume in weerkaatsing toen hun contrastwerking op het beoogde bereik was gekomen de scene had de beste referentie met het publiek door magie en mystiek va...

Het was in Thun een zomers warme dag Frau Polzer lag vermoeid op bed te gapen Ze had helaas nog amper kunnen slapen Nadat zij deed wat slechts een vrouw vermag Er was, dat liet de kleine Heinz luid horen, Een zondagskind én muzenzoon geboren

- voor Maja - ik ga eventjes werken zegt ze tegen de kinderen eventjes moeten jullie me niet storen en de precieze beelden die ze maakt zijn de schrijnende en levenslange bronsgeworden veelheid van gevoel van iemand die als ze het niet langer uithoudt eventjes in de auto voor de deur ...

Gelijk het gonzend bliksemen van motoren, waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt, het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren tot waar de blik van Gods oog doorpriemt; neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse zo karig, dat de zonne haar doorvreet van 't vroege groenen tot het late paars...

Ik leg de koord In de kofferbak Het terras zeven hoog Ik sluit het schuifraam De koord mag nooit Binnen hangen Blijf voorbij Openstaande Ramen lopen

Mooier dan de blauwe lucht Warmer dan de middagzon Koeler dan de airco in een hittegolf Kleurrijker dan de regenboog Alles is meer met jou Leven met jou is altijd meer Blauw wordt blauwer Diep wordt dieper Leven wordt lichter Liefde wordt hemels Aards bestaat niet meer ...

wakker geworden zie ik al gauw in jouw nauwgegroeide ogen het doodskleed, wit gesteven onontkoombare ongenaakbaarheid links en rechts naast je de liefde, gestadig groeiend hand in hand met de machteloosheid, krachtig slorpend (haast) heilige twee-eenheid goudgevleugelde, v...

Helaas is Sphen de pinguïn overleden Zijn levenspartner Magic was een man Ze waren dolverliefd, het masterplan Van Sealife Sidney ging in werking treden Twee eieren, bevruchte, neergevlijd Pappies (Sphen broedde) in een mum van tijd!

Dwalend door verlaten straten van mij onbekende kille steden doodstil door Jan en alleman verlaten opgejaagd door spoken uit het verleden wandel ik op een vroege zaterdagochtend aarzelend door mijn hoofd op zoek naar zekerheden waarvan ik denk te zijn beroofd. In een kluwen van verlatenh...

Mijn wereld stort in, maar alles gaat gewoon door -- ongeacht mijn pijn.

ik ben eindelijk beland aan de overkant waar geen woorden meer zijn maar het weten overheerst waar mensen elkaar zien en meteen de zaken weten actie ondernemen om alles te regelen zoals het gewenst is wij wisten niet eens dat zoiets kan deden al zaken op deze manier wi...

Naar alle zijden ligt nu als een tuin Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden, Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden, Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin. En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden, En voel de zee me omgaande ...

Het mooiste meisje van de klas verschikt onwennig bij haar schouder een bandje van haar bustehouder; ze draagt dat rare ding maar pas. De meester, achter brillenglas, ziet toe, ontroerd, en denkt: 'Wat zou d'r gebeuren als zij tien jaar ouder en ik eens tien jaar jonger was?' ...

Honderdenvijf zou hij nu zijn geworden Dat vieren wij vandaag in Amsterdam Bij het café waar hij geregeld kwam Hij wordt er zelfs genoemd op straatnaamborden Wij eren heden Drs. P. Hij zingt daarboven vast en zeker mee

...terwijl alles in het uitspansel doordraait op leven na dood en hoe genaamd (of anoniem) te zelf der tijd overal (op een en dezelfde Google maps coördinaat) en ergens op een niet nader aan te duiden onvindbare plek in de coulissen van het zonbeschenen ondermaanse (somewhere else, ...

gisteren beitelden we engelen in de schaduw van de taxusboom op tedere schouders droegen we de aarde het groene gras de azuren zee witte meeuwen in de strakblauwe lucht het zonlicht in onze handen vandaag verbreken we Ariadne’s oneindige draad voorafgaand aan de pijn de roerloze a...