4016 resultaten.
Lady
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 Maagdelijke manier van flirten
sierde haar
Drentse wangen bloosden
toen ik een zoen stal
van haar lippen
zo rijp als een geopende aardbei
Genegenheid schuilde zich in haar oogopslag
die zij zo stug probeerde te verstoppen
Zij was een tijdloze vrouw
die op een avond
in mijn leven binnen wandelde
met de ogen zo helder
als…
De Nachtschone
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.714 Niet veel meer dan 't verlangen om nog even
In een verlaten tuin, waar de avond grijst,
Te zien hoe de nachtschone in het lichtblauwe
Licht even bloeit en dadelijk verkleurt,
Aleer de dood mij nijdig toe zal snauwen:
‘Ga nu maar de ijskast in, het is je beurt.’…
sluit de stenen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
682 in het woord
van de avond woont
een donkere schaduw
waanzinnig broos
hij draait zich om en om
in mijn hoofd, verscheurt gelaatstrekken
tot groteske vogels, nog lelijker
dan de as waarin ze hun vleugels zoeken
ik breek de stilte tot bestemming
verzwijg mijn zinnen voor ieder
die mij draagt
ergens vallen stenen, eenzelvig
in hun vlucht…
jaren worden dieper
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
703 legt een vraag zich neer
in poëzie
de dood
met besneeuwde lippen
aan woorden likt
het blijft een bewegen
al is de avond net
hetzelfde
en lacht een kind om honing
aan moeders hand
ween ik dan
om de vreemdeling
die in de schemer de stilte
binnentreedt
*
ik tik tegen de binnenkant
van deze verzen
en ruik angst omdat er liefde…
Uit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 nog 'n laatste dans
een laatste slok
voordat de nacht overgaat
in de vroege ochtend
die je omarmt tijdens
de weg naar huis
kleuren wangen rozig
veeg je je lipstick weg
was het 'n avond
om nooit te vergeten
met een glimlach
zoek je je sleutels
om je nieuwe leven in te stappen…
DAGERAAD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 hoe mooi zijn uw ochtend-momenten
iedere avond zeker niet te laat
slapen voor die natuur-momenten
En als de vogels vroeg en luid
mij wekken voor een nieuwe dag
dan kom ik er maar wat graag uit
omdat ik geen dageraad missen mag!
-------------------------------------------
Dit gedichtje draag ik op aan Elly V. te B.…
Duinenkust
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
975 Een kekke kuil was ’s avonds al gegraven
zodat ik vrolijk mij erheen begaf
maar weldra stond ik stil, verbaasd, zelfs páf:
Er lag een jonge vrouw vol overgave
Ze rook naar zout, zand, zee, had ik wel lust?
Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…
de komst van het verdwijnen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
534 de toekomst gesloten
van dit oude uur waarin de avond
zich niet hoeden laat
ik faal opnieuw, twee of driemaal
rond mijn ogen, trek een kring van mist
rond een lege stoel
en leg mijn oor te luisteren
op mezelf
in dit tijdelijk, papieren huis;
de blik gedwongen, zo dichtbij…
lenteregen en muziek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
483 een blik naar buiten
we zien hoe de avond
zich langzaam ontvouwt
lente regen zo zacht
zo mild…
we omhelzen de komst van
de nacht (en elkaar)
fluisteren dingen in elkaars
oor die bij aanvang van de
ochtendstond
alleen wij beide zullen weten
met op de achtergrond altijd
Fairouz
www.fairouz17.123website.nl…
Open Raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Schreeuwen
slaande deuren
scherpe woorden
klieven de avond
elke deur getuige van geweld
knallende woede.
Oren die niet meer
willen horen
trillend hart
verlangen
naar een huis zonder deuren.
Alleen een open raam
met zicht op de donkere hemel
geur van sterren
stil.…
De knopen op rij
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
544 hij stond op
pakte zijn jas
met de kleur van de dag
telde de knopen op rij
sloot ze met zorg de
middag en avond voorbij
hij knelde werd krap
de naden legden het leven
van maanden en jaren steeds vast
vandaag heeft hij
de jas van moet laten hangen
treedt onbevreesd de dag tegemoet…
Droog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Op het strand van mijn gedachten
Lachen de kampioenen mij toe
Terwijl de zoogdieren de tepel
Van hun moeder tevergeefs zoeken
En het kinderknoeiend gelepel
Tot enthousiast volwassen
Gekir leidt maar zonder
Warm en hitsig
Gedonder in het vooronder
En ik me afvraag hoe
De bronstige avond
is verlopen in de kastcafés
De ruimte is gerond…
UIT GEWOONTE
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 Avonden duren langer
nachten maakt hij kort
slaap doet sneller zijn entree
doch als de ochtend gloort
wordt het problematisch
om kwinkelerend op te staan
de middagdip zemelt
tussendoor zijn oogleden
dat leidt tot knikkebollen
languit neemt de zitbank hem
kerend naar de vooravond
nou, dan weet je ’t wel.…
Kleine akte van geloof
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.473 Hopend op meer dan dit:
hopende op geluk
de lachwekkend ontroerende bloesem
die geen vrucht draagt
iedere ochtend een kans
iedere avond een aanloop
naar later misschien?
en elke dag opnieuw
verwachten wat niet bestaat
dit weten tot elke polsslag
dit weten met elke vezel
en toch?…
Het herfstig geel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 De herfstig zoete zon
bestrijkt me ‘s morgens vroeg
zo super zacht
alsof het avond is.
En het herfstig droef gevoel
voor al het moois
dat binnenkort
voorbij is,
omarmt me.…
Franse Gold Rush.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 's Avonds verstijft van 't bukken; teleurgesteld, stram en koud.…
Petje af
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
714 wat is leeftijd
wanneer het om
gezondheid gaat
ondanks het kraken
en piepen moet alles
eerst gesmeerd
bij het ochtendgloren
alvorens voeten
glijden in gymschoenen
veters zorgvuldig gestrikt
het markeerstift-shirtje
de avond van te voren
nog gestreken
om na een verse bruine
boterham de deur
te openen en haar
te omarmen
de draf kan…
de straat wordt afgestruind
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.243 de straat wordt afgestruind
door morgensterren
die van de avond ochtend maken
met volbepakte fietsen
lantaarns in hun hand
om juist bij volle maan hun buit te zoeken
zij zijn totaal onschuldig
ze jagen niet op wild
er valt geen schot
de oude dingen worden op hun plaats gezet.
----------------------------…
Avondrood brengt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
574 een rode gloed
betovert
een stille avond
na geflirt
tussen
zon en zee
wordt de horizon één
met rustig
kabbelend water
fenomenale kleuren,
weerspiegelingen
van roodoranje
geboren uit liefde
van natuurelementen
drijven eindeloos
mijn geheugen
legt vast
al dit moois
op mijn netvlies
voor eeuwig
gebrand!…
Kaars aangestoken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 het diep bukken en tafel schikken
ontdekken dat in een flits een moedervlek
op haar rechterborst te voorschijn komt
Zij beantwoordt mijn vrolijke gelaat
glimlacht als een positief antwoord
een vraag wordt duidelijk niet gesteld
Vandaag een zekerheid bij haar ontdekken
verwijlen in het twijfelen, je weet maar nooit
in de morgen, middag, avond…
Zonsondergang op 't meer
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 In 't meer, omkranst met wilgen en platanen,
Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed
En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt
Zich naar de kim....
En met hem gaan de lange water-banen,
De lauwe geuren....
Het rozen-blad op de gefronsde vloed,
Het deinend dons der dommelende zwanen....…
geen goesting
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
455 ‘k Ben te lui, om iets uit te spoken,
ik blijf liever ondergedoken,
in het avond donker, zonder licht,
met koelte aan mijn gezicht.…
HET BUITENLEVEN IN MEI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 verlangen naar een hemel van vergeet-me-nietjes blauw
naar lange lichtende dagen vol van zonneschijn
met avondlijke geuren van meidoorn en jasmijn
in de rozentuin met mijn vrienden waar ik van hou
een verstrengde lockdown heeft ons uit elkaar gedreven
in mei de riemen wat losser, mogen wij weer buiten leven!…
Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
533 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
een deken van donker
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
474 verder dan vandaag lijkt
deze ochtend niet op die van gisteren
vooruitlopend op de volle ruimte
die nodig is om twijfel in toom te houden
later zal iemand begrijpen wat nu
onbeschreven als een rolmaat ligt opgerold
de dag prijzend in het holst van de avond
zo kenmerkend viel het duister niet eerder in
laten we nog een stukje lopen…
Ochtendritueel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 Via de spiegel volgde ik je bewegingen
Mijn armen om je heen geslagen
Mijn vingers door je borstharen
Jij schoor je
Ik kuste je nek
Stond al die tijd op mijn tenen
Je gebruikte geen aftershave maar babyolie
Je kin zo zacht en glad in de ochtend
Liet in de avond
Rode vlekken achter
Op de binnenkant van mijn dijen…
EENS EVEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Het gebed tot God
zegent de vroege ochtend
evenals de late avond
en menig verstrooid uur
bij
het drukke middag van de dag
eens kort en krachtig
blije woorden of vragen
naar de hoogste Heer zenden
is een onkwetsbaar schild
sterk en steeds te gebruiken
onder voortgaan vol geloof.…
EUS, EEN ZOMERGAST (W)AARDIG!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
755 5 avonden Eus
voor het slapen gaan
steeds een stuk
een stuk van een man
niet uit één stuk
maar uit stukken
keuzes genoeg
heus Eus, goede keus VPRO
mijn leus, volg Eus
Eus, goede neus voor
kneus en geus
een zomergast (w)aardig!…
Arm in arm
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
3.776 Niet verder dan een stoel naast je,
een hand op je arm,
samen naar buiten
wanneer de avond valt.
Arm in arm.…
vogelvlucht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.024 het leven draagt me op haar rug
van ‘s morgens heen tot ’s avonds terug
langs zilveren rivieren
door dalen over bergen hoog
verschijnt onder de regenboog
voorbij de populieren
de jonge aarde fris en groen
de ranke rozen vermiljoen
en roze gladiolen
de zonnebloemen in het goud
het koren waar een iris blauwt
en purperen violen
de lelies…