2205 resultaten.
BESCHOUWING
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 Onder het drinken door van sterke koffie welk
mijn brein doet openen naar hen die gevlucht
zijn naar bloedhete bergen en snikkend waken
of daar het sterven wacht door het hakmes
van religieuze goddelozen die bezeten zijn
door duivels die in hun vuisten lachen
en ik mij bij het laatste nieuws maar steeds
weer afvraag, waar zit God nou weer?…
Expeditie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 de berg die ik het liefst alleen beklom
waartoe ik impulsief kon besluiten
daar meende ik naar te moeten fluiten
als gekooide vogel, haar eigendom
maar juist zij blies wind onder mijn vleugels
scheen me bij in de donkerste uren
ging mee op de mooiste avonturen
er bleek niets waar van die strakke teugels…
Donkerden je ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
491 nooit willen blussen
deed water bij de wijn
maar jouw chaos
bleef een festijn
vaak donkerden je ogen
terwijl de zon volop scheen
samen voelden we de pijn
van het existentiële alleen
jij kon nergens heen
onbereikbaar in
een wereld die bruiste
tot de bui overtrok
plezier triomfeerde en
wij voorzichtigheid leerden
tussen dalen en bergen…
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het dak van de oecumene opende zich
en oogverblindend licht zoog ons
naar de grenzen van het universum
tastend
op zoek naar het pad van de waarheid
die zich als een luchtspiegeling openbaarde
en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter…
Superdieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Ze werken en ze verzetten bergen.
Vlooien zijn superdieren.
Mensen? Dat zijn dwergen!
Vlooien springen over wolkenkrabbers.
Ze heffen gewichten van vele tonnen.
Ze trekken loodzware koetsen voort.
Dat zijn de superharde feiten,
die niemand heeft verzonnen.
Toen vlooientheaters nog bestonden,
ging het met de vlooienstand nog goed.…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
Oorlogswee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 vierde mei
lijden vijfde
bevrijden
daar liep
het Joodse
meisje vijftien
jaar
gebracht door
een jonge
Duitse chauffeur
kan dit
zo maar
Bergen/Belsen park
mooi aangelegd
niet kijkend
naar de
foto's angstig
het gevoel
zo slecht
geen bezoekers
moedig doorgelopen
over de
geplavuisde stenen
emoties/verdriet
eindigend voor…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 ik ben mijn glazen kwijt
en kruip over berg en dal
door kamer, keuken en toilet
op de tast ontdek ik opnieuw
hoe het is aan de grond te zitten
en te huizen onder een bed;
het is vertoeven aan lager wal
nu is dat natuurlijk niet voor het eerst
dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
683 Er hangt een dikke mist in Bremm
De Moezel houdt zich even schuil
Een berg gaapt met wijd open muil
Ik lepel cappuccino crème
Kapellen bidden kom tot Hem
U valt zich daardoor echt geen buil
Er hangt een dikke mist in Bremm
De Moezel houdt zich even schuil
En Merkel smeekt geef mij uw stem
Ik haal de slangen uit de kuil
Een kloosterkerk biedt…
De Maat
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.170 Gij zijt de berg en gij zijt ook het grein,
Gij zijt de aardwoning en het hemelplein,
Gij zijt de vader en gij zijt het kind.
Ik heb mijn ogen die u zien, maar blind
Zie ik u ook: in mij het bloedgedein
Is zozeer u als de eindeloze trein
Van vormen, die nooit eindt en nooit begint.…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 een krijsende kleine burgemeester
zwiert sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder…
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Overdag schuilend,
verborgen, ontheemd
zijn de rijen vervreemd
van de wens die men had
om zich hier te vermeien
Marsman gaf Holland
de stem mee van water,
hoe vreemd en ontheemd
klinkt een halve eeuw later
de stem van de wind
over steppen, woestijnen
en over de bergen
steunend en zwijgend
onneembaar de rots
van 'n onwrikbaar…
Betovering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 betovering
die haar zal verkrachten
op een kille oesterbank
als op een spijkerbed
dat haar huid openhaalt
terwijl ze de mantra herhaalt
/Het is niet echt/, de messen
die bijna vallen, de horror
van de maden die glibberen
naar haar ogen en als vuurwerk
ontploffen in haar hoofd
/Het is niet echt, Het is niet echt/
het is de koelte van de berg…
Allerheiligendag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 vertrouwd
waren de letters
haar naam een
lach op de dag
ogen die
kleuren beloven
rond gouden bergen
vol intens verdriet
het carpe diem
is altijd haar
seizoen geweest
vol liefde en feest
samen hebben we
uren vol tranen
kunnen sparen voor
dagen vol zomer en zon
waar het bestaan
zich eindeloos koesterde
in een…
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De berg ten top,
door heuvel en dal,
de staaf die je steunt,
je komt niet ten val.
Je rood scharlaken mantel,
die je behoedt,
je schreden heel teder,
vervolg je de vloed.
De stenen verdwenen,
terwijl je ze zocht,
eeuwen geleden,
wist je al dat het mocht.…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 langzaam slinken witte bergen
langs de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter…
Gezichten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 fragmenten
een koor van stemmen
het spectrum was te
breed voor deze lezer
ik legde je terzijde
op een dag ik kan je niet
laten liggen laat mijn ziel zich
op jouw sleeptouw nemen
stapvoets omdat het
niet anders kan kuier
ik met je op
je draagt me door dalen
van duisternis waar het kostbare
leven weerloos is
je leidt me naar bergen…
Nachtpauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Mijn kleren zijn zwaar, lastdieren
met zakken vol zorgen, ik laat ze
wassen wanneer ik slaap, drogen
in het licht van de maan, ademen
Er kabbelt water in het donker
van de kloof tussen de bergen
hier en daar vuurvliegjes
die willen seksen, ze dansen
voor me uit naar de baai
het water is nog warm
zoals toen ik kind was
met mama in bad…
Het komt nooit niet meer terug
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 spelende kinderen laten me denken
waar is die tijd, waar is mijn jeugd
kan ik nog een bloemetje schenken
zo voel ik liefde, zo voel ik deugd
de jaren vliegen en staan soms stil
ik denk dan aan plezier en pijn
mijn hart voelt oud, mijn woorden kil
waar is het leven vol zonneschijn
mijn groot verlangen is nooit vertrokken
bergen beklimmen…
Twoseater
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 In mijn hiernamaals incarnatie
is mijn karma rond misschien
dan scheur ik in mijn glansbolide
van zestienhonderd paardenkrachten
in wat luttele seconden
van nul naar honderd, kan niet wachten
een losgeslagen projectiel
van wijk bij duurstede tot tiel
niet als james dean maar juist solide
langs dorpen weiden berg en dal
waar het…
STRIJD EN RUST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 het meer van Galilea
stoort zich aan geen tijd en krakeel
weerspiegelt bergen en wolken
in zijn klare diepte
toont schoonheid en vrede
als in de dagen
dat Christus' gezag hier klonk
het Woord van genade bracht.…
kletsmeiers tegen binnenvetters (a romania)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 van de bergen taal geraken
en slenteren
uit het woest kabbelen
de beek vult mijn dorst op
[kannen] lager
dan menig opgehouden hand
spetteren druppels om op te gaan
terug
van waar zij niet komen wilden
[hier] op de woorden als wolken
wankelen zinnen uiteengereten
uit één verregend bed
niet opgemaakt zoals verwacht
maar doorwoeld…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…
pijnboomschrammen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 zich dit godenleven lang niet
zomaar laten kennen
soms probeert hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt van alle kanten
zoals hij immer gewend is geweest
- alhoewel verleidelijke tongen
hem bij tijd en wijle wel bereiken
blijft hij naar behoren kijken
maar geen god of mythische berg…
op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
4 dit is wat we zien
dit is wat we willen bedoelen
daar zullen we het mee moeten doen
vandaag geen wonderen
niemand die jonger wordt
geen doden die ontsterven
geen oorlog die stopt
nergens gouden bergen
hier langs dit pad
met begroeiing van honderden
van duizenden voorgangers
vertrokken naar een ouder verleden
dat steeds wijkt…
Het vrouwtje van Halberstadt
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.152 denken Sie dran
Meine berge dort in der Ferne
Die säh ich doch wieder so gerne.
Maar eer nog de volgende morgenstond
Over Halberstadts bergen zijn goudglans zond,
Werd hier, verlost van haar plagen,
Het oudje ter snijzaal gedragen
-----------------------------------
uit: Jeugd-verzen (1926)…
Ik Ben Anne Frank, Zei Ze.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Een werkkamp als Bergen Belsen,
Kent, zoals ze zelf denken, vooral genade,
Voor hen die hun rug voor de Nazi's krommen,
met in hun handen een spade.
Reizigers die straks graven
Aan hun eigen graven.
Totdat hun lichamen het begeven
Na een leven als werkkamp slaven.…
De tuinen van Monet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.532 En zijn tuin in Giverny
Om zijn liefde daar te voelen
Die ontsproten uit zijn geest
Zijn vuur nog nimmer doet bekoelen
Het geeft mij kracht
Om te aanschouwen
Hoezeer zijn schoonheid verder leeft
Als je al je passie geeft
En ziet wat liefde toch kan bouwen
Zo zal het voor ons moeten zijn
Uiteindelijk zal toch moeten blijken
Als er bergen…