36035 resultaten.
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 Lang voor 't eerste dagegloren,
lang na Venus' gouden schijn
kniel ik, uwe stem te horen
uit die weelde, uit die pijn,
uit die tuin, bedekt, bedwereld
met een bloesem van Voorheen.
Heer, behoed haar in de wereld,
doe uw mantel om ons heen!
----------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.057 Veel bloemen bloeiden in mijn stille tuin;
de zoele meiwind wiegde kruin tot kruin
vol tere bloesems, fris als lentedromen.
Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 jij van mij
als en spel
ooit
van twee bomen
begon het
naast elkaar groeiend
recht en trots
totdat de takken zich verstrengelden
toen volgden tijden van bloesem
waarvan – nu nog
volgens zingen
waar bloemen spreken
met vlinders in hun buik
door de jaren heen
verankert zich de liefde
groeit het dankbare respect
onderwijl de liefde…
Een boom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
525 Hoewel bloesemen niet meer zal gaan,
zijn gebladerd nog de vele takken.
Misschien moet iemand komen hakken
aan zijn knoestige en vermolmde stam
die ooit menig mens beschutte
tegen het zengen van de zonnevlam,
of ooit met stalen palen stutten.…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 in de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee van bloesems…
Doel van de lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen
bladeren en bloesems zo beloftevol komen
lente tooien in kronen met een roze krans
bezems in winterwind vegen lucht tot glans
gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes
waar wolken verklaren in loze geloftes
een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog
tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…
Welkom vierde maand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 De kleine brokaten kelkjes van voorjaarsboden
lachen ons ook meer en meer naast bloesem toe.
Soms kijken zij net als wij elkaar opgewekt aan,
ja spiegelen en deinen dan dansend om dit bestaan.…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Nu al bloesems bloeit
is het jong spring in het veld
één met beleving
om de jeugd af te schudden
nu kleur in het veld schittert.
Met haar kroost omringt
volwassener in de herfst
keert herinnering
als dauw aan de waterplant
wat zij liefst links laat liggen.…
Levenswiel ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
364 Ik zag je gestalte bij de levensbron,
duizendschoon in een oceaan, het
haar vol bloesem, wild en ongetemd
als de hoop, die we hebben gedronken
om te willen zijn, vaak te ongeremd,
gedoopt in een diffuus licht waar onze
schaduw in verdrinkt, om het loflied
van de toekomst in te verpakken steeds
tot een verrassing op te maken en je de…
Chopin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
487 zij is ten prooi gevallen aan wisselvalligheid
van de maatschappij
in een systeem dat knelt
als een te krappe schoen
aan haar voeten
de minnares van boeken en muziek
opgejaagd moet zij van de ene boom naar
de andere reizen tussen
vogels van allerlei pluimage eten de spijzen
die haar vreemd zijn
en niet doen verrijzen
tussen bloesem en…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 gloed
Of hoor je soms zachte stem die je altijd
Begeleidt in de wind die je bemint
Die voortdurend, vaak ongewild
je diepste tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende uitweg vindt
het is zeker geen weerwil
het is immers die loodzware as
dat kleeft aan schrale wortels
die werden bijgeknipt,
te pas en te onpas
en dat ook bloesems…
Zogenaamd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
453 De geurende bloesem in de lente,
een tapijt van sneeuwklokjes en krokussen.
Kleurige vlinders overal
en vogels en bloemen, zonder tal.
Ja, als ik wil zien, dat zeg ik goed.
Wat moet ik ermee als ik hoor,
dat er een meisje is vermoord.
Ziek word ik ervan.
Een lust opwekkend middel
hebben ze haar gegeven.
Wie bedenkt zoiets.…
Pêche Melba
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
579 Perzikstad las ik
Een sprookjesstad als Babylon
Hingen daar tuinen
Met bloeiende bloesem
En sappige vruchten
Melbabylon
Droomprinses
Roxannexander
Tussen muren van paleizen
Bijtend gif
Van salamander
En doodse poelen
Waar Narcissus
Egozoekend
Stilt de tijd
Achter zijn rug
Loert mee de dood
Zag hij die tuinman
Dan niet staan…
DE DAGERAAD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.275 de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee van bloesems…
toen zij aan de liefde dacht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
607 Hoe zij op prille bloemenvoetjes
lento binnenschrijdt
zich trillend tussen witte bloesems vlijt.
Hoe liefde onder laaiend zonnelicht
een lichtvoetig allegro zingt
haar oneindige vleugels spreidt.
Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst
troost dan weer presto voor
de zomerstorm de benen neemt.…
ROUW EN VREUGDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
350 Ergens in het woud van Brabants Langstraat
straalt vol jonge levenskracht een ruim rijk
van heideveldjes tussen den, beuk en eik,
dat door bloesem verblijd de Lente in gaat.
Om een kleine wei beschermt een groene dijk
van gekapte takken opkomend zaad
tegen elke aansluipende veelvraat:
haas en ree dubben even, nemen de wijk.…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 sluipend ziek of ongerief
De hemel schreef een sprookje
*
Haar koude lijf, haar dode blik krast
de groef zo diep van binnen
Onvermijdelijk ziet hij haar gaan, het licht
heeft haar jonge ziel omsloten
En waar in hem de tijd verdwijnt
het harde lot zijn ziel verminkt
begraaft hij in verbijstering en ongeloof
de liefde van zijn leven…
Doen alsof
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
565 God, de wereld ligt in mijn handen...
en ìk doe net alsof
het de normaalste zaak van de wereld is!
Dat is het ook, dat is zo Petra,
het is nu eenmaal zo: het ìs jou gegeven...
en je hebt erover te waken,
vanuit heel jouw elementen
doe je dit eigenlijk al, zo lang
zo lang
zonder bang te zijn.…
Onvoltooid stuk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Onderhuids blijf jij
mij vervellen
aan flarden
word ik afgeworpen
niets buitensporigs
maar in wezen
kom ik er nooit
heelhuids van af…
Foute pillen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 Bij een festijn schijnt
het normaal te zijn,
om in de stemming te komen,
middels een zaligmakend pilletje,
bij een festijn,
waarbij men normaal
al van de voorpret geniet,
is nu alleen maar sprake
van immens verdriet,
voor hen die achter blijven!
Kijk, een glaasje
is het allang niet meer,
nee hoor
het is het ultieme genot,…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Mijn hart is van steen.
Het heeft emfyseem.
Het is zwart geworden,
door gebrek aan toevoer van liefde,
die normaal door mijn aderen stroomt.
Afgesnoerd zoals bij een amputatie.
Nu zal ik het aan niemand meer kunnen geven.
Het is dood, het heeft het begeven.
Ik kan niet meer,
heb geen verweer.
Ik zie wat er nog komt,
Ik ben nu de mond gesnoerd…
Kijk niet om
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Kijk niet om
naar geluk achter je
kijk niet vooruit
naar geluk op de loer
kijk om je heen
voel en ervaar het geluk
in het moment: Nu.…
ik kroop eens in de huid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
592 Ik kroop eens in de huid
van een doorgaand puber leven
boven alle twijfel verheven
wilde ik er na één dag al terug uit
was me dat schudden en beven
al die drukte en voorbedachte leugens
waanzin, idioten met flitsgeheugens
pubers die flirten met het helse leven
ik stond op en blies de grote fluit
de stoom verliet mijn zere oren...…
Wat is geweest is geweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Kan deze dag mij en ook jou overrompelen
op andere manier zaken laten bewonderen.
Waarom bijvoorbeeld iets het absurde noemen
toekijken hoe twee bijen ook kunnen zoenen.
Kan ook ik even zacht spreken met eigen stem
hoe bijvoorbeeld iets openblonk die groet nog klonk,
de donkere voorgrond mij werkelijk niet kan boeien
mijn gedachten liever met…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.
De hemel sprak vroeg weer even te luid
elders is…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Wanneer is een tijd van tegenslag verstreken
wat mag in geen enkel leven echt ontbreken.
Kom, welke hand wordt gevat weer een werkende
welke traan herbergt gedroogd toekomstmuziek,
wat kan en mag echt in geen leven ontbreken,
als vat kracht, moed, geloof dit gedroomde teken.…
De toekomst is nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Al zijn mijn zinnen en regels bescheiden,
wil ik mij niet aan andere zaken wijden
vloeit er wel van alles in ook mijn oren
zelfs gedachten die mij niet toebehoren.
Eens gaf het dagen vol met vreugde
verhaalde ik over alles wat prachtig
deugde was ik olijk vrolijk zelden moe
sprak ik in stilte zelfs kamerplanten toe.
Maar ook kwamen dagen…
Vissersdorp in rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 bloemen fietsen
richting het noordelijk havenhoofd
waar ze stilzwijgend
worden neergelegd
witte rozen gestoken
in het rulle zand, aan de vloedlijn
laten hun hoofden hangen
evenals vrienden
die naar de zee turen
waar gisteren vijf vrienden
al surfend vermist raakten
in woeste golven vol schuimkoppen…
De tijd.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Vergankelijkheid
stimuleert ons steeds verder
te gaan in de tijd.…