3093 resultaten.
Adam
gedicht
3.2 met 27 stemmen
13.581 Zestien is altijd zonder vader
een zoektocht naar de zondeval.
Wie vindt mij verschrikkelijk
Afwezig?
Zestien is altijd zonder
vader, voorschrift, evenwicht.
Wie klopt er aan mijn ribbenkast:
Houdt huis in al mijn drift?
Zestien is een worggreep
naar de engel, de verrukking
van het vallen
vader van de wens
en altijd zonder toekomst…
Van helder wit naar diep zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.849 Wil jij mij gewoon met rust laten
alleen met mijn stille verdriet
straks ga ik jou nog haten
en dat willen wij allebei niet
Ik wil verder met mijn leven
pik jij het jouwe gewoon op
niet eens lang bij elkaar gebleven
maar keihard stootte ik mijn kop
Je zit voor altijd op dat ene plekje
diep, heel diep in mijn hart
heel langzaam wordt…
Wat is liefde dan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.431 Is liefde een grote oceaan
met huizenhoge golven
of die niet te beklimmen berg
door sneeuw en ijs bedolven
Is liefde die prachtige oase
midden in een eindeloze woestijn
of dat niet te bestrijden virus
waar allang een pil voor moest zijn
Is liefde een stralend blauwe hemel
waarin plots een regenwolk hangt
of is het een hele drukke stad…
Zon zee golven mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.101 De zee is met mist behangen
meeuwen zweven er doorheen
de zon heeft een doordringend verlangen
maar is zwakker dan voorheen
Golven zwaaien wild met hun armen
om de mist te verjagen
de zon probeert de golven te verwarmen
de mist zal elke straling vertragen
De wind komt op voor de zon en de golven
de mist is hiertegen niet bestand…
Vaarwel mijn beste vriend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.483 Vaarwel mijn beste vriend
succes op je tocht der tochten
je hebt het verdiend
je hebt lang genoeg gevochten
Vaarwel mijn beste vriend
ik wens je een behouden vaart
we hebben teveel gegriend
nu ben je officieel dood verklaard
Vaarwel mijn beste vriend
denk aan mij daarboven
zodra ik hier ben uitgediend
kan ik je weer mijn vriendschap beloven…
Ik vind je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.286 Jij daar met jouw ogen vol pret
die brutale maar o zo lieve blik
ik kijk naar jou en het is net
alsof ik door mijn knieën knik
Jouw lach is als dons op mijn ogen
iedereen heeft ineens jouw stem
mijn temperatuur zal spontaan verhogen
als ik jou zachtjes in mijn armen klem
Sorry, ik kan er echt niks aan doen
misschien schrijf ik je wel een…
Dit was de werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 We waren klaarwakker voor we sliepen,
dat is een kans, die maar eens in je leven komt;
daarvan zijn we ons heel goed bewust,
ver verwijderd van alles daarbuiten.
Wij doen aan zelfontplooiíng; dat is
sterven, om herboren te worden: aanwezigheid
vereist, wat een onverwachte wending geeft
aan het tot heden onbekende, daarvan zijn wij
ons heel…
dat jullie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
927 het is lang geleden,
dat ik jullie zag,
de tijd is weggegleden,
soms met een traan, soms met een lach,
elke dag vraag ik mij af,
hoe het verder met jullie is gegaan,
komt er een eind aan deze straf,
zullen we ooit weer tegen over elkaar staan,
jullie hebben mijn nummer en email,
zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar,
toch zijn jullie…
het blauwe niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 het niets is niet het anders iets
het niets is niet het niet iets
het niets is pijnloosheid
het niets is zijnloosheid
het niets is oneindige ruimteloosheid
het niets is eeuwige tijdeloosheid
het niets is het oorverdovende oogverblindende adembenemende diepste
van het diepste blauw
ginds aan de andere kant
van de horizon
ach
uit te kunnen…
Emotioneel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
420 Ik was
Emotieloos
Totdat
Jij voor mij koos…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Er lag een kaart in mijn bus
zonder naam,
sneeuw die niet valt,
een handschrift
dat mij nergens naartoe bracht.
“Warme feestdagen,”
alsof warmte iets is
dat men kan verzenden
zonder afzender,
zonder bewijs van leven.
De envelop rook naar niets:
geen huis, geen keuken,
geen verleden.
Alleen papier
dat doet alsof het iets betekent.…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Ik zie hoe je de regen aanraakt
met je vingertoppen,
lijnen trekt van water
uit wat ooit was.
Je beweegt je buiten de tijd,
in een stilte die niets hoeft te bewijzen,
als een schaduw
die zich uitstrekt —
niet om vastgehouden te worden,
maar om te blijven.
De hemel is je doek.
Het zachte geruis van water
je begeleiding.
Je raapt de losse…
Autopsie van verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
348 We leggen het open
zonder haast.
Geen sirenes,
geen redding meer nodig.
Het verlangen ligt stil,
bleek onder het licht.
Niet gestorven aan gebrek,
maar aan zichzelf.
Hier: de borstkas
van misschien.
Adem uitgeblazen
in andermans leegte.
Het hart
is kleiner dan verwacht.
Versleten randen.
Littekens die niet meer bloeden
en toch…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Raak me aan,voorzichtig.
Tederheid is iets geworden
dat snijdt waar ik geen huid heb.
Ik schop de dekens weg,
zoek koelte,
staar naar het plafond
waar een barst loopt
die ik al weken volg.
Jij kijkt naar mij
vanuit een afstand
die in dit bed is ontstaan.
Boven de deur
hangt een babyfoto achter glas.
Mijn vingers willen het aanraken…
Ondergaan
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
387 Rode zon gaat onder
in de blauwe avond.
Zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
uit vergeten boeken
herinneren leegte
ondankbare dromen.
In vleugelloos vliegen
blijven onvergetelijke avonden
liefdeloos ondergaan
wat er zonder woorden
ademt achter stilte
ze beminnen geluidloos
door bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan…
Van jou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
231 Soms zwijg je
op de juiste plaats.
Geen grote woorden.
Want je weet
waar het pijn doet
zonder dat ik het benoem.
Alleen jouw hand
die de mijne vindt
zonder dat ik huil.
Je kijkt
en blijft.
Dat is genoeg.
Ik vraag niet meer
dan dit—
dat je er bent
in het kleine.
In hoe je mij aankijkt.
In hoe je niet weggaat.
Ik leun tegen…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 Toen ik deze woensdagochtend wakker werd,
was je in mijn vreemdste droom verdwenen.
Geen kaarslicht meer of witte wijn,
je kon niet langer bij me zijn—
een snelle trein naar nergens,
nog vol van de nacht.
De dag hield me een spiegel voor,
zag geen geweten in de glans.
In de weken voor de nieuwe waarheid
had jij mijn achterdocht doorboord.…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 ik heb ze weer
als rots gezien
de stukken steen die
in mijn handen wegen
ze delen plaats
en tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen…
't Lied dat ik nooit zingen wilde
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
10.539 Hier zit ik dan
herschrijf 't lied
van verdriet dat ik
nooit zingen wilde
M'n emoties draaien
rondes door m'n hoofd
nimmer geloofd dat
zingen m'n gedachten stilde
Ik volg de noten
schrijf mijn woorden
op akkoorden waarvan
ik nooit dacht ze te spelen
Maar toch doe ik 't
ik zing en schrijf
blijf dolen op nieuw gevoel
dat ik…
Een hart dat klopt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
862 De extra's van het leven
zijnde liefde en verdriet
want zonder heftige gevoelens
ken je het leven niet
ik wil emoties in mij voelen
en een hart dat klopt.
Een hart dat klopt
ritmisch en soms hard
een hart dat klopt
ingespannen, opgekropt
en soms bonkt het tot in het bot
maar dan opeens
is het weer stil in mij.…
Afstand
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.488 De rust is weergekeerd
Emoties vervagen
Maar het verlangen blijft
Om je iets te vragen
Naar jouw gevoel van liefde
Nu en van toen, die nacht
Ik heb je alles gegeven
En nog meer aan je gedacht
Nu lijkt het zover weg
Die intensiteit van toen
Ik zou je graag ik je ogen kijken
Of deze woorden iets met je doen
Maar afstand houden is jouw…
huilt muziek haar lied
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
898 zacht huilt muziek
haar lied op je huid
eenzame tonen
van een enkele fluit
violen vlagen in
strijkend meeslepen
dragen gestreken
emoties voorbij de tijd
daar waar bazuinen
de andere klanken
verruimen en hoorngeschal
weerklinkt tot diep in het heelal
laat je dragen door de melodie
ontvlucht het aards bestaan
drijf mee en…
Vandaag...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.403 Waar kan ik emoties kwijt
en waar kan ik mij uiten,
wellicht alleen op deze site,
en dat deed mij besluiten,
om mij hier bij aan te sluiten...
Men heeft een klankbord nodig
en een gewillig oor,
voor ieder mens broodnodig,
een klein-beetje gehoor...
Je dag verandert er dan door.…
Vastklampen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
900 omgaan met angsten en verdriet
stemmen in mijn hoofd
controle overboord
emoties worden afgevlakt
een zelfbeeld dat
niet meer de hoogte inschiet
demonen komen in
tienvoud op me af
een leven in
een eigen wereld
gedachtekronkels van buitenaf
mijn leven uitgedrukt
in een troostend gevoel
een doorbreken van een patroon
niet weten wie…
De dichter
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.111 loon
de lezer zoekt herkenning
in zijn of haar gedicht
zo brengt de dichter niet alleen zijn eigen
maar ook andermans gevoelens aan het licht
het gaat er niet om hoe de dichter
zijn kunstwerk beredeneert
maar hoe de lezer hoogstpersoonlijk
zijn woorden interpreteert
de dichter is een eenzaam man
één in zijn soort
hij ontbloot de emoties…
wie ik ben
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.305 het decor en de afstand
blijven pijnlijk aangeroerd
brokstukken van emoties
breken aan doodsangst
die zich heeft verstopt
achter mijn verdedigingslinie
doorleven....…
Met alle winden meewaaien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
873 maakt gedachten vergankelijk
doorblaast het zijn
geeft zicht op zinnen
De wind draait en
stoot talloze woorden
in het luchtledige
geeft geschut aan 'n gesprek
Met alle winden meewaaien
maakt woorden onbenullig
laat zijn niet gezegd worden
zodat windstilte volgt
Wanneer aanzwellende
windvlagen konden spreken
zouden mijn verwarde emoties…