2226 resultaten.
En de ontlokene, de rozen . . .
poëzie
3.6 met 17 stemmen
3.640 Maar ook, hoe is in dit ontplooien
een nadere erkentenis bereid:
verwelken wordend uit voltooien,
des zomers dubbele wezenheid.
Het glorievolle openkomen,
dat vers nog en ontkiemensnat,
het voelt zich alree afgenomen
en moe en welhaast stervenszat.…
Liefde
poëzie
3.3 met 27 stemmen
5.714 Het vurig hart des jonglings, haast nog kind,
Gevoelt een rijke en ongekende weelde
Wanneer hij zachtheid, liefde, schoonheid vindt,
Zoals die nooit het jong gemoed nog streelde.
Hij ziet de jonkvrouw, de met schoon bedeelde...
En die geen zege wil, zij overwint.…
Rijk gemis
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.394 Als onwisselbare schat
Draagt de ziel heur rijk gemis
Door de bonte wildernis
Van de grote mensenstad:
Heel de volheid van haar hart,
Nardus in zijn broos albast -
O te liefelijke last
Voor dees markt van vreugd en smart!…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 Voorzichtig woelt de advent met zachte hand
de beelden los, uit een ver verleden,
van alle pijn gezuiverd door de tand
des tijds: verlangen naar het heden
van die hoogtijdagen met het tere kaarslicht
in van koude ineengekrompen dagen.…
VIRUS
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.146 Het overdadige transpireren kan
de ernst des toestands niet verbergen,
noch de luttele tranen in de ooghoeken.
Het bonzen tegen mijn beproefde slapen,
het lege luciferdoosje in de riekende WC…
Virus, ga een ander slachtoffer zoeken!…
Aan lust overgeven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
4.624 Strakjes tegen de mijne
Om een warm gevoel samen te krijgen
En de hele nacht de liefde te bedrijven
Om twee personen tot één te krijgen
Door samen wilde seks te bedrijven
Ongeremd niet te temmen
Zo dat het beest de overhand neemt
En je je aan lust over geeft
Dat je de wildste nacht uit je leven zal beleven
En gebruik maken van de kracht des…
Herfst
poëzie
2.7 met 21 stemmen
5.422 En in de lucht des vochte ochtends hangen
De laatste dunne blaad'ren van het jaar,
Als in het zwarte takkennet gevangen,
Met fijne glans van kleuren naast elkaar.
Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.
Sombre wolken door mijn ziel ook zweven,
nevelig betrekt mijn zonneglans.
Houd u sterk, o jongling, dat is 't leven.
Weze uw droefheid lijk uw vreugd -- eens mans.…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 woud,
Een wijle neerzit bij een waterwel,
En in zijn handen 't water schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;
Zo schepte ook ik mijn dagen uit de bron
Des…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 die eindelijk op één plaats hoop schenkt
achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een morgen en misschien daar
wacht het lang verloren gewaande vasteland
In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart
in vergetelheid en in ’t zuchten van de jeneverstruik
kleurloos verloren grijs en des…
Opgroeien
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.853 Boeken werden vol geschreven
Met mythes, fabels en verhalen
Waar men voor eeuwig kon verdwalen
Zoekend naar een eeuwig leven
Een graal, een hoorn des overvloeds
Menig maal bitter, vaak iets zoets
Een proef moet worden vervuld
Vechtend tegen hordes draken
Die de schat weer zullen bewaken
Trekkend langs beenderen
Van honderden gevallen…
Vertrouwen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.852 Des hemels as werd eer haar wentlen moe!
Wat grimt ons dan 't vijandig noodlot toe?
In 't eind moet liefde zegepralen!
't Is weinig slechts, wat ons de tijd kan roven!
Oprechte min versmaadt zijn kort gebied.
Schoon 't leven hier ook in gemis vervliet',
Zij slaat een moedig oog naar boven!…
De glazen tijd
netgedicht
4.2 met 62 stemmen
2.974 alhoewel overkapt en gedragen
door hemel en aarde
en beschut door
vier sierlijke pilaren
is de loper des tijds,
uiterlijk gehuld
in het goud der armen,
op een voor mij ongekende dag
opgehouden
de voortschrijdende minuten
langzaam opbouwend te vergaren
ik zie hem zielloos staan
tussen verleden van allerlei aard
onderwijl…
Ontheemde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
604 Hij spreekt de taal van stad en land
braakt dagelijks kromme zinnen
versteend wordt koudvuur warm binnen
uit zicht houdt haat niet in de hand
vage letters door lange lussen verbonden
verbergen onderhuids zwart gesneden pijn
waar lichamen smelten klinken klanken onrein
spreken des duivels meertalige monden
twee namen gekrast in een oude boom…
Begin je dag, door een ontmoeting met Hem!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
885 Zonder Zijn Zegen voor voedsel en werk,
wordt die dag dan des satans handelsmerk.
Zorg toch dat u dat uw kinderen leert,
zonder Zijn Hulp loopt het altijd verkeerd.
Leer hen U loven, Schepper, God en Heer,
en bidden met eerbied Uw Naam ter eer!
Zodat alles wat w' doen op deze dag,
gezegend wordt met Uwe Gulle Lach!…
IRREQUIETUM.... *
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.226 de altijdonvolborentheid
des weedoms! De oude jaren
en letten ‘t herontvangen, noch
het grootgaan, immer: sterven
van droefheid, zult ge, in barensnood,
en ‘t eeuwig - leven - erven!…
Gods dienst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.296 Ze speelde doorgaans de dertiende zot:
zweeg van des duivels; opvliegende gassen
trok met haar lenzen, wat steels in de kassen
over haar lei kwade uitspraken vlot.
“Wel godverdomme, niks mag alles mot!”
drukte ze uit bij versnellende passen
van zwermende zusters, jagend haar vuur.…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 Zij liggen rij aan rij de grijze zerken,
Omwonden met een band van dorrend lover;
Gevangen in des winters doffe tover
Slapen de wilgen en de bleke berken.
En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Mijn starre ogen staren
Wezenloos in verre leegten
De lucht is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende…
dag vriendin ( + 1943)
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.209 ik heb je nooit meer gezien
later kwam het besef
van het gruwelijk lot
en met jou miljoenen anderen
die mij onbekend zijn
die net als jij in mij
in anderen voortleven
maar hoe lang nog
hoe lang nog
alles in mij sterft
naar een eeuwig leven
waarin wij toen geloofden
nog bid ik dagelijks voor jou
maar de tand des tijds
knaagt in mij…
omstaander zonder effect
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 zou kunnen zijn
wordt hij nu vermeld en
binnenkort waarschijnlijk ook geteld
als slachtoffer van zichzelf
verkeerde plaats, verkeerd verbonden
en onomwonden ook als vergissing
een mens onder de soorten mens
op hoge poten zullen ze komen
de psychologen, antropologen en ook
de kenners van het leven
altijd langs de groene kant
van het des…
Vrees
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.631 ik ben bang dat ik noch in de duur
noch daarna in de schaduwen van het Dal
de weg naar het hart des levens
meer vinden zal -
ach, de vrezen zijn zonder tal
-----------------------------------------------
uit: Tweede periode (1929-1933) VIII…
Eeuwfeest
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
3.599 Al is z'n leeftijd één des onderscheids,
bij deze held is elke tand destijds
bekwaam vervangen door een implantaat.
Hij is hertrouwd en kan nu watertanden.
De taart, waarop de honderd kaarsjes branden,
behaagt 'm evenals z'n jonge bruid.
Hij kan niet langer wachten. Wat een haast!…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde
poëzie
3.0 met 10 stemmen
1.927 Des avonds, in de schijn der halve maan,
Doemt weer de Dood, die de heer de mare brengt:
Ik kom vanwaar uw knecht is heengegaan.…
Minstreel
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.311 Mijn liederen schrijf ik hier op straat
Een stuiver voor een vel papier
Het zijn allemaal verhalen op maat
Ik verdien mijn bier en brood op die manier
Onverstoorbaar bekleed ik dit ambacht
Zonder aanziens des persoons
Ik doe slechts wat men van mij verwacht
Of het nu gaat om herders of vorstenzoons
Tomeloos tokkelend schik ik me in mijn…
Calvijn
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.005 Waarom de Souvereiniteit des Heeren
Juist hem tot feilloos treffend wapen koos?
Hij wierp zich ziende in het grondeloos
Diep van Zijn eeuwige genaverbonden;
Verheffend bovenal en voor altoos
Gods Eer, Wiens heiligheid hem had verslonden.
Hij werd het hoofd der ijzren hierarchie.…
Onze nacht, mijn morgen.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
960 Ik besef mij de tegengestelde openbaring des levens.
Zij zal altijd blijven als mijn eerste vrijwillige.
Het geschreven medium beloont mij anonimiteit .
Mijn naam zal verdwijnen maar toch kreeg ik nog faam,
de voorpagina gehaald wat een prestatie op maat.
Mijn wezen bezweek bijna onder zijn geilheid.…
Uren
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.955 Als blonde kindren hupplen de Seconden
De poort des Morgens uit, vol lichtgeluk.
Als kreunende ouden, steunende op hun kruk,
Strompelen traag de zware Middagstonden.…
Gij uil, gij vogel vol geheimen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.565 Gij, sombere wachter van de nacht,
Ge zijt de dienaar der godin,
Naar wie de wijze dichter smacht,
Die hem onthult des levens zin.
Nu vliegt gij door het avondland,
Waar allerwegen heerst de nood,
O aarde, bedreigd door wereldbrand,
Beschimmeld is uw oude kloot.…