1707 resultaten.
Tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
974 Als fijn zand ongrijpbaar
glipt elke tik die ik hoor
onbeïnvloedbaar qua snelheid
tussen mijn vingers door
Ook al duurt een feest veel langer
dan een halfuur tandartsstoel
de klok maakt duidelijk onderscheid
door wat ik wezenlijk voel
Wat mij vooral zo opvalt
is dat een gebeurtenis
als dopen of met elkaar trouwen, voelt
alsof dat voor…
Tijdwijzers
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
622 De wijzers van de klok
krommen verder door
in zwart op wit in een
universeel decor
elke tik, een kleine stap
de maat van elke slag
de wereld verder draagt
op een onafzienbare trap
van uitgesleten treden
een dwingende weg plaveit
naar het tijdsbeeld van zichzelf
naar opnieuw een andere tijd.…
4 mei
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.030 de vlag halfstok
2 minuten stilte op de klok:
van het Wilhelmus klinkt de eerste toon
vandaag kwam ik een Duitser tegen
met zijn Hollandse vriendin
een heel gewone jongen uit een Duits gezin
een goede vriend en compagnon
van mijn gewone Nederlandse zoon
wat weten zij van de jaren 40-45
wat hebben zij ervan kunnen en willen horen
behalve…
4 mei
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
1.445 de vlag halfstok
twee minuten stilte op de klok:
van het Wilhelmus klinkt de eerste toon
vandaag kwam ik een Duitser tegen
met zijn Hollandse vriendin
een heel gewone jongen uit een Duits gezin
een goede vriend en compagnon
van mijn gewone Nederlandse zoon
wat weten zij van de jaren 40-45
wat hebben zij ervan kunnen en willen horen
behalve…
het carillon
gedicht
4.2 met 22 stemmen
16.545 Valerius : - een statig zingen
waarin de zware klok bewoog,
doorstrooid van lichter sprankelingen,
‘Wij slaan het oog tot U omhoog.’
En één tussen de naamloos velen,
gedrongen aan de huizenkant
stond ik te luistr’ren naar dit spelen
dat zong van mijn geschonden land.…
Zondagplicht
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.060 De zevende dag:
besteden naar eigen inzicht
Die ene plicht van sociale aard
heeft zich gister afgemeld:
toch maar niet, klonk het bezwaard
De voordeur blijft dus dicht
We slapen uit
met klokken van diverse richting
Geen familieklittenband
maar vrijen en een luie lunch
De open haard verbrandt
een middag zonder uitdaging
De bel gaat,…
30 maart 2044
gedicht
2.5 met 334 stemmen
118.718 Hij vreest de klok die tikkend spot en bijt,
Terwijl ik mij van noord- naar zuidpool sleep.
Hij is bereid om iedereen te likken.
Er is al honderd jaar geen vraag naar hem.
Wat zoek ik? Vaag -van voor het grote tikken-
Hoor ik nog zijn bedauwde godenstem.
------------------------------------------
uit: 'Wandeling met mijn hond', 1993.…
Spagaat van de tijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
613 Overstijgt het angstgevoel,
jezelf te moeten zijn, wat
tevens doel moet zijn, vreemd en
verwant als je de vrijheid claimt,
klonk het moment van overgang, zoals
we onszelf kenden, de klokken te verleiden,
de wijzers van het uurwerk te stoppen,
de pijn te vermijden, en de tijd te
schenden, van onszelf te scheiden,
zonder de natuurwetten te…
Ik zag vader
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.153 De zomers daarbuiten
verkorten
en leggen stof op de foto's
in je hoofd binnen
en de klok
die het tikken vertraagt.
Er is iets met de dagen
en je kijkt
naar de andere, de lege stoel
of moeder dat ook vindt
Vanuit het verre vroeger
kijk je ons aan
als we komen,
dankbaar je mond
omdat we terug op je knie
een verhaaltje vragen.…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
3.5 met 46 stemmen
26.649 gelukwens op u aankop van de wonderW(tm)
voor ingebruikneem steker in contact
bevestigen met aardding (kopcontract
garant voor hoogspan) wacht u voor stap 2
tot warschuwlam epifaneert dan zet
(zie weergaaf) moederknoop in onstand tegen
de klok verschakel pal met neerdruk (9)
zinkrecht ops pel: u aankop is gered
vals onhoorlijk borrel borrel…
Al ben je je er niet van bewust
gedicht
2.0 met 73 stemmen
9.328 Al ben je je er niet van bewust,
ergens in jou tikt polsslagprik-
kelend een zonnewetensvolle
biologische klok je bestaan aan.
Uit lijfsbehoud beeft al wat leeft
binnenlands met oergrond mee.…
Herboren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 is vluchtig
opgaan in het licht
water stroomt
snel weg
weg van alles
het vriest daar
in de hel
het water stroomt
te snel
snelweg
wielen rijden
de kar
voortgetrokken door 6 zwarte paarden
en die witte
slaaf van dit bestaan
ier hugenoot of een schipbreukeling
bataviaan uit uit het oude Java
door de ring van vuur gegaan
de kapotte klok…
AVOND-SCHOOL
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.899 Dan slaat de klok, en met een luid plezier
Klappen de boeken dicht en sluit de doos.…
Liefdesgeur in de dingen
poëzie
2.2 met 6 stemmen
2.913 Zó dierbaar zijn de dingen mij geworden,
waarin herinnering is opgehoopt:
het huisraad, het gerei, de klok die loopt
door het bestel der langgewende orde; -
zó vertederd verwijlt blik en gedachte
bij hun gedienstige gestaltenis,
dat ik soms twijfel: werden zij tot machten
waartussen de ziel zèlf gekluisterd is?…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 Alles slaapt,
eenzaamheid waakt,
het hart zingt, het springt
van ijs en van helderheid,
gezangen en gebeden
vredig luiden grote klokken,
de eindejaarsperiode aangezwengeld
in de donkere nachtelijke verte.…
Als voetstappen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
748 Vind ik jou terug
zoals ik jou eerder zag
in een voltooid gedicht
geschreven aan de einder van een
wakende nacht
toen het hart nog in volle ronde slagen
de klok de tijd deed verjagen
en de sterren bijeen schaarde
als zomergolven over het witte strand liet schuimen
en ik het struinen naar sprokkelwoorden
staakte
de langdradige zinnen…
Man en paard
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.220 Het is laat,
de klok danst rondjes in mijn hoofd.
Zij tikt en takt,
en blijft stilstaan soms.
Alsof tijd ons redden kan.
Een paard, een man.
Een leven in de schaduw
van de liefde.
En vrouwlief zucht en knuffelt
de zorgen in en uit de wereld.
Een droom bezoedeld
als zij ook met haar laatste woorden
de kern niet raakt.…
achter de wereld
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
708 de klok staat stil
ik twijfel
op straat wacht de wind
uit alles en binnen handbereik
misschien moet ik de weg van de wolken volgen
of tussen oeverwilgen
omlaag gedragen
waar vogels zich verspreiden over de laatste
dunne waterrimpels
omdat ik te zwak ben om te baden
in de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
554 Vrouwlief kijkt op de klok.
Het is al bijna
vijf voor twaalf
en de jonge César zei,
net als zijn vader,
dat om twaalven de zondvloed komt.
Hij komt.
Klein maar wijs,
heeft de jonge knaap
in een heilsput
de soep van 2012 gekookt.
En de muze zingt:
Bedenk voordat u wandelen gaat,
dat de aarde beweeglijke armen heeft.…
SIXTY GOING ON SEVENTY
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
553 Me even op het kerkhof afgezonderd
Met Zwitsers geld koffie en taart betaald
Nog naar mijn strooien zonnehoed getaald
Me over ‘t klingelende vee verwonderd
Chalets gezien stammend uit achttienhonderd
Besneeuwde toppen dichterbij gehaald
En dan, het groene gras in Interlaken
Waar fabeldieren op vier benen landen
Daarbij door bronzen klokken…
"Bel je zo terug..."
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 en toen werd het stil
buiten ging de wind liggen
binnen werd het ijzig kil
enkel nog het tikken van de klok,
het kraken van de vloer
alleen nog de stem van ons huis
vervormde stemmen van buiten
die binnen niet bereiken
momenten tussen weten en niet willen weten
tussen hoop en vrees.
"Bel je zo terug...."…
DAAGSE VERWONDERING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Snuivend, woelend en graaiend roept dat blije kind:
"Eerst groene knobbels, dan _ bonte klokken
vol zoemmuziek, die je gemoed laat zweven!"
De man veert op, beseft: "Waarvoor was ik blind?
Vanzelf-gebeuren mag steeds verbazing lokken,
het zegenrijkste wonder in 't leven."…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 ook wolken sprakeloos gelaten
als eerder dit uur
het riet ruis en ritsel ontnomen
je glimlach afgeschminkt
en naar alles wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen…
Ik zou een schouder willen schrijven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
677 nog ver van de verbanning
de kwelling van paraderende
uniformen, de schoeisels
in een heerszuchtige pas
ik zou een lied willen schrijven
een vertroosting van klanken
over de schaduw heen
*
een paar minuten zal ik stil zijn
bij het monument op het plein
met vele mensen samen
en luisteren naar een gedicht
naar de bimbam van de klokken…
Gered?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik had het goed maar ook de
pijn en angst verloren, wakker
worden in een benauwde en
hermetisch gesloten kamer, ik
wilde dat ik op kon staan uit bed.…
jack in the bottle
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
764 ik heb de tijd in een fles gestopt
mijn beloftes ook
ik heb de klok eruit geschopt
in mijn kussen zit een spook
het behang krult van de muur
terwijl de lijm de sterkste was
mijn adem ruikt naar zwavelzuur
en gedachtes zijn als een kompas
het stuur zit stevig in mijn hand
vertelt me nooit waarheen
jack in the bottle op het…
bel haar eens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 de stenen zullen rollen in
een hemels bed van
zompig mos
zachte vlokjes zullen dansen
in haar hart
haar adem gestold in
de taal van de liefde
haar lippen bereid
trek draden uit haar huid
en luid de klok waaronder
ze zich schuilhoudt
bij de poort
bel haar eens
in lieflijk zwijgen fluister
je haar naam
pluk gouden bloemen van de
sterren…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 een immense rust stilt de honger van de oceaan
het slaat in ieder uur tegen alle klokken in.…
Wat moet ik nou?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
806 Je hebt er niet om gevraagd
Maar kreeg het
Je hebt het nooit gewenst
Maar kreeg de confrontatie
Niemand vroeg JOU iets
Het stond niet op je verlanglijstje
Niet eens op de achterkant
Als je de klok terug kon draaien
Deed je dat want
Nu is het te laat!…
Avondrit.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 Traag fietsen we naar huis en horen slechts
de natte weg, het klappen van late duiven, een verre klok.
Deze avond is van ons. Nu rust je bij het haardvuur en in je haren
speld ik dikke krullen. Slapend tikken naalden de tijd vooruit.
Je mompelt onzichtbaar, verliest steken.…