2336 resultaten.
Vervlogen
hartenkreet
3.7 met 59 stemmen
2.531 In gemis en leegte verloren
Hij was niet voor haar bestemd
Langzaam verliet hij haar hart
Pijnlijk was deze conclusie
Eens was hij alles voor haar
Nu niets meer dan een illusie…
David di Tomasso
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
784 Zure afdronk, deze rode wijn
Te jong bedorven, daar waar rijpen,
zoveel beter had kunnen zijn
Ik zag je teder kussen
met leder aan je voeten
Zo diep je de bal deed ‘crossen’
kaatst nu de leegte met venijn
Zure afdronk, dit rotte azijn
Te jong gestorven, moet ik begrijpen
en bestel louter nog maar witte wijn,
Daar in het “rode” geen…
Het stiltegeluid van de schaduw
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
16 voorheen
nu ik zo jong als het gevoel ben
nader ik mijn treurende woordgebaren
er is veel meer lelijke kunst
dan schoonheid op de wereld
ondanks de adembenemende stiltedromen
in het zielenhuis vol met zorgen
het loopt niet soepel tussen mezelf
en het geluid van mijn roestende stem
ik keer weer terug waar je mij achterliet
in de klamme leegte…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 dichten is een holte
tot het zwart op mijn lippen
het jaagt de wind tot het waait
dood uit de takken slaat
de boom die zich leegt
van het schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed…
Koestering
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.959 als jij zacht mijn lichaam streelt
voel ik gedachten dwalen
in tijd waar rust nog schreeuwt
om zwijgzame verhalen
die geruisloos zijn ontstaan
zonder enige pretentie
vredig, kalm doch aangenaam
als in een andere dimensie
vergeet ik leegte om me heen
geniet ik stil en huiver
van de stilte heel alleen
die schittert, puur en zuiver
want…
de afstand nabij
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.600 anders dan
ik
blijf jij de leegte
bevaren
om maar niet
de afstand naar nu
te hoeven verklaren
drijven wil je enkel
naar een vederlichte diepte
niet in staat, zo denk ik,
af te stemmen
op de golven van mijn strand
je bent geenszins bereid
de zucht naar verblind zicht,
al was het maar voor even,
te ruilen voor een open venster…
het lied van de stilte
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.043 als ik het lied van de stilte dicht
beweegt de hand op pulserende slagen
worden mijn vingers speels opgelicht
en draagt inkt het heelal van eeuwige dagen
geen enkel woord zal op papier geraken
hoe immers moet ik schrijven
om een zachte bomenruis te verbeelden
of met jou de volheid van de leegte te beklijven
als ik het lied van de stilte…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
696 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
Botshol
gedicht
3.3 met 16 stemmen
12.826 Dit is geen hol, eerder een leegte
geen stootrand voor begrip, begeerte,
noch een grot met ruwe wanden
waarin op de tast.
Zonder randen ligt het zonder
berm, horizon, houvast.
Geen bodem waarop schaduw meevaart.
Helder het zwartst.
Onttrekt zich in verte aan verte
onttrekt zich in vlakte.
Water onder water
luistert niet.…
laren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 een sombere dag in het gooi
het gesloten singermuseum
donker en de geroofde beelden
eeuwig verdwenen en verkracht
etalages met dior cartier nucci
flanerende geblondeerde blikken
feilloos thuis in behagen en weelde
flauwbegerig wauwelend in leegte
eens schilderden hart nibbrig en mauve
de schaapskuddes op de larense heide
en rauwe mensen…
waar ’t pad zich kromt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 rijm omklemt het kransgebonden dennengroen
asgrauwe gezichten voor opgebroken aarde
opgepoetst geel koper vastgenomen
om ‘t aardse te laten zinken onder geklaag
van hoop en het luiden van de dodenklok
ogen dragen tranensluiers
bij ’t vallen in die onbekende leegte
handen schudden rouwverbonden
zwijgende seconden lang
alleen jij blijft achter…
Iedere seconde sterft een klok
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
670 Iedere seconde sterft een klok
adem ik een eindeloos heden
zie ik mijn nagels groeien
sla ik klauwen uit in leegte.…
Plaza della Pietà
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
685 ik tracht met mijn scherven,
op de Plaza della Pietà,
sprakeloos,
weer heelheid te verwerven
wanneer ik oog in oog sta
met de fontein
waarvan de stralen
huilend de leegte erven,
van de val verhalen
en druppels uiteenspatten
op reeds uitgesleten groeven
van de marmeren Moeder,
zodat ze verpletterend
een verlies vertalen
ik zoek…
Heerlijke eenzaamheid
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.485 genieten van die ene seconde
doorgaan zonder morgen
zonder oude of nieuwe wonden
Voor een nacht alleen ik
snap dat ik niet verander
laat ze nu niet binnen
even niet druk maken om een ander
Slechts een nacht alleen
geen familie kennis of vriend
misschien vals en gemeen
maar een nacht heb ik verdiend
Een nacht niks dan leegte…
Bevlogen tapijt
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
679 bont tapijt
dat in bevlogenheid schakeert
van kapitaal naar communisme
de moslim naast de christen
elk schisma kunstig ingeleid
mijn weven gaat geheid verkeerd
de kleuren zullen dringen
maar het zuiver egoïsme
kan ik zeker kwijt
rondom het stipje altruïsme
en met wat magisch realisme
komt ook een doorontwikkeld mechanisme
dat leegte…
De Poort
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.541 Het is heel dichtbij
de leegte
de duisternis
De Zwarte Poort gaat krakend open
ik wacht met het zetten van mijn voet
over de drempel
alles vliegt weg en verder
en ik wacht bij de onbekende Poort
tot het ene moment
Dan zet ik plots mijn voet neer
zonder te weten wat ik doe
loop ik onder de massieve gewelven van oneindigheid
weg van hier…
De drempel voorbij
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.466 Je schuwt de drempel
ogen betwisten wat mond prevelen moet
schouders hangen, dàt doe je goed
in mijn handen druk je fleurig je stempel
Ik sluit de deur met goed fatsoen
en druk mijn neus dan in je schuld
waar het mijn woede met leegte vult, immers
de bloemen konden er ook niets aan doen
Ik ben je niet direct vergeten
het is zoals het bloemen…
De vlinder gevlogen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.018 dit teruggezette leven
geeft mij weer een morgen
herstelt mijn zicht zoals dat ooit
vol van bloeiende velden was
daar ginder troont nu leegte
waar mijn land zo diep verzonk
dat ik verstomd de kreten dronk
van verkillende vissen
hopend op verheffing
tot ik zelf een uitweg vond
zwevend naar het oosten
herwon ik vijftig zonnejaren
voor…
De witzit
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
759 wat mij niet lekker zit
is het al te veel aan wit
waarin ik ruimschoots klapper
als een beetloos kunstgebit
ik slink tot weggeschoven kind
dat klein maar reuze dapper
toch geen fijne houding vindt
op een te grote keukenstoel
het onbestemd gevoel
van overheersend leegte
nadat een opgestoken wind
mijn perken van de aarde veegde…
Bestaansgrond
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 wijken
Zij komt los van mij
Ik kan haar niet bereiken
Ik kan er niet langer bij
Ik zie de afgrond gapen
Voor mij nu enkel duisternis
Nooit meer rustig slapen
Nu de wereld de mijne niet meer is
Enkel in mijzelf gekeerd
Zal ik de afgrond anders ontmoeten
Heb ik dan toch geleerd
De angst met open armen te begroeten
Omarm de leegte…
wachten op het landschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
935 de avond
braakt schapen
in een slapen uit
dwaalt over het land
en steenhopen van stilte
ik breng een laatste vergezicht
- daar waar ik niet woon -
laat leegte los, de aarde
en de eenzaamheid
alsof de nacht al weet
tot hoever ik zal
geraken
wanneer jij naast me ligt
in de verte van het licht
en in
het trage rood
van…
Terug naar verder
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
953 schakende hand
zet de stukken toch daar
waar een ingeving landt
schaven aan taal
verschaft wel een nieuwe maat
maar wijn moet lyrisch rijpen
langs de weg die
de ziel slechts kent
en ik me op overgave verlaat
die vaak zo moeilijk went
weer blijkt maar eens
dat een dichters dood
niet alleen verhaalt van sterven
maar dat juist de leegte…
Eind in zicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.349 revalidatie
Moeilijke tijden komen
Gaan niet
Lopen in elkaar over
Beheersen mijn dromen
Nooit eerder zo dichtbij
Zoveel pijn
Verdriet
Machteloosheid
Geen oplossing meer
Geen licht
Geen lucht
Enkel wachten rest weer
Even, een moment
Afleiding, een lach
Het kan nog, het mag
Denk niet dat het went
Rinkelende telefoon
Stemmen
Leegte…
Vallende ster
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
619 voor ze uitdooft…
verdwijnt…
in een oceaan
van eindeloze leegte…
"Het leven is een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis."
Nabokov…
Durf je het duister in te gaan?
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
825 Durf je het duister in te gaan,
de nacht, de leegte?
Durf je los te laten, te verstaan
dat al het kwaad dat je omringt
ook in het eigen hart geworteld is?
Durf je het duister in te gaan,
het niet meer weten?
Durf je de storm rondom je
te verstaan als beeld
van wat er diep in eigen ziel
aan 't waaien is?…
niets....
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.019 Feest een stad vol feest
en ik voel me zo triest
Alsof de zon bevriest
er geen warmte is geweest
Losmaken doet me pijn
ik zie je steeds gaan en komen
's nachts in mijn dromen
in een schijnsamenzijn
Verslagenheid alles kwijt
stil verlangen naar jou
Man waar ik mee leven wou
maar leegte is de realiteit
In mijn buik huist de pijn
mijn…
zonder verplichting
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
666 het is een mooie dag
een dag te sterven
vandaag
behalve de kraaien
en de leegte
kleur ik alles zwart
die laat ik uit de vloed
van vragen
komen
of misschien
doe ik, vrijwel vergeten, of er niets
meer is
net zo lang
totdat
er iets is
het maakt niet uit
wat
al zou het
een golvende lijn
zijn…
vriendschap is zo ontzettend mooi
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.646 De leegte die er was ontstaan werd gevuld
Door deze vriendschap, zo puur in deze natuur
Hoe kon ik op iemand bouwen die mijn vriend
Niet wilde zijn, want die gedachte in het verleden
Speelde telkens in mijn hoofd het zelfde liedje af.…
Zonnewende
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
715 lagen
op zoek wat dit doet gedragen
zonder centrum ben ik niet
zonder binnenkomen klopt het niet
zonder verliest het snel
kan ik zijn bij die zogenaamdheid
of bedoel je
spring ik uit het zaad
dolgedraaid door het rad van avonturen
in het onbekende van mijzelf
maakt het van de ander los
vreemdeling draag mijn last
die ik voel jukken
leegte…