1964 resultaten.
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Mijn laatste woorden stamel ik
binnen de kantlijnen van dit gedicht:
vanuit de taaldomeinen waarin ik woon
zing ik zacht mijn antifoon:
Totdat de ziel van onze woorden wederkeert
werp ik een baken in de zee van tijd
dat uit de tal van tekens uit oneindigheid
slechts jouw bewegen registreert.…
spinnende behaagzucht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
734 opnieuw en opnieuw en opnieuw maal miljard keer
van het aanrecht naar het onontkoombare drama
de moord op zijn vrouw waar hij niet kan mee leven
of kan sterven of enig ander eindig inferno
de dood is de dood, het leven éénmalig
en wij universeel meermalen de kop in het zand
de eindigheid en oneindigheid, alfa en omega, amen
*
zoals met…
nog eenmaal wil ik voor je toveren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.094 geur
wil je zon zodat de nacht
niet uit kan slapen of pak
je zelf nog een uurtje mee
ik kan je alles geven
zoals liefde en plezier
ik steel voor je de hemel
het paradijs haal ik naar hier
nog eenmaal wil ik je veroveren
wat kan ik voor je toveren
wil je de maan en sterren
misschien het koude licht
heb je graag de leegte
in een oneindig…
Onmacht der liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.658 kreeft uit je lijf
laat ons niet achter
in die machteloze wereld
Je wist heel goed
wat we bedoelden
en keek ons enkel aan
met ogen die vertrouwen
moesten uitstralen
maar wij wendden onze blik af
en lieten je alleen
Eenzaam ben je ten onder gegaan
de afstand tussen het bed
waarop je lag en de stoelen
waarop wij zaten
was immers oneindig…
Luchtfoto
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
907 tegen de rand gezien
De bergen, de rivieren en watervallen
ontbreken maar het grote beeld
van alles tegelijk maakt het geheel
en het gevoel van vrijheid compleet
Het natuurlijke blauw is overal aanwezig
maakt je dromen als die vogel
Zo vrij als je wilt zijn zonder zorgen,
gedachten, het leven dat vliegt voorbij
Tegen de zonsondergang oneindig…
Ik laat jouw beeld......
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.056 Een meer zo groot oneindig diep
Maakt mij zo triest, stil en klein………
Kleuren zeldzaam helder blauw
Zoals het alleen in dromen kan zijn
Ik kleed me langzaam uit….....…
Van Gogh's epiloog
hartenkreet
4.6 met 59 stemmen
2.503 kwartier
Want niets leek jou te raken
Eerst begreep ik niets van jouw doen en zijn
Irritatie was het eerste wat ik voelde
Nu treft mij het volle bewustzijn
Dat ik nu alles begrijp wat jij bedoelde
Weet nu dat de emmer is overgelopen
De roze wereld is vandaag pikzwart
De veranderingen zijn nu niet te ontlopen
Nederland, wat word je oneindig…
Tranen gefluister
hartenkreet
4.4 met 54 stemmen
2.962 de wind waait
De lucht donker en duister
Regendruppels miljoenen
Zacht als tranen gefluister
Het is stil in mij geworden
Ik voel alleen mijn pijn
De weg is onbegaanbaar
Naar jou waar ik wil zijn
Ik ontmoet je in mijn dromen
Even een gelukszalig moment
De desillusie is echter pijnlijk
Nu je echt verdwenen bent
De dagen lijken oneindig…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 Denkend aan Holland
zie ik files van auto's
traag door oneindig
laagland gaan.
Rijen, ondenkbaar
lange rijen
heilige koeien wachtend
tot aan de einder staan.
En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.…
De pasgetrouwden
gedicht
2.2 met 344 stemmen
115.426 Geen woord
komt van zo ver als van zijn lief dit ja,
er is voor hem geen raken aan, aan haar,
noch ook aan hem voor haar, oneindig ver
staat uit elkaar, jawel, een paar, gene zijden
zijn zij van dezelfde volgegoten schaal.
-----------------------------------------------
Uit: 'Op de hoge', 2003.…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 tot vermiljoen
cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd
terwijl in onze kleine werkelijkheid
het tempo zich versnelt
lijkt het universum te pulseren
als een enorm hart
in een oneindig…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe veraf is een antwoord
of oneindig dichtbij op
die kerende vragen?
Eén antwoord is genoeg,
om scheep te gaan in
een wankel bootje,
om me naar de groene
overkant te wagen.…
knop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
800 roem
als ik alleen maar wacht
op jouw zoen
wat maal ik nu om macht
als ik alleen maar wacht
nachtwachters word wakker
het veld is al groen
geel en paars
lap al de regels aan mijn laars
wat is nep
wat is echt
in het geheime woud
donkere ogen diep goud
zie de spiegeling in het leven
laat me je ogen zien
laat me weer leven
in het oneindige…
toekomst tegemoet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.141 Geen antwoord
Oneindig plein, schitterende straten,
paarse heuvels, witte wolkenluchten
maar de zon - heeft hij me verlaten?
Kijk daar, daar is hij zoals het hoort
Klanken van muziek uit heuvelland
wekken stil verlangen op.…
HET HEELAL VERVULT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 de geest gaven
om te stijgen
naar de lichten
die hen lokken
om ze te omsluiten
met de nooit aflaatbare
warmteenergie
die alle kwaad heeft afgelegd
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon voeren
de aangekomenen rustten
in hun lichtcellen
communiceren met het AL
door openstelling
waaruit handelingen ten goede
voortvloeien in oneindige…
wegvliegen
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
784 soms
wil ik een zoen
zomaar een zoen
neergebogen
zoals zomers die in gondels varen
met voeten in het water
en prentkaarten verleiden, groenblauw
langs houten palen en langzame lagunes
soms
wil ik een zoen
zomaar een zoen
traag en stil
zoals oude uren over bruggetjes heen
oneindig jong in ogen
die tussen duiven op het plein schuiven…
in t`veld
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.166 Over de tijd kunnen wij niet heersen
de oneindigheid niet beheersen
wachters verdwijnen langzaam
in t`veld
het licht telt nog de sporen
zij kunnen ons volgen
vogels fluiten
u kunt ze horen
Om te kunnen overleven
moeten wij delen
kunnen geven
in`t veld
lessen verdwijnen nooit
zijn alleen in het onderbewustzijn gegooid
de rijmers rijmen…
Voor nu
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
792 Laat lippen spreken over de oneindigheid
wapens vergeten in de onzekerheid
nooit meer spreken met loslippigheid.
De angst regeert als geen ander
maar wel het bloed der neander
nieuw en zeker anders.
Gisteren schreef ik een gedicht
zakte doormidden
door het gewicht.…
labyrint
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
784 Hoe kun je zo jezelf verliezen
en tot in oneindigheid,
dwalen in het universum
de kern van jezelf zijn helemaal kwijt?
Hoe kon je dan toch zo verdwalen
in een duister labyrint,
van gedachten en van woorden
tot je nergens meer antwoord vind?…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 De vuurtoren flitst naar me….. het is tijd
tijd om te gaan, …verder te gaan
laat nu de zee zich onbelemmerd mengen met
jouw liefde in de oneindig deinende oceaan
nimmer versagend… altijd in mij….
verankerd…..…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 Verdwalen in een doolhof, moe gestreden
Verlangen naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en…
De verdwenen reddingsboei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
732 blijdschap of plezier
die vanwege gewenning als
vanzelfsprekend beschouwd werden
noch de stormen die er waren
behoren tot mijn werkelijkheid
doch als mijn ogen het duister
omhelzen en haar kalmte nemen
worden nuances kenbaar
dan stort overvloedigheid in
tot gefluister slechts
zo
wordt mijn oceaan
mijn sombere wereld
vervult van oneindige…
Ze zeggen, de farizeërs
poëzie
2.6 met 8 stemmen
1.014 't Is waar, mijn liefde is oneindig,
maar is het verwijt verdiend?
en heet hij genoeg te beminnen
die niet te veel bemint?
------------------------------
uit: Gedichten (1913)…
Alles gaat voorbij.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Eeuwen gaan voorbij oneindig,
maar de adem stokt op een dag.
Vergeten alle wezens, alle dingen,
het verdriet, ook die lach.
Niets is er nog van dat alles,
maar men plant zich voort.
De adem gaat door evenals vulva en
fallus, mens van vlees en bloed.
Roze en lichtblauwe kaartjes en
de witte zwart omrand.…
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Prent van heilig dier
verlies van oneindige liefde,
maar ze mauwt niet.
Cyperse kater
haar bank bleef overeind,
schijn aangelengd met water.
Mijn porseleinkast
sculpturen breken er doorheen,
in kristal en marmer.
Jacht naar vette buit
daar waken vleermuizen,
dunt de speurtocht uit.…
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Als je beseft dat de aarde een onderdeel is van het heelal,
waar afstanden zijn als oneindige getallen.
Als je God terug ziet in het kleine
en Hem herkent in het grote
Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen
onder onze zorgen.
Als je beseft dat de weg naar het paradijs
een route is.…
Hare borst is zo zacht en rond en teder
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.877 Aan de andre zijde is de schone weder-
Gade even zacht en teder opgericht,
Zij zijn een tweetal in het gouden weder
Oneindig hoog en schoon. Voor mijn gezicht.
Welk een schone schaar van bloeiende kindren
Zal zich voeden aan deze schone borsten,
Ik zie ze spelen in de nevels ginder en
Mijn ogen niet naar hier terugzien dorsten.…
Gedicht over een landschap
gedicht
3.7 met 27 stemmen
13.686 Het mag hier niet worden geschreven
met een woord als wereld, het is
te wijd te leeg te wit voor de bladzij
en ook een woord als tijd is voorbij
wat mag, ook dit is te eindig en
te oneindig te wit voor papier
we mogen ze denken, welja, maar alleen
om te denken, aan wat hier wil worden
herdacht, een landschap bijvoorbeeld,
aan dat wij…
Kussen van uw lippen en uw ogen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.288 Kussen van uw lippen en uw ogen,
Zachte daden uwer handen,
Zoals koele wateren getogen
Door de tuinen dezer landen,
Drenken in onmiddellijk bevloeien
’s Harten diepste wortelcellen,
En naar een oneindig openbloeien
Gaat de siddrende aandrift zwellen, –
Een geluk als nieuwe wijn geschonken,
Waar de schijnen dood en leven
Schaduwloos in…
Zondag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
498 De stilte in de straten
vroeg al op de dag
de lichten aan zien springen
oneindig samen zijn
met die ander of jezelf
thuis zijn en weten:
geluk is niet gewoon.…