3158 resultaten.
de paddenstoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 ze zeggen dat je ze zo kan eten
de zachte zwammen uit het bos
ik geef toe, ik zou ’t niet weten
pluk je verkeerd, ben je de klos
wat zijn ze mooi van vorm en kleur
in miljoenen variaties
en dan die toch aparte geur
in ontelbare gradaties
onzichtbaar trekken ze in ’t bos
geruisloos en doordacht hun sporen
slim verscholen onder blad en…
Het jaar 2000
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Langzaam begin ik ook te beseffen dat ik ouder word.
Welk jaar duiken we in?
2017?
In mijn herinneringen was 2000 het kantelpunt.
Jarenlang telden we ernaar af:
Een nieuw millennium.
De verre toekomst.
Bij ons in de buurt is er een restaurant met de naam
“in het jaar 2000".
Ooit was dat een hypermoderne naam.
Nu staat die “2000” voor traditie…
onderhuids
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 hoe schuldig
is het kind
als de streling
het kleine lijf
wakker maakt
het weerloze
hart ontkleedt
hoe intens
is de zee
als de kleine
boot verloren
en verward in
ongrijpbare
stormen verdwijnt
hoe brandbaar
is de wanhoop
als de man
zoveel later
weet dat het
kind onderhuids
naar liefde zocht…
De kruisafneming
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
567 Toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
hoe werd een broos moederhart gekwetst
die haar liefhebbende zoon had verloren
stil kon men haar kreunen en klagen horen
hoe kon zo’n lijdenskelk ooit worden verwerkt
toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
ook andere…
In Rome
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Ik kende mijn wijk
de straten naar alles
dat ik kende
maar al die straten
gingen nergens heen
leerde ik, en ik ging
weg over grotere straten
de wijde wereld in
naar andere wijken
en ook die straten
gingen nergens heen
leerde ik, behalve dan
fijn weer naar huis
daarom zit ik tegenwoordig stil
thuis in mijn Rome, en
de een na…
Ik wil niet herinnert worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Hoe wil je herinnert worden
als je dood en begraven bent?
ik wil niet herinnert worden
na mijn crematie en ook geen urn
tijdens mijn leven waren mensen
mij al vergeten, al lang vergeten
dus ik wil niet herinnert worden
na mijn dood, na mijn verlijden
na mijn overlijden, na mijn lijden
want vergeten zijn doet pijn, zeer
doet grote…
Schoonheid en de oude dag
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
605 De stilte werd in mij gewekt
om te luisteren naar
het ruisen van de luwe wind
haar verhaal waarvan ik vind
die luister van de natuur
bij mezelf te zoeken
rust op mijn oude dag om te genieten
van dat vleugje schoonheid
en adem het zuurstof in
dat verwondering wekt
wanneer vertrouwen gaat bloeien
die een open wond nodig heeft
om dicht…
Liefstinghsbroek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 Liefstinghsbroek bestaat al lang
kwetsbaar natuurgebied
geen toegang
op het bordje aangegeven
oerbos met een eeuwig leven
Natura 2000-gebied dat
je alleen van buiten af ziet
vanaf het zandpad, fietspad
dat is me ook wat.
Omgevallen eikenstammen
alles dik begroeid met zwammen
bomen met een hoge top
volgewoekerd met klimop
oude rivierarm…
jacht in de hemel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
504 op een herfstige avond
hoog op het reuzenrad
was een meisje aan 't verdrinken
in haar tranen van verdriet.
geen mens had iets gezien
maar wel een vogel die kon praten
vroeg het meisje wat er was.
ze zei : – ik ben geen ster
en zal er nooit een worden
maar, hoe kan ik de maan aanraken ? –
de vogel vroeg verbaasd : – waarom ? –
het…
Straat van Laan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Er bestaan straten en lanen,
waarin ik nog nooit gelopen heb.
Ontelbare steden bestaan er,
die ik nooit bezoeken zal.
Wel was ik in Londen en in Parijs.
In Tokyo en ook in San Francisco.
Ik vond er niet wat ik wou vinden.
Veel te grote steden zijn het,
met lanen die ik niet ken.
Waar ik me vandaag bevind,
wil ik mijn dagen slijten.
Hier…
[ Mijn poes vouwt zich in ]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Mijn poes vouwt zich in
de kleine doos, ogen dicht –
van welbehagen.…
de overkant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 behoedzaam haalt ze
haar beminde uit de kist
onder het zingen van
eeuwenoude zangrituelen
ze wast en balsemt hem
trekt hem nieuwe kleren
aan teder borstelt ze
het haar
ze zingt voor hem
bindt nieuwe wikkels
om hem heen ze
schuurt en beitst zijn kist
ze heeft zijn geest
teruggehaald geen
vaarwel voor geliefden
die nog samen…
Bij zonsondergang
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
464 Inspirerend licht
van opkomst tot ondergaan
Verstrooiing nabij.…
Verbroedering
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
671 Verbroedering
Het is voor iedereen duidelijk
de macht wil zegevieren
heel de wereld haat, is kwaad
op hem die raketten en bommen laat gieren
hij wil kost wat kost
weer een nieuwe staat bestieren
maar geen redelijkheid verstaat
al dat geweld kost mensenlevens en veel geld
zie een moeder met baby dat onbedaarlijk schreit
er wordt goed…
Zeer...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Vandaag werd er een gevoelige snaar geraakt,
ik wist niet eens dat ik deze had.
Hij wierp mij totaal omver,
en trok met geweld aan mijn hart.
Er rolden tranen zomaar uit het niets.
onvoorbereid, en onbegrepen.
Hoe kan zoiets, dit vreemd gebeuren.
Ik wilde er met iemand over spreken.
Ik wil het kwijt.
Ik moet het toch vertellen.
’…
Facebook
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
676 Er valt
weinig
meer te
verwachten
van een
overheid
die niet
eens een
techbedrijf
meer onder
controle kan
krijgen
maar hun
de lakens
uit laat
delen
tot nadeel
van velen…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Zwarte sluiers over het gelaat,
gedachten botsend in de geest.
Doolhof zonder uitgang,
een ziel gevangen in beton.
Verdwijnen in de mist,
omdat openstellen moeilijk blijkt.
De handreikingen zijn er,
maar verdampen in onzekerheid.
Deze doolhof lijkt het einde,
echter hoop breekt elke muur.
Een kleine lichtstraal door de kier,
mijn…
Gazette
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
226 O die vuurfonkelfijne gloeiendkoele lucht
o die wrede stofwolkensomber
onrustige grond zonder vrede
daarin stonden wij op,
naast elkaar
zij in gezonken blikken,
in gezonken haar
met de fijnrode wang,
met het neergaande lang
lijnig gezicht —
en toen zeien we maar
om het nooit met elkaar
noch ooit tegen elkaar
tot het einde der…
DE HOFVIJVER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Aan de overkant
van het Torentje,
daar gebeurt altijd iets:
of zijn er twee stoelen
of staat er – geparkeerd –
alleen maar één fiets
Twee lege stoelen
in stil gesprek
tegenover elkaar
Ooit zaten er
twee mensen op
Tijdens hun avondwandelingen
langs een rij straatlantaren
haalden twee schaduwen
hen herhaaldelijk in
Héél benauwd…
oogsten in de dwaaltuin
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
518 de moerasruiter uit het paradijs is
zingend op weg om de aarde te verlaten
in de palm van zijn hand strijkt een vogel neer
lichtschikkende zingende liedjes
monologen die zich herhalen
zwierig hertalen in ongrijpbare beelden
hij droomt op weg naar de weg die
nergens begint en nergens heenvoert
hij droomt dat hij is niet is…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Ineengestrengeld, rechtop, geknield
en de ogen geneigd naar een zoen,
werpen een man en vrouw
elkaars aangeboren krachten toe.
Hun lichamen vatten vlam.
Bewegingloos lang gestrekt,
en in balans zonder te weten hoe,
gutst er leven in haar schoot:
rechttoe naar een altijd begonnen verleden,
op naar een toekomst die nooit komt.
Ineengestrengeld…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De zon was al weken het zenit voorbij
de zomer nauwelijks halverwege
of de legioenen togen reeds
naar de winterkwartieren
Het leeuwendeel voer op bevel
van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende…
Gevangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 Gevangen tussen het kader van mijn leven.
Verstrengeld in het verleden.
Het heden heeft geen waarde meer,
op de toekomst heb ik geen verweer.
Mijn ogen zijn blind geworden
overschaduwd door verdriet.
Mijn lach is in mist opgegaan
door diegenen die mij niet verstaan.
Mijn gelaat is bedekt met schaduwen
Ik kan alleen nog vertwijfeld kijken…
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 'Herinnering aan Volland'
Kijkend naar Holland
zie ik linten van files
stromenderwijs
ter bestemming gaan,
stuurhutcabines
op vier of meer wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen…
RUIGOORD: 'N FIJN OORD, voor een plaatje van een man!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
439 In een kluwen van kleurrijke mensen
uitgerust in veelzijdige kledingstukken
zittend in een volledig natuurlijke omgeving
verpakken de mensen hun ziel en zaligheid
zich richtend op het zijn van het mijn
van hun zovelen in 'n zinderende stilte
luisterend naar 'n zwoele, mooie,
zwijmelende zingende en spelende vrouw!
DE MAN; 'T PLAATJE…
Slimme schoenen
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
674 Verdwalen is voorgoed verleden tijd
Wanneer u koopt wat warm wordt aanbevolen:
De e-gids die (verstopt in beide zolen)
Ook wandelaars langs ’s Heren wegen leidt.
De mensheid heeft het maar weer mooi getroffen,
Men vindt de juiste weg nu op zijn sloffen.…
Kallemooi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Hoog boven in zo ’n kooi is het erg saai
En hij mist er zijn teerbeminde kippen,
Zodat hij na drie volle dagen sippen
Maar overgaat tot langverwacht gekraai:
“Fantastisch feestje hoor, dat Kallemooi,
Maar wat moet ik nou in zo ‘n malle kooi?”…
FRANKRIJKS OMMEKEER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 Voorbij Calais wachten mensen op het strand,
die wanhopig zweten en angstig staren.
Verschijnt straks een schip, dat hen kan varen
naar het veilige, welkome Engeland?
De koningsgezinden van hoge stand
staan vol wild gemoed voor de kalme baren.
Vredige nachtwind wil zich verklaren
als rustgever bij de bange zeekant.
In het omringende duister…
Emmercompascuum
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.169 Mijn dorp ik heb u lief
Het dorp met zijn lange kale vlaktes,
waar stapelwolken reiken van de Hemel
naar de aarde, in een poging
aard en hemel met elkaar te verenigen.
Hier voelde ik de liefde als een tedere zachte
warme mantel die alles omhult.…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…