2852 resultaten.
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 De mens komt in gebrek buiten of met zijn schuld,
Onschuldig wordt er veel gebrekkig geboren,
Onschuldig hebben veel hun have verloren,
Wel hem, die zulks gedoogt met Job's loflijk geduld.…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 toegestoken
gelijk in de potdichte mist de seinen
Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud
achter mij vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts de vredige overgave
Gisteren schijnt wel erg lang voorbij
evenals de hang naar die aards have…
Vlinderpelgrimage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 Aan de oevers van Cape Cod melancholiek
Zwaait Bas Jan af in zijn triptiek
De levende have wier wuivend weesgegroet
In zijn uppie voor de Zefier uitgaat
De opgang tegemoet
Schier Atlantisch overschrijdend document
Waarvan elk zweemsel naderhand verstrooid
Getuige de Guppy van zijn smartenman berooid
Op de verstgelegen klippen van Aran…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.
Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…
Al zijt Gij vert, Nooit uit het hart.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.595 Door de Liefde lijd ik vrese:
Liefde zoekt uit vrees te wezen,
Even als de Schipper doet,
Als hem treft een tegenspoed,
Van de woeste storm Winde,
Tracht hij goede ree te vinden:
Veile Haven, anker-strandt,
Daar hij schadeloos belandt:
Even gaat het mij in 't minne,
Ik zoek uwe gonst te winnen.…
Diabolide
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 stil,
schreed althans amper voort
en de boeren, die ploegden maar voort -
die zoon in zijn diabolide
- GPS-navigatie aan boord -
langs randen die dàt juist verbieden
slipte en dacht
als ik nog langer wacht
komt die duivelse diabolide
nooit aan op het Zandvoorts circuit
en strandt-ie, mijn bloedrode stier,
in 't zicht van de haven…
Zeeuwse inkijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 (Bij een schilderij van Maryanne van Winden)
Langs de oude haven van Goes geflaneerd
en verbaasd naar de mooie huizen gekeken,
waarna een antiquair uit de doeken deed
over de historie van Zeeland. Hij toonde
een oude kaart met tientallen eilanden en
diepe geulen daartussen.…
Extra large
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 extra large
de aanwas van recent geïnfecteerden
bij zuidelijke wind gedragen op een monstergolf
‘men wenschte vruchteloos een haven in te slaen
eer 't staetschip deerlik strandde’
drenkelingen op de vloedlijn van voorbijheid
liggen als kadavers klaar voor een feestmaal
zalig verklaard door het schaaldierengilde
met sterren beloond door…
SINTERKLAAS BESTAAT NIET, MAAR HET SPROOKJE WEL!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.472 vandaag nog voor zijn intocht op IJburg
Ze heeft nu een volwassen leeftijd
ze heeft recht op het echte verhaal
vandaag nog voor zijn binnenvaart op IJburg
SINTERKLAAS BESTAAT NIET
MAAR HET SPROOKJE WEL
vandaag gaan we dat zien op IJburg
Hij komt, hij komt die lieve, lieve Sint
Die GoedHeiligMan met boot en witte pieten
vandaag in de haven…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
vorstin
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.099 de maan zilvert
in nachtelijke majesteit
door het zwarte kant
van berkentwijgen
onze ontmoeting is
in een zachte koele nevel
het maanlicht schittert in je ogen
jij maakt de sterren de orion
de verre nevels en kleuren
tot je vrienden
jouw gezicht is de sterrenhemel
mijn eeuwige ster
ik mag bij jou stralen
warm en veilig
in donzige…
Het regent
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
872 Het regent,
mijn huid ondergaat de vochtige geseling
onder stil protest;
Het regent,
goten worden tot rivieren waar doorheen
papieren scheepjes een veilig heen komen zoeken;
Het regent,
de zomer huilt uitbundig
om de haar onthouden zonnegloed;
Het regent,
ik knipper het prikkend vocht
ongeduldig uit mijn klamme ogen;
Het regent,
soms ook…
Dromen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.261 Ga nu maar slapen,
veilig warm thuis.
Beschermd door liefde,
beschermd in je huis.
De sterren, de maan
verlichten de kust.
Dromen verlichten
de nachtelijke rust.…
Golflengte
netgedicht
3.8 met 127 stemmen
106.457 Tussen u en mij
Zeedistel en zeekraal
een lege plek voor ons
warm zand en de zon
die ter kimme gaat
rood gloeit en uitdooft
Ver, ver van ons
stemmen verstrooid
op de wind
Een hond blaft
en boven ons
muziek als een lied
Hier is de cirkel rond
het lichaam veilig
achtergelaten
Hier bestaan wij
hebben niets
rollen af en aan
vloeien…
lieve mama,
hartenkreet
4.3 met 54 stemmen
5.422 je hart straalt zo warm
je buik voelt zo veilig
ik ben thuis
bij jou binnen
het is hier zo heerlijk
je omringt me zo teder
je drenkt me in louter liefde
wees sterk, lieve mama
laat me gaan
wat jij me gaf, ben ik geworden
jouw schoonheid van binnen
zal ik nu voor jou zijn
wees dapper, lieve mama
ons afscheid is onze ontmoeting…
Ze rammelt dood
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
788 soms knookt
een hand met kootjes
aan geweten in warm
vlees dat is geweest
ze rammelt dood
trekt pezen aan
van wat ooit buigzaam
en zo soepel was gebleken
ik heb haar niet vermoord
die hand was me zo heilig
gevouwen gingen we akkoord
geringd voelde zo veilig
toch rigor mortus je
in laatst bewegen
jouw hete vlees heb ik mijn
levenlang…
Vuur
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.252 Vuur hoog en heilig,
niemand nog veilig
maar uitgestuurd
voorgoed op weg
naar heil en vrede.…
Plotseling vliegt er een smak
gedicht
2.7 met 34 stemmen
15.737 Nu het veilig is, kijk ik
het trapgat in, en luister
hoe beneden op de deurmat
de Echo ritselend
en knisperend verpulvert.
------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…
Moord
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.590 Een schot
rampzaligheid
Een haal aan de trekker
Jeugdfrustratie,
Haat en nijd
Misdaad in de maatschappij
Razernij
Orde, veiligheid
Angst voor repercussies
Ontkenning van gelatenheid
De richting kwijt
Valse illusies
Mededogen, harde wraak
Voor of tegen mee betogen
’t wordt hun zaak
wat moet wel en wat moet
niet gewogen
Achter…
mijn eerste adem
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
6.189 ik wentel in water
zo warm om me heen
een veilige wereld
voor mij heel alleen
dan duwen plots krachten
mijn lijfje er uit
wat mij staat te wachten
is kou op m’n huid
een stem: ’t is een meisje!…
in je slankevingerhand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 ik hoef je
niet te raken
in samen verenigen
we staten en maken
zo de wereld vrij
in je lach
schijnt steeds de zon
en als ik hagel
of weer donder
regenboog jij alles om
in je slankevingerhand
voel ik me veilig
kan ik doen en laten
wat ik wil jouw
liefde is me heilig
als jij je koppie
op mijn schouder legt
en…
jij die komt
netgedicht
3.9 met 63 stemmen
3.074 ik wacht op je
terwijl jij reist
onderweg naar
jouw naam
en een wijle
drijft onder
een bonzend en
veroverd
vrouwenhart
waar je
als vederlicht gewicht,
na erkenning
in een veilige duisternis,
te samen in
enkelvoud start
zo tel ik mijn uren af
terug naar de aarde
en jouw dagen
die spoedig worden
geboren
als je dan…
Vlokken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.261 Ik had al gedroomd van jij en ik samen,
kijkend naar de sneeuw, veilig achter de ramen.
Over vrijen en slapen onder jouw deken,
terwijl er buiten geen teken
meer was van leven,
enkel vlokken die zweefden.
Oh, ik had zo graag nog zoveel meer.
Ach, misschien, helaas, een volgende keer.…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
De vogels der vergankelijkheid
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
762 Voor de wagen die me veilig brengt
naar waar ik straks wil zijn
vliegen de vogels;
Ze zijn er even, dan voorgoed weer weg.
Een onbestemde weemoed
volgt me heel de avond
en brengt een verre herinnering
weer heel intens nabij.…
Toe zeg het me
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
657 Je lag zo veilig in mijn armen
geboren vanuit liefde
in mijn schoot
je eerst lachjes waren
juist voor mij
je woordjes
je wankele stapjes
aan mijn hand
zeg me, waar het mis ging
wat deed mama fout
woorden komen bijtend uit je mond
je ogen staan zo koud
zeg me waar het mis ging
wat deed mama fout…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 "alles is liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent…
herfstvrouw en de eik
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
657 De zon glimlacht
door eenuwenoude takken
bladeren ritselen in de wind
in zijn bast
een hart gekerfd
vogels voelen er zich veilig
nu het herfst wordt
draagt hij vruchten
kinderen rapen met plezier
eikels vallend op het mostapijt
en zij omarmt om troost te vinden
legt haar hoofd
tegen zijn stam
alsof hij luistert
zo voelt ze zijn bescherming…
dag kruimeltje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
827 dag kruimeltje,
welkom bij mij
Ik ben je mama
je papa is aan mij zij
dag Kruimeltje
welkom in mijn buikje
om te zorgen dat je veilig ligt
slaapt mama met een kruikje
vaarwel kruimeltje
Je was welkom in mijn schoot
maar helaas je hartje klopte niet
helaas kruimeltje, je was dood
vaarwel kruimeltje
ga maar bij de sterren staan
misschien…
hangplek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 de witte wereld gaf geen zicht
op warme tenen of een veilig dak
de afgezakte ranken van mijn oude klimop
lieten meer te wensen over
en het ongemak van dikke dekens
drukte zwaar
tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar
kouder werd, liep er slechts wat warmte
tussen opgepakte veren
zoveel keren al
gaf de voederplank niet alleen maar
wat…