4280 resultaten.
natte ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Ik heb natte ogen
Tranen die uit mijn hart komen
Liefde wat uit mijn hart stroomt
Uit mijn ogen naar buiten glipt
Verdampt in het zonlicht
Ik heb natte ogen
Mijn hart is gebroken
ik voel pijn, teleurstelling en verdriet
Mijn liefde lift mee met mijn tranen
Mijn tranen verlaten mijn ogen en verdampen in het zonlicht…
Overleden? Gordijnen dicht!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
730 Maar als de persoon net overleden was,
zaten de gordijnen tot aan het verlaten
van het huis hermetisch gesloten!…
het ritme van een schaduw
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
856 met het kussen op het hoofd gedrukt
ontstond de wil om te overleven
lijf en leden, 't vrouwelijke
luidde de pijn in, de duisternis als
een wijde cirkel in waan
naar latere jaren, de rug gedraaid
om te kunnen dragen, in het verlaten
van het kind en opzij gevallen dromen
van het niet meer kunnen bewegen
uiteindelijk
gedoofd, de mond…
Te amo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
757 telkens wanneer ik kijk
zien mijn ogen jou en
weten dat er geen vrouw
zichtbaarder is in tederheid
vloeibare vormen verlaten
uitgewaaid de liefdeswind
die als parels jouw bloem
in ochtendnevel verfrissen
schoonheid is niets zonder
jouw gelaat te aanschouwen
mijn hart bemint je met vuur
die aarzeling verzengt in liefde…
De vrede van het wonder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
466 De behoefte van bijna ieder mens,
om eens zijn gevangenis te verlaten.
Dat alles jaagt op het kloppend hart,
van ons geheime, dichterlijke bestaan.
Met godsdienst heeft dat niets te maken.
Met religie heeft het veel van doen.
Alles met de vrede van het wonder,
dat zich door niemand laat begrijpen.…
Stuurloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Ik herzie mijn leven
Op een afstand
Voor een ogenblik
Slechts heel even
Het kruipt als los zand
Door mijn handen
En sluipt stuurloos
langs mijn benen
Verdwijnt dan vluchtig
Op een verlaten strand
Kriebelt plagerig
tussen mijn tenen
Ik herzie mijn leven
In een vogelvlucht
Voor een ogenblik
Slechts heel even…
Tussentijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
618 Ik sta gewoon maar op en drentel door de dag die doorloopt in de nacht die niets meer tegen houdt zodat de waarheid binnen sluipt en ik verdrink in golven van verlatenheid totdat ik ‘s morgens
bovenkom
en zonder voelen, weet
en zonder luisteren, hoor
in tussentijd die mij gegeven is.…
Moment
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
824 Alles gaat voorbij
De treinen die langsrazen
De koeien die daar grazen
Het leven, jou en mij
De stad, het dorp, de straten
Ooit wordt het stil, verlaten
Terug naar wat ooit was
Van oersoep, water, gas
Naar leven, jou en mij
Treinen razen langs
Koeien in de wei
De zon die onder daalt
Alles gaat voorbij…
Stilte als vriend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
508 ik ken de blikken
maar zij zeggen
mij niets meer
voel handen
op schouders
ze doen alleen zeer
zeg woorden
die zo verdwijnen
in oost-indische oren
wanhopig zoek
ik een uitweg
in alle negeren
neem stilte als
vriend om terug
naar mezelf te keren
heb het gedruis
naamloos verlaten
niemand had iets in de gaten…
Polar Bear Blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 Ik verlaat mijn warme bed.
De beren zijn hongerig gaan zwemmen,
naar de rand van hun ijzige bestaan.
En wij? Wij zullen morgenochtend,
luxueus ontbijten gaan.…
regenboog
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
567 ik kan je zien
in vol ornaat
wanneer regen
de zon verlaat
je straalt als koning
aan een blauwe hemel
regeert slechts een moment
tussen wolken gewemel
je koningsmantel
in vele kleuren
van fel rood tot violet
toveren lichtjes in mijn ogen
je hoort het moeilijk…
maar ze kraaien van de pret!…
Gedurfd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
734 Tegen een amechtige garagemuur,
tussen vergeelde stengels,
uitgeplozen grassen en distels
kortom de jaarlijkse tragedie
waar mensen met herfstproblemen
uiteraard aan voorbijlopen
staat daar
op een verlaten namiddag
zonder ons medeweten
het noeste blauw van
een korenbloem!…
moment van dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bakken regen, nat vandaag
maar trek het je niet aan
sluit maar goed het raam
bespaar maar het geklaag
de herfst zal ons verlaten
koning winter klopt aan de deur
hopelijk een warme zachte
dan hoor ik niet te veel gezeur
maar iedereen mag hopen
dus kies ik voor de lente
een moment van zonnestralen
verzameld in mijn dromen…
De ochtend relativeert
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 Benen, gevoelens, gedachten,
dwalend door de stille straten,
die even alle zorgen verzachten
als de nacht het etmaal heeft verlaten.…
Welkom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
373 met de vreugde van kinderen
die spelend
hun dag beginnen
zo zijn ze hier gekomen
reizigers als wij
van zover weg en ons nabij
met de adem die draagt
wees welkom
onder ons stem die ons aanspreekt
tot leven
gericht op ons hart
weet van verborgen pijn
in donkere nachten
als duisternis de aarde dekt
in morgenlicht verlaat…
Blijven Dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 ik zal altijd van jou blijven dromen
omdat ik je nooit heb gehad
en zo ja dan zou ik je nooit
kunnen houden
want er waren anderen zat
jij had keus genoeg m'n schat
we zullen nooit samenkomen
ook als jij mij zou hebben gehad
zou je mij toch hebben verlaten
zodat we beiden blijvend met
verlangen kunnen dromen
over dat wat geen van ons nooit…
Vloeibare vormen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
525 Vloeibare vormen verlaten
uitgewaaid de liefdeswind
die als parels jouw bloem
in ochtendnevel verfrissen.
Schoonheid is niets zonder
jouw gelaat te aanschouwen.
Mijn hart bemint je met vuur
die aarzeling verzengt in liefde.…
liefdesrituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
495 een vaag verlangen
roestig weten een
zwanenzang misschien
van verstofte
mensenliefde
zie de zwaan die
het nest verlaat
haar minnaar
uitzinnig roepend
onthaalt
hoe ze haar kop
schudt hoe hij haar
knabbelend begroet
hoe ze samen de
lichte vleugels uitslaan
liefdesrituelen die
vergeten verlangens
doen zinken onder
een ademloos…
Ruimtepijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 ver keken
je ogen in het
heldere blauw
waarvan de kou
op onze huid
tintelde en
woorden al
bevroren
voordat hun
tonen
twinkelden
de grootsheid
van ruimte
maakte ons klein
gelukkig brandde
vuur tussen ons
een heerlijke
warmte oase
als deken van
liefde tegen
het verlaten zijn
en ruimtepijn…
KONING KRIJGT BLAUWE ENVELOP, kopt het AD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander
Zegt staatshoofdfunctie op en spreekt:
“Landgenoten, wat heb ik van u genoten
En van de landen: Nederland en de Overzeese Landen
Maar de belasting wordt mij te zwaar
Ik ga u verlaten
Ik vlieg naar een paradijs, een belastingparadijs
Maxima schrikt wakker en kijkt op zij
Hij ligt er nog, hij is er nog…
Testament van dwaze dingen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.348 Verlate trekvogels stijgen haastig op
een reis van wetten en weerstand
zal hen dicteren.
Gekooide vogels weten niets
over dictaten van bergen of wind
achter tralies landen gekortwiekte veren.
De dichter jaagt papieren dromen na
bij thuiskomst stalt hij zijn zinnen uit
een testament van dwaze dingen.…
VOORT EN TERUG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
118 Ieder mag met zijn of haar last
voor Jezus' kruis verschijnen
dat gewicht begenadigd
daaronder neerleggen
vrij en verlicht
de paal aan de achterzijde
verlaten en verder gaan
maar deze weg van verlossing
zal niet eenmalig wezen
de wenk naar de voorzijde
van het zegenrijke kruis
wil zich eindeloos herhalen
bemoedigt wanneer dan ook…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 alleen lopend door het bos
voelt nu vreemd zo verlaten
niemand meer om tegen
te fluisteren of te praten
als antwoord op blikken
die mij soms hoopvol vragen
wat waren wij toch
onafscheidelijke maten
een blik was vaak genoeg
om elkaar te verstaan
helaas ik moest je laten gaan
weet je afscheid nemen
doet zo zeer geeft zoveel pijn
toen…
Waar geluk de leegte draagt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
809 Ik hoor de stilte
van planeten,
fluitende vogels
in het avondrood
De bruisende zee
die opwaarts golft
en die de hemel
in mijn oren fluistert
Het verlaten strand
waarop mijn voeten
als naaktmodellen
in aquarel geschilderd zijn
Laat mij nog even
één moment verzinken
in gedachteloze stilte
waar…
De dood begraven
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.539 Het neer strijken van de raven
Een leven voorbij
Geleefd naar de maatstaven
Letters geslagen in klei
Verlost en vrij
Het tellen van de dagen
Over gebleven vragen
Zie de gedachten
waarin ik voorbij schrij
Achtergelaten
Achtervolgd
Stemmig als verlaten straten
Door gevogelte gevolgd,
samen met de dood begraven…
Tijd bijna stil gezet
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.111 De klok heeft mijn hoofd verlaten
de uren stil gezet
toekomst in nevel verhuld
geen tijd voor nu gelaten
De tijd heeft de geest gegeven
wat zij nodig had of meer
nu dwaalt hij rond
proberend verleden opnieuw
te beleven
Maar de haast
eeuwig ijlende haast
zelfs de tijd kan hem niet stoppen
en ik ren mee, verdwaasd…
Geheim nummer
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.463 Overal kom ik je tegen
in het bos, bij de zee
Als de zon schijnt of bij regen
altijd ga je met me mee
Soms zou ik je willen bellen
maar je nummer is geheim
Wil ik je dingen vragen en vertellen
wil ik heel graag even bij je zijn
Veel te jong heb je ons verlaten
zonder afscheid ... zomaar dood
Wat zou ik je graag even willen bellen
maar…
Dwarsligger
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.054 Zo droog stonden mijn woorden
nooit; de bladspiegel verlaten
in zichzelf.
Schijnbaar onzicht lijnt ook
de vulling van het verhaal.
Doordr oordr draai doordraai-
en klinkt de mede-val
uit het verband.
Bleekneuzend mager geeft nu ook de spraak
de geest terwijl letters nog een laatste
druk pogen uit de greep…
innerlijke liefde
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.679 Daar zie ik je zitten
Verlaten en alleen
Of is het schijn
Zit je niet alleen te zijn
Maar ben je even in jezelf gekropen
Weg uit je dagelijks bestaan
Op zoek naar wie je bent
De weg die je werkelijk wilt gaan
De zon op je gericht
Het water aan je voeten
De wind om je heen
Eén ding is zeker
Je bent nooit alleen…
Wind en Water
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.526 waaiende wilgen slingerend langs een beek
woeste wolken jagen... aangeschoten....wild
verwaaide gezichten, nat, vaal en bleek
zwijgzame stemmen....dorstig........verstilt
God heeft deze negorij verlaten
vervloekt is hier de rust
geen remedie zal hier nog baten
eeuwig grommende golven, ondergelopen kust.…