5125 resultaten.
plank
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.254 hij voelt de adem uit zijn longen groeien
de woorden staan stijf in zijn keel
zoals zijn lichaam dat een plank is
en langs alle kieren kraakt
vol wormen en vol sporen van regen
de foto in zijn handen is niets
dan een vlekje vertroebelde troost
dat hij tegen zijn dovend hart drukt
en indommelt…
Doodstil
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.521 Ik adem je uit
en geef me over
aan ons leven.
Ik pluk opnieuw
de dag
van winterbomen.…
laat
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.550 laat ogen blind
handen vrij
vingers
teder strelen
laat oren doof
wangen rood
lippen
kussen stelen
laat haren los
zinnen gaan
armen
zachtjes sluiten
laat liefde zijn
adem in
angsten
altijd buiten…
Ik wil je zoveel zeggen
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.509 Dat mijn lijf heel even spreekt
Als ik je stem hoor
Daar doe ik het voor
Dat mijn pupillen groeien
Als ik in de jouwe kijk
Het voelt zo rijk
Dat mijn adem even stopt
Als je me aanraakt
Dat is wat me zwak maakt
Zwak maakt voor jou
Maar ik kan het je niet vertellen
Je bent nu vrij
Rust zacht mijn engel
En wacht op mij…
waarin verliezen huist
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
807 waai mijn blosjes weg
bevries de glimlach
breek mijn lippen
is er meer
ijzig is je adem
je kille stem
verschraalt mijn lijf
waarin verliezen huist
muren zonder kamers
handen afgekapt
ogen die verbouwden
alles wat ik was
je ruimte stond me aan
ze liet me gaan
ik droom niet meer
om koud te wonen…
Nooit alleen
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.519 Ik weet je ergens ver-weg
en toch zo dichtbij,
verstrengeld in gedachten,
wonend in gevoelens,
voel je adem door mij heen.
Als een ontluikende bloem
laat jij je hart en ziel bij mij.
In ontelbare kleine dingen
kom je onverwachts
telkens weer...
zo 'rakelings' voorbij.…
Ze zeggen...
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
703 Ze zeggen dat ik minder huilen moet
omdat je adem stopte maar
ze zeggen dingen die niet kloppen
want het verdriet is net zo groot
als de eerste dag.
Ik huil nog evenveel
als op de eerste dag.
Ze zeggen dat het slijt
Maar zeggen niet wanneer!…
Stilte
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.767 Ademloos, stonden wij rond jou
toen jouw laatste adem verstreek.
Zo rustig, bijna mooi
en stiller was het nooit.
Die stilte even vasthouden
nog even bij jou zijn.
Nu, nog je warmte kunnen voelen
het ging zo snel voorbij.
Jij werd steeds kouder
en om ons heen werd het druk.…
Dichter zonder taal
netgedicht
3.5 met 61 stemmen
9.596 ik stap in stoute schoenen
om woorden te vinden
als cirkels
om van het begin
de warmte te dragen
tot het eind en
weer verder
ze zouden
het verborgene
moeten vangen
stil rollend
draaiend, traag
als kringen licht
op huid
mijn glimlach zijn
in kleine letters
als stille adem
ongeschoeid…
De enige manier
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
637 Er is maar één manier
Praat met me
Ik verdrink
In de woorden
Die voor jou bestemd zijn
Laat me praten
Ik kan niet meer ademen
In de storm
Van ongeordende zinnen
En de regen van letters
Open je mond
En verlos me
Van de zee
Van rondtollende gedachten
Die op mijn schouders rust
Mijn hart verdrinkt
En ik wil alleen maar praten
Dat…
Getz
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
779 Insensatez
De adem voelbaar
in een zoektocht
langs de juiste kleppen
Jobim op de toetsen
rond de heesheid
van Maria Toledo
En opeens ontvouwt zich
de bloem van de meester
rollend koper
wuivend riet
vergezichten van klank
in een volheid die
rechtstreeks naar het
hart gaat
Zo wil ik klinken
met jou…
Soms
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.323 Soms dan droom ik
dat ik ijsbeer en jou weer draag
zonder tranen in de nacht
Soms dan voel ik weer
jouw hoofd op mijn borst, en
ons ademen in de schemer
Soms fantaseer ik
dat alles hetzelfde is, en
niets helemaal verdwenen
Maar soms, dat is maar soms
en de waarheid kost me vaak
zoveel moeite om te leven.…
vrouwzijn
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.178 voel hoe ik je vasthoud
als woorden op huid
niets is een schaduw
onder het zandglas
van spijt
ik geef je mijn ritme
nog liever dan lief
als een lichtgolf
van vogels door
het nachtelijke tij
en ik adem
jouw schoot
in kleuren van méér
mag ik jou geven
het windwarme leven
als zee en als vrouw
volkomen
in jou…
Simpel Valentijnsgedichtje
hartenkreet
3.1 met 35 stemmen
3.987 Zal ik ooit het geluk ervaren
Je hand te kunnen aanraken
Je zachte huid te voelen
De streling van je zoete adem op mijn gezicht
De extase van je lieve armen om me heen
Zal ik ooit je leven delen
Een troost voor je zijn
In zwarte tijden
En je gezel in vreugde
Dansend in het gouden licht
van mooie dagen…
tweedehands
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.894 Slakkenslijmsporen;
Ik betegel je huid met mijn adem,
ik roep om je reactie.
Je geur is als mijn hartslag; ik verlang naar je geur.
Je ziet me als een souvenir,
als een tweedehands auto met een ratel.
Je geeft me veel te weinig inspiratie;
Te weinig om van te leven.…
De lente komt
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
10.527 De lente komt
we raken bevangen door licht
luisteren gaat in zingen over
kijken in springen
zien
wordt blijheid en ruime adem
het duister blijft achter
zonder groet
als niet
de kleine oude stem
over het bos zou praten
waar bloesem groeit
uit herfsten zonder einde…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
Even stil worden
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.009 Wat is het fijn
om even stil te worden;
de drukte te laten voor wat ze is;
heel diep adem te halen
en te weten dat niets
van wat we zo belangrijk achten
de eeuwen zal trotseren.
Wat is het fijn
om veel te kunnen relativeren
en te kunnen glimlachen
zomaar, zonder bijbedoelingen.…
dit jaar loopt bijna van de wereld
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
704 bij kaarslicht op stilte
val ik in warme ogen en stroom
tot kippenvel wat in hartjes opkomt
haar wereld is de huid
van een schat
waarin ik me thuis vind
met meer adem dan het leven
toen ik geboren werd
zeg ik oprecht
waar alles om draait
in de armen die me wensen
vind ik de rust die me lief heeft
(c) MickeyF…
Onzichtbaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
940 Het was me beter om in eenvoud
ongewild niets meer te zeggen
en de stiltes te weerleggen
met wat nietsvermoedendheid
die ik zou ademen en zuchten
in een beeltenis van vingers
die vergleden door je haren
met de losgeslagen tijd
Het was me beter -als ik kon
om in de eenvoud niets te zeggen
en in ongestild verlangen
nu maar even niets te doen…
warmte
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.355 Voel je adem, om me heen
het voelt zo vertrouwd
iemand, die van je houdt
vertrouwd,dat was je meteen.
Voel je warmte, om me heen
die me zo teder verwarmt
de kou, net als steen
verdwijnt als jij me omarmt.
Voel je warmte, om me heen
zo voel ik me weer sterk
iets, dat kan niet alleen
een gevoel, waaraan ik werk.…
De echo schaterlacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
425 Spoken uit het verleden
dansen in het donker
van de nacht
soms wil ik leven in een leugen
alsof jij mijn lief nog steeds
de adem van mijn ziel bent
maar je deed de deur
achter je dicht
mijn hart huilt
al blijven mijn wangen droog
voorbij……fluistert de wind
de echo schaterlacht…
Op het vinkentouw
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
961 moet ik wachten,
mijn ziel,
totdat het hart
uiteenbarst
en het bloed
aan adem zuigt
of dat ik verstik in een
laatste grote zucht
waarna mijn
ongesloten ogen
de ruimte verkennen
zonder dat ze jou
nog werkelijk zien
dien ik eerder te sterven
om jouw eeuwigheid,
onzichtbaar,
te mogen erven
wie is het dan
die ik dien…
Rechttoe rechtaan
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
707 vandaag,
morgen en gisteren
drink ik jouw beeld uit de fontein
van witte nachten
zonder te bezwijken
voor dagdromen
getoonzet in één stem
rechttoe rechtaan
jouw beeld maakt bij mij iets los
liefde slaapt nooit
jij bent mijn adem, mijn taal
bij nacht en bij dag…
‘k zou met niets kunnen leven
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
2.133 het ontwaken met lege handen
nog geen besef van tijd, beslagen
ruiten met mijn adem van vannacht
met op het kussen nog
de bonzen van het hart
‘k zou mijn leegte willen vullen
met zaken die ik niet wil maar
die ‘k moet dragen zoals
de oren van mijn bril
ik zou willen zijn met hem
die ik slechts ben – een mens
zoals die ander maar dan…
Kleialtaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 mensen verzamelen zich
om moeder aarde te danken
winden wervelen rond
van zuid, west, noord, naar oost
een buizerd vliegt zijn kringen
ziet met zijn scherpe ogen
hoe bloemen, bessen en vruchten
een kleialtaar versieren
in een licht briesje
vleugt adem van de grote geest…
Niet bitter
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
760 Soms gebeurt het, soms
worden woorden, als men
ze niet verwacht, vallen ze
moeiteloos uit de palm
van de nacht, ze komen
als de maan gunstig
staat, als ik drink, adem,
proef in wat ik dacht te
schrijven, zonder bitterheid,
in de nasmaak van de taal,
om me in te warmen, een
grootse taal die alle talen
in zich heeft, niet vervreemd…
Genegenheid
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
607 In alles waarmee je dichtbij komt
ieder onvoorstelbaar woord
waarmee je mij verwart
verwarmt in dit node oord
zal ik bij je blijven
misschien overbodig
zonder iets te zeggen
adem ik gezegende stilte
van jouw heldere ziel
en loop ik naar de oevers
van het meer waar herders
slapen met een woordenboek
als kussen voor de dood.…
Diffuus is het licht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
498 een hand
in de golven
de arm gebogen
vingers gespreid
een wenk zonder
lichaam en ogen
schuim tart
het zicht diffuus is
het licht onvoorspelbaar
er zijn geen
passanten die mijn
angst kunnen delen
ik spring
wil die hand
vingers gespreid
duik tot mijn longen
gaan barsten adem zee
maar haar ben ik kwijt…
Tot aan het voeteneinde…?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Het diepe ademen
in zovele nachten, wat
naakt en ontspannen
in haar droom de mijne
onderzoekt, te lezen in
een zucht wat liefkoost
het avontuur van ziel,
en zaligheid, genezen
van rug tot aan het
voeteneinde en terug,
voel me ik bevoorrecht,
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk, tegelijk
dan wel zonder bijkomend
gevaar te worden…