2226 resultaten.
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De berg ten top,
door heuvel en dal,
de staaf die je steunt,
je komt niet ten val.
Je rood scharlaken mantel,
die je behoedt,
je schreden heel teder,
vervolg je de vloed.
De stenen verdwenen,
terwijl je ze zocht,
eeuwen geleden,
wist je al dat het mocht.…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 langzaam slinken witte bergen
langs de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter…
Gezichten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 fragmenten
een koor van stemmen
het spectrum was te
breed voor deze lezer
ik legde je terzijde
op een dag ik kan je niet
laten liggen laat mijn ziel zich
op jouw sleeptouw nemen
stapvoets omdat het
niet anders kan kuier
ik met je op
je draagt me door dalen
van duisternis waar het kostbare
leven weerloos is
je leidt me naar bergen…
hun ogen laten je nooit gaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.402 bomen dwalen in het bos
stammen worden opgeslokt
verdwijnen in het groen
ze dragen zon en duizend
kleuren uit de tijd van toen
stenen breken los
markeren vage wegen
de rotsen zijn nog jong en
niet gebarsten van het ijs of
gladgeslepen door de regen
je wilt voorbij het bos
en met de bergen heersen
je ziet de bodem komen
hebt pijn…
Nachtpauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Mijn kleren zijn zwaar, lastdieren
met zakken vol zorgen, ik laat ze
wassen wanneer ik slaap, drogen
in het licht van de maan, ademen
Er kabbelt water in het donker
van de kloof tussen de bergen
hier en daar vuurvliegjes
die willen seksen, ze dansen
voor me uit naar de baai
het water is nog warm
zoals toen ik kind was
met mama in bad…
STRIJD EN RUST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 het meer van Galilea
stoort zich aan geen tijd en krakeel
weerspiegelt bergen en wolken
in zijn klare diepte
toont schoonheid en vrede
als in de dagen
dat Christus' gezag hier klonk
het Woord van genade bracht.…
kletsmeiers tegen binnenvetters (a romania)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 van de bergen taal geraken
en slenteren
uit het woest kabbelen
de beek vult mijn dorst op
[kannen] lager
dan menig opgehouden hand
spetteren druppels om op te gaan
terug
van waar zij niet komen wilden
[hier] op de woorden als wolken
wankelen zinnen uiteengereten
uit één verregend bed
niet opgemaakt zoals verwacht
maar doorwoeld…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…
pijnboomschrammen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 zich dit godenleven lang niet
zomaar laten kennen
soms probeert hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt van alle kanten
zoals hij immer gewend is geweest
- alhoewel verleidelijke tongen
hem bij tijd en wijle wel bereiken
blijft hij naar behoren kijken
maar geen god of mythische berg…
Zwarte doos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 Hoe rouw er van binnen
Uitziet, vraag je me,
Alsof je geen idee hebt -
Een onzinnige vraag
Op het eerste gezicht,
Want over hoe het er uitziet
Kan alleen ik uitsluitsel geven,
Want jij hebt het
Niet zelf meegemaakt -
Als je het dan toch
Per se weten wil,
Luister dan goed naar
Wat ik je te zeggen heb:
Rouw gaat hooguit aan…
Vertrouwen in het Leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 eigen druiven gaan oogsten
om jaren later na rijping
op het leven te toosten
aan een meerdelige
romancyclus beginnen
om een literaire prijs te winnen
die ene hoge berg nog in gedachten
om die met groot gemak te beklimmen
eerst even iets anders – hij blijft wel wachten
trainen voor die schaatstocht
want je weet maar nooit
hij kan elk…
Het vrouwtje van Halberstadt
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.152 denken Sie dran
Meine berge dort in der Ferne
Die säh ich doch wieder so gerne.
Maar eer nog de volgende morgenstond
Over Halberstadts bergen zijn goudglans zond,
Werd hier, verlost van haar plagen,
Het oudje ter snijzaal gedragen
-----------------------------------
uit: Jeugd-verzen (1926)…
Ik Ben Anne Frank, Zei Ze.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Een werkkamp als Bergen Belsen,
Kent, zoals ze zelf denken, vooral genade,
Voor hen die hun rug voor de Nazi's krommen,
met in hun handen een spade.
Reizigers die straks graven
Aan hun eigen graven.
Totdat hun lichamen het begeven
Na een leven als werkkamp slaven.…
Echo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
422 Voor ik
na
vraag
deed
bleek
na
dien
dat
na
gel
palm
vel
bloes
en galm
geen echo
klinkt
zo ook niet
na
genoeg
zareth
ijver
en to
noch na
kaarten
apen
en dagen
evenmin
na
zit
en vo…
De tuinen van Monet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.532 En zijn tuin in Giverny
Om zijn liefde daar te voelen
Die ontsproten uit zijn geest
Zijn vuur nog nimmer doet bekoelen
Het geeft mij kracht
Om te aanschouwen
Hoezeer zijn schoonheid verder leeft
Als je al je passie geeft
En ziet wat liefde toch kan bouwen
Zo zal het voor ons moeten zijn
Uiteindelijk zal toch moeten blijken
Als er bergen…
Oceaan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.847 Water, niets dan water
zinkend schip op volle zee vergaan
neemt herinneringen mee voor later
en rust in stilte op de bodem van de oceaan
daar in de diepte van de zee
zijn mensenlevens uitgeblust door het water
ook zij namen de herinneringen mee
voor hen was er geen later
en als later de plek des onheils is gevonden
en mensen aan het bergen…
De stomme rebel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.074 Smeltwater dat van de berg stort, zo woest.
Maar stom is hij, woestijn en zeebodem.
Hoe het begon?
De vonken spatten uit een steen
drijven de schade op, luid, luider geknetter.
Een teder oog, een streling is voor de ander bestemd.
Ik hoor iets, de aanzet van een woord.
Laat maar
Deze rebel is stom.…
In vredesnaam
gedicht
3.0 met 28 stemmen
16.842 Mijn nacht is breekbaar
als een kolibrievlinder
vreemde stappen naast mijn bed
laarzen groot als wolkenkrabbers
't bliksemt en knalt en ik sta weer
op straat - klein - alleen
Ik ren naar het slagveld
om een gedicht te schrijven
graaf geen kuil
voor gevallen woorden
ik laat de bomen
stapelverliefd ruisen
de bergen elkaar
opnieuw…
Tju
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Als een oude berg,geschminkt door de sneeuw
voel ik me leven door jou.
Een stille kleine bron verandert in een machtig
brullende zee,
eerst nors maar nu oké,
regenboog van troost in een zwarte eenzame nacht.
Onbewust mild is mijn heden,
windkracht tien mijn verleden.…
Ik, gewoon ik
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.189 Een wolk
Fijngestampte druppeltjes
Water in zijn dampende zelf
Golvend als de zee
Deinend onder de zon en
Spelend met het morgenlicht
Een berg
Opeengepakte stukjes aarde
De wereld in zijn reusachtige zelf
Standvastig als een sterke wil
Krachtig onder de lucht en
Overvloeiend in het bos
Een vuur
Regenende gouden vonkjes
Stille warmte…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het harde, houten luik is dicht
en daar achter is de dag
met zijn parel-gouden licht;
daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind,
de mensheid: man, vrouw en het fijne kind;
daarachter de zon,
daarachter de maan,
daarachter de zilveren sterren;
ook Vlaanderen, nevel-blauw,
en God.…
Ik heb een vrouw; ik heb een kind
poëzie
3.9 met 34 stemmen
4.842 - Ik sla de zware netten uit
en berg in 't roerig moer de fuiken;
maar, voor de hoop op weel'ge buit,
zie 'k drabben uit de drasse duiken.
Soms komt, voor diepre schoonheid borg,
me een water-roos heur blâre ontvouwen...…
Vergeten werelden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.612 ik kom naar jou
en neem je hand
we gaan samen
door dit prachtige land
dat ik voor jou uitvond
met wiskundig verstand
ik laat je bergen zien
en laat je zeeën zien
hier hoef je alles enkel
met mijn ogen te zien
en niets aan te horen
heb geen angst
je kunt gerust met me meesmoren
mijn grote heelal in
helemaal voor jou alleen
hier kun…
Kompas
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
764 Bergen voorbij, langs zee en strand,
waar woest de wind waait golven breken,
zoek ik met jou een merkteken
van de route: de houten hand,
of rode verfstreep die het zand,
het vocht, de tijd deden verbleken.
Nooit meer wil ik nog verdwalen,
in kringen gaan.…
Een lichtend spoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 in het
schalks wegkijken
je lach gaat mee
naar een niet voor mij
weggelegd perspectief
in de verte van de tijd
nog heb ik jouw
hand en vingers vast
voel je hart pulseren
met vitale warme kracht
maar onnavolgbaar
zweef je uit mij weg
in een lichtend spoor van
mystieke onaantastbaarheid
ik ben je kwijt
zoals smeltend ijs
de berg…
rode gebaren van herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 het razen over gaat
als een idioom dat niet
echt spreekt, of geleuter
met geluid van water
vanuit de douche
of gelaten warmte
als jij vroeger op moest
en het zo lief zei
daarom breek ik
gebroken woorden in tien letters
tot het blauw zwijgt
kun je het Bargoens wel zien
van waar je bent
of zal ik het je toe ademen
van een berg…
Kerstmis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
789 De vreters barsten echter uit hun voegen
en doen z'n haren zelfs te berge rijzen.
't Is voor de paus een bron van kerstmisnoegen.…
uit het hart
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
827 hun tempel in goud
temidden het bruin der bergen
schittering onder loden zon
op haar lokroep tot over de horizon
miljoenen uit hun schulp
ter openbaring hunner wereld
haar ingewanden opengesteld
consumering binnen haar muren
het hoogste goed der net gehuwden
met menig zaad geplengd
voor ‘t eerst op koud plavuis
onder 't oog van niets gezien…
queeste volbracht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 halsstarrig de blik
op de horizon gericht
reist de geheimenbewaarder
langs bergen en door dalen
zijn queeste duurt reeds jaren
zijn mond en schoenen gapen
zijn kleding vervalt tot draden
door het lang en eenzaam gaan
niet eenmaal ziet hij om
zijn blik blijft naar de horizon
zijn schatten en zijn leven
kunnen geen terugblik velen
drie…