Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

Scheiden valt hard

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Scheiden valt hard; doch alle, alle dagen, zal ik het bloeien van uw hart in 't mijne dragen. Scheiden valt hard. Mijn lieve, laat u troosten: al is de nacht vervaarlijk zwart, eens licht het Oosten…

Lege wind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
schuur maar lege wind jouw vlagen dragen geen duinen meer aan kam de golven af verwaai de fictie van hun op geschuimde zinloze bestaan weerbarstig heeft hij alles getrotseerd was niet stuk te krijgen vond jou snel als zijn gelijke in het delen van de luwte is hij onverwacht gegaan zijn sporen zullen altijd in diepe groeven…
wil melker11 september 2013Lees meer >

het gebed van een vogel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
een zachte morgen breidt zich uit in windloos kransen leggen slechts de ochtendnevel huivert nog rond stille witte stammen, want de berken dragen stram de kou, verloren na de nacht van buiten af verdringt de tijd haar zonderlinge droom een vogel wacht, verlaat de nacht en zingt vanuit de hoogste boom…
switi lobi3 september 2014Lees meer >

Strakt een heldere hemel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
in bladerval kleurt je oogst in rijpe vormen speels krult de lach als je na drie keer vlagen rust vindt in de luwte van de wind met ogen die de zon nog dragen warmte stralen uit voorbije zomerdag dit seizoen is weer volbracht tussen kale takken strakt al in een heldere hemel tintelfris de winternacht…
wil melker4 oktober 2014Lees meer >

Atelier

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
De silhouetten van een creatief proces dragen al besef van schoonheid. De stilte zingt 't nieuw begin van vergezichten en 't hoog gevoel. De rust van deze nacht was welkom als de dageraad. Te bouwen aan gedachtengoed daarvoor is het nieuwe licht gegeven.…

Geen tijd voor de dood

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 781
De man die bij mijn hek staat, naast de berk Is oud en mager, bleek en zwart gejast Een eender pak draag ik, naar ik bemerk Ik schrik. Ik schouw en vind het ongepast Net nu het droef geschuifel naar de kerk Versterft en dan, de dood bij mij te gast? Ik zie mezelf toch graag nog zonder zerk En leid hem om de tuin, een duivels werk!…

waar het licht gloeit

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
en als ik dan even met mijn hoofd schud de zee zie die zoveel te dragen heeft wanneer de zon met pompoenoranje ogen haar schouders naar de nacht richt vogels nog een laatste keer opstijgen in de weemoed van mijn gedachten om daarna spoorloos te verdwijnen de hele nacht lang dan weet ik dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…

God

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
hoe mag ik je noemen wanneer ik zie hoe de bloemen in mijn tuin openlijk je diepe zelf voor mij openbaren waaiend op speelse zomerwinden je wondere werkelijkheid dragen zwoel geurend je passie voor leven uitstrooien leg je naam op mijn lippen zodat ik je als hemelsbrede koestering kan prevelen midden de wereld die ik liefheb ik noem…
verhavert17 augustus 2015Lees meer >

een ervaren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
zonder ook maar één schaduw van wolken glijdt een zonbeglansde wereld naar zoet sensationele sfeer waarbij onbedeesde vlinders zich gretig verzwelgen in windstil geluk en toch ervaar ik het gegevene als emotioneel beladen omdat ik herfst reeds in mij draag afscheid nemen maakt de mens een beetje klein zelfs al reikt het verwachtende…
verhavert17 september 2015Lees meer >

Ergens lacht een kind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
soms speelt de tijd met stemming en licht verandert het zicht op pleinen en straten die andere kleuren op deuren en ramen dragen haast heeft in traagheid nog geen plaats gekregen het groen rust zonder wind ergens lacht een kind stukjes decor uit het toneel van mijn jeugd die steeds vaker mijn gedachten bewonen in…
wil melker13 februari 2016Lees meer >

Tijger-donatie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Tegelijk komt in 't nieuws dat bij 't dragen van de Olympische vlam een tijger, geboeid en wel om het leven kwam. Afgeschoten omdat een agent zich bedreigd voelde, ach hoe attent. Op TV draait de commercial overuren…
Johanna22 juni 2016Lees meer >

Het leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Toekomst dichtbij, maar ook zo ver weg Verleden ver weg, maar toch nog dichtbij Een leven vol met uitdagingen en verrassingen Een leven met moeilijkheden en ziektes Levenslustig van jong tot oud Uitgeblust oud maar ook jong met problemen Pijn je kan er vaak niet om heen Dragen ook het leed dat je is overkomen Liefde overwint…
Leidy3 juli 2016Lees meer >

wensput

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
mocht je hem vinden en munten dragen in een oude buil werp ze, gooi ze kringen makend in een roerloos oppervlak en sta er stil voordat het dak zijn spanten kraakt de voordeur sluit de mat zich naar een voetveeg buigt met open handen gericht naar de zon ontvangen wat de waarheid weet mijn zonnehoed draagt gaten…

Jij zo bijzonder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Je belooft te komen in een roze of een blauwe droom jouw wiegje staat al op een troon Een engeltje is reeds aan het waken en zal je met Zijn rijke zegen door het leven blijven dragen. Wij gaan je met liefde omringen nu je ons hart onverpoosd laat zingen.…

jouw naam

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 832
Geen naam was ons te lief voor onze kleine hartendief een lange speurtocht in vele boeken om de mooiste naam voor jou te zoeken toen bleek hij al geschreven in de palm van Gods hand en voor het heilig doopsel draag jij een wit kleedje afgeboord met strikjes en kant symbool van liefde en zuiverheid nu je tot Gods kindje wordt gewijd.…

Hallucinatie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Met nuchter verstand ver weg in realiteit starend naar één punt koester ik de illusie om te dragen naar de nacht.…

Wereldlichtjesdag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
ook voor jou brandt er een kaarsje twee jaar mis ik jouw kriebelbaard jouw mooie kijk op het leven hoe jij genieten kon van muziek het kokkerellen gedichten, mensen een biertje, broodje paling het leven ook voor jou brandt er een kaarsje want het is stil, stiller zonder jou toch draag ik je met alle liefde mee altijd mee…
LadyLove10 december 2017Lees meer >

Beloftevol

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 595
enkel nog het onkruid wieden om de bloemen te vinden verborgen in knoppen in talrijke kleuren duizelig worden van nieuwe lentegeuren een musje rond een steen wat vlinders er omheen beiden vleugels van vrijheid om weg te kunnen vliegen wil je met me zwijgen woorden zijn te groot een glimlach is genoeg om de twijfel te dragen…

Grote schuiten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
zag voetjes gaan voelde weer hoe schelpen jaren geleden in mijn benen sneden ik mocht niet kinderachtig zijn heb toen die pijn verbeten maar niet in vergeten plastic schoentjes heb ik in de tas maar niemand die ze dragen wil ze komen niet van pas zelf het voorbeeld geven is geen goed idee zie mezelf niet met die grote schuiten…
wil melker9 augustus 2019Lees meer >

De maan herinnert me

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
zingen, het spel waarmee alles begon Geen last op onze schouders geen onderlinge wrevel Het heilige moeten is uit ons weggevloeid de wereld in getrokken dwingend en mateloos, kinderlijk eisend dat het tijd is om volwassen te worden maar dat ben ik al en de last van mijn leven blijft de mijne, lichter misschien als we hem samen dragen…
Zywa8 november 2019Lees meer >

Bloemenpoëzie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
bloemen dragen de kleuren van de regenboog hoe zoet het gemoed in ochtendblauw o schone parels van dauw troost die 't leven voedt in hartepijn en bij 't verlaten zijn er is een leed dat mensen elkaar aandoen zo hoog als de Mount Everest en er is een liefde zo groot als voor de dienstknecht van een zekere hoofdman over…

Tja

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 188
Het dragen van water Naar de zee, Dat valt om de dooie dood Niet mee, De bloemetjes buiten zetten Kan daarentegen Elke boerenlul, Voor ’t zingen de kerk uitgaan, Blijken velen Weer niet te kunnen, Een egoïst en een altruïst Zouden het Met elkander goed moeten Kunnen vinden, Doch vechten elkaar de tent uit, Omdat ze elkaar Niks gunnen…

Zachter zijn

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 132
Ik merk dat de woorden harder worden Maar mijn ziel zachter wil zijn Voor iedereen zorgen doet soms pijn Maar ik wil niet alleen dit dragen Het voelt soms zwaar Kan de pijn van de ander niet wegdragen Ik wil het gewoon laten zijn Ik hoop dat dit ook verdwijnt En dat ik dan een keer wakker word Met hem, die man die naast mij ligt En dat ik…

Schandpaal in Brussel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Een rouwstoet van rebellen In de staart dragen ze een gipsen vuist verbijten de razende traan Een verzet tegen smog en hoogverraad Want bos wijkt voor beton Een roettong likt aan de groene long.…
Wimper9 maart 2004Lees meer >

Schandpaal in Brussel

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Een rouwstoet van rebellen Ze dragen een gipsen vuist Verbijten de razende traan Hun verzet tegen smog en hoogverraad Want bos wijkt voor beton Een roettong likt aan de groene long De tuba pronkt met een wijde stem Trompetten scheuren de zucht Vullen het plein met flarden Die de snaar strelen, het merg treffen Zo verdwalen ze in een…
Wimper9 maart 2004Lees meer >

Naar Sapfo

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Want zolang ik jou ken Is alles te dragen.…
D8 juni 2009Lees meer >

Het onopvallend vruchtje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 833
Ik wil zo graag meer vruchten dragen maar er komt geen landman langs die naar mijn bladerdak komt kijken, ik heb geen schijn van kans. Ze lopen allen mij voorbij, begerig zijn hun ogen gericht op vruchten in het licht, naar mij wordt niet gebogen.…

blauwe stad

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
schepen liggen in de haven onbeweegbaar aan zware ankers vormen eentonig geborgen in de misthoorn van de morgen zelfstandig getekende kranen helpen de wachttijd dragen huizen op de wal hebben de diepgang van roerloos verleden masten die in de ramen opsteken een havenstad waar het gerucht in een schelp wordt geblazen tritons onder bruggen…

De echo van een regenboog

netgedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 435
Een donkere lucht zeven kleuren fluisteren door de harde stad Nu de boog rust in het geheugen van de aarde, blijft de lucht nog even dragen wat bijna niet te zien is. Elke kleur laat een trilling achter, een zachte echo die door het bloed blijft zingen.…
CB11 maart 2026Lees meer >

Gewone plataan in zomergroei

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 332
Je groene bladeren dragen geen haast, maar een stille kracht, een stroom die mij herinnert aan groei die niet zichtbaar hoeft te zijn, maar toch aanwezig blijft, zoals tijd zich stil ontvouwt.…
CB8 augustus 2026Lees meer >