4357 resultaten.
Scheiden valt hard
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 Scheiden valt hard;
doch alle, alle dagen,
zal ik het bloeien van uw hart
in 't mijne dragen.
Scheiden valt hard.
Mijn lieve, laat u troosten:
al is de nacht vervaarlijk zwart,
eens licht het Oosten…
Lege wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 schuur maar
lege wind
jouw vlagen dragen
geen duinen meer aan
kam de golven af
verwaai de fictie
van hun op geschuimde
zinloze bestaan
weerbarstig heeft
hij alles getrotseerd
was niet stuk te krijgen
vond jou snel als zijn gelijke
in het delen van de luwte
is hij onverwacht gegaan
zijn sporen zullen altijd
in diepe groeven…
het gebed van een vogel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 een zachte morgen breidt zich uit
in windloos kransen leggen
slechts de ochtendnevel huivert nog
rond stille witte stammen, want
de berken dragen stram de kou, verloren
na de nacht
van buiten af
verdringt de tijd haar zonderlinge droom
een vogel wacht,
verlaat de nacht
en zingt
vanuit de hoogste boom…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…
Atelier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 De silhouetten
van een creatief proces
dragen al besef van schoonheid.
De stilte
zingt 't nieuw begin
van vergezichten en 't hoog gevoel.
De rust
van deze nacht
was welkom als de dageraad.
Te bouwen
aan gedachtengoed daarvoor is
het nieuwe licht gegeven.…
Geen tijd voor de dood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
781 De man die bij mijn hek staat, naast de berk
Is oud en mager, bleek en zwart gejast
Een eender pak draag ik, naar ik bemerk
Ik schrik. Ik schouw en vind het ongepast
Net nu het droef geschuifel naar de kerk
Versterft en dan, de dood bij mij te gast?
Ik zie mezelf toch graag nog zonder zerk
En leid hem om de tuin, een duivels werk!…
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan weet ik
dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…
God
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
532 hoe mag ik je noemen
wanneer ik zie hoe de bloemen
in mijn tuin openlijk je diepe zelf
voor mij openbaren
waaiend op speelse zomerwinden
je wondere werkelijkheid dragen
zwoel geurend je passie
voor leven uitstrooien
leg je naam op mijn lippen zodat
ik je als hemelsbrede koestering
kan prevelen midden de wereld
die ik liefheb
ik noem…
een ervaren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 zonder ook maar één schaduw van wolken
glijdt een zonbeglansde wereld
naar zoet sensationele sfeer
waarbij onbedeesde vlinders
zich gretig verzwelgen
in windstil geluk
en toch ervaar ik het gegevene
als emotioneel beladen
omdat ik herfst reeds in mij draag
afscheid nemen
maakt de mens een beetje klein
zelfs al reikt het verwachtende…
Ergens lacht een kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 soms speelt
de tijd met
stemming en licht
verandert
het zicht op
pleinen en straten
die andere
kleuren op deuren
en ramen dragen
haast heeft
in traagheid nog
geen plaats gekregen
het groen
rust zonder wind
ergens lacht een kind
stukjes decor
uit het toneel
van mijn jeugd
die steeds vaker
mijn gedachten bewonen
in…
Tijger-donatie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
543 Tegelijk komt in 't nieuws
dat bij 't dragen van de
Olympische vlam
een tijger, geboeid en wel
om het leven kwam.
Afgeschoten omdat een agent
zich bedreigd voelde,
ach hoe attent.
Op TV draait de commercial overuren…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Toekomst
dichtbij, maar ook zo ver weg
Verleden
ver weg, maar toch nog dichtbij
Een leven
vol met uitdagingen en verrassingen
Een leven
met moeilijkheden en ziektes
Levenslustig
van jong tot oud
Uitgeblust
oud maar ook jong met problemen
Pijn
je kan er vaak niet om heen
Dragen
ook het leed dat je is overkomen
Liefde
overwint…
wensput
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 mocht je hem vinden
en munten dragen in een oude buil
werp ze, gooi ze kringen makend
in een roerloos oppervlak
en sta er stil voordat
het dak zijn spanten kraakt
de voordeur sluit
de mat zich naar een voetveeg buigt
met open handen
gericht naar de zon ontvangen
wat de waarheid weet
mijn zonnehoed draagt gaten…
Jij zo bijzonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 Je belooft te komen
in een roze of een blauwe droom
jouw wiegje staat al op een troon
Een engeltje is reeds aan het waken
en zal je met Zijn rijke zegen
door het leven blijven dragen.
Wij gaan je met liefde omringen
nu je ons hart onverpoosd laat zingen.…
jouw naam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
832 Geen naam was ons te lief
voor onze kleine hartendief
een lange speurtocht
in vele boeken
om de mooiste naam
voor jou te zoeken
toen bleek hij al geschreven
in de palm van Gods hand
en voor het heilig doopsel
draag jij een wit kleedje
afgeboord met strikjes en kant
symbool van liefde en zuiverheid
nu je tot Gods kindje wordt gewijd.…
Hallucinatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Met nuchter verstand
ver weg in realiteit
starend naar één punt
koester ik de illusie
om te dragen naar de nacht.…
Wereldlichtjesdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 ook voor jou brandt er een kaarsje
twee jaar mis ik jouw kriebelbaard
jouw mooie kijk op het leven
hoe jij genieten kon
van muziek het kokkerellen
gedichten, mensen
een biertje, broodje paling
het leven
ook voor jou brandt er een kaarsje
want het is stil, stiller zonder jou
toch draag ik je met alle liefde mee
altijd mee…
Beloftevol
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 enkel
nog het onkruid wieden
om de bloemen te vinden
verborgen in knoppen
in talrijke kleuren
duizelig worden van
nieuwe lentegeuren
een musje rond een steen
wat vlinders er omheen
beiden vleugels van vrijheid
om weg te kunnen vliegen
wil je met me zwijgen
woorden zijn te groot
een glimlach is genoeg
om de twijfel te dragen…
Grote schuiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 zag voetjes gaan
voelde weer
hoe schelpen
jaren geleden in
mijn benen sneden
ik mocht niet
kinderachtig zijn
heb toen die pijn
verbeten maar
niet in vergeten
plastic schoentjes
heb ik in de tas
maar niemand die
ze dragen wil
ze komen niet van pas
zelf het voorbeeld
geven is geen goed idee
zie mezelf niet met die
grote schuiten…
De maan herinnert me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 zingen, het spel
waarmee alles begon
Geen last op onze schouders
geen onderlinge wrevel
Het heilige moeten
is uit ons weggevloeid
de wereld in getrokken
dwingend en mateloos, kinderlijk
eisend dat het tijd is
om volwassen te worden
maar dat ben ik al
en de last van mijn leven blijft
de mijne, lichter misschien
als we hem samen dragen…
Bloemenpoëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 bloemen dragen de kleuren
van de regenboog
hoe zoet
het gemoed
in ochtendblauw
o schone parels van
dauw
troost die 't leven
voedt in hartepijn en
bij 't verlaten zijn
er is een leed dat
mensen elkaar aandoen
zo hoog
als de Mount Everest
en er is een liefde zo
groot als voor de
dienstknecht van een zekere
hoofdman
over…
Tja
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 Het dragen van water
Naar de zee,
Dat valt om de dooie dood
Niet mee,
De bloemetjes buiten zetten
Kan daarentegen
Elke boerenlul,
Voor ’t zingen de kerk uitgaan,
Blijken velen
Weer niet te kunnen,
Een egoïst en een altruïst
Zouden het
Met elkander goed moeten
Kunnen vinden,
Doch vechten elkaar de tent uit,
Omdat ze elkaar
Niks gunnen…
Zachter zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
132 Ik merk dat de woorden harder worden
Maar mijn ziel zachter wil zijn
Voor iedereen zorgen doet soms pijn
Maar ik wil niet alleen dit dragen
Het voelt soms zwaar
Kan de pijn van de ander niet wegdragen
Ik wil het gewoon laten zijn
Ik hoop dat dit ook verdwijnt
En dat ik dan een keer wakker word
Met hem, die man die naast mij ligt
En dat ik…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.228 Een rouwstoet van rebellen
In de staart dragen ze een gipsen vuist
verbijten de razende traan
Een verzet tegen smog en hoogverraad
Want bos wijkt voor beton
Een roettong likt aan de groene long.…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 Een rouwstoet van rebellen
Ze dragen een gipsen vuist
Verbijten de razende traan
Hun verzet tegen smog en hoogverraad
Want bos wijkt voor beton
Een roettong likt aan de groene long
De tuba pronkt met een wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Vullen het plein met flarden
Die de snaar strelen, het merg treffen
Zo verdwalen ze in een…
Naar Sapfo
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Want zolang ik jou ken
Is alles te dragen.…
Het onopvallend vruchtje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
833 Ik wil zo graag meer vruchten dragen
maar er komt geen landman langs
die naar mijn bladerdak komt kijken,
ik heb geen schijn van kans.
Ze lopen allen mij voorbij,
begerig zijn hun ogen
gericht op vruchten in het licht,
naar mij wordt niet gebogen.…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 Een donkere lucht
zeven kleuren fluisteren
door de harde stad
Nu de boog rust in het
geheugen van de aarde, blijft de lucht
nog even dragen wat bijna niet te zien is. Elke kleur
laat een trilling achter, een zachte echo die door het bloed blijft zingen.…
Gewone plataan in zomergroei
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
332 Je groene bladeren dragen
geen haast, maar een stille kracht, een
stroom die mij herinnert aan groei die niet zichtbaar
hoeft te zijn, maar toch aanwezig blijft, zoals tijd zich stil ontvouwt.…