1566 resultaten.
roodkapje
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.763 hij gromde als een gevaarlijke wolf
toen hij haar moest helpen met bloemen plukken…
Als zonder
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.789 Als Irak zonder gevaar
En lang lopen zonder blaar,
Als een arbeider zonder werk
En een begraafplaats zonder zerk.
Als een tekenaar zonder pen
En een idol zonder fan.
Als een schilder zonder kwast
En een ezel zonder last.
Als een bloemetje zonder bij
En een lammetje zonder wei,
Als een arend zonder klauw,
Zo voel ik mij zonder jou.…
Aan ene onbekende
poëzie
3.3 met 21 stemmen
2.712 Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren.
En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren,
een lang vermiste toon, die me optilde uit de smert,
muziek, die als een blauwe zee bewogen werd,
wijl - ster der hoop - uw oog er pinkelde op de baren.
O!…
valschermsprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.040 romp
val ik steil en vrij door het veld
een makke pion van de zwaartekracht
huid knelt in het malse harnas
lucht perst mijn buik
ruimte over en horizon rondom
toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing
de roes van het gevaar…
valschermsprong
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.149 romp
val ik steil en vrij door het veld
een makke pion van de zwaartekracht
huid knelt in het malse harnas
lucht perst mijn buik
ruimte over en horizon rondom
toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing
de roes van het gevaar…
Lustoord
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
959 ( voor Ovidius Naso )
De dorstige bloedzuiger verstopt gevaarlijke
glasscherven tussen de plooien van haar glooiende
schaamlippen. Het gladde slipje van gele zijde kriebelt
als duizend harige rupsen tussen haar strakke, gladgestreken
benen.…
Jarig
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.138 De spekgladde wegen, de sneeuw en het ijs, een gevaar
Wat was ik eenzaam, zielig, ja, écht dépri, werd ik gewaar.
Laatst las ik een goed boek: winters verweer
De lieve schrijver was in kille perioden ook en stille mijnheer.…
Sonnet
gedicht
2.2 met 118 stemmen
27.919 ik had je bloemen willen zenden
een soort bloemen dat je zou doen begrijpen
hoe ik wandel
onder welke luchten ik wandel
over welke bodem ik wandel
ik had je bloemen willen zenden
een soort van winterbloemen
met de bruine kleuren van de laatste roos
en de geur van nachten lopen
in gevaarlijk terrein
door verwaarloosde heggen omgrensd
waarachter…
Lieve Joelia
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
714 , schreeuw
ik en ik knal zijn rattekop kapot,
waardoor ik indirect als staats-
gevaarlijk wordt beschouwd.
Daarna snel ik naar je gevangenis en
weet ik je van al die debielen te
bevrijden, ik kus je wakker, streel
je gehavende lichaam, neem je mee
naar het Vrije Westen en laat de
trauma's door toppsychiaters
verdwijnen.…
Ontdekken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Voelt, kijkt en neemt waar,
ziet nergens enig gevaar.
Is zich van geen kwaad bewust,
ontdekken is voorwaar een must.
Alles is voor deze dreumes een wonder,
het kruipend voortbewegen in het bijzonder.
Dan eindelijk na talloze indrukken,
gaat het moreel beetje voor beetje aan stukken.…
Wanneer pappa mamma slaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 De dagen zijn gevaarlijk.
De zon, te fel, te licht, maakt ons zichtbaar.
Paniek op mamma's gezicht.
Te laat. Ontdekt. Terug naar huis.
Je wilt niet maar je hebt geen keus.
Geen opties dus je gaat.
Dus knop om, gevoel uit, laat geen traan toe denkend aan wat komen gaat.
Het huis weer verwoest maar de schade valt mee.…
Licht zij uw geest.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.190 Kloek zij uw zin, dan ducht ge geen gevaren.
Daad worde uw woord, uw woord zij zacht en goed
en uiting van een mannelijk gemoed,
dat blaakt voor d' evenmens als 't hart der vrouwen
van liefde voor een kind; dan wint ge kracht,
dan wordt door u des levens roep betracht.
Daad worde uw woord, dan moogt gij tempels bouwen.…
Denkend aan...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
805 opvangkampen verspreid,
soms ongewild in stad en dorpen,
beknotte omgang, in scholen uit
hun haard en steden geworpen
met ziel en lijf in het verband,
in alle goedbedoelde gewesten
wordt de stem van ruimhartigheid
soms wel en vaak ook niet gehoord
gevreesd in onwetendheid gesmoord
ook aangesproken in welwillendheid,
niet te denken als gevaar…
Een houtsnip leidt een stil leven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Niet langer vormt de jager voor haar
in Nederland een gevaar; die maakt
alleen nog de houtsnip-boterham met
kaas voor zichzelf klaar. Ook zal men
haar niet meer willen vangen om haar
afbeelding op het nu in onbruik geraakte
honderd gulden biljet.…
Neonazisme
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
504 Het gevaar dreigt uit alle hoeken
en de hoeken zijn bevolkt met de
meest snelle wolfsspinnen, die
mij dolgraag om zeep helpen.
De aangepaste massa pleegt nog
liever moorden, dan dat het de
moorddadige gewoonten loslaat.
Overigens maken ze geen schijn van kans,
omdat ze van hun Goddelijke Oorsprong
zijn losgeraakt.…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 biggelend langs mijn
Konen vraag ik mama naar de tovenaar
Moeders stem is gebroken van pijn
Hoofd in haar schoot zachte hand op m'n haar
Word ik mij van een wonderlijk teder gevoel gewaar
Terwijl ik haar hoor zeggen lief kind 't is heus waar
Daar boven in de wolken woont de grote tovenaar
Je zusje woont er; hij tilde haar op uit 't grote gevaar…
Verdriet is zeven sokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Want ken ook jij dat gevoel van even niets meer zien niet
geloven dat we aan het bloeien waren ook deze gevaren?
Zouden er geen gebaren, doelen meer in de nabijheid zijn
of krijgt al die tegenslag ons straks ook nu niet echt klein.…
Het weggeven van andermans goederen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik kijk omhoog er hangt
een boog avondrood in de lucht
zo zoel en zacht, o wat een pracht
deze stille
vredige avondschemering
waar hooggezeten de zangvogels afdalen
langs twijgen glanzend in de avondzon
de hemelkleuren zichtbaar voor 't oog
in ziekte en gevaar
van het in nood verkerend leven, en het voelt
alsof alle troost is weggenomen…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 Slijpen we de
messen om een natuurlijk deel te
eisen, rechtvaardigheid in een vrije val
rotsen in de ongetemde branding,
de slagschaduw van onze natuur
in de gevaren die ons omringen, de
mythen blijken onze grootste buur,
die naar geest niet te begrijpen
is misschien wel de grootste straf.…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 De lucht kleurt vlammend rood
Hoe maken wij ons los
die dolen in zijn schaduw die ons vergezeld
Zijn adem raakt ons soms heel even
waar de hoop van
de verwachting hunkert
naar de frisse waterstromen
O stuwende kracht van de macht
met onze zinnen geboeid
opnieuw tot buit
ten dode vermoeid
moeten wij zwichten
weerloos in het gevaar…
Stroomstoot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Maar als we bliksem kunnen vangen
die ratelend langs de wolken vliegt
wie weet wat we dan ervaren
of is de kolder in m’n hoofd gevaren?…
Algoritme van het einde uit zwarte verzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 fraai regisseerden
algoritmes de tijd
en behoeftes der
mensheid op aarde
waarbij ziektes oorlog
en natuurlijke rampen
volgden uit het bekampen
van teveel mensen
waar economische doelen
de smoelen bepaalden
liep het natuurlijk
algoritme groot gevaar
de mens verbrak de
balans in de natuur in tal
van tekenen maar ook
genegeerd…
Oekraïne - Ukraine
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
632 Daar moet de mensheid met alle middelen tegen ten strijde trekken,
teneinde de moeder en het huilende kind een toekomst te geven,
dat de vader levend terugkomt om zijn gezin aan het gevaar te onttrekken,
en dat de mensheid in vrede met elkaar kan leven.…
Ik heb er schijt aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Een keien weg met een laagje ijs, is onberijdbaar
Een Heuveltjes weg met ijs, te gevaarlijk
Een Berg met sneeuw, gewoon niet proberen
Een weg vol ijzel, heel voorzichtig reiden
Geef ons maar code geel of oranje
Dan kijken we achter onze Geranium naar buiten
Maar ik heb er schijt aan
Ik doe er niet langer aan mee
Je kunt mij waarschuwen…
MARIA-TEN-HEMEL-OPGENOMEN EEN 2 LUIK, 15 AUGUSTUS 2025
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
478 ten Hemel gevaren??…
‘pragmaddictive; outdoor-living’
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 en een warme slaapzak
(of twee)
bemachtigen vóór deze nachten
om maar niet te hoeven smeken
om een schamel stapelplekje
in een beangstigend opvangstekje
waar hij lang niet zo lekker wegdoezelt
waar hij lang niet zo onderkoeld sterven kan
als met wat karton op sneeuwvrije treden
portieken uit wervelwinden gelegen
blind geworden voor de gevaren…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Vergeet de gevaren, had vader gezegd.
Het bleven herinneringen dicht onder
mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers
op zolders. Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.
De dromen mogen blijven, ze reizen
met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben
een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar
ben ik, iemand.…
Uitgewezen
gedicht
4.4 met 94 stemmen
15.942 zeven jaar hier, veertig jaar daar,
zeven jaar vrij, veertig in gevaar.
vrijheid werd wachten – eindeloos
wachten en wennen werd uitzichtloos.
soms weer die vogel, hoog in het blauw,
blauw werd steeds grijzer, langzaam aan grauw.
vandaag nóg geen brief, ik ben er niet bij
niet schrijnend genoeg, geen pardon meer voor mij.…
Stemmig
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.284 vandaag voel ik me goed
maar dat is niet hoe het moet
flatlinen moet je doen
en niet vliegen net als toen
verslingerd gooi me dan hier
en laat de deur nog op een kier
vochtige zwarte dieptes kondigen zich al aan
ik heb het al verstaan
een eeuwige beweging van op-en-neer
overvalt me telkens weer
kan er niks aan doen
gevaar voor het fatsoen…
Vragen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.057 Twijfels snijden…
Met een schijnwerper speur ik de zeebodem af
Koralen met gevaarlijke nappen
nodigen mij uit naar de diepte.
Zij op het dek verbijt de zenuwen.
Vissen zwermen uiteen, een zachte ontploffing
Elders is het veilig.
Ik speur naar wat glimt voorbij ons streven,
dit koortsig leven, gevangen tussen willen en weten.…