2296 resultaten.
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Geschreven woorden verdrinken krampachtig
in bevlogen letters van de spiegelende kust.
Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.
Omdat stroming voorbij de kromming begint
en geleidelijk aan mildheid wint.
Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
Mijn schat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
954 Het geruis van de deining tegen de kust.
Deze schat is een ervaring van het heelal.
Waar ik lichamelijk en mentaal van uitrust.
Mijn schat! Iedere blik die jij tot mij richt.
Is het juiste balans in de toon van de muziek.
Het genot om te zweven tussen hemel en aarde.
Daar waar de mooiste beleving is van akoestiek.…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Een stille deken
Bedekt mijn gezicht
Koud tot op het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer…
Springwater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 water kalm en brak
dan viel niets meer te bevriezen,
niets te bevatten in vloeibare lucht
ontstemde woorden zouden verdrinken
in een uitbundige oceaan van tranenzout
een zielevloed zou alles sprakeloos blauw kleuren,
aanwezigheid afdrijven, tijd vullen met geruis
daarna zou ik met zachte hand adempijn
verstrooien langs de frisgewaaide kust…
KUS
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.532 Laatst zag ik er weer twee
ze kusten elkaar op de teevee
zij deed haar hoofd achterover
en zijn lippen raakten haar mond
het duurde heel lang
en je kon wel zien
hoe fijn ze het vond.
Er kwam toen een zucht
en ze opende haar ogen
dromerig en langzaam
ik vraag me nu af
hoe vrijen en zoenen
later bij mij zal gaan?…
Mijn dromen bij de hand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 zonnig land
mijn dromen bij de hand
sprookjesachtig etaleren zij hun
mogelijkheden de keuze is aan mij
maar ik wik en weeg
kan niet tot daden komen
consequenties vormen onderstromen
die mij voeren naar de werkelijkheid
ik wil drukte en geen rust
toch voel ik mij volledig uitgeblust
in een beginnende burned out
aan een gloeiend hete kust…
Aanname
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Jouw blik, jouw handen, de manier waarop jij kust.…
Afscheid?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 De dood geeft eindeloze rust,
Alsof de slaap je eeuwig kust
Om je van elk leed te genezen.
Maar ach, het klaterende licht,
De kleur en geur van de seringen,
En hoor eens hoe de merels zingen,
Maar bovenal, dierbaar gezicht
Van hen die in dit lange leven
Mij zoveel liefde wilden geven.
Dus weet je wat, ik blijf nog even.…
waar de duivenmelkers wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Toen we kusten achter de meidoorn
was je mond weeïg
als oude mispels,wormstekig
als het dorpt dat achter ons ligt
nu de stad lokt met zijn vuren.…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 misschien heb ik me gewoon vergist
is het de lucht die een kasteel bevat
of heeft het water mijn heugenis gewist
daar gaat een schip langs de kust
de schipper vaart behendig
tussen de boeien, heel bewust
de wind strijkt een lange pluim
het weer is bestendig
de zee wiegt het kalme schuim…
najaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
najaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 geschreeuw
en voeten die over hen
heenlopen
het aanzwellend geluid houdt niet op
vrouwen die de dood proberen te ontwijken
stikken in het gebed
kinderen verliezen hun taal
als uitgehongerd ongedierte
enkel de lage, stenen muur blijft staan
'nie zapomnij o nas' fluistert een vijftienjarige jongen
terwijl de schemer de lijkjes zacht kust…
MOE IS KWAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 moe is kwaad
en dat zullen we steeds meer merken
en ook al dachten we ze laat ze laat
ons in alle vrede lekker doorwerken
beseft ze steeds meer dat het zo
niet langer gaat
ze kromt haar rug
en wat moeder nooit doet
ze slaat ze slaat
ze slaat keihard terug
ze zal ons met tranen overladen
ze zal ons hitte en kou geven
kusten dijken oevers…
Vlinderkus
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
693 Ik berust in jouw vlinderkus
het is dat wat me is slaap kust
als in de nacht de maan weer gaat schijnen
en mensen verdwijnen achter de gordijnen
Jouw zachte wang
tegen me aan
je ligt niet ver mij me vandaan
ik kan je voelen betasten
diep in de nacht
ik voel me zacht
Door jouw mankracht
die me overmeestert
op dat moment heb je me lief…
Poolhaas
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.588 Voor de ijsbeer duikt hij weg in spleten
vindt daar nog uitlopers van wilgen
korstmos en als de kust weer veilig is
rent hij snel naar het water, knabbelt aan zeewier.
Een raadsel is: waarom raakt bij het paren
de moerhaas ernstig gewond?…
Zeeman
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 De leiding voerde mij weer naar de kust,
er wacht nu geen lief meer op mij hier,
de deinende zee brengt in mij geen rust.…
Liefde op het eerste gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Een bliksemflits die uit het niets ontstak,
de liefde die onze harten deed ontbranden,
als in een droom pakte ik jou bij de handen,
jij mij toen kuste toen jouw eerste schroom brak.…
Overdenking
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
610 De zeilen zijn gestreken,
mijn anker groot en klaar,
zuiver en helder is het licht,
de kust komt reeds in zicht.
Toch blijf ik nog wat varen,
mijn leven goed en stil.
Er zijn nog zoveel waat’ren,
die ik nog bevaren wil.…
Ode aan de traagheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 schrijf de laatste regels in uitgebeende trage taal
verzamel de moed om de kust uit het oog te verliezen
zoals de vis tam en stekeblind oefent in onderaards geduld
laat tranen een voor een over schaarse woorden vloeien
bloed spaarzaam druppelen op het onbeschreven schrift
zoals het bewegingsloze dier dat in donkerte op helderheid wacht
laat…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 kreeg een ander gezicht
toen hij door complimenten werd bedolven
zijn verweerde gezicht sprak met het water
dat vele jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater
het verlangde podium verkreeg hij nooit
ook niet toen hij zijn zeiljacht dirigeerde
langs de lange kust…
VERSE SNEEUW
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 moeder natuur
je zorgzaam onderstopt
en de wereld buiten heeft
zich als een vlinder tot iets
zuiver teers en lieflijks ontpopt
deze werkelijkheid is mooier
dan het onder de deken blijkt
dat gevoel van geborgenheid
is dan ook hetgeen
dat langzaam weer wegkwijnt
en stilletjes verdwijnt
zoals moeder die het licht
uitdeed je welterusten kuste…
Torenzicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
283 Zijn mesje porseleint zijn forse baard fijn,
want als redder moet hij zich goed kleden;
de lucht ademt, terwijl hij zichzelf kust.…
Koersloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
253 Kon ik maar drijven,
aan wrakhout van woorden
rustig dobberen naar de kust
Mijn gedachten laten blijven,
als fluisterende akkoorden,
In stilte, in diepe rust.
Maar er is geen koers om te bewaren.
geen wind die de richting nog wijst.
Een geest niet meer te bedaren,
waarin de onrust steeds hoger rijst.…
Aandringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 haar baasje doet zijn best
om zijn tranen te verbergen
vandaag dus een langere wandeling
langs de brullende zee
zij wilde wel eindeloos door
achter al die ballen van vriendjes aan
maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan
en probeerde zij het ook te ruiken
echter voelde zij alleen zijn onrust
zij bespeurde geen onraad aan de kust…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 Vóór ons ligt de steiger, die na de heuvels
aan de kust, aan het eind van de weg vanuit
de drukte van het centrum uitsteekt in zee
Voor ons vandaag geen kerkhof, alleen de gedachte
aan wie we begraven hebben en aan de onbekenden
in het wereldomvattende graf van de zee
Voor ons is de bakker vroeg opgestaan, de thee geplukt
en het huis gebouwd…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 kuste de muze het schuimend hart,
zo lief als branding weende
en smart ongerepte liefde dragen kan,
het hart dat lief kan hebben, het keek mij aan
in een zee van verdrietig dieper zwart..
voelde ik je hand..voelde ik je ziel
voelde de echte ruwe ongerepte stroming..
die verschillende aspecten krijgen kan..…
Elfstedentochtwinnaar
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
597 en huldigde,
wat nogal verdacht lang duurde,
terwijl Willem jaloers toekeek
en Beatrix als een onderkoelde zottin
met de Nederlandse vlag wapperde,
rijp voor opname
maar Rutgers omarmde haar vol warmte
en de legendarische mondkus werd de
dag daarna in alle kranten voorpagina-
nieuws en met superlatieven versierd
Erwin Wennemars kuste…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Als de ochtenddauw de nieuwe dag omhelst,
en een deken van parels de aarde kust,
die het zonlicht in duizenden kleuren weerkaatsen,
en de natuur in volle schoonheid ontwaakt.…