2336 resultaten.
Het zichtbaar zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 al zou ik willen mijmeren
dan nog zou mijn tongbeen
zich vergruizen en me verstikken
daar de wereld niet meer ademt, zelfs
niet meer ontplooit en haar blaas
leegt in mijn hand
ik als figuurlijk en mijn evenbeeld
de liturgie van vrome schapen
zalven de wetenschap dat het bebouwde,
het ongenuanceerde zich telkens vergrijpt
aan halve waarheden…
Als de dagen lengen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
708 langzaam trekt het zwart
zo lang bevlekt geweest
met uitgedroogd vocht
weg uit de verdichte nacht;
woud van een wederkerend
en wezenloos gedrocht
traag slinkt in eigen taal
het vlies dat de dood bedekt
terwijl vanuit de herinnering
schuchter over het licht
van morgen wordt verteld
de geest is wederom
met leegte opgerekt
in…
Tegen mijn Wil
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.053 Ik voel me triest
ben plots alleen
Enkel de leegte
jij liet me alleen
Nooit meer samen
weg de intimiteit
Nul liefdesgevoel
alles lijkt nu kwijt
Ik hield van jou
elke nieuwe dag
Koesterde je zo
hield van je lach
En jij ging weg
op die dag in april
Geheel onverwachts
tegen mijn wil
Ik droom je nog
voel elke nacht
Dat jij er…
Vrijheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
850 gestroomlijnd, zonder enige weerstand
stijgend, dalend, door de lucht
al mijn liefde en pijn
gebundeld in een kleine beweging
ik wou dat ik jou kon zijn
niet te hoeven denken aan
de leegte en pijn
mijn handen om jou
vrijheid, dat is wat jij wil
ik ook
mijn handen ontvouwen zich
laten jou los
zonder het te weten
put ik kracht uit…
Spring
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.128 De onderste tree van de
trap een spatiebalk, spring erop
en de hall verzuimt zichzelf tot open
vlak, dimensieloos
wordt glimlach spiertrekking
van leegte.…
Droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
540 tijdschriften de tijd niet waard
boeken die niemand anders
wilde lezen
je draaide je om
keerde terug onder zon
en zakte langzaam in grond
om in diepte te dwalen
ik kon je niet tegenhouden
hield mezelf niet in bedwang
bekende ook dorstig te zijn
en hongerig
maar niet naar jouw ironie
en het onvermogen om te zwijgen
over de zinloze leegte…
Blauwe zon
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
409 Ingetogen tonen
vermagerd door de nacht
schaduwen van brak licht
drijven mee op het ritme
van een onmerkbaar gevoel
in de wachtkamer van leegte
waar de drukte van de ochtend wacht.
Een voorbijganger is onwetend
immers gehuld in nachtelijk koel
’t gezicht verborgen
in een waas van blauw
een geboorte gloort
als een zoom langs asgrauw.…
blauwe periode
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
887 jij zegt
“je hebt de ogen van Picasso
ik zal je tekenen
met gekruiste armen”
ik weet wat ik zie
en wat bij de leegte hoort
je hoeft de regen niet uit te vegen
in elke lijn van mijn hoofd
jij vraagt dan
waarom ik de druppels dragen wil
het verdriet, onverwisselbaar
zoals jij en ik
ik antwoord
“ik geef je eerlijke uren
maar durf…
een slag in het rond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 er zit geen vreugde verborgen in
mijn vergankelijk bestaan, slechts
de spreker in mij dept het bloed met
woorden die de leegte omarmt
geen reizen naar het ontstaan van leven
waar de dood zich
vergewist van het eeuwig dragen van
dit maatpak dat kleurloos de
streepjescodes accentueert
de blauwdruk, gesneden op het scherpst
van de ziel…
Woorden in wording
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 De wijsgeer kijkt jaloers naar de vlinder,
die erin volstaat de leegte van de lucht te omhelzen,
wie het hardste schreeuwt, wordt gehoord.
Is er wijsheid die zonder waarheid kan bestaan?
Het wachten is op de woorden die komen gaan.…
Van voor ik moeder werd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
739 Toen ik jou die onschuldig was
Aan het redeloos verkeer
Verloren had - jij die
Deel van mij was en altijd
Zijn zal, was er in mijn
Hart een gat geslagen zo
Groot en wijd en diep
Als nooit meer zijn zal,
Een krater die niet meer
Met heelwording kan worden
Opgevuld, tot een zee van tranen
Geworden vol leegte, kilte en verdriet -…
Troost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 In zinloos weer geeft staren
een richting
hulpeloos weliswaar
en met een kalme vervreemding
langs de naamloze oevers
echoot de laatste winter
struikelt het zomerpaleis binnen
poogt tevergeefs leegte te vullen
een koningsspan overziet
het geraamte van woest en leeg
vult hemelsbreed de ontdooide tuin
met stralende schoonheid…
Stiltespiraal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
644 Tussen muren van eenzaamheid
krijgt de stilte nauwelijks ruimte
in volume van leegte
herhaalt het vacuüm een spiraal
ook zonder jou gaat de zomer voorbij
dwalen dromen tussen geesten
van overleden vrienden
die hebben gezien hoe jij
geboren werd
in dit zonderlinge land van stilte
en falende voorbehoedsmiddelen
ben jij het ongewenste product…
Een afhankelijk bestaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 ook in deze vroegte drijft het sterven
op het karkas van water, stilte
is het moment dat deze morgen spreekt
en de dood voltallig is zoals het koren op het land
kleine rimpelingen in de grote zee, het besef
dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is
van een afgekalfd verleden, deze morgen leest
zich in eerbied gezeteld in de leegte van…
ZWERVEN BIJ HERFSTWEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Stille leegte... Doods...
Plots klinkt luid kraaiengekrijs
als 't warme lied van leven.
Van de wandeltocht
ben ik moe, wil omkeren
of even zitten.
Maar wind door kale peppels
geeft me drang verder te gaan.
Gele herfstbomen
worden ijler en dunner.
Dan verlang ik
naar druppels witte wijn,
die zacht op mijn tong vallen.…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet zich zien
in zijn gekerfde gelaat
hij keek omhoog en fluisterde:
behoed me voor de
leegte…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 Het beeld vervaagt
nog in mijn spel
in grote lijnen
etst de leegte
jouw beleving wel
je afdruk die
in lachen kaatst
het flonkeren dat
de sterren in
je ogen plaatst
hoe kan ik dat
ooit uit me wissen
ik voel je adem
langs de waarheid gaan
proef je tranen in
mijn eigen waan
om je nooit
te hoeven missen
ik hou van je
berg je sterren…
PAUL WITTEMAN.. een snelle dood!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
587 Paul Witteman is vooral
de man van de witte toetsen
voor die zwarte is hij als de dood
Van sterven wil hij niets weten
als het komt, moet, dan een snelle dood:
sterven in het harnas van de journalist
Hij laat een enorme leegte na
maar ook een godsvermogen
en dat als VARA-socialist
Er wordt een salon afgehuurd
zijn dochter Sylvia spreekt…
VAGELIJK DENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 He echtpaar verlaat
dat wazige gewemel,
door licht grijs omhuld,
gaat naar wenkende leegte
van wachtende verrassing.…
Vervagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Ik dacht zojuist aan jou
net zoals gisteren
en elke dag sinds het gemis begon
hoe kon ik weten
dat verdriet de leegte dieper maakt
zoals het water traag
de bedding schuurt van een rivier
niemand heeft me ooit verteld
waarheen een zwarte zwaluw vliegt
als tijd de horizon vervaagt
zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen
je zei…
De kop van Kuijt
gedicht
4.8 met 51 stemmen
6.106 Er kwam een leegte in ons huis
Waaraan het slechts ontsnappen was
Als ik in een hoekje zat
En las.
-------------------------------------------------------
uit: De kop van Kuijt en andere gedichten (2006)…
De eerste persoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het woord 'ik' moet een synoniem zijn
voor een kopie van mezelf, een ontleding van samen
een evenbeeld van een kamer, gevuld met schemer
die leegte verdrijft door een kaal aanwezig 'ik'
iets dat begint met nauwelijks en eindigt met definitief
zo onomkeerbaar als een vuurmond uit palagoniet
alsnog breekbaar tijdens het uur van onteigening…
Plaats vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
925 De brandende kaars verlicht de lege plek aan tafel
jouw schaduw benadrukt de leegte.
Met een lege plek op de bank nuttig ik de toast met brie
met mijn laatste slok wijn.
Een lege plek naast mij in bed
waar jouw geur nog als een aroma walmt in mijn neusgaten.…
Bij de gratie van het licht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
628 Geluid dat verstomde,
Lawaai dat niet langer is
Zo lang eigen,
Zo lang vertrouwd,
Donker dat de dag
Verdrijft al voor
Ze begonnen is -
Verlies, leegte,
Een gat in onze kring,
En als we afscheid
Van je nemen is er
Toch weer licht,
Zon die alle donker
Verdwijnen doet,
Het maakt ons afscheid
Van jou een beetje mild,
Bij…
Holle ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
672 De leegte vreet mij langzaam op,
kijkend naar het duister.
Een ziel eens zo licht
springt zijn laatste sprong.
Gemotiveerd door liefde en geluk,
de laatste kus.
Verlangend naar vroeger
is het onmogelijk te stralen.
Ik wacht op een schouder,
een tedere lach.
Maar tranen glinsteren al,
als gebroken kristal.…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 Vorm kan niet zonder leegte.
Onzin nooit zonder zin.
Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter wolken blijft lang licht.…
Zijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 vandaag stond ik langs de lijn
voor een dag geschorst of meer
vertoefde even nog in schone schijn
moest echter naar leegte uitwijken
aldaar ging de werkelijkheid
redeloos en onstuimig te keer
voelt u zich ook wel eens teveel
dat moet haast wel
iedereen neemt daar ooit aan deel
of zou het zo zijn
dat het eigen is aan de mens
per saldo…
Koketteerde afscheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
742 ik vond je beeld
gedeeltelijk in scherven
je benen nog intact
lang en verleidelijk
ze liepen uit op ruzie
je lichaam schreef
haar lijnen in mijn handen
borsten strak vooruit
je buik was zachtjes rond
waar ik mijn leegte vond
je ogen braken
als ik naar je keek
je blikken zeiden niets
op je gezicht de scherpe
trekken in graniet…
Poldert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Poldert
verwondert
de naam betekent
moerassige laagte
maar wie het waagt te
onderschatten
wordt overdonderd
door de leegte
wie overweegt te
luisteren naar
de wind die boldert
in Poldert ?…
De Paus, Priester Bodar, Israel, en Palestina
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
436 Ik heb geluisterd naar de Paus
‘The pope’ van het instituut RK Kerk
ik heb gekeken naar Priester Bodar
boudoir van intrinsieke depressiviteit
wat een slechte poppenkast
wat een intrinsieke leegte
wat een geklets
wat een armoe
alles wat gezegd werd
had al gezegd moeten worden
had al gedaan moeten worden
had al niet meer moeten bestaan…