13209 resultaten.
U ziet mij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
496 Heer, U ziet mij zoals ik ben
Wonderlijk dat U alles weet van mij
Waar ik ook ga, U blijft mij nabij.
Heer, U ziet mij zoals ik ben
Met alles wat ik doe bent U bekend
U bent steeds bij mij op elk moment.
Heer U ziet mij zoals ik ben
Elk woord dat ik uitspreek kent U al
En alle woorden die ik nog spreken zal.…
SLECHTE FUNDERINGEN, 'tikkende tijdbom'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Al het slechte komt naar boven
daar is geen kruid tegen opgewassen
laat staan onkruid
het slechte tijdens het leven
maar veelal na ieders dood
Veel zijn dat abjecten
maar ook objecten
doorgaans ondergronds
zoals Amsterdam, de GrachtenGordel
Amsterdam dat is gebouwd op palen
het is een wonder boven wonder
dat die palen palen bleven, want…
Zeevruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.364 Het is zo stil, geen lichtjes klotsend water meer.
Wel hoor je ergens in de buurt een zacht gesis.
Een warm gevoel begint zich op te dringen:
het wordt misschien gezellig in de duisternis?
O neen, te lang mag dit niet blijven duren!
Een dichte damp beneemt nu alle zicht.
De hitte stijgt maar, zonder enig mededogen.…
Schrijven
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
855 een vertalen
Van gevoelens en gesprekken,
Soms vertederend en begrijpend
Soms zo triest en oneindig
Lezen is je hart openen
Voor een ander
In eenvoud delen
Met elkander
Wanneer gedichten spreken
Schrijven
is geboren worden
in grenzeloze woorden
schrijven
is praten
met een hart in je hand
schrijven
is houden van
met lichtjes…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.183 voorspoed was beslist
De klap was enorm en plots
besef van dwaze utopie
vernedering en ontgoocheling
in een leven zonder kleur
Opeens stond daar de muur
deed openbreken wat was verstard
de ellende van het lot
wegvallen van elke vorm van genot
Nu kijk ik soms wel eens
in de verte van de zwarte nacht
zie geen boodschap meer
in de lichtjes…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 rond in mijn geest
waar ze tijdloos de tijd overbruggen
Jong blijven ze als altijd
in hun eerste levenskwart
waar de één haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen
ver weg in een verleden tijd
waaruit ze niet hoorden te ontsnappen
om gedachten van nu te verontrusten
in hun lichtjes…
Die eerste nacht
gedicht
2.6 met 102 stemmen
32.018 En toch ook zo onwezenlijk, alsof elk
moment de wekker ratelend af kon lopen,
en alles: huizen, mensen, lichtjes, pubs,
zich in een Dordtse ochtend op zou lossen.
Hier had ik dertig jaar lang van gedroomd.
Hier had in gedachten al honderdduizenden
voetstappen liggen. En nu was ik er.…
Slaap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 In mijn kristallen kopje schitter
je ontembaar lichtjes
als de ogen van een kleine spruit
Het bootje waarin je roeit spreekt
je tegen
duister en zonder metaforen
vol en bol van stroef
gesleur sleep je het naar
de oever
wipt er fonkelend en
gracieus uit
Stroomversnelling
Je omgeslagen sloep slurpt zich gretig vast aan
de nacht en stijgt…
Verdichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
603 geserveerd was
haar ogen kijken in 'n wereld
die voor anderen niet zichtbaar is
waar alleen zij toegang tot heeft
kleurrijke vlinders pirouetten dansen
bloemen geuren en nooit hun kop
laten hangen, bomen hun armen
uitstrekken tot in de eeuwigheid
vogels 'n prachtig concert fluiten
waarin ze verwelkomd wordt door
alle dieren die lichtjes…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 De straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
Algebraballade van het Nergens I
gedicht
3.5 met 8 stemmen
5.394 Of je nu wilt of niet,
hoe graag je ook verbinding maakt,
of de oversteek overweegt,
recht, dwars, via een rotonde,
apart blijf je en dat is gelijk aan
een lichtjes duizelende.
------------------------------------
uit: 'Terra incognita', DW en B 2010.…
december feestmaand
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
790 De Jingle Bells klinken voor jong en voor oud
kerstbomen, lichtjes op straten en pleinen
kerstdiner, reerug en edele wijnen
menige huismoeder straalt in een jurkje van goud.
Kerstmis bij kaarslicht, de kribbe vergeten
de kleumende herders, de tochtige stal
met het kind. Wij denken aan eten.…
Zoals astronauten zagen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.015 Buiten spelen tussen sterren
op gedroomde witte stenen
waar de aarde niet van hier was
maar een stipje van de maan
een blauwe fee in zwart fluweel
die zilverlichtend werd beschenen
zoals astronauten zagen
lichtjes dansend op hun tenen
In een zee die niet van hier was
zoveel mijlen hier vandaan
en kon verstillen als je wou
zo aan de rand…
de uitkijktoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 de kleuren van de lucht, zacht en pastelgetint
begeleiden de warrige droge grassen in de lichte dwarrelwind
die deze symfonie van dromerig verfijnd gebeuren
vergezelt om alles lichtjes te doen bewegen, op te fleuren.
een zeldzaam vogelgeluid
klinkt hier en daar bovenuit
verrassend telkens weer
meewerkend aan die specifieke sfeer.…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Wanneer ik je weer zie
Bekend gezicht
Door de straten verlicht
En ik lichtjes in je ogen zie
Schreeuw ik om hulp
Een kleine angst
Verborgen binnen in mij
Om je zo gelukkig te zien
Een heel klein beetje hoop,
Van de tijden van weleer, wanneer je
Zachtjes langs me heen sluipt
Onze kleding van de regen druipt
Of is het maar verdriet…
eenzaam leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
492 de muren
met foto's van ooit
horen stil luisterend
wat ik mijzelf zeg
de koffie op tafel
met tegenover mij
die altijd lege stoel
blijft voor mij alleen
de boontjes doppend
die alleen ik eten zal
zie ik andré en martine
met de wereld bakken
het journaal vertelt
als de avond donkert
wat morgen buiten
het weer zal zijn
de lichtjes…
Gemis voor een land dat smoort in duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 geen dichtbundel beschreven
't is de wetenschap van de Heer van dood en leven
de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven
ach , hoe verdrietig is het discrimineren op jaren
een zwarte engel, de dreunende stap van soldaten
in een land dat smoort in duisternis
levend zinnebeeld van het leven dat gaat verdwijnen, de
wijsheid van lichtjes…
Zomertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Laat ons lichtjes zweven door de nacht
en naadloos opgaan in de ochtendpracht.
Het is weer zomer, het najaar nog ver hiervandaan……
GEHAAT EN GEZOCHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 olifanten voert strijd
met kronkelvingers van lianen
achter de groep ligt een pas gebaand pad
daarover strompelt een eenzame bul
reusachtig _ spookachtig _ vaal wit
wegens die eigenaardige kleur
door zijn medeschepsels verstoten
rondom dat blanke gevaarte
zwermen sierlijke vuurvliegjes
en grote glimmende kevers
de helle levendige lichtjes…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 we liepen in een rij met lichtjes
in de avond die snel gevallen was.
de lampions bungelden onvast
en dunne vlammetjes brandden
of iets ze stil betoverd had.
we liepen met korte stappen
zodat het zacht bewegende
licht niet uit zou gaan in het
rood groen blauw en geel dat
op een papieren harmonica leek.…
leef door mij
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.565 het beeld uit mijn dromen
een witte roos
diepheerlijk verlangen
breekbaar en broos
met liefde doorweven
blaadjes satijn
eens mij gegeven
wonderlijk fijn
eeuwige roos
gehuld in liefde
wit is je kleur
werd mijn verlangen
open vol pracht
breek uit die nacht
beheers mijn dromen
leef door mij…
Zijn gebied
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
785 Die hond van haar,
lijkt op een breed-bek-kikker
en zijn vrouwtje
mag ik niet
Hij loopt snuffelend
naar de bosjes
voor mijn huisdeur
is zijn gebied
Poept de boel daar
helemaal onder
altijd op dezelfde plek
Vind je het een wonder,
die hond die maakt mij gek
dan spreek ik nog niet
over de vliegen en de geur
Als het zo door gaat…
Ongesproken
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.505 In wonderen verborgen
woorden van sprekend vermogen
laten de wereld meer ogen
naar een nieuwe morgen
tot emotie bewogen.
Wanneer lippen ongesproken
zo geluidloos blijven spoken
me hier binnen telkens raakt.…
WAT HANGT HIJ AAN EEN ANDER MAN
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.928 De vrijheid is te grote goed,
De vrijheid is te wonder zoet:
Wat hangt hij aan een ander man,
Die van zijn eigen leven kan?…
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Mehmet
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
938 Zeg maar niets
Houd me vast
Laat me even op
Jouw schouders leunen
Mijn handen
Door jouw
Donkere krulharen woelen
Even die kus
Heel even proeven
Hoe het kan zijn
Ben seni seviyorum
Klinkt het als een
Zachte fluister
Wonderlijke woorden
Krullen lippen
noem het liefde
het troost…
Alles is mogelijk
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.297 Houd goede moed
wonderen gebeuren
Blijf geloven in jezelf
het opent nieuwe deuren
Wees dankbaar
voor wie je bent
Blijf je gevoel volgen
iedere dag en elk moment
Heb vertrouwen
in datgene wat je doet
Want als je in jezelf blijft geloven
komt alles weer goed…
Lokkende haren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
555 Haar liefde zo sterk
zij zo breekbaar zo broos
lichtvoetig haar tred
in haar toren van ivoor
droomt ze van een wonder
zijn woorden
strelen door donkere haren
de wind doet ze lokken
draag geen sluier
het zou zijn alsof
de zon nooit meer scheen
zich zou verstoppen
achter donkere wolken
zo schrijft hij
zijn naam in haar ziel…
STROOMOPWAARTS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
875 Hij kende
de stroom
de bovenstroom
maar ook de onder
Hij stond open
voor het wonder
van water, watersnelheid
en verval
Met de rivier
viel niet te spotten
beslist was
dit geen niemendal
Hij roeide,roeide
wist van geen wijken
zijn scheepje in tweestrijd
tussen water en mens
Hij kende
zijn krachten
had slechts een wens:
met haar…
is dat het dan?
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
582 Te denken, je bewust
te zijn van ’t wonder dat
almaar groter wordt –
ja, denken is het wel.…