3092 resultaten.
Laatste reis
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
400 Moederziel alleen
Wacht hij op de laatste bus
Weg van de plek hij voorheen
Kreeg haar laatste kus,
Waarna zij herwaarts ging,
Hem achterliet met zijn verdriet,
In ’n barbaarse omgeving,
Zij hem voor d’eeuwigheid verliet.…
Ver van mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
278 Zo ver van mij vandaan
Geen rust om thuis te zijn
Je wilt de wereld in
en jouw werk is de mantel
waarin je reist
Overal, te weinig bij mij
heb je even een thuis
en steeds minder een plek
waar je blijven wilt
ook al is er alles
wat je nodig hebt, hier
bij mij, samen met mij
niet ergens ver weg
waar je in welvarende steden
een aangename…
doorgaand verkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
116 zometeen breekt de nacht
kleiner dan deze ruimte
hier, als gelijkenis met
een plek die ter plaatse heet
even donker als de toevlucht
naar geborgen binnenvlees
naar een voorlopig einde
door onbegonnen werk
met een lichtval die
voor slapen geschikt lijkt
dan treedt een kalmte in
als zinnebeeld van lichaam
tot wisseling van wacht…
Kon ik maar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 - Kon ik maar -
Ach als ik toch kon vliegen
Alle mensen kon bereiken
Helpen waar het nodig was
Dan zou de wereld beter lijken
Ach als ik toch ter plekke kon zijn
Ieder persoon kon bemoedigen
Omarmen en omhelzen kon
Het geluk wat kon bespoedigen
Ach wat zou de wereld juichen
Lachen en gelukkig zijn
Wat zou veel leed verholpen worden…
cupido
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.651 minnen
en verdiept zich in zijn hart
en verlangt niet naar het einde
van wat zij samen zijn gestart
ik verjaag de dwaze dromen
en word wakker door geluid
hoor dan beiden zachtjes komen
zie de parels op hun huid
neem pijl en boog in handen
strek mijn vleugels en vertrek
en met een glimlach op mijn lippen
verlaat ik stilletjes deze plek…
thuis
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.767 Thuis is geen bed,
geen tafel en geen stoel
Thuis is geen plek,
maar iets wat ik voel
Thuis is alleen
waar mijn ogen je zien
't Is waar jij me laat weten
dat ik 't leven verdien
't Is waar jij naar me luistert
met me praat, met me lacht
't is de veilige haven
die ik nooit had verwacht
Thuis is de warmte
waarmee jij me verwent…
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 De zwerm zwenkt af en keert
en komt nog eenmaal per toeval
over de plek van de bewonderende blik.
Zwarte stippen lossen snel op
in de oneindige graankorrels
en wormen van de ruimte.…
Rustplaats
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.667 Bloemen sieren deze trieste plek,
waar tijd lijkt stil te staan,
en treuren schijnbaar in stilte,
om het leven, waar kruisen aan herinneren.…
Landrust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.520 toren slaat het middaguur,
het vee loeit klagend mee,
libellen dansen op de maat,
het koren wuift ze na,
de boer op 't veld
scherpt vakbekwaam de zeis,
't is warm,
met de zakdoek, rood,
wist hij het zweet
dat parelend
op zijn voorhoofd zweeft,
dan rust hij even op de steel,
staart turend over 't weidse land
en weet, dat hij
geen plek…
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
2.104 Zwerven
Ik zoek een onderkomen
Waar warmte en liefde is
Zodat ik weer kan leven
En ik jou niet meer zo mis
Een plek waar ik veilig ben
Met vriendschap om me heen
Voor eens en altijd geborgen
Eindelijk niet meer zo alleen
Voorlopig blijf ik zwerven
En jij kunt mij niet meer vinden
Jouw hart was eens mijn huis
Maar jij kon je niet aan…
Verlaten terrein
gedicht
3.5 met 104 stemmen
27.418 En dat ik dan met mijn zusje aan de hand
naar die plek terugkeerde en zei:
'Kijk, daar stond de draaimolen,
daar de schiettent, en hier de jongen
die kaartjes verkocht voor het spookhuis.'
-------------------------------------------
uit: 'Ivoren toren te huur', 1997…
Mama.
netgedicht
3.4 met 50 stemmen
9.086 Soms zomaar
vanuit het niets
dwalen mijn gedachten af
Ben ik weer
die kleine meid
aan wie jij ooit 't leven gaf
Zit ik lachend
op jouw schoot
bekijk de ketting rond jouw nek
Ik voelde mij toen
zo geborgen en vertrouwd
daar op die plek
Ben niet meer jouw kleine meid
pas zéker niet meer
op jouw schoot
Wil je uit m'n hart…
Strenge maatregel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.285 Vlinders leiden zo af, dus
kreeg het kind al snel een plek
ver vanaf het raam
daar wiebelde friemelde en
schuifelde het , veelal
sloeg het agressief om zich heen
gooide met propjes, altijd raak
het was niet gemeen maar
gewoon een bijzonder geval
totdat de juf
`t zat was, dat slimste kind
uit de klas die zelfs met extra taken
nog…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…
hou ze tegen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.444 in de horeca zelfs op het terras
is het ook niet altijd feest
vooral als je er tussen uitsteekt
breed maakt te veel plek inneemt
volgens de krant dertien centimeter
het mag er één meer
of minder zijn geweest
maar ze moesten er allemaal af
sommigen zullen wel zeggen
dat ze zout op slakken leggen
lopen te zoeken die ambtenaren
maar hou…
Parijs
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.044 Ik liep door en liet je achter
en toen ik veel later om keek,
stond je nog steeds op dezelfde plek.
Ik zag je schreeuwen,
maar ik hoorde nooit meer iets van je.…
Ochtendgloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
778 Je hebt een vaste plek
Ik kijk, een zacht gezicht
Rustig neem je waar
en maakt je klaar
op de nieuwe dag gericht.…
In een donker hoekje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
565 Een versje simpel klinkend
Alsof de beelden dromen
Totdat woorden hinkepinkend
Op hun plek aankomen
‘t Ritme wil weer heerlijk snakken
Naar een tel steeds in de maat
Zodat combi’s klipklaar knakken en
Elk weer op een ander slaat
Elk vers is simpel, hoor en luister
Meestal zit er wel een nis
Achter licht en in het duister
Wacht iets…
NOTRE DAME DE VALDEUR
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
922 ik leun
nog wel gestrekt
tegen de zware penant
strak gelijk de muur zicht rekt
van onder naar de top
zo ver ik kan zien de bovenkant
als gemetseld voel ik mij
opgenomen in het verleden
denk aan de gespierde bouwers
die immer meer
de hoogte bereden
zelfs mijn geest
aanvankelijk aards gericht
geeft stilaan te kennen
deze plek…
Het zwellen van zwart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.296 niet langer dan even
of wat meer, beet het kwaad
in mijn gezicht
als begin van zwart,
plekken zonder glimlach
op braakliggend land
diepe nachten werden geblinddoekt
en door waanzin ontwikkeld
toen ik huilde om mijn huid
en de dagen vervloekte
van sterven
ik had geen verweer of wereld meer
slechts aarde
als vingertoppen, afgesneden…
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 zo lang samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen…
Slaapkamervloer
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.999 Gebroken beelden,
hier in mijn huis
op de slaapkamervloer
Ze vervagen nu, ik fluister
in mijzelf: ik voel het,
zij staat nu aan het roer
van mijn hart
en brengt nieuw licht
in het duister
Gebroken beelden op
de slaapkamervloer
Ze verdwijnen
Daar waar zij nooit
in slaap zal vallen
naast mij, ik fluister
in haar oor:
ik neem die plek…
Loosduinen
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
1.310 Ergens in Loosduinen in een winkelstraat
Waar buurtwinkeltjes huizen
En tram drie heengaat
Daar was ooit een plek waar ik heel graag kwam
Het was in de bovenwoning van een lieve man
De inrichting was sfeervol ook al was de woning oud
Maar wat ik daar voelde was alles behalve koud
Ik heb er vaak geslapen met jouw lichaam tegen mij aan
Het…
Vaarwel en tot ziens
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.397 Zij bewijst dat het tussen de oren zit
door die beet te pakken, rond te draaien
tot hij tranen voelt
Daarna uit volle kracht één keer
twéé keer op de borstkast slaan
die galmend toegeeft géén plek
voor haar te zijn, maar dat hoort zij
allang niet meer, zij is ver weg
Buiten in de frisse lucht stijgt het
duister uit de grond, zingt een merel…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Verloren loopt ze ver weg
van die plek in steen,
verhard heeft ze het overleefd.
Getekende woorden
branden in haar ogen,
te lang hebben stemmen gelogen.
Ze probeert haar angsten te verbranden,
maar ze verassen bitter
in haar diepste bergwanden.
Geboren werd ze veilig
in een avond zonder pijn.…
Zonder spoor
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.317 Hoe kun je me verlaten
Weg te gaan zonder spoor
Terwijl ik hier achterblijf
Ademloos van verdriet
We deelde lachen en verdriet
En nu laat je me zo alleen
Nu is er niets meer dan herinnering
Een herinnering aan je gezicht
Kijk achterom en zie de lege plek
De leegte die zo voelbaar is
Sta machteloos, tegen je besluit
Wat mij alleen…
oesterzwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 op de bast van de beuk
groeit de vrucht van de vlok
een web van schimmeldraden
ik zie een tros van schelpen
met een ingerolde rand
van blauwgrijs tot grijsgeel
ze rusten op een witte steel
op een viltig behaarde voet
gele lamellen dragen lila sporen
als het vlies scheurt glippen ze weg
wind draagt hen naar een toevallige plek
naar…
dagdroom in purper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
990 ik ken de schilder en de plek
de warmte van de zon
en het gevoel van gelukzaligheid
deze droom vereeuwigd
als herinnering voor later…
opschrikken
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.160 de dingen staan niet op hun plaats
het bed ruikt anders, ziet er eigenlijk
bijzonder wantrouwen wekkend uit
de hardheid van de matras onbekend
rijgen vragen zich alleen maar aaneen
de weg naar terug lijkt afgesloten
van buiten klinkt onbekend geluid
antwoorden worden nog niet gegeven
op de muur tonen wandluizen patronen
van deze plek…
Père-Lachaise
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
881 Steekt er wellicht soms iets kwaads
in het virtueel een plek aanschouwen
waar zoveel verdriet en leed
en zoveel pijn is van wat ik niet weet
van bekende en onbekende mannen en vrouwen.
Hier rusten ze de eeuwige rust.
Schoorvoetend scroll ik langs de zerken.
Mijmerend bestudeer ik zo hun werken
mij van de eindigheid meer bewust.…