2969 resultaten.
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 In slaap gevallen op het lege strand
droomde ik dat ik vredig sliep,
totdat ik plotseling wakker schrok
van klaterend water, dat mij lokkend riep.
Ik liep de zee in, die hijgend ademend
door mij heen vlijmde, en niet veel later
spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen
en dreef weer terug met het schuimende water.…
eindeloze zee
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
841 Oh,eindeloze zee,
neem mijn gevoelens even mee
Laat ze deinen op de golven,
zodat ze onder zeewier zijn bedolven
Neem ze mee naar verlaten stranden,
naar onbekende oorden,en landen
Laat ze op de rotsen stuk slaan,
of in het glanzende zout opgaan
laat ze zich mengen met het zand aan de kust,
dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…
Jij en ik
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
2.459 Zon, zee, zand
Jij en ik hand in hand
Verliefd zo naast elkaar
Voeten raken elkaar
Je hand streelt zacht mijn borst
De mijne gaat door je haar
Vergeten alles om ons heen
Er is alleen maar ons alleen
Vier ogen vreten elkaar op
Zon, zee, strand
Jij en ik hand in hand
Verliefd zo naast elkaar…
September aan zee
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
804 Een late bader op het strand
De zee herademt na de zomerdrukte
en rolt haar natte loper uit
steeds weer, steeds weer...
Getijdenmoe, maar nooit aflatend
geeft zij gehoor
aan eb en vloed
onstuimig op het ritme
van een eerste najaarsstorm.
Een verloren meeuw
krijst zich moeizaam
een weg
naar het ruime sop.…
Monumenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 Ambassadeurs van ons land tot aan het eind van de aarde;
met de polder verbonden, zoals de zee met het strand.
Omgeven door land, dat verdeeld is door water,
staan in staat van paraatheid (de mensen tot vrind),
als getuigen van vroeger en monumenten voor later
een formatie van molens met hun kop in de wind.…
Op Een Mooie Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.854 Wie de stad ontvlucht
voor verkoeling aan het strand
slaakt van ergernis een zucht
raakt in de file opgebrand.
Ligt hij eindelijk na uren
met z'n blote bast in zee
zal de pret niet lang duren
hij moet terug, met de file mee.…
Uniek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
438 wie met vuur speelt
moet zich
niet verwonderen om zich te verbranden
aan de verzengende gloed tot het
water uit de hemel stort
die de stem van de dood heeft bezworen
zie het water zee en stranden
de gouden
zon de koele maan en hoe ze op
hun tijd op en onder gaan
alles heeft een bedoeling
in ons kommervol bestaan
tussen…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
Moordkuil
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.156 Neen, dit gaat niet over Duitsers
Die iets moois hebben gegraven
Aan het Scheveningse strand
Begeestering, gaan waar je voor staat
Ontroering, harde spijtwoorden, oprecht verdriet
Kansen te over maar ik zie ze niet
Uw woorden vervliegen
Ik lees uw liegen
Uw woorden bedriegen
Hier gaat men achter mooie woorden schuil
Ik werp op uw graf…
Opspattend wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 traag golft
stilte langs kusten
vol begrip
geen felle
confrontaties
in opspattend wit
een rustig weten
op een bodem
zonder vergeten
stromend
meanderen zonder
direct te veranderen
in opgaande
vloed langs de
weidsheid van strand
tot daar waar
herinneringsbanden
terabytes kleuren in zand
zo voedt database aarde
de kwantumcomputer…
tsunami
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
871 cijfers
met een eigen
leven
twaalf-twaalf
elf-negen
begrippen
over ieders
lippen
al qaida
tsu-na-mi
kijkkast kotst
vloed
verwoesting
over stranden
vol
kerstbomen
geen
ontkomen aan
in land gezogen
in-
leef-
vermogen
kelk Leed
tot op
de bodem op
netvlies
gebrand - wij
reiken Hand
raken Heil…
Liefdesgedicht...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.843 Je zachte woorden nevelen
als dauw in een zomers morgenlicht
Je schrijft de ongeschreven bladzij
met het mooiste liefdesgedicht
Je zachte woorden strelen
als een geurende bloesem in mei
Je laat de letters in liefde zweven
over de roomwitte bladzij
Je zachte woorden koesteren
als de blauwe zee aan het strand
Je schrijft de woorden in passie…
de beelden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
633 ik zag een witte piano staan
op het strand, net voorbij de
vloedlijn..…
terug
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.812 aan de rand van mijn wereld
hangen witte vogels krijsend in de wind
hun schaduwen ijlen
over het wit van de bruisende zee
op het strand is rillend schuim
achtergelaten door de golven
op hun terugweg naar de eeuwigheid
alleen in de altijddurende deining
het fluiten van de ijskoude wind
het bulderen van het water
straks ben ik weer…
Het heilige vuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 spiralend
speelt zand
met wind
in de woestijn
het heilige vuur
is al lang gedoofd
in de schoot van
rots en overhang
verlaten ruïnes
wachten op sloop
door erosie van
gestapelde steen
het schimmig leven
naast de scheve
olijfboom is zijn
schuilplaats al kwijt
steeds hoger
duinen woestijnen
laten culturen stranden
in verzanden…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 Op de gulzige golven
van mijn geheugen,
geboeid door overvloed,
stranden mijn gedachten
in deinende duinen.
In een wereld van water
hoor ik in een schelp
het ruisen in de oertaal
van een zee-gedicht.
Daar zie ik een schip
een streep trekken
door mijn reis
naar nergens.…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
Winterimpressie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
936 koude windvlagen
witte,grijze,zwarte wolken
vliedden dooreen
voorbij
voorbij
de zee bruist, roept
haar eindeloze energie
het strand schoongespoeld
leeg
leeg
volle regenboog siert
de bewegingsvolle hemel
bijzondere kleuren
energie
energie
we genieten van dit hondenweer
dit natuurspel
laadt onze batterijen op
en meer
en meer…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
Rode vlieger
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.383 Jij stond met je rode vlieger
wat te spelen op het strand
kleine knul van amper zeven
met het touw strak in je hand
Tot jij plots toen door die rukwind
werd gegrepen in een vlucht
die jou meetrok in de wolken
van de allerhoogste lucht
Lang zag ik jou daar zo zweven
aan het laatste stukje touw
en ik dacht nog bij mezelf
goh - wat is de…
Mijn schaduwrijk verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 Bont en blauw steen en gruis
de maan sprak zo even
maar er was niemand thuis
Ach, waarom dan thuisblijven
wanneer elders de vloed wordt gedronken
uit schelpen gevonden op het strand
De naakte zee helt naar voren
en lijkt te ejaculeren
tegen de blauwe bonte hemel daarboven
Doch gezichtsbedrog rijpt
mijn schaduwrijk verlangen
naar een…
Uit jouw schuilend duin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
608 Uit jouw schuilend duin
ben ik geworpen
schoonheid,
wassend zand
tussen hoop
en troost verloren
loop ik de dagen
aan jouw hand,
voel ik de woestenij
zeer eenzaam
lopen we langzaam
naar het strand
waar de zee
ons doet geloven
achter de schaduw
van jouw gedichten
houden we van onze liefde.…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
Met jou zijn
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.306 Met jou zijn
is all that it takes,
in de kamer, de winkel,
de douche of het strand,
ik zoek je hand.
Met jou zijn,
overdag, in de nacht,
Harmonie, understanding,
oog voor de ander,
met jou zijn
huist in het
gevoel en verstand.…
Evenbeeld
netgedicht
4.4 met 70 stemmen
1.619 Hier breekt een rots de golven
waarin jij voorgoed verdween
mijn evenbeeld eeuwig bedolven
onder een hart van steen
in vlokken schuim stromen wij samen
naar het oneindig strand
en de wind schrijft onze namen
als onverbrekelijke band
laat mij uit je schaduw treden
en zie dat ik de zon weerkaats
om de allerergste reden
op de allerbeste…
ja
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
623 alsof we druppels zijn
jij en ik
uit de ochtend geboren
in wit en blauw
zei ik
we kunnen
door de velden waaien
en weer huiswaarts keren
ons uitstrekken tot zee
en strand
‘of tot twee vogels
in volkomen stilte’
zei jij
‘ik zal de zon
op jouw lichaam zien en alle
dagen je ziel’
en ik glimlachte
om wat jij zag
daarna…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
675 Toen het water stil werd
en hij langzaam een verleden kreeg
zoals de stervende meeuw
op het strand
probeerde hij nog de vloed
tegen te houden.
En daarna het aflopen van het water.
Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen
hij nooit sterk genoeg zou zijn
om zee te worden.
Ik waaide verder met een roos.…
Zelfportret in een schilderij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Blond zand, strand
duin aardetinten en wind.
Glooiende keerkringen,
mijn schaduw lag
als bevestiging van de zon in mij.
*landschappen van Frank Dekkers, een oorverdovende stilte.
Galerie Milic Bozana, Zutphen…