3967 resultaten.
Onzichtbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.583 waar schaduw heerst
en donker lacht
toch wacht ik hier
het hoofd gebogen
in de luister van de stilte
op een verlossend woord
geen wind die stem verwacht
op de kleine ik die alleen
zijn angsten telt
niet op de klok
die zich verborgen houdt
niet op het wezen
dat naar muren klauwt
onzichtbaar als morgen
het licht verspreidt
daar schemer…
Buiten slapen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.069 Aan het zwerk
een zwerm vogels
meerkoetjes fluisteren
in het riet
de hitte hangt
in huis
buiten begint het
langzaam aan
te schemeren
een vleermuis
schiet
langs mijn hoofd
mijmerend nip ik
aan mijn glas
de langste dag alweer
verstreken
straks
valt de nacht
als een warme deken
om mij heen
ik geloof
dat ik vannacht
hier…
In de campo
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
856 Schemering.
Ik leun tegen de gevel van het oudste huis,
binnen worden kaarsen aangestoken
kattenogen, wachtend op de nacht.
Met loshangende haren
buigen olijfbomen voor het kerkhof
waar kleine houten kruisen
spelen als kinderen in het grind.…
Winterdans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
538 De rugzak
gevuld met
afscheid nemen
vertraagd elke
zekere pas
bladeren, gevallen
geven blote voeten
tot bloedens toe
nog niet haar laatste
dans voor schemer valt
wanneer morgenrijp
het zicht aanraakt
en wandelende mist
de wereld weer
laat verschijnen
wordt het ooit
zo grauwe verloren
in verstild wit
ochtendgloren…
De magie is gedaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
469 de volle maan
bekrast het zwart
van spiegelend water
schrijft in schemerig wit
met trillende letters
de nacht van zich af
de magie is gedaan
als de aarde weer dicht
in het licht van de dag
nog fluisteren golven
over duistere krachten
in hun rimpelend bestaan
op brekend zwart
spiegelt een gevaarlijke maan
de wens om samen ten onder…
de dag gedoogd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
601 de dag verglijdt mij niet
voelt als een schilderij
dat ik niet vatten kan
het zoekend licht niet speuren
van kille ochtend zonder zon
tot koesterende zomeravond
geen vroege vogels horen kan
't laat verkeer nog in de verte
sensatie van de wind
die opsteekt bij het krieken
en zich na het schemeren
tenslotte neerlegt bij de feiten…
En de vogels floten
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.154 En toen was jij er
in de vroege morgen
terwijl de vogels floten
in de schemering verborgen
Wijl ik de slaap aanbad
de nacht nog niet verliet
de vogels nog steeds floten
in slaapschemerend gebied
Ik wakkerde uit mijn dromen
de lente is ontsproten
en toen was jij er
terwijl de vogels floten
En altijd zul jij er zijn
in elke gedachtengang…
Dierbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.871 Misschien dat je het woord betrad
in taal van mist, pijn van regen
dat ik je bij me hield in schemering
mensen wegduwde uit de intrige
maar je bent mij dierbaar
als mijn eigen ik, zonder twijfel
je blijft steeds bij mij in dromen
die dichterbij durven te komen
je blijft jezelf, ook zonder masker
maalt niet om status, of veinzen
je blijft…
Uit zilveren schalen geschonken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Zou je mij willen bewaren
in het licht
van ontluikende ogen
in herinneringen aan
verstilde schoonheid
van een verlate schemer
als het avondrood
overgaat in nachtelijk blauw
en ik je mijn lang vergeten
brieven ongelezen laat
onder het bladerdak waar ik je
mijn hartenklop ontvouw
zullen we dan onze zielen
verstrengeld laten opgaan…
VREES EN PROFETISCH VOELEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Moeder schrikt
wanneer in de vroege schemer
een kleine schaduw
de vredige achtertuin
huiverend doet zuchten
haar zorgenloze hummel
juicht dat haastige dwergspook na
verlangt met hem mee te zweven
kon zich dan verrijken
onbekend avondgefluister
brengt het verontruste gezin
naar de verlaten zolder
waar pasgeboren vleermuizen
het huis…
Muren kenden schaduwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
650 met kaarsen
verloor de schemering
zijn licht
vlammen dansten
warmte en intimiteit
rond fraai gedekte tafels
maar de muren
kenden schaduwen van
mensen die worden gemist
waar vroeger het café
nog vol liep bij de reünie
speelt nu het gebeuren in zaal twee
het afscheid is weer zwaar
maar altijd zegeviert de hoop
op een weerzien…
Landschapspapier van de nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 Iedere schemering in jouw gedachten
brengt lichte verkleuring tot stand
op het landschapspapier van blauwe nachten
ben ik als tekenaar jouw oude klant
ik beschrijf dromen
waar niemand kan komen
beleef nieuwe kansen
door met jou te sjansen
ik dans tot een nieuwe dageraad
mijn trouwe potlood verstilt
niet de tekening of ik zelf
maar jij…
Toestemming
gedicht
4.1 met 7 stemmen
8.298 Ikzelf, ik fluisterde
mijn woorden pas
als de schemering
de tekst verduisterde
en ik zeker was
dat niemand luisterde,
maar als je echt moet
in het publiek
is een beetje muziek
en de hele rest
mij ook goed hoor.
Mij is alles best.
-------------------------------------------
Forth Worth 12 augustus 2011.…
Een waas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
417 Als de zon is ondergegaan
en de warmte verdwijnt
en de maan opkomt,
komt er een waas voor de horizon
een waas in jouw gedachten
jouw gedachten die afdwalen
je ziet een waas,
een waas in de stilte
de stilte van het moment
en de schemering van de avond
een waas,
een warmte die je nooit eerder voelde
die de hoop doet opkomen…
loomheid laat de klokken slaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
537 vliegen spelen ongestoord
landen en bewegen
warmte is ongehoord
geel vraagt snel om regen
het rechtgekante polderland
de zomer trillend in de verte
loomheid laat de klokken slaan
het zware werken is gedaan
ik koester zachte schemer
als stilte in mijn hand
een vogel kaatst een zonnestraal
terwijl het donker langzaam valt…
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
klapwiekende muizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen verkorten schaduwen
naar ontkleurend duister
de grond is nog warm
als het licht
zich spiegelend aan de hemel
de aarde een laatste veeg geeft
maan versijpelt in
een vallende schemering
de ongebroken roos
domineert wittend zicht
maan en roos
roekeloos in hun spel
met stralen van licht…
het hete geel glooit afgrond
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.683 het hete geel
glooit afgrond
oplichtend in het zwart
schemer drukt
de warmte dieper
eenzaam in het hart
tast met vingers
naar het duister
blinder dan de nacht
pakt en zal niet
kijken omdat zonlicht
nooit de avond wacht
morgen bloeit
het rotten in het
sterven van vandaag
laat de uren
gaan, lange dagen
doden langzaamaan…
Ik vond een vogel, stervende in de tuin
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.330 Wij hebben 't stil begraven in de tuin -
Die kleine vogel kan ik nooit vergeten.
Zo zag 'k voor 't eerst het wonder van de dood
- Nu moest die vogel zang en vliegspel derven,
Weerloos vergaan tot aarde in aardeschoot.…
herhaaldelijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
411 herhaaldelijk staat de man op
loopt naar de tuin en rookt
’s avonds ziet de man niks
van de planten
van bloemen
beestjes
toch legt hij zijn hoofd op ’t gras
op zijn knieën gezeten
de hond komt kijken
[’t zou ’n figuur kunnen zijn
in ’n schets van Van Straaten
of wellicht Kamagurka
zonder zonderlinge lange jas dan]
dan gaat…
VAN NIEUW GEPLANTE JONGE BOMEN WORD IK ZO GELUKKIG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
437 wat werd ik gelukkig en blij van de nieuw
geplante bomen aan mijn tuinzijkant
mijn tuin nr. 62 ligt op een geheel open vrije
hoek van de Hortensialaan en de Fresialaan
dat weidse bomen-beeld nam ik mee terug naar huis
onder dankzegging aan het Bestuur en Gemeente!…
De weg
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
789 In zijn oneindig aangelegde tuin
maakt hij je te gast
waar een groene vinger de hand heeft in gehad.
houdt hij steeds de aarde vast.…
Een plek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
698 Ik wil tussen het wit
van vlinders liggen
de tuin begraven
in jouw schoot.
De dageraad schenken
zonder verwachting
aan de oever jouw glimlach
zien dwalen in het licht.
Tussen de rimpels
van het eeuwige blauw
mijn hart offeren
en alleen aan jou.…
Bijklank
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.517 wat voelde ik mij groot
toen ik voor jou de spoken
onder het bed uit
kon bezweren
getik verklaarde
in een luchtbel
uit de warmwaterpijp
rond twaalven
die grote spin
met uitgestreken
gelaat lieflijk de tuin
in bonjourde
en ik, alleen ik
hartkloppingen hoorde
die deze heldendaden
moediger kleurden…
Oh Rosa
netgedicht
4.6 met 32 stemmen
1.155 Oh Rosa uw hortensia
Heeft slechts een goede luim
Wanneer hij zwaar is bezopen
Zonder vocht is hij een gedroogde pruim
Mijn tuin is vol hortensia’s
De kleuren roze blauw en wit
Maar langzaam denk ik
Vergeet hortensia’s
Geef mij maar roos…
Examen
snelsonnet
3.5 met 14 stemmen
2.559 Hoe leert u hem in buurmans tuin te schijten
En kleine stoute kindertjes te bijten
En hoe laat u hem op de melkboer los?
Wanneer u antwoord weet op dit soort vragen
Zult u met glans voor uw examen slagen.…
ijl
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
610 doorschijnend
zweeft ze kalm
haast uitdagend
in haar eentje voort
passeert tuinen
ontwijkt
als door een wonder
talloze bomen
onkwetsbaar
waant zich
de laatst overlevende
uit vrolijk kinderspel
de hoge muur
komt angstig dichtbij
uit "Achtertuinen"…
een gedicht voor mezelf
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
753 in de oude tuin
werd ik begraven naast
bitterkruid en
refreinen
keurig op een rij
als hoopjes op het gras
het gazon weer netjes
bijgewerkt
zonder
zwarte gaten
ik wilde niet zingen
of mezelf tot vreemde nemen
toen een rots viel op mij
met wie had ik anders nog
kunnen spreken…
Vertrokken vlinders
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.467 Waar ooit de vlinders zaten
Bevindt zich nu een lege plek
Vertokken met de noorderzon
Op zoek naar nieuw verlangen
Toen jij vertrok uit deze tuin
Verdween het zomerse gevoel
Waar ooit de vlinders zaten
Waar jij ooit was…
Hupjes
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.300 na de taal die als muziek klinkt
hoor ik hier: Hup, Holland Hup
toch werden elegante Bleus
ingemaakt door les Oranges
het enige oranje rond het huis
zijn de afrikaantjes in mijn tuin
dinsdag zit ik voor de buis
juich dan mee in moerstaal…