2449 resultaten.
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
lezer hou vast
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
668 mijn pen
schrijf lezer
nu mijn vers
mijn denken is geschift
dek toe en kies de titel
plaats voetnoten
daar waar ik eigenlijk moet gaan
schraap woorden in context
laat spelen in spellen
pluk letters uit de tuin der muze
en rijg woorden in monologen
ladingen komen voorbij
jouw hulp heeft zin
want er gloort weer inspiratie…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Gij die gebaard hebt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.119 Gij die gebaard hebt, en in moeder-smart gestaan,
hoe ben ik als een tuin voor uw gepijnd verlangen?
Hoe gaat ge in barre hoop, hoe draagt ge onvruchtbre waan,
en heeft uw liefde een liefde om mijn gelaat gehangen?…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Het pad in de bloeiende tuin
is een rode loper, die aan het einde
opklimt en vervloeit met het huis,
het huis van rode aarde. Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de dood.
Een vredig droombeeld, het huis dat
staat als een Chinees kamerscherm.…
Geheim gedicht
gedicht
2.3 met 501 stemmen
53.470 Toen je eindelijk sliep, drukte ik
de zoen met mijn lippen in een doosje
vol watten en liep naar de tuin. Daar
groef ik een graf van twee monden diep
onder de beuk.…
De wereld leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad
de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad
haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud
vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout…
Mij te heet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 de hemel jankt boven het zand
met valse felle schorpioenen
laat mij betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch
verdrogen of verdrinken moet dan
liever in mijn eigen hitte, thuis.…
terwijl ik gazonzaad strooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 de tuinen in de wijde omgeving van tjernobyl,
de kerkhofgraven in de concentratiekampen van
breendonk tot buchenwald.
bloed en drek
kan je onder schoffelen.
leed blijft eeuwig invreten.
verdriet verstikt de hoop
dat liefde ooit nog wonderen kan doen.…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
SPOEDIG VERHUIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.228 Vier mensen staan
voor hun aanstaande woning
broer en zus bespeuren
achter het grote raam
vage zwevende dievenvingers
die
blij verleden stelen
verlatenheid driftig wenken
leegte vergroten
de verwilderde tuin blaast
beiden honingadem tegemoet
waarin verzwakt bijengezoem
de stem laat horen
van
arbeidende vrijheid
uitzien naar daagse…
Het roodborstje
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.004 Werk ‘k in de tuin
zie ik je kruin
je hipt me voor de voeten.
Blijf maar heel lang
en wees niet bang
ik wil je graag ontmoeten!…
uitgestorven onbekendheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 een kleine zwerm
onbewust van de gevaren
strijkt steeds westelijker neer
boeren worden weer onrustig en bang
voor dit onbekende,
zoals in vroeger tijden
er zat er één in mijn tuin
wat heb ik een hekel aan die vliegers
sluw als ik ben, was hij snel gevangen
gevuld met gekruid gehakt
smaakte hij heerlijk……
In de oude buurt
gedicht
1.8 met 28 stemmen
5.222 Wij hadden vroeger in de tuin
een hele ouwe schutting waar ik
met pijltjes op gooide
maar er zat een gat in
en op een novemberdag
gooide ik er door en trof
de buurman dodelijk.…
Verbaasd
gedicht
3.0 met 23 stemmen
6.087 Dat het verwijderen van een tegel,
jaren geleden in de tuin gelegd, toont
hoeveel leven zich aan het oog onttrekt.
Wetende en toch steeds weer verbaasd
dat zelfs wie dagelijks de dood voorspelt
nooit aan het eigen graf staat.…
DICHTERBIJ
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
540 op hoge poten verlaten herinnering en verwachting de werkelijkheid
mijn troebele, immer aanwezigen
verdringen elkaar buitelend in de coulissen
klaar om me naar alweer een ander doolhof te leiden
om beurten klaren ze de klus
vergelijking en voorstelling staan te trappelen
en werpen zich in de strijd
met zwier leiden ze me om de tuin
de niet gekende…
seconde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 nu de zon heel even kijkt
of alles wel is, in mijn tuin
tel ik kristallen, alle zeven en
hun licht
dat doorgeslagen dwars door regen prijkt
een hartsmoment in koude dagen
binnen is het warm en vraagt de kat
om aandacht, boven kaarslicht
kleurt haar lach mijn hele leven lang
ik ben niet bang
om weg te gaan
want overal is zij, ze laat…
Kopland
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.034 De tuin bij avond
heeft een droom verzwegen
alles wat werkelijk gebeurde
heeft getreurd om de dood
toen ik je zag
verzamelde je schilderijen
voor een reizende tentoonstelling
in het hoofdland bij het moeras
en in alle talen
werd de dood gehesen
zelfs de eenzaamheid van liefde
had een vooraf bepaald kompas.…
Lieve Alex, beste prins...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
957 Dat u in de tuin kunt staan
om er zomaar wat te bloeien.
En een tentje op kunt slaan
om met Máxima te stoeien.…
Eeuwige droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Wandelen door een tuin
waar vogels geuren als bloemen
en bloemen zweven als vogels...
Vertoeven in dat magisch oord
waar vreugde zingt
en eeuwigheid danst...…
Op dwars gelegde latten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 ik heb het huis gezien
met voeten in het water
maar de kelder droog
ramen die veel
uitzicht geven
een grote tuin vol leven
vloeren blinken
van generaties stappen
op dwars gelegde latten
in lichte plekken
op behang groeit de
familiestamboom al zo lang
de trap is sleets
kreunt en steunt
de tijd uit het verleden
op zolder galmt…
TEER MAAR DAPPER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
593 Papaver bloeit op ruw terrein
Langs spoorbanen en duinen
Ook vind je haar in tuinen
Breekbaar als porselein
Haar rode vlaggetjes, ragfijn
Willen steeds rondbazuinen
De oorlog kost fortuinen
Kleurt velden karmozijn
Hier spreekt een pronte pionier
Staand op verstoorde gronden
Schenkt ze aan honingbijen vocht
Pluk je die kleine krijgsbanier…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Zoals insecten
het ruiken naar de andere sekse
en de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?…
Sarabande
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 - Och lief, ik kan eenmaal de tuin in lopen,
ik spaarde al mijn krachten voor dit later.
De oude dame steunde op mijn schouder
en schuifelt bevend door de glazen deuren.
Op de drempel zegt ze: -het wordt weer kouder,
maar de oude lelie begint te geuren
Hoor! Hoor! Ze stommelt richting de warande.…
De lentefee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
834 Ze woont bij ons in de tuin,
ze is altijd vrolijk en zelden boos.
Ze loopt lieflijk door het gras,
en strooit toverzaad in het rond.
En zie al gauw,
komen er bloemen uit de grond.
Alle kleuren van de regenboog,
je weet niet wat je ziet.
En in de blauwe lucht,
zingen vogels het hoogste lied.…
Niet Perfect
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
718 Een Huis moet stevig zijn, dat is bekend
om de Bewoners zekerheid te bieden
opdat hun streven rust op een solide
maar tegelijk flexibel fundament
Er is een tuin, en er is stromend water
er is verwarming, er is licht en lucht
je vindt er voedsel en veel reisgenoten
Je kiest je eigen rol in dit Theater
je regelt zelf de hoogte van je vlucht…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
Naar een verre hemel gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Na maanden van werkloze afwezigheid,
zit ik weer in mijn nog onverzorgde tuin.
Het is er volop herfst maar, mijn God,
wat heeft de natuur zijn best gedaan.
De klimop is nog steeds aan het klimmen.
Tjonge, wat ben ik trots op onze braam.
De avond valt, ook al is het late middag.
Alles wat ik hier hoef te doen is bijna niets.…
Zo simpel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Deze maand mei ben ik blij
want de kou is voorbij
de lekkere lange zomer nabij
weer warm, zonnig en zwoel
de merel zingt vol gevoel
bij mijn schuine raam
's nachts klein kikkergeluid
uit 't minuscuul vijvertje
de was buiten aan lijnen
de zon die in de middag binnen komt schijnen
het lokken van tuin en van duin
het groen nog steeds pril…