3774 resultaten.
stromen in vijf zeven vijf
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
370 tussen de woorden
zweeft een onbeschreven tijd
in ruimtelijkheid
zwanen op het meer
poëzie zonder dichter
een statig zwijgen
vastgevroren leed
op ijsvelden van de dood
lege antwoorden
een oplaaiend vuur
de lucht likt haar hitte op
de horizon slinkt
het dansend water
wast het grijze basalt rein
een schoon ritueel…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 Amsterdam
om mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen
dan zal ik luisteren naar de adem van het leven
de stem van mijn hart
daarna zal ik in vuur…
Vlaanderen
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.372 Voor Vlaanderen, Vlaanderen,
Trille mijn harte vol geestdrift en vuur.
Mijn land is het land van de stille,
De vreedzame brede natuur.…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Het is ook het vuur dat ontbrandt in
de ontmoeting van ideeën. Een vlam die niet brandt
om te verteren, maar om te verlichten, om te tonen wat verborgen
lag in de schaduw van het onuitgesprokene, wachtend op een stem en betekenis.…
Verloren en Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
289 Zelfs de laatste sintels
van jouw vuur blijven warm.
En in die nabijheid
sterft apathie,
ademt euforie.
Kamperfoelie hangt in de lucht
terwijl ik losraak
van een leven
waar ik niet langer in wil wonen.…
hartstochtelijke liefde
hartenkreet
3.6 met 97 stemmen
7.999 Je kust me
je trekt me tegen je aan
Ik kus je terug
en streel je lichaam
Ik kijk in je ogen
en zie de liefde voor mij
Mijn hart slaat op hol
mijn ziel voelt zich vrij
We zijn naakt
en je slaat je benen om me heen
We smelten samen
onze lichamen worden één
Een passie
heter dan de heetste vlam
Een vuur
dat niet meer…
Knuffelmuur
netgedicht
4.4 met 49 stemmen
18.888 Vol passie en vuur,
danst in het donker
een kaarslichtje
op de muur.
Ze kijkt rond
springt op en neer,
want haar warme voetjes,
doen op de koude muur zo zeer.
Opeens,
was daar een ander lichtje.
Ze keek hem aan
in zijn mooie gezichtje.…
Die vonken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 zacht klinkt
de weemoed
in hun lief gezang
maar woorden met
een eeuwig gewicht
maken kinderen bang
zij gaan voor
het meer dansante
voetenwerk en de handjes
maar in jouw
ogen smeult het
nooit gedoofde vuur
het donkere van
je stem herinnert
zich nog ieder uur
die vonken ga jij
kinderen leren uit hun
geschiedenis van proberen…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…
Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.389 Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden
en toch, wij durven ons niet af te scheiden,
wij durven niet alleen zijn, niet te spreken
dan lippen bevend, die niet open breken,
begonnen klagen, wenkende ogentroost,
gloed van een wang, die om zijn blozen bloost,
handen, die groeten, blikken van verzwegen
ontroerd zijn, zuchten als uit vuur gestegen…
Een gebaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.223 handkus
mysterieus als een gebaar
een brand van jaren
tot peuk geworden sjekkie
is ongezond
daarmee gekweld
alsof gezondheid terminaal nog telt
een troosttrek in de schemering
is hem ontraden
met laatste krachten
zuigen aan het leven
dat ‘ongezond‘ is waar
maar mag hij
voor hij sterven gaat
als klein gebaar…
nog één keer vuur…
ontglipt
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.219 als los zand door gespreide vingers
ontglipt mijn leven telkens weer
zoals ik gisteren nog hoopte
zo kan ik het niet meer
mijn ziel zo overhoop gesmeten
zo uit mijn lichaam weggerukt
zoals ik gisteren nog liefhad
ga ik nu onder pijn gebukt
mijn lijf verteerd door smeulend vuur
vol littekens en wonden
waar ik gisteren nog trots op was…
Binnenlanden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
861 Te vuur en te zwaard
Je slaakt ‘n diepe, diepe……..
Met geloken mond roep je zacht, zonder woorden de goden aan
Wat gaat dit worden?
Wat zal ik ……..?
Ik zal …….. !…
Nog één keer genieten..
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.889 Je trouwe ogen kijken mij aan
Ik zie het verdriet in je ogen
Zacht omarm ik je lichaam
In een lange warme kus
Woorden hoeven niet meer
De laatste honger stillend
Zacht leg je mij neer
Je vingers spelen over mijn huid
Ogen glijden als in vuur gesmolten
Deze nacht zal het einde zijn...…
Valentijnmenu
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.525 roze neusvleugeltjes
op slaapkamertemperatuur
°
zoete lippen van 't haasje
opgewarmd in gepersonaliseerde tederheid
°
speels tongetje in eigen nat
met passievruchtenaroma
verhit op stevig vuur…
Maanvriendschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
7.630 Fluisterend doorbreek ik de stilte
zij de donkerte met haar licht,
ze houdt de nacht in handen
brengt dagen in evenwicht
en zij danst zachtjes
door de seconden,
maakt de uren
tot minuten
als ogen diep
tot in haar gluren
Zij doorbreekt stilte en ik
donkerte met smeulend vuur,
zo overleven we samen dansend
tot een hemels nieuw ochtend…
Uit mijn rib geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 is het je jeugd
die mij weer aanzet
tot vlammen
smeulend vuur
warmte en ruimte geeft
aangejaagd door frisse wind
of nemen wij
het toeval van ontmoeten
op dezelfde golflengte serieus
en zingen wij
verschillend in ervaring
het altijd al gewenste lied
ik weet het niet
jij bent uit mijn rib geschapen
jou missen is niet meer te dragen…
schaduwen dansen een stralend gezicht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
630 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrand als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toe je mij alles gaf…
Droom ons blij
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.356 droom mijn gedachten
gedichten zo prachtig
de woordjes zo lief
voor jou hartendief
zonnebloemen violen
emoties die dolen
zoentjes verdwalen
in de dalen
van emoties zo lieflijk
huppelend verblijven
verwarmt onze lijven
voel hoe gerieflijk
je ogen behagen
de vonk kruipt in mij
het vuur verwarmt
we voelen ons blij…
venus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 je kwam vanuit de zee
ik kwam vanover land
lenig liep je met mij mee
over het zachtglooiend strand
je wou meteen de schelpen kraken
het gaf je een intens genot
ik dacht aan notenkraken
tchaikovsky speelde fagot
een dans van duizend elfen
je voeten vatten vuur
ik strooide venussschelpen
onder een hemel van azuur.…
Adem ten leven, vuur en licht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
739 Adem ten leven, vuur en licht,
liefde, vertrouwen, Aangezicht,
hoop op een toekomst, zachte bries,
fluisterend spreken, teder gebaar,
stem die ons thuisbrengt, woorden waar,
licht in de morgen, avondrood,
weg naar het leven, door de dood,
vriendelijk teken, golvend visioen,
nooit echt te grijpen, hier te doen.…
Valentijnsrode kus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
770 je huid zacht
als satijn
het negligé
bevallig fijn
stilte klopte
in mijn hart
het liefdesrefrein
ogen lachten
licht onderkoeld
toch smeulde
in die blik
het vuur dat
wij geen dag
hebben gemist
jij streelde je haar
jouw subtiel gebaar
voor benaderbaar
ik raakte lippen
die geen weerstand
boden aan onze
valentijnsrode kus…
Vurig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
867 Je slank contour glanst als albast
in schijnsel van de open haard
zo puur
stil…
roerloos
vol verwachting lijkt het wel
ik aarzel een moment
maar strijk dan toch behoedzaam
warmte in het wachten
en kijk geboeid hoe magisch vuur
je zacht tot smelten gloeit
voor ik geknield het hoofd buig
en mijn handen samenvouw
voor jou……
De laatste uren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 de laatste uren
zoals er veel nog zijn
en zullen gaan
ze sterven in mijn adem weg
zo mijn stappen even klinken
hol weerkaatsend om mij zingen
in het rusten van de nacht
tel ik de kaarsen
één voor één
zie ze vuren
branden
rook verkringen
als de tijd die smeltend leeft
als de nacht die langzaam dag wordt
en ons zo momenten geeft…
Groetjes uit de Cevennen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.255 Maar geen liefde
die van haar eigen vuur genas.
Ik drink, en wacht - en proef
van nachtvlinders de fijne as.…
dagtekening
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
746 ik wil, zoals zovelen, nalaten
niet van nalatigheid beticht worden
met verve woorden penselen
beitelen in grafstenen
letter na letter
opdat ik zacht zal rusten
een schilderij achterlatend
groen en vuur
rood en ijs
glorend in ochtendstond
gloeiend de zee bewolkt
niet, neen, nooit weggaan
alleen maar achterblijven
aan het begin van de avond…
Reis naar de Fuji
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.522 na dagen zwoegen kwam hij aan
bij de rand van de vulkaan
daar heeft hij toen nog
lang staan staren
vlocht onderwijl z’n lange haren
en uur na uur na uur
doorvoelde hij het
woelende vuur
dat gloeide in de kille mist
totdat hij het heel zeker wist
toen legde hij z’n kleren af
en sprong
in dat verzengend graf…
de aard
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
832 oh heer en meester
vergeeft mij mijn zonden
ik bega
gekweld zij die kwellen
een groot schuldig geweten
ik onderga
daden mijn ondeugd
onheilsgebaren
beslecht uw paden
ik loop
genadeloos vlam ik vuur
mijn vingers tot blaren
beklemd de dag des oordeels
ik neem verantwoording
geteisterd mijn ziel
want toegestaan mijn voordeel…
herfstzon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
674 Ga dan zonnen tot het duister
en warm je bij het vuur.
Dan blijft vanzelf het duister
een verleden avontuur!!…
Ogen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
725 Haar ogen die mij aankijken
waar veel in valt te lezen
haar ogen vol met sterren
die glanzen als de zon
haar ogen vol vertrouwen
het voelt toch super goed
haar ogen vol hoop
met altijd nieuwe kracht
haar ogen vol vuur
vol met pure walging
haar ogen vol met woede
waar het einde ligt…