3211 resultaten.
liefde in zwart
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
840 je was hongerig
overdag
bij de haard
en in het gras
om wat je later
zo oud als de wereld
niet zei
voor allen die het zagen
ging de tijd telkens terug
naar het begin en het wuiven
ik verwachtte je hand, geloofwaardig
tot ik de koude en houterige knieën
verzweeg, blinde ogen en hoe
het sneeuwde tegen mijn wang
weet je nog…
MIJN EIGEN DROOM
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.105 Ik droomde mij een droom
met bloeiende sterren
en stralende bloemen
het hemels groene gras
en vissen die zoemen.
Ik droomde mij een droom
met dagelijkse maneschijn
en nachtelijke zonnestralen
waar de bezige bijen
nectar uit de wolken halen.…
Smeltpunt
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
818 een grauwe waterplas
waar ooit in sprookjeskou
de mooiste sneeuwpop was
stenen ogen op besmeurde grond
een kromme, vieze wortelneus
te strak gevouwen takkenmond
rode koontjes vragen zacht
of hij nu soms
met opa in de sterren lacht
en prompt liggen op het groene gras
wortel, stenen, takken klaar
voor als het straks weer sneeuwen mocht…
elektronisch oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
647 de hagen om de tuinen
ontnemen bijna elk gezicht
de poort gaat automatisch dicht
buitenshuis is het gras gazon
het oogt kunstmatig groener
zonder onkruid selectiever
de struiken omsluiten meer privaat
de bloemen bloeien exclusiever
de hoge wilgen hangen dieper
binnenshuis brandt het licht
een opvallend trapje hoger
de lampekap schijnt…
RIETPLUKKEN
poëzie
3.0 met 9 stemmen
4.016 Wij lagen ’s avonds nog in ’t gras,
En hadden niet één handvol riet
Geplukt om mee naar huis te gaan.…
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…
Een steek van jaloezie
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
974 momenten
boordevol geluk
de lucht
en bomen
zon en wolken
niets kan stuk
laat gras
en groen
maar bij mij
komen
een steek
van jaloezie
de blik
van schrik
het zaaien
van de twijfel
de onlust
in de lucht
het is de rust
die vlucht
stemmingsval
is groot
de oorzaak
wel te duiden
het zijn gewoon
hormonenbuien
waar liefde ademt…
Mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
777 Ik lig hier in het hoge gras
Boven is de strakke lucht
de zomer trilt en luistert
Mijn rug koestert de warme aarde
Ben jij daar nog mijn lief!…
Huisje nummer zeven
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
689 de geur van vers gemaaid gras
verbloemd het dorre leven
in dit hof, dat nimmer groen was
zoek ik huisje nummer zeven
een bord geeft wat weg is aan
Lindeplein slechts een gegeven
ik zie geen linde staan
maar wel huisje nummer zeven
daar versteend meneer van Lem
hij was wat achter gebleven
de gemeente metselde hem
in huisje nummer zeven…
stille middag
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.066 in middagstilte aan het Drentse veld
waar krekels ongewis
hun tsjirpen laten horen
de vogels heel ontspannen fluiten
in overgave aan hun eigen toon
zelfs bomen wachtend luisteren
het gras zich neigt naar elke kleur
daar wil ik heel alleen voor jou
mijn allermooiste spel
over de velden sturen
de piano laten zingen
over stilte
in mijn eenzaam…
Weemoed
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
557 zomer voorbij
droef stemmende herfstwind
een lange winter voor de deur
mijmerende avondwandeling
over schone larie
en duister zeer
vanavond geen maan
de schijn ligt ergens verscholen
in 't glimmende gras
ook als 't lichaam rust verdient
is het voor het hoofd
vaak moeilijk wennen
het is nacht en donker
ik denk niet dat hij het merkt…
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…
Winter(4)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 de aarde dampt en doomt
weer heeft vorst het gras
met rijm en wit getooid
de nevelkou blijft hangen
de lucht miezert grauw
de zon valt niet te zien
de hard gevuiste winterman
liet zich deze maand al vaker zien
met koude lucht die bijt en straalt
maar ik sta vandaag
onkwetsbaar achter glas
en denk dat ik maar binnen blijf…
Voetstappen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 Voetstappen over het zand
hebben mij meegenomen
waar de horizon het water verbrandt
waar realiteit verandert in dromen
Voetstappen over het asfalt
dragen mij op handen
waar de nacht valt
en waar vogels landen
Voetstappen over het gras
observeren mijn gezicht
wonden die ze genas
en bundelt zij het licht
Voetstappen veren op
Blijven…
bemoediging
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
765 wat me al dagen belaagde leek opeens
vervlogen toen ik zo licht als een veer
door het warmend geel van volgroeide
zonnebloemen werd opgenomen bijna
dronken in het groen van parelend gras
boven water kwam
en wat me bedrukte plots verdwenen was
terwijl ik naar ‘t weidse van helderblauwe
luchten staarde er 'n vleugje vertrouwen…
vertekenend
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
735 regen tikt de dagen weg, kleurt
buurman's gras nog groener
terwijl het mijne - van beton -
weer zwarter rozen glanst
veel mooier, dat dan wel
maar op de ramen die beslaan
schrijf ik letters die zich huilen
waardoor mijn kijk op watdanook
niet al te helder is en ik bedenk,
't kansloos zicht op enig blauw
in hun zinnen loos bestaan
en dat…
Wit gewaad (s)preekt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 Verscholen in 't groen
Naast een huis van God
Opgetrokken uit hout
Onder blauw
Een wolk drijft voorbij
Lange en korte
Gezaagde planken
Een Huis van liefde en
Van lijden
Met zerken verspreid
Rondom op het gras
Verscholen in 't groen
Een wit gewaad dat (s)preekt
Als mensen
Zich samen bezinnen
Noorwegen, richting Noordkaap (2000…
Een avond in Goes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Een avond in Goes
Waar nuchterheid de bomen voedt
De lucht de aarde geuren doet
Het gras met vele kleuren zoet
mijn hart een houvast geeft
Een avond in Goes
Waar een oude dame vol hartenpracht
recht vanuit haar ogen lacht
En eenzaamheid de ziel verzacht
met mooie woorden zelf bedacht
Maar waar ik ook deze nacht
niet alleen zal zijn…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
Vrouwe lente
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 leen de woorden van de hemel
schrijf de wolken met de wind
wil weer heerlijk touwtje springen
als een onbekommerd kind
verf de bloemen op de heuvel
tel de mieren in het gras
lekker rollen naar beneden
brullen kikkers in de plas
zoemen bijen om de oren
vliegen wilde eenden op
worden vlinders weer geboren
vrouwe lente loopt voorop…
Tijd...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 Zwaarmoedige wolken drijven voorbij
gepaardgaande harde regen en wind
Troosteloze blikken
van een natgeregend kind
Waar is de tijd gebleven
van blauwe luchten en een bloemenveld
Op je rug in het gras
alle kleine wolkjes geteld
Niet alleen het jaargetij verdwenen
ook dat kind is niet meer
Net als de onbezorgdheden
weg...de tijd van weleer…
Waar de wind liggen gaat
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
729 Thuiskomen
in het hoge gras
De liefde verzinnen, de liefste.…
Een wereld die was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 stilte wordt voelbaar
als de verre geluiden
van een wereld die was
zijn verdwenen
ineens fluistert gras
spreken struiken
hun dialoog met de wind
hoor blaadjes zacht wuiven
in deze enclave van rust
is nog plaats voor het
kreunen van oude kastanjes
behangen met donkergroen loof
kom we gaan weg uit
de kakafonie van de wereld
terug naar…
Groene blaadjes veranderen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Herfst met je prachtige kleuren,
wat doe je met de groene blaadjes
Ze vallen met zijn allen,
dwarrelen zachtjes naar beneden
Op het altijd groene gras, vochtig nat
amper te maaien en ik denk terug aan de lente,
de kale takken toen,
die langzaam omgetoverd werden
in blaadjes prachtig groen.…
autisme versus wereld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.086 Stukje aarde
drijvend op hoop
dobberend op water
zoekend, tastend
naar de juiste richting
zorgzaam gehuld
in wazige slierten
zon en dauw
klein sprietje gras
komt voorzichtig
tevoorschijn
plots
overwoekerd door de
schaduw van
vluchtig onbegrip
zonder mededogen,
in één oogwenk
verwoest
de aarde
nu
dor en korrelig
vertrappeld…
boerenkool
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 is er nog boerenkool
een flinke struise meid
of moet ik ploegen
op dit verdorde land
zeg het maar
dan rooi ik alles weg
haal tarwe van het land
lachen doe jij niet
wanneer ik denk aan vlas
en kikkers die zich vleien
in het kletsnatte gras
ik had honger voor een dag
lustte wel een bord of twee
totdat ik duidelijk zag
het is enkel…
Lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
515 Velen gaan liggen zonnen in het gras
Maar de meesten van zijn ook dol op een terras…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…
Zomer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 Zwoele zomerdagen
zinderende hitte drukt op mij
de mensen klagen
zwetend zij-aan-zij
het felle licht
de lucht van wolken vrij
de zon brandend in het gezicht
van de anderen en van mij
de tuinen met een overvloed aan bloemen
het gras wordt bruin
de droogte doet ontgroenen
de sproeier cirkelt in de tuin
wij zitten in de noen
de warmte…