2220 resultaten.
volmaakt gelukkig
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
3.927 op de grond ligt een gedicht
een naakte scherf die de wind
uit de spiegel van mijn leven nam
mijn trouwe stoel houdt me
krachtig vast en hoest het stof
vanonder mijn onrustige kont
vantussen de takken ijlt
een lichtstraal door het glas
en legt de titel bloot
'volmaakt gelukkig', hij glanst
ik trek gehaast aan de pen
poog…
Lezer
gedicht
3.0 met 34 stemmen
8.690 Waar in de bibliotheek zij zat
te lezen hoe woorden zich laten voegen
en niet begreep hoe een ander
moest lachen om de woorden
van een dichteres en vroeg
wat en hoe, waarom poëzie?
Hij, verbaasd dat niet iedere lezer
begreep waarom die woorden aandacht
trekken door hun muziek en betekenis
begon te begrijpen hoe klein de sekte was.…
goochelwoorden
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
1.093 Toveren met
goochelwoorden
voelen wat je zegt.
schilderen, met pennenspinsels
voelt nog lang niet slecht!
gedicht is af; want alles mag
zelf ben ik de baas
zingen met het toetsenbord
als rozen in een vaas…
DICHTER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.543 Men vraagt mij wel eens welke inslag,
welk onverzadigbaar talent
of wat het dan ook wezen mag
dat maakt dat je een dichter bent.
Omdat ik op zulk naïeve vragen
geen zinnig antwoord geven kan,
wend ik me dan af en met een vage
glimlach antwoord ik ze dan:
“Er is meer nodig dan papier,
een pen en een bureau,
en ook met al het dichtplezier…
heel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
681 de zon gaat onder
in ademloze stilte
van roze snaren…
Mijn eerste woorden
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
499 ik heb jou altijd
mijn eerste
woorden gestuurd
uit de zomer
van mijn hart
verpakt in de
mooiste lentekleuren
zongen zij al
voorjaar toen de
laatste sneeuw nog
niet gesmolten was
wij die altijd
samen spelden
in diepgang ons
gedicht opstelden
om zo de warme
empathie te leren
van samen leven in
proberen onze
liefde op wit papier…
Schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.167 Van nergens komt het, het is als ontwaken in een kamer,
de lucht rijp van de hondsdagen, gedachten die hun schil
verliezen. Het bloed trekt zich terug, het eb is snel
het strijkt de uren uit, er is alleen het zand en as
en er is de lange schaduw die kantelt en de stilte die valt
en zoveel dingen van nergens, en zoveel maal stilte
wordt me gelaten…
REQUIEM VOOR EEN DICHTER
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
2.126 zijn levens waren als voorheen
weemoed, drank en vrouwen
hij dichtte zich heen
door die kluwens en klauwen
drank, voor hem was het koffie
het werkte slechts een minuut
doch het riep op tot een dispuut
beslecht met nog meer koffie.
vrouwen, ze kwamen niet dichterbij
ze bleven dralen in het riet
zich wachten voor het verschiet
van een zomer…
ZANGDRIFT
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.101 Hoe woelt de poëzij
In mij,
En haakt aan ’t licht te komen;
Als in ’t gebergte een volle bron,
Begerig naar de glans der zon,
Begerig uit te stromen!
Hoe voel ik mij omringd,
Omkringd,
Door beelden, geesten, schimmen
Van schoonheid, liefde, waarheld, kracht,
Me omzwevende in een halve nacht,
Waaruit een dag wil klimmen!
Hoe ruist mij…
Poëzy
poëzie
3.3 met 22 stemmen
8.191 Wat geeft de Dichter roem? Wat leven aan zijn schriften?
Wat voert zijn naam, zijn werk, naar 't late Nageslacht?
Is 't schildren der Natuur? Is 't prikklen van de driften?
Is 't trots gezwollen toon, waar hij die roem van wacht?
Neen, 't is gevoeligheid: 't is diep en waar gevoelen,
En dit der ziel ontstort in kracht van zuivre taal;
Niet…
De vrachtwagen van de dichter
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
2.004 .orde in top tip rit de van eind het aan gedicht het
bleek werkelijkheid in maar, chaos leek Alles.
huis naar weg op vrachtauto lege een: resultaat Het.
uitlaadt één voor één weer vers van het loop in de hij die,
in interpuncties en woorden de hij laadt één voor Eén.
gedicht zijn met werk te dichter de gaat zo,
op maar het noem, pakjes, dozen…
versjes
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.053 weet zij veel
wat dichten is
dat het de lezer
is die schept...
hérschept wat
dichters verzinnen
in gedachten, luidop
als ooit Cees Buddingh’
nooit versagend
gaat ze door
én door
met penselen van
haar versjes
waarvan André Hazes
post mortem
een stijve krijgt…
Scoren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 zijn vrouw schrijft
ingewikkeld
door duidelijkheid
te verzinnen
zij is Poëtisch gecrypt!…
Diagnose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 Dat binnenstappen in het klinisch wit
niet wetend of het mee of tegen zit
de dokter legt met een groots gebaar
de röntgenfoto’s op het tafelblad
vreemd, in ieder geval een beetje raar
pak ik mijn gedichten, een stuk of wat
leg ze schuchter vlak ernaast
hij blikt, bloost en is verbaasd
Al dit werk bedekt als zand
hypertensie, hernia en heupartrose…
Kelder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
920 Als gekurkte flessen in een rek
liggen mijn gedichten daar
in schemerduister op hun stek
in stof gedompeld rijp en klaar
Gevuld met rood of wit of wijn
nooit gekend naast fraai bekroond
een teugje awater of een slok azijn
lauwerkrans naast nooit beloond
Sprankelend drupt op zielloos dood
soms liggen ze te kruisbestuiven
de geur en smaak…
Vogelbekker
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
814 Toen ik een abonnement kocht
op de duizelende carrousel
werd ik achtervolgd en gezocht
door een labyrint van witte duin
Het wou me steeds toedekken
met zand als sluipend deken
Het hield me voor de gek, en
wees me op de kermis van gebreken
Ik nam toen mijn glazen ogen uit
en zag de witte zandduin groeien
maar blies ze weg met toverfluit…
Babel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.822 Ik stapel gedichten op elkaar
tot zware poëziepilaren
als stompe torens staan ze daar
onmondig voor zich uit te staren
Ze spreken stil in toegedekte klanken
preken, verwijten of bedanken
verduisteren, versluieren of verlichten
vergane luister en oranje vergezichten
In regels liefde en relaties
staan tedere letters, zwoele spaties
verwarrende…
Gepasseerd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.635 Eén voor één breng ik ze om
mijn gedichten van gisteren en toen
beslagen spiegels van een geschonden blazoen
een blik in de diepte van het waarom
Ik wil die echo’s niet meer horen
verlang naar de stilte van de komende nacht
stap over de horden die het verleden bracht
weerkaats het geluid van gebroken en verloren
Langs de regels wandelen…
Over het zoeken *
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
902 Te weinig orde wreekt zich
op den duur: onbetaalbaar uurloon.
Ruimte en tijd verhouden zich
als opruimen tot snelheid.
(Ik ben niet snel, wèl opgeruimd.)
Dat ene versje dat je vindt,
wanneer je het niet zoekt,
dat is geen vinden van,
maar het verliezen van de tijd.
Dat andere over de poëziepolder
wordt geheimschrift van weleer.…
Wie schijnt de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
829 Wie schijnt de zon
en laat de maan
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de sterren
bezig is
Wie reist een vers
en laat de zin
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de woorden
bezig is
Ach schrijf me een
zonnig vers met woorden
die de nacht met sterren
verlichten als de maan
zijn zin verloren heeft
tijdens de reis…
Na jouw pijn.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
686 Mag ik je dragen boven stormen
langs de bliksem naar de tuin?
Mag ik verzen met je vormen,
asgrauw, stinkend als ajuin,
maar ook vloeiend,
méér vertellend
tot de dag en zon weer schijnt?
Mag ik verzen met je vormen,
verzenstruik met bloementooi,
verzen die de tranen smelten?
Vogel zing, je bent zo mooi!…
Charles Baudelaire
gedicht
3.7 met 30 stemmen
9.922 Op winterdagen na het stille eten
denk ik vaak met de borstel aan de vaat
van alle poëzie is hij de maat
dat zweer ik op de bloedzucht van mijn neten
hij proefde van het water aan de Lethe
waar vrouwen syf schonken in ruil voor zaad
als waren zij de bloemen van het kwaad
van zoete folter leek zijn geest bezeten.…
Elkaar het leven geven
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.341 Fluisterend herken ik melodiën
die spelen op het schijnen van de maan
zie dat licht toch overal zijn
en waar sterren vallen in het niets.
Je ogen zuigen al mijn aandacht op
omdat ik dat ook graag wil
één zijn met jou, en het delen
de nacht brengt meer dan dromen.
Wij spelen een spel, mastermind
daar we houden van geven en nemen
verslavend…
We schrijven nieuwe liefde
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
4.091 het uiteindelijke paradijs
waar jij in een stilleven onder jasmijnbloesem
een regenboog borduurt en in weerschijn
van zon en maan een bloemenlichtzee werpt
over een lenteaquarel van betoverende romantiek
Weelderige elfen staan ons bij in een waterspel
melodische dans van sierlijke lichaamstaal
verweven in een kleurige schildering van poëzie…
haar stem
hartenkreet
3.5 met 29 stemmen
3.440 de natuur is ervan doordrongen
in geluiden en geuren, huiver
eng is spinnendraad op het gezicht
woorden komen los, willen zingen
kijk toch, wil je me niet beminnen
me kussen tot je kwijlen gaat
lichaamssappen zich vermengen
en leegtes vullen zonder maat
ruik me, proef me laat me binnen
hoor me, sticht warmte in je buik
toe maar…
Eenhoornen van de nacht.....
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
11.409 Wanneer ik de hoornen zie lichten
over de barricades van je leven
sluit ik mijn ogen en zie
je stille tranen van binnen
Wanneer ik de witte vachten voel
langsstrijken onder mijn handen
en de eenhoornigen mijn ogen vertederen
wens ik je alle sterkte toe
Wanneer ik in hun ogen kijk,
eenhoornen van de nacht,
schitteren zij nog mooier dan…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Zoveel taal en tekens van verlangen
vol verlegen. Zo vaak werd behagen
met omslagen overwicht behangen om
enkel greep op letters aan te dragen.
Regelmatig kwam uit de hoogte zwart
door korf gevallen wanneer bezweren
eigen gezeg-den stede vast wederkeren
zelfde laken ‘n pak van het gallig hart
Waar zijn woorden latent aan prille schijn
ooit…
auteur in spe
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.218 absoluut gezien was ze niet volmaakt
een wipneus, iets te volle lippen
maar de levenslust die van haar spatte
maakte hem weer jong, het hoofd
dubieuze debiteuren, eens nog zeker
direkteur crediteuren worden zou
hij werd weer jong, pienter, lenig
schreef liedjes en poëzie, zwom naakt
in zee met de “r” in de maand, overtuigd
van een toekomst…
regels zei u
hartenkreet
3.8 met 27 stemmen
2.848 haar naam begint vooraan het alfabet
mijn naam begint met een zet
het vormt een reden om samen te zijn
zij is de druif en ik ben de wijn
ik ben de dichter-fotograaf en lul maar
het begin en eind de dingen aan elkaar
geen suiker, bitter zoet en aspartaams
vul jij me op, jij bent de uren gaans…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…