2461 resultaten.
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 de wilgen houden hun
gezichten naar de zon gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden…
Woud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 In dit woud onder het zachte
ruisen van oude bomen
rust ik stil als een vlinder
zo sterfelijk dat we
nauwelijks leven
Hoewel ik ook rouw
verheugt mij dit bos
van mos, stammen, takken
van nu en eeuwen her
Ik dacht dat ik eeuwig
wilde leven
maar ik heb me verzoend
En ik voel alleen aan de
dingen die hier blijven:
het zachte groene mos…
Koning Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer
als hij streng regeerde in die donkere lucht
die boven een star bevroren wereld lag,
op zijn witte paard onstuimig en zo wild,
het regenvocht wit blies tot dikke vlokken
en het sneeuwen liet dagenlang.…
N.A.H.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
557 dippen in
diverse lagen
knappen uit je vel
slecht kunnen concentreren
woorden laten op zich wachten
geen rem – je denkt dit klusje kan
vermoeidheid niet te minimaliseren
nooit een keertje weg te slapen
worstelen met openstaande vragen
waarom in godsnaam
waarom gebeurt mij dit dan
na eeuwen zoeken
ontdek je – het heeft een naam
N.A.H.…
Echt ideaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Soms droom ik van een nieuwe start
een nieuwe wereld, de aarde
zonder menselijke ondeugden
alleen goddelijke geboortes
van behulpzaamheid en wijsheid
zodat die woorden in onbruik raken
eindelijk geen audities meer
van ingebeelde komieken
met eindeloze smerigheid
hun bundeling van eeuwen
dwang, vernedering en misbruik
in de grap van…
Dikke eik/linde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 de dikke eik
aan de Dikke Eikweg
Ellersinghuizen
is weg
in de 17de eeuw gepoot
werd hij zo groot
dat 4 man armen gespreid
hem konden omvatten zo wijd
maar hij ging dood
is in 1975 gekapt
dan toch maar
de grens over
in Heede, daar
aan de Hauptstrasse
staat een linde
van 1000 jaar
die je met 4 man
lang niet omvatten kan
die fier overeind…
Vreemd gestemd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 zacht haalden
donkere tonen
emoties uit
de vreemd
gestemde muziek
waarvan de
melodie een
kruidige geur
verspreidde
die refreinmatig
wisselde van
intensiteit
de woorden
waren voor ons
niet te verstaan
maar de draag-
wijdte in
lichaamstaal
sprak ons aan
in samenzang
we lieten ons
meevoeren naar
eeuwen geleden
zagen in…
Lekker Bij Elkaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 kom lekker bij elkaar
samen staan we sterk
meer ogen om gevaar te zien
ook al vindt men dat maar
vreemd en raar misschien
samen een wolk aan het zwerk
lekker kletsen met elkaar
en elkaar wijzen op de plekken
waar je jezelf het beste van
voedsel kunt voorzien
of om samen te vertrekken
en veiliger bovendien
zo doen en overleven
ze al eeuwen…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht
en warmte om de soort
weer een nieuw jaar
te laten bloeien
als de natuur ze
tenminste al
van kleins af aan
in de seizoenen
volgens eeuwen…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
Zoete balsem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
301 De tijden zijn veranderd, de mensen niet
lees ik plank na plank in vele talen
in eeuwen bewaarde boeken
die de wereld zo vanzelfsprekend
beschrijven als ze ooit was
's Avonds beleef ik hun lotgevallen
's nachts droom ik ervan, elke dag
kleuren ze mijn lichaam anders…
Zeven ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Een oog rolt
uit een kas de
tent in van
een vrouw met
zwart haar
in een lange
vlecht zij wacht
eeuwen al op
een vleermuis
vliegt zij weg
haar geduld is
op met een oog
in haar hand
wenkt zij een
adelaar die
dadelijk komt
en samen zien
zij de wereld
door zeven
ogen
tot de zon
opkomt en de
adelaar landt
en de vleermuis
vertrekt…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 Ze ademt uit wat eeuwen zweeg,
en zinkt waar water wegen kreeg.
De zee verruimt haar zilte grens,
verslindt de koude zonder wens.
Wat ooit het licht nog zacht bewoog,
verdwijnt ten slotte, uit het oog.
Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.…
ATRIUM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Deze naam
van het woonhuisvertrek
bij gegoede Romeinen
had vaak een vijvertje
in het midden van de vloer
vele deuren langs de wanden
die toegang gaven
tot alle kamers
zweeft met zingende wijs
door meer dan twintig eeuwen
nooit belemmerd door tegenspoed
en overwinning van tijden
zet zich nog in het heden vast
heerst binnen grote hallen…
Stilte op de kade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
8 In de hoek hangt een net van stof
dat al jaren niemand weghaalt
achter het hek ligt de stad
al een eeuw leeg
geluid plakt aan de stenen
bomen staan er hard en wit
je hoort niks dan je eigen stap
op het natte asfalt
ik was dertien
in de vroege herfst
bij oma op een kamertje
en wachtte op wat niet kwam
de kade zet een vast gezicht op…
benauwenis in vroeger tijden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.361 in de droesemige lage landen
al aan de woelige Noordzee
zuchtten wij ons potje mee
de praal lag nog aan banden
grachten in steden waren berucht
stonken een eind in 't rond
alom gevreesd verre van gezond
velen namen speciaal de vlucht
voor natte zomers in ons Amsterdam
voor waar niet te harden klef klam
men bad om frisse wind uit den west…
In dat Europa leef ik, voel ik me, ben ik Europeaan!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 steden, streken, landen
waar bombardementen ook nu nog een spoor
van vernieling, verwoesting en verdriet veroorzaken
Rotterdam en Dresden met hun
verschrikkelijke bombardementen van
14 mei 1940 en 13 en 14 februari 1945
Maar ook met de juiste sentimenten
Te herdenken en vooral vooruit te kijken
Samen te werken in
HET EUROPA VAN DE 21STE EEUW…
Hoorn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
969 in eeuw uit staan zij
met hun geloken luiken
als een gestold decor.…
Welk oranje boven?
snelsonnet
3.4 met 10 stemmen
1.168 Ons damesvoetbal was een openbaring
Maar nu wordt het weer tijd voor het geklooi
Rond Van der Sar dan wel Van Nistelrooij
Want dàt is essentiële nieuwsvergaring
Maar àls ze komen, zal nog moeten blijken
Of zij een damesresultaat bereiken…
De polen van het fortuin
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
1.822 Hopsa, tralala, faldera…
Laten we ons niet blind staren op valse maten
want halve feiten laten volle gaten
De graven verslepen hun spekvette penzen
en bedelaars horen hun magen vragen.…
Legende
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 In mijn wieg oefende ik in de start
“De halve winst” zeiden de volkse monden,
lippen die de waarheid binnen de lijnen dwong
Vader schreef de regels voor de zege
las ze voor op de toon van een bitter sprookje
Alhoewel ik zelden kon wat het beloofde.
Ik voorspelde mijn gal en val. Geprevel.…
Vergeten helden (1914-1918)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
737 Halve waarheden worden er verteld,
aan de hele waarheid heeft men lak.
Trompetgeschal dat de stilte doorbreekt,
echoot door over de Belgische velden.
Een meneer in een driedelig pak spreekt,
hij verhaalt over de vergeten helden.…
Doorgebriefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 wijn -
Tot hij eigenhandig
Besloot de gebedsformule
In te korten, met een
Woord of vier,
Waar hij niet op gereked
Had was dat zijn collega hier -
Net iets hoger in
De kerkelijke hierarchie -
Zo dapper was dit verzuim
Door te brieven aan de
Hoogste bisschop in de orde
Die, zoals dat gaat in de
Kerkelijke constellatie,
Geen halve…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Met je fiets scheuren door een diepe plas,
onder bomen, zonlicht halve gloed.
Het stukje onbevangenheid,
niet bang voor wat mensen
van je zouden kunnen vinden.
Die onzekerheid is men toch liever kwijt?
Een van mijn grote wensen,
is om die vooroordelen te verslinden.
Ieder mens is uniek,
met eigenschappen die hen maakt.…
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 waar schaduw geheimen maakt
van verborgen deuren naar de gangen
door het zwijgende kelderlabyrint
waar verlangens vervuld worden
door ronde bedden en zachte
vrouwen die je met zon bedekken –
hun ruggen golven en kreunen
wanneer mijn nagels onsterfelijk-
heid schrijven in hun huid en
hun adem huppelt als een haas
of zucht als een halve…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden
als schering dwars
op de stroom geslagen
langzaam wordt het patroon
naar de kust gedragen
de trap van het duin
telt witte treden zand
stil smal gesneden
tot de halve…
Hemelse gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
592 Ik zie haar weer staan, de halve Maan
Ook een Satelliet, gestaag volgend haar baan
En daar, haast niemand die het ziet
een Meteoor, verdwijnend in het niet
Vreemde krachten trekken er in het Heelal
Krachten die wij niet kennen, en er nooit aan wennen
Het Heelal, waar je ook kijkt, Sterren zie je overal
Ze leven…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 In het holst van de duistere nacht,
toen de zwakke halve maan
zich achter donkere wolken verschool,
tekende ik met een bibberend hart
voor vlinders en wolven.
In de vroege, druilerige ochtendregen
begon ik aan een korte brief
voor een vreemde in de verte.…
ik zal ze stapelen
netgedicht
3.3 met 51 stemmen
34.608 ik raap mijn leven
lang al keien
stenen voor mijn graf
wil de wereld laten zien
hoeveel ik om dit leven gaf
de meeste vind ik op
mijn pad, zij vallen op
in kleur een enkeling door vorm
ze liggen daar al eeuwen lang
trotseren regentijd en storm
hun scherpte heeft
veel levens afgerond in
het onbegaanbare betreden
ze zagen jeugd en…
Alles blijft
gedicht
3.5 met 72 stemmen
30.770 Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.
Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.
Je bent een deel van alles bij je leven
En alles blijft bestaan wanneer je sterft.
--------------------------------------
uit:'Luchtspiegelingen', 2001…