1883 resultaten.
Het oude land
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
604 De rivieren kruipen door het land als een waterslang
Het aflopende land brengt het water terug naar zee
dijkhuisjes staan tegen de uiterwaarden in het gedrang
en uit de ochtendmist verrijst het silhouet van een boerenstee
langzaam komt het leven weer op gang na de nachtrust
gerammel van melkbussen klinkt over het koren
in het ochtendgloren…
Ieder jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 ik kom hier als het kan
ieder jaar om mijn land
te groeten, zittend aan
de rivier
een stille tuin vol groen
wonderlijke vlinders
een strakblauwe lucht
genietend van mijn familie
zie een blozend, donker
meisjes gezicht, zwart haar
gevangen in goudgeel licht
ik flirt een beetje met haar
dat is zo de gewoonte daar
groet de buurman…
Oude dag
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.156 Vandaag wandel ik in gedachten terug
naar het oude huis bij de rivier
waar mijn man en ik lang woonden
hoe was het daar toen mijn man nog leefde
en de kleinkinderen kwamen logeren
om in de boomgaard te spelen
de oude dag die valt mij zwaar
vaak leef ik in gedachten daar
niet langer hier
de oude foto's in de kast
laat ik via het beeldscherm…
MOOK
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
546 Op een zacht glooiende heuvelhelling
aan de vriendelijk stromende rivier
bezingt het vredige dorp, trots blij vertier,
wrede, langverstilde krijgsbeleving.
Het verleden van zijn knusse omgeving
kent het sluwe, menselijke roofdier:
bloeddorstig, soms eerlijk, zwaaide de banier,
hopend op roemrijke overwinning.…
Foto bij de Rijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 We mediteren op de rivier
waar de zon opbloeit uit het water.
Vissen schilderen ons plezier,
de wolken denken niet aan later.
De toekomst is nu verleden tijd,
een golfje dat verder glijdt.
Onze letters zijn afgedreven,
een lege zoekmachine is overgebleven.
Vroeg valt de schemering
in de haven van de herinnering.…
Troost
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
508 Mijn tederheid
mijn verdriet
mijn lied
is als het
geluid
van
een zeis
die door tarwe maait
een lied
dat muren
naar beneden
haalt, je mee neemt naar
de hoop van
de zon overgoten rivier
troost in de opeenhoping
van mensen
waar de dood rond maait
de ziekte
om zich heen slaat
bevend
huilend naar adem snakkend
de mensen…
De ochtend is mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Mijn hart zinkt in een snelstromende rivier.
Jij bent mijn haven en ik
de bodem.
Je raakt me aan en onze lippen gloeien.
We staan op het dak en zien de verte.
Een dag is te kort.…
Gewoon Nederlanders
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 Ik zie de straten glimmend in de regen
En van de bomen gutst het water neer
De mensen schuilen voor dit hondenweer
Al heb je liever zon, wie houdt dit tegen
Het water loopt met stralen in je kraag
De goten zwellen aan tot rivieren
Iedereen begint over ’t weer te klieren
Ja, in Nederland klagen de mensen graag.…
Jij bent anders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 de natie
.....staat op het spel, de vraag
.....is: vinden of verloren gaan
Het hof trekt van huisje tot huisje
langs de vrouwen en de meisjes
heel de wijde delta door
.....De hemelse slipper past aan de voet
.....van het buitenlandse Bleekgezicht
.....de slavin die anders is
Ze had hem te drogen gelegd
na het kleren wassen in de rivier…
In voor en tegenspoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
677 mijn mondkapje af
om de frisse lucht in te ademen
zie hoe vogels als klankgazelle in de
boomtakken aan de overkant
neerdalen in het morgenlicht
och, hoe wonderbaar is de heldere wijs
van een muze aan mijn zij
die zorgeloos zingt, schoon en stralend
uit de bron
het levende water drinkt
een sneeuwwitte roos aan de blauwe rivier…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
Het rijke roomse land
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 in het rijke
roomse land
stroomden gezwollen
rivieren uit
dikke brevieren
kermden biechtstoelen
penitenties vol tranen
in amechtig berouw
want het
gegeven geld
voor de verbetering
van de afvoeren
was met de collecte
voor de kerk trouw
in het onderhouds-
programma van
de kathedraal beland
waar meneer pastoor
de goede gevers op grote…
Gedichtenvriend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
540 Het eerste gedicht was als een veulen
toen het begon, in de wei galopperend
onwennig dartel, zonder dralen
opvallend vrolijk in de zon
en jij daar in de bergen
de ganzenveer in jouw handen
schreef me een hand geschreven brief
waarin het gedicht werd opgeschreven
hoe je de onstuimige rivier volgde
naar het kalme dal met groene weide…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 wind om het huis
de regen is haastig aan het vallen
grote druppels dalen ijverig
naar beneden op de geur
van afgevallen bladeren
binnen is het behaaglijk
het huis is goed geïsoleerd
dubbel glas en een zuinige ketel
buiten spookt het in de herfstnacht
binnen is het beminnelijk in bed
onder het sprei van eigenzinnige wol
ze volgt rivieren…
Zwerver
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.206 Het lag aan de begroeide oevers
van lawaaierige blauwe rivieren
in dat onbeschermde verre land
dat land van mensen en dieren
waar hij zijn enge spiegelbeeld verloor
in de wildernis van het vrijelijk denken.…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.
De angst voor de vrees dreef
onder het gewelf waar
elk enkel idee stierf
in haar zuivere zelf.…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter
maar niet minder trouw
zij legt zich neer
in de oren van wie verder gaan
een rivier…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 Niks loopt weg bij haar
in dit huidige heden
van volle schijnwerpers
en letterlijke rancune
door gedachten van macht
waar voor haar dood
precies op het einde
de rivier opdoemt
alsof zij nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen.
Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je?
Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid.
OH betoverende avondlucht, schuif aan, leef en maak plaats voor de maan.…
Heldere ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 Dat je meedrijft met het getij
stroomafwaarts met de rivier
van de dood, ja
zou het een droom zijn?
De horizon is mistig
een vreemde gloed aan de hemel
en niemand lijkt er iets van te weten
wat voor mist dat is, oh
is het een droom?
.....Heldere ogen, vurige ogen
.....Hoe kunnen die ineens dichtgaan?…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
230 In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere…
wijze spreuk...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 Ga eerst naar huis,
bezie het Uwe.
Vindt ge daar
dan geen gebreken,
kunt ge vrij
van het mijne spreken.…
OPDRACHT AAN WOORDEN OM VER TE GAAN
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
860 De causses zijn hoog
Haar erosie diep
De rivier is daar vol en woest
De keien hard
De forellen in 't dartele water
Ze blijven
Ik kom en zal weer gaan
Die beweging is echter zover uiteen
In tijd
Gemis van een stem
Een heldere lach
De wenkbrauwen gemaakt gefronst
Het lukt je nauwelijks
Het is een herinnering
Nu ver weg
Die afstand en…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.253 In een zonnig land hier mijlen ver vandaan
Op de oever waar een rivier uitmondt
Staan twee oude mensen naast elkaar
Vier voeten op een dorre grond
Hun ogen vertellen verhalen
Over hun intense leven
Hun kinderen nu volwassen
Ze hebben alles gegeven
De liefde die ze voelen
En geven aan elkaar
Hangt als een aura om ze heen
En raken menig…
Laat het regenen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
730 Moeilijke tijden
Lijken terug
Te blijven komen
Na een paar druppels
Zullen door het noodweer
de rivieren overstromen.
Ja ik voel me verslagen,
Lig bewusteloos in de goot,
Ik kan nauwelijks meer ademen,
Maar ik ben nog niet dood.…
Oude preken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
825 Tussen naamloze geschapen dieren
In een land verdronken in rivieren
Zocht ik waarheid, mensen schoon in naakte
Kleren voor ‘t bewuste zijn ontwaakte
Ze vertelden mij te zoeken, vrede
Vrijheid zou te vinden zijn alsmede
Vruchten om te eten, rijke bomen
Schaduwrijke plekjes om te dromen
Maar ik vond ‘t verdriet van tegendelen
Het gebod, de…
Water halen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.844 Ik haal water, ja water voor het vee
uit de put die langzaam dieper wordt
De rivier is droog het gras verdort
maar de bron gaat stukken langer mee
Ik haal water, ja water voor het wassen.
In een kruik draag ik het op mijn hoofd
als die valt heb ik voor niks gesloofd
dus ik moet er heel zuinig op passen.…
inzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.342 verloren tussen de ingewanden
organen werkend op eigen kracht
er is een oorlog gaande
ik ontvang van het front
verwarrende berichten
de storm van longen
gaat over de rivieren van het hart
emoties tekken op en slaan neer
en waar vandaan die brandende pijn
ik sta als een god toe te kijken
waar ga je heen
in die boot van zacht leer
een…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Beneden stroomt de
rivier, ver gebleven van
kunsten van de stad, de
vroege winter laat zich
klinken, neemt moeiteloos
het overtollig slib van
mijn gedachten mee op
het gevallen berkenblad
zonder te verdrinken.…
De Stier
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.034 Ik riep hem aan en nader kwam hij toen,
ik zag de poten-buiging en zijn gaan
en zijn plots stilstaan, stil bij de rivier.
'k Heb blijde woorden toen tot hem gezegd
en 't was of hij begreep mijne gezindheid
en toen ik heenging zag hij lang mij na.…