4042 resultaten.
Strompeling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
568 Ik somber door de straat
met een weerbarstig been.
Ik weet niet meer waarheen
geen kompas geeft mij raad.
Donker dwalen mijn gedachten
over verloren paden van de tijd.
Ik ben al vroeg een simpel feit
val buiten ieders verwachten.…
een wolf in onze stad
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.222 er schuifelt een wolf door de stad
dicht langs de huizen, laat door de straten
voorbij Blokker en C&A waar
de rolluiken zijn neergelaten
een wolf vanachter de heuvels
uit een Pools woud
snuffelt nu door de Nieuwstraat
langs slagerij van Hout
ik vind het niet zo vreemd
dat heb je met een koudegolf
daar krijg je sneeuw en hagel van
en af…
gedachtlozen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.706 ze wonen er, mijnheer
dat doen ze al jaren
in huizen van karton
rond straten zonder steen
ze warmen zich, mijnheer
verkleumde handen tegen
grauwe wangen ingevallen
waar loosheid in liefde speelt
en soms lachen ze, mijnheer
met het getinkel van een stuk
dat glimmend wordt aanvaard
voor een stukje brood morgen
ze zijn er, mijnheer
dat…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
Saldo Vitae
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.348 Langzaam schuifelt hij
door de straat:
de lange, smalle
grotestadsstraat.
Zijn haast hangt
- afgedaan -
tesamen met lang
verstorven kinderstemmen
tussen de huizen
die, vermoeid van
het lange staan,
zijn gang langs
de opengesperde monden
van de portieken
gadeslaan
tot hij het zijne vindt.…
Zeepbel
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
3.009 Wandelend
door de straten van de stad
merk ik
dat je mee loopt
terwijl ik de grachten
oversteek
hoor ik het fluisteren
van je stem
nippend aan een glas
op een terras
voel ik je hand
op mijn huid
toch is de zeepbel
uiteen gespat
angst geregeerd
angst overwonnen
weerhield ons
te breken
een niet onopgemerkt
verloren einde…
Over sterren glijden
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.161 je stille glimlach
in de straten
tussen gevels
steeds kleiner
loopt de nacht mee
in lijnen
grijs of zwart
de huizen ademen
de ochtend in
minnaars
de zijden kousen
nog glanzend
tussen hoofd en buik
de wil tot meer
of ik van je houd
vraag je
en ik glimlach
wanneer de lichten uitgaan
in een stad die groter wordt
je gooit…
Op de kaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Staat ´n nieuwe dag
op stapel
zet zich op de kaart
Beter te zeggen:
de ochtend bloost
of gloort
Maan met nacht
door ´t sluiplicht
vermoord
De wekker ben ik voor
de stemmen
van m´n kinderen
Vervuld de kamers
van ´n onbeschreven stilte
niets kan me hinderen
Zelfs niet ´t blaffen
van ´n hond op straat.…
De laatste Trabant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.147 de zon een schaduw
in het oor
leven bestaat
in uw ogen gaat een
plan de ronde
en houdt zich klein
uw wielen verzwijgen
wie en of ze zijn; eens heb ik
in u een taal gelegd
u houdt het allemaal
voor bekeken geen woord denkt u
loert op het verleden
u houdt zich klein
zon gunt u geen
toekomst in uw leven
vragen hij en
straat…
in de mantel van mededogen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
622 in de mantel van mededogen
waar geluk zich voortbeweegt
in speelgoed van eigen taal
op aftandse zwenkwielen
schoorvoetend stomend stuivend
op de tast bijeen gedreven
in straten van sprookjesdorpen
waarin je vrijuit mag spelen
daarin leef je op de plek waar
je schuilt in onwezenlijk
schreeuwen en kraaien
in het pretpark van jouw…
ik ben woord, ik ben stilte
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
696 ik ben woord, ik ben stilte
op de grens tussen herinneringen
waarin ik de toekomst zie van het verleden
waar mijn identiteit verscholen ligt
in tedere omlijning,tastend
windend in mijn poëzie
elk woord in gebalanceerd evenwicht
een muze nog zonder gezicht
in de taal van de straat van mijn jeugd
in eenzaamheid van naderende stilte
dat…
Man in de maan
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.021 Regen gevulde plassen
weerkaatsen vol de maan
als oplichtende spiegels
verschijnend bij elke stap
Ik fotografeer de man
in de maan in de plas
tot het spiegelbeeld wijkt
de maan weer alleen is
man weer achter de maan
Regen gevulde plassen
weerkaatsen leeg de maan
als holle spiegelbeelden
verlaten door de straat…
wij twee
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
671 een opgestoken hand
van de overkant van
een opgebroken straat
zomaar onverwacht staat
de buurman te zwaaien
voor het eerst na maanden
laat de wereld maar groter
hier verkleint ze elke dag
hand over hand
per knipoog ook
of even de deur tegen
en mag er suiker bij?…
De zwerver
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.521 Op het hoekje van de straat
Met zijn zijn fles en zijn viool
Een slok om te kou te verdrijven
Dat is de taal die hij verstaat
Gehuld in een versleten deken
Staart hij naar een witte duif
Zoekend naar de laatste kruimel
Die de eenzaamheid even doet doorbreken
Wachtend op de koude nacht
Die spoedig zijn intrede weer zal doen
Denkt hij aan…
kinderblik
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.040 in alles huist vandaag het wonderlijk
zicht van lang gelee
zoals de straat in de magische dans van
onstuimige vlokken onder een maagdelijk
wit tapijt verdwijnt
terwijl ik met een verbaasde blik
de gordijnen openschuif
naar buiten ga
in de nog onbetreden sneeuw
m'n dartele stappen achterlaat
van lang, heel lang gelee…
Mijn stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
918 Mijn nacht en ontij stad,
waar straten in het donker
lanen zijn, met struikgewas,
bloemenpracht en bomenrij.
Zonder al die mensen en lawaai
en slechts mijn voetstap die
tegen slapende huizen klinkt.
Mijn stad, mijn stad,
's nachts; dan ben je eindelijk,
alleen van mij.…
Zonnewarmte weer ineens
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
766 Zomaar komt de zomer aan,
onverwacht maar lang verhoopt;
er zijn ijsjes in de straten,
moeders met hun baby's ook.
De verliefde kijken zonnig
en vertellen honderd-uit,
want de warmte doet hun harten
nu ineens weer sneller slaan.…
Angst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
984 achter in mijn hoofd begonnen trillingen
als aardschokken
toen de woorden
door jou gesproken
tot mij doordrongen
maar ik hou helemaal niet van jou
het was het opkleed naar verlaten straten
zwerfhonden
en ik zo alleen
zo leeg
zo klein
verdrinkend in nachtmerrie’s en dromen
achtergebleven angst die ik graag vergeet
we zullen…
Graf van Stilte
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.767 Vandaag werd gepast
en gedragen door raven
de laatste gezant
van de stilte begraven
Het was niet zijn land
dat vreemd van verbazen
zich enkel nog vond
in trillende glazen
Hij stierf op straten
in eindeloos razen
waar spelden verloren
slechts vielen voor dwazen
Vandaag werd de stilte
door raven begraven
slechts een huilende hond…
Bittere koffie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
825 Ik zit voor het raam
en sluit m'n ogen
Slechts twee weken
terug in de tijd
Daar fiets je
met je rossige haren
Een glimlach die
sombere dagen openrijt
Een kaarsje ontstoken
om het licht te wijzen
Vandaag eindigde jouw levenstaak
Nooit meer fietsend
door de straat
Zwaaiend naar allen
en iedereen
Mijn koffie is bitter…
suites voor Annemieke LIV -proeve van storm-
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 boven het steegje
een wind tussen de sterren
doet het ijs regenen
in de nauwe straat
laat de wind sneeuw dwarrrelen
alle kanten uit
koude aprilwind
onder de magnoiaboom
een bloesemtapijt
een blauwe ballon
aangewaaid in de geveltuin
blauwe boragie
met winde in de rug
blaast de storm voor je neus
alle kades weg…
Ze wast de wereld in stilte.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
533 Zij antwoordde ; “Zoals
ik woon in al omvattende
stilte, buiten heerst
alom de kilte, daar
ben ik een leven van
vandaan, om tot de
leegte terug te gaan,
zal ik mijn zwijgen, in
alle denkbare woorden
moeten krassen,
om met die stilte,
straat en wereld
schoon te wassen.”…
Het is koud, maar toch?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
918 Ik mijmer langs
de straten
waar koude nog
primeert
hier en daar
wat bladeren
tot humus
gereduceerd
maar toch
zijn er al tekenen
lente weer in zicht
bomen vertonen
minuscule knopen
de onzichtbare
dingen die de natuur
het eerste verricht
loof van eerste
bloemen breken
het zand
laat de sappen
vloeien
geloof het of niet
er…
Vergiffenis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
592 wil weten
wat jij voor mij verbergt
een geheim
met een slot
is het geheim
of een grap
iets wat niet bestaat
of waarvan jij dat wilt
verlang je naar de woorden
die je vertellen
wat jij wilt horen
of niet
als ik weet
wat jij bedoelt
weet jij wat je wilt
en dat is anders
en dan
mijn gedachtes spelen
door de straten…
20 jaar na de Wende
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
542 Impressie
overal zijn brede straten
het frisse blad van lindengroen
puin van oorlog en bouwputten
gestadig verdwijnt de pijn
riksja's, taxi's, dubbeldekkers
sleuren toeristen door de stad
Checkpoint Charlie, Sony, KaDeWe
uit het niets de Hauptbahnhof
iedereen kan weer ontmoeten
bij de Brandenburger Tor
brandpunt voor hoop en vrede…
zo maar een boom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
817 Haar kleurenpracht doet me nog
steeds bekoren
van een boom in m'n straat
die bijna haar blad heeft verloren
haar takken hemelwaarts gericht
die afsteken tegen de blauwe lucht
wacht ze op de winter die komen gaat
dan komt ze even tot rust
maar in haar wortels borrelt nieuw leven
en als de lente komt
zal ze haar schoonheid
in sprankelend groen…
Wat bedoelt het leven?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
656 bedoelt, verdorven tranen
Van wat geslonken zout op de lippen
De kleur van dood is niet wit
Maar roze doorschijnend
Iemand is niemand in de menigte
Die al zoekend zich slenterend begeeft
In het voorportaal van ouderdom
Niets is oud of jeugdig
Vijandschap maakt overuren
De capuchon verkreukelt door de storm
Het mos dat ouder is dan de straat…
lalalalala
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
695 verlaten lijkt mijn straat
winters koud en toch
alleen
tik tak zegt de klok
warm koud
ik drink uit een mok
choco of thee
letters lees ik
en schrijf tegelijkertijd
op
een verhaal waar ik knettergek van word
want het is nooit goed
dan te lang
of weer te kort
maar geloof me wat ik zeg
zonder woordenspel
voortijd pech…
Ont popt
netgedicht
1.9 met 13 stemmen
1.211 De sneeuwpret had zich
ontpopt in sneeuwverdriet
voor onze kleine meid
jongens uit de straat
hadden hem omgeschopt
zo maar uit balorigheid
zoiets verdiend haar
sneeuwpop niet
maak dan maar een nieuwe
zei ik nadat ik haar
had ingestopt
morgen ligt er verse sneeuw
echt waar heel veel
nee opa zei ze huilend
ik maak hem wel weer heel…
de schone lei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 als rode drab
drijven resten vuurwerk
in een ochtendstille plas
straat ademt overdaad
aan genoten drank en spijs
geeft morgen pas zijn katers prijs
de schone lei
voor jou en mij
spiegelt somber wolken grijs
wij zijn de eersten
die de wereld gaan ontdekken
ondanks alle nachtelijke smetten…